Hoe denk jij over eenzaamheid?

Ik las laatst een artikel over eenzaamheid, dat echt HEEL VEEL mensen fucking eenzaam zijn, geen vrienden hebben of altijd maar alleen zijn.
Ben jij wel eens eenzaam? Of voel je je wel eens eenzaam? En wanneer ben je volgens jou echt eenzaam? Zonder vrienden? Zonder partner? Zonder andere dingen?
ik ben echt benieuwd hoe anderen hier tegenaan kijken.

Wat me namelijk opvalt; een vriendin van me die woont in een heel klein knus dorpje, waar iedereen elkaar kent.
Ik woon midden in Eindhoven , en ik weet niet eens hoe mijn buurman heet. Dit vind IK heel normaal, maar mijn vriendin vind dat " akelig" .
Volgens haar is iedereen in de stad op zichzelf gericht en kun je bijna niemand vertrouwen.

Ik ben pas verhuisd van een redelijk grote plaats naar de stad. Ik heb geen auto onder mijn reet , alleen mijn fietsje. Ik heb 1 huisgenootje, die ik alleen maar " gedag" zeg op de trap Echt meer contact is er niet.
Iedereen gaat naar zijn of haar werk, komt thuis en gaat tv kijken of computeren.
Waar is die tijd gebleven dat je echt bij elkaar op bezoek gaat, of echt iets leuks gaat ondernemen waar je de hele dag naar uitkijkt. Volgens mij gaan dat soort dingen er steeds meer vanaf.

Ik woon nu ongeveer een week in mijn nieuwe huisje en ik voel me op zich best vaak eenzaam. Nou wil ik helemaal niet zielig overkomen, en ik heb ook wel vrienden, maar wie heeft er nou eigenlijk tijd om een keer langs te komen, om naar je nieuwe huisje te kijken? Niemand. " Geen tijd" , " Ik kom snel langs... " Zijn de dingen die ik meestal hoor.

Wat doen mensen in godsnaam allemaal in hun vrije tijd? Dat vraag ik me ook wel eens af. Elke dag naar de sportschool? Je helemaal kapot werken?

Ik wacht op reacties

Ik voel me eenzaam wanneer mijn portefeuille leeg is of wanneer ik net iets nieuws heb gekocht dat gek duur is en niet weet wat de volgende aankoop zal zijn. Hihi

Eenzaamheid is gebrek aan ambitie en levenslust!

Dat helpt idd ook, maar z drugs gaat dat ook hoor!

ik voel me nauw eenzaam.. mis al me vrienden van kamp

Ik heb nu last van eenzaamheid. Echt letterlijk al m'n vrienden zitten nu 2 weken op Kreta (zijn sinds woensdagnacht weg) en ik ben de enige overgebleven persoon. Ik had in de tijd van het boeken geen werk waardoor ik dus geen geld had om mee te gaan. Nu is er dus helemaal niemand om op te bellen en ff wat mee te gaan doen, pfff wat een klote gevoel is dat zeg ...moet zeggen dat ik nu wel besef hoe belangrijk vrienden eigenlijk wel niet voor me zijn.
Maar dit gaat nu dus nog 2 weken zo door. Ik heb er echt iets te makkelijk over gedacht...dit is echt heel erg klote, ik kan gewoon nergens heen, ben m'n computer spuugzat, boeiende topics zijn er zowat niet (misschien deze dan ) en ik ben gewoon helemaal alleen...

Lijkt me echt erg om helemaal geen vrienden te hebben, en die mensen bestaan! Nu weet ik ook eens ff hoe dat voelt...niet leuk.
Maargoed, zo doen we weer een stukje levenservaring op, en weet ik weer hoe belangrijk vrienden zijn.

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 22 juli 2005 om 16:03:

▶

gewoon heel veel drugs gebruiken zodat je schizofreen word! dan ben je altijd met meerderen

veel suc6 van drugs voel je je misschien even goed maar daarna niet meer.. of je moet een di hard gebruiker zijn !

Uitspraak van verwijderd op zaterdag 23 juli 2005 om 21:14:

▶

Lijkt me echt erg om helemaal geen vrienden te hebben, en die mensen bestaan! Nu weet ik ook eens ff hoe dat voelt...niet leuk.
Maargoed, zo doen we weer een stukje levenservaring op, en weet ik weer hoe belangrijk vrienden zijn.

ik mestaal moet je eerst eens mee maken hoe het zonder is voor dat je je bezeft hoe belangrijk ze zijn ...

Ja idd, nu is het misschien even kut, maar uiteindelijk is het denk ik ook wel weer goed voor bijvoorbeeld een stukje ervaring die je er mee opdoet.

Tja, ik voel me idd best vaak eenzaam. maar dat heeft er ook mede mee te maken dat ik als een van de weinige in de groep ploegen draai. Dus heb ik geregeld vrij als hun aan het werk zijn en anders om. Dat is ook de reden waarom ik ben gaan sporten. gezond en je komt veel makkelijker je tijd door en tegelijkertijd leer je weer nieuwe mensen kennen.

Dus je kan er van alles aan doen als je wilt, je hoeft niet te wachten tot ze naar jou komen. Het kan ook andersom

Weet ik niet...heb nooit iemand om tegen te praten


*proest*

ik heb 20jaar in een dorp gewoont en woon nu paar jaaar in eindhoven. en ja voor mij was het ook erg omschakelen ja, zo onpersoonlijk vond ik t . maar ook juist wel lekker hoor. voelde me altijd zo in de gaten gehouden in een dorp, iedereen kent mekaar en roddelen is een hobby van de meeste.
Toen ik in t begin op mezelf woonde (ook alleen) voelde ik me ook echt fucking eenzaam had ook een hekel aan alleen thuis zitten had t liefst iedere dag visite. Heeft een paar maandjes geduurd en dan wen je daar aan. en nu vind ik t juist fijn om af en toe helemaal alleen te zijn.dat is wel iets wat ik ook echt heb moeten leren, alleen kunnen zijn. je ook prima kunnen vermaken alleen. want eenzaamheid is maar een klotegevoel natuurlijk, kun je dr beter met jezelf t beste van maken

Uitspraak van verwijderd op zondag 24 juli 2005 om 06:12:

▶

ook echt heb moeten leren, alleen kunnen zijn. je ook prima kunnen vermaken alleen.

helemaal waar!!

Je hebt ook wel mensen in je leven, in ieder familie, om plezier in je leven te hebben. Als je altijd maar alleen binnen zit wordt je niet geprikkeld. Motivatie voor de dag valt weg en wat voor plezier heb je dan nog?
Ik kan me ook voorstellen dat bejaarden echt heel eenzaam zijn die hun parnter al verloren hebben en geen familie zowat verder.