Hoe denk jij over eenzaamheid?

Ik las laatst een artikel over eenzaamheid, dat echt HEEL VEEL mensen fucking eenzaam zijn, geen vrienden hebben of altijd maar alleen zijn.
Ben jij wel eens eenzaam? Of voel je je wel eens eenzaam? En wanneer ben je volgens jou echt eenzaam? Zonder vrienden? Zonder partner? Zonder andere dingen?
ik ben echt benieuwd hoe anderen hier tegenaan kijken.

Wat me namelijk opvalt; een vriendin van me die woont in een heel klein knus dorpje, waar iedereen elkaar kent.
Ik woon midden in Eindhoven , en ik weet niet eens hoe mijn buurman heet. Dit vind IK heel normaal, maar mijn vriendin vind dat " akelig" .
Volgens haar is iedereen in de stad op zichzelf gericht en kun je bijna niemand vertrouwen.

Ik ben pas verhuisd van een redelijk grote plaats naar de stad. Ik heb geen auto onder mijn reet , alleen mijn fietsje. Ik heb 1 huisgenootje, die ik alleen maar " gedag" zeg op de trap Echt meer contact is er niet.
Iedereen gaat naar zijn of haar werk, komt thuis en gaat tv kijken of computeren.
Waar is die tijd gebleven dat je echt bij elkaar op bezoek gaat, of echt iets leuks gaat ondernemen waar je de hele dag naar uitkijkt. Volgens mij gaan dat soort dingen er steeds meer vanaf.

Ik woon nu ongeveer een week in mijn nieuwe huisje en ik voel me op zich best vaak eenzaam. Nou wil ik helemaal niet zielig overkomen, en ik heb ook wel vrienden, maar wie heeft er nou eigenlijk tijd om een keer langs te komen, om naar je nieuwe huisje te kijken? Niemand. " Geen tijd" , " Ik kom snel langs... " Zijn de dingen die ik meestal hoor.

Wat doen mensen in godsnaam allemaal in hun vrije tijd? Dat vraag ik me ook wel eens af. Elke dag naar de sportschool? Je helemaal kapot werken?

Ik wacht op reacties

Fairytale, nogmaals , ik herken mezelf PRECIES.
Heb ook vaak mensen verkeerd ingeschat, ik wordt door sommige mensen alleen maar gebeld als ze geknipt willen worden ( ik ben kapster) . En dan ook nog vragen : Hee meis, hoe is het? Ik reageer dan meteen: Oh , je moet geknipt worden zeker?

Ben ik daar alleen maar goed voor? nee dus, ik heb daar geen zin meer in.
En inderdaad, mijn (ex) vriend riep ook wel eens : Bel die en die dan eens op , of ga sporten
Kom op ik heb dat allemaal al meegemaakt. ALs ik iemand bel hoor je alsnog : ik kom binnenkort wel een keer langs. Je hebt opgehangen en uiteindelijk zit je weer alleen. En ik ben het inderdaad ook spuugzat om steeds het initiatief te moeten nemen. Mensen kunnen ook naar MIJ komen, ik vind dat ik dat best waard ben ( ook al twijfel ik ontzettend vaak aan mezelf )

ik had dat ook.. alleen een beetje anders.. ik werd vrijdag gebeld; he meis hoe is t..?? En ik wist gelijk dat ze pillen of sos of wat dan ook nodig hadden.. idd daar zijn we te goed voor..

Wat ik ook heel vaak merk is dat mensen het mijzelf aanrekenen dat ik eenzaam ben en soms me kut voel omdat ik zo alleen ben.. Dat ik zelf het contact afhou en ook nooit bel enz enz... Nogmaals, waarom zou ik altijd achter mensen aan moeten lopen..? Dan voel ik me net een hond die met smekende ogen kijkt om een koekje ofzo.. Sorry daar pas ik voor..

En wat je zegt, dat je het waard bent.. dat gevoel moet je vast houden.. ik twijfel er ook over.. maar we zijn t echt waard.. en dat ze niet komen is hun verlies, niet t mijne.. Zo denk ik maar...

