Zo eens in het half jaar probeer ik het weer. Dit gebeurt altijd nadat ik íets te diep in het glaasje heb gekeken en ik met vrienden ben die mijn liefde voor elektronische muziek niet met mij delen. Op dat moment is er niets anders voorhanden en door de vertroebelde stemming waarin ik verkeer, gooi ik al mijn prioriteiten die ik normaliter rondom mijn avondprogramma heb, in één keer overboord. Alsof ik ze nooit heb gehad. 329

Hoe vaak zie je ze daar wel niet staan die meiden op het station met hun krantjes, gratis krantjes wel te verstaan. Jij loopt daar met je ochtendhumeurkop en denkt 'rot op. met die krantjes.. ik wil koffie!' Leef ik wel? En waarom schijnt dat licht (dat is de zon) zo fel. 262

Hoe kun je nou te oud zijn om te feesten? Dat vraag ik me dus regelmatig af. Ik ben vierendertig jaar. Voor jumpende tieners stokoud en voor de scootmobielgeneratie een groen blaadje. Leeftijd is relatief dus. Sinds mijn zeventiende ga ik wekelijks naar feestjes, soms gewoon 🇦🇱 om 6 uur naar huis, soms tot zondagmiddag laat afteren. 723

Ik help nog wel eens mee in de slijterij van mijn ouders. Misschien ken je de grappige film met Johnny Depp wel over het meisje van de chocolaterie, dat al haar klanten kennis laat maken met de geneugten van chocola en vervolgens een heel erg leuk en idyllisch Frans dorpje het genot van het leven laat zien. 375

Nee we gaan het dit keer niet hebben over hoe roekeloos de jongeren rijden, maar laten we het een keer hebben over de ouderen. Hoe is het woord zondagsrijder eigenlijk ontstaan..? Tegenwoordig kun je het net zo goed vrijdag- of zaterdagsrijder noemen. Er hoeft maar een bord met 80 te staan of de oudjes gaan 70 rijden of zelfs nog langzamer rijden. 450

"Ik vlucht weg voor de realiteit." Verbaasd kijk ik op. Een meisje is naast me komen staan. Mijn armen rusten over de balustrade terwijl ik genietend kijk naar de feestende mensen op de dansvloer. De harde diepe beats van Booming Sexy Saturday knallen door de ruimte. Ik heb moeite met stilstaan, geen zin in een gesprek. Maar haar blik vangt me. Mooie grote ogen, lief gezicht en een aansprekende glimlach. "Huh, wat?", reageer ik. Beduusd. Niet helemaal zeker of ik het goed hoorde. 355

De deurbel gaat en ik sta op van de bureaustoel in het kantoortje. Voordat ik de winkel in loop, kijk ik even op de beveiligingscamera om te zien wie er binnenkomt. Ah, een meneer. Het ouderwetse boerentype: een man van middelbare leeftijd, ribfluwelen pantalon, overhemd dat toch nét een knoopje te ver open staat (dat grijze borsthaar is niet bepaald smakelijk) en een paar afschuwelijke Gevavi-klompen: bijna net zo lelijk al dan niet lelijker dan Uggs (kan dat wel?). 324

Reizen, iets dat bijna iedereen wel eens gedaan heeft, of wil doen, maar waarom eigenlijk? Misschien om je grenzen te verkennen, om van een andere cultuur te proeven of om de dagelijkse sleur te doorbreken. Want elke dag van acht tot zes op kantoor zitten kan erg geestdodend zijn. 284

Hoog op getrokken joggingbroeken die tot in hun naad vast zit. Twee paar foeilelijke berenstampers (lees: uggs), waarvan je je afvraagt of het geen dood konijn is. Een gezicht dat op verwarring en irritatie duidt. Diepe zucht; het is weer zo ver. Winkeltijd voor de Gooise vrouwen. 331

Altijd laconiek en nuchter dacht ik bij mezelf dat het maar toeval was; “het lot” bestaat voor mij niet. Ik (als nuchtere Hollander) kan niet zo'n mooi voorbeeld vinden om nou te laten zien dat “het lot” écht bestaat. Voor anderen bestaat “het lot” wel, zij zien het hoogstwaarschijnlijk als iets wat er altijd is en wat je nooit kan veranderen. 243

Je zou denken dat handelingen die je heel vaak uitvoert makkelijker worden naarmate je ouder wordt. Oefening baart immers kunst en verrichtingen die dagelijks herhaald worden, zouden dan ook een koud kunstje moeten zijn. Zelfs in de meest extreme omstandigheden. 183

Nieuwsgierig was ik naar je, toen ik je voor de eerst keer aan mijn lippen zette. Zo herinner ik mij onze eerste ontmoeting; in het begin erg onzeker, maar ik had ook wat te bewijzen tegenover mijn vrienden. Pas later, wanneer we écht alleen waren, genoot ik van je met volle teugen. 493

Ik voel me deze ochtend even een terrorist. Ik sta op het Centraal Station op mijn trein te wachten en omdat ik nog niet ontbeten heb ga ik toch nog even snel naar de AH To Go om een banaan te halen. Ik vind: bananen zijn lekker. Er staat uiteraard weer een belachelijk lange rij bij de AH. Als de twee mensen voor me dan uiteindelijk geholpen zijn ontdek ik tot mijn grote schrik dat ik mijn weekendtas kwijt ben. 433

‘Moeten de tomaten nog geplukt worden jongedame?’, vraagt ze geïrriteerd. Ze staart me met een arrogante blik aan. Haar kefhondje op haar arm heeft exact hetzelfde Dolce & Gabbana-riempje om zijn nek als zij om haar door-de- zonnebank-gerimpelde-hals. Ik lach vriendelijk, maar in mijn gedachten, draai ik haar gerimpelde nek om. Wie denkt ze wel niet dat ze is? Ik serveer het stokbrood met de kruidenboter en deel de dame mede dat haar soep onderweg is. Ze heft haar neus in de lucht. 483

Hilde en Esther zijn op een groot feest. De zon straalt en de muziek pompt door de speakers. Hilde en Esther zien er op z’n minst gezegd waanzinnig uit! Hun lange lokken zwieren door de lucht als ze dansen; daar kon Barbie nog wat van leren. Hun kleding is hip en uitdagend maar niet TE. De laarsjes matchen met het truitje en geen last van een tas want een nieuw laars-tasje biedt de uitkomst! Alles klopt! 566

Van versieren heb ik sowieso geen kaas gegeten. De beste openingszin die ik kan bedenken zou je enigszins gedateerd kunnen noemen: “Deed het pijn..? Toen je uit de hemel viel?” Eigenlijk weet ik ook niet zo goed waarom ik deze openingszin als ‘beste’ betitel, want het is niet zo dat ik er ooit succes mee heb gehad. Sterker nog, ik heb ‘m nog nooit gebruikt. 343

Sommige dingen in je leven, daar heb je geen grip op. Zoals John Lennon ooit al eens zei: “Life is what happens to you while you’re busy making other plans”. Acda & de Munnik hebben dat ooit vertaald in een Nederpopsong, maar in het Engels bekt het toch net wat beter. Als je in een God of Allah gelooft, heet het bovengenoemde fenomeen het lot, voorbestemming of (als je het echt deftig wilt zeggen) providentie. 245

Elektronische muziek bestaat niet. Het is een soort tijdelijk hobby van een stel amateurs, vooral gebezigd op afgelegen locaties, besmet door drugs, drank en verafgode eenlingen op een hoog podium aanbeden door de hersenlozen onder ons. Nogal kort door de bocht natuurlijk, maar het heeft veel weg van het standpunt van de officiële media ten aanzien van elektronische muziek. 285

“Met zoveel saus kan je stront nog wel lekker maken!!” Dat was wat mijn vader altijd predikte, wanneer ik iedere zondagmiddag weer een fikse kegel mayo op mijn friet donderde. Aan zijn toon viel op te merken dat hij er zich groen en geel aan ergerde, iedere keer weer, maar mij stoorde zijn irritatie niet! Ik was enkel bezig met de gedachte om lekker met mijn frietjes door de mayo te ploegen. 232

Ik vertelde haar dat ik columns schrijf.
'Waarover dan?'­
'Misschien wel over jou.'
Dat vond ze leuk.
'En wat zou je dan over mij schrijven?'
'Dat zal de tijd ons leren', lachte ik quasi-geheimzinnig. 455

Mijn 3,5 jaar jongere zusje zit achter de computer. Een chatroom flitst over het scherm. Ze merkt dat ik even meekeek. Ze is nu bijna negentien. En zo verslaafd aan internet als je maar kan zijn. Vanmiddag om 4 uur is ze achter de pc gekropen en zit er nu (om 1 uur ’s nachts) nog achter. Wat wil ze ermee bereiken? Zit haar gehele sociale netwerk verpakt in een LCD-scherm? Zijn al haar ‘vrienden en vriendinnen’ niet meer dan wat bontgekleurde letters op een zwarte achtergrond? 353