Eenzaam zijn? Lijkt me niet echt goed voor de sociale ontwikkeling. Maar ja ze doen het vaak dan ook zelf. Probeer je ze erbij te trekken, gaat het ff goed en dan zitten ze weer dagen in hun flatje, en het enige contact wat ze hebben is bij de cassa bij de supermarkt in de buurt, of de pizzanees aan de deur.

De een is de ander niet he.

Ik geef je een advies, als je mensen erbij probeert te betrekken en toch lukt het niet, geef het niet op en laat ze merken dat je ze belangrijk vind.. Het is namelijk ook een stuk angst en onzekerheid. Als ik ergens bij betrokken zou worden zou ik bang zijn en onzeker. En vaak durf je ook niet goed.. En als er dan niemand probeert je vast te houden dan zak je zo weer terug.. Mensen die eenzaam zijn hebben echt moeite om ergens bij te horen. Soort van contact gestoord ofzo hahaha.. En dan kan je wel zeggen, ja we proberen t toch niet, maar gezien de situatie waarin die mensen zitten moet je t harder proberen dan normaal.. Dan moet je echt ff doorzetten.. Wij (de eenzamen) natuurlijk ook maar de mensen die ons 'willen' hebben ook...

Kijk, waar een wil is is een weg. Dat kan je wel gaan doen, de weg is er wel maar de wil niet dus dan houd het toch echt op. Ze moeten het zelf ook willen anders blijfen ze zich onzeker voelen in de maatschappij

dan snap jij het dus niet...
ik leg het je nog wel uit...

Klopt helemaal, juist om teleurstellingen te voorkomen, gedraag je je ook bij elke persoon weer anders, vaak hoop ik " vind diegene mij wel leuk" , en gedraag me dan heel anders dan ik eigenlijk BEN , daar betrap ik mezelf wel eens op.
Onzeker gedrag, dat merken anderen ook en dan is het cirkeltje weer rond

Christine wat jij zegt dat je je geen hondje dat smeekt om een koekje wilt voelen dat heb ik dus ook. Ik ben verdomme geen contactgestoorde muts die schreeuwt om vrienden, zo WIL ik niet zijn.
Ik wil ook wel eens horen dat mensen het leuk zouden vinden als IK op hun verjaardag zou komen, of dat ze me tof vinden. Als ik zoiets hoor van een ander dan denk ik ook altijd : HUH??? Willen ze dat IK kom????

Voor het eerst een topic op pf die werkelijk ergens over gaat Las ontzettend veel quotes waar ik me helemaal in herkende, maar als ik ze allemaal zou gaan citeren, zou dit een erg lang verhaal worden. Ik sluit helemaal aan bij Fairytale en Lady x: niet iedereen vraagt er om om eenzaam te zijn, maar hebben ook hun trots en willen niet steeds degene zijn die achter de ander aan moet om simpelweg contact te houden, gezellig iets te ondernemen. Als je zovaak teleurgesteld bent doordat mensen geen tijd voor je hebben en het blijkbaar niet interessant genoeg vinden om je eens in de zoveel tijd te zien of te spreken, dan zal je echt niet meer zo snel die stap nog een keer nemen. Dan voel je je liever alleen eenzaam, dan eenzaam en teleurgesteld. Op een gegeven moment ga je er ook onverschillig voor worden...

ja amsterdammertje, het gaat idd ergens over, en ik denk dat veel mensen er last van hebben.. je ziet niet voor niks die spotjes van het leger des heils. Niet dat ik daar snel heen zou gaan maar het doet mensen wel nadenken..

Zelf heb ik heel vaak het idee, en geven andere mensen mij het idee dat het mijn eigen schuld is, omdat ik zelf nooit iemand bel enzo, althans zo schijnt het te lijken.. Maar aan de verhalen hier merk ik wel dat dat dus niet waar is. Gelukkig maar want soms twijfel ik al genoeg aan mezelf

Waarom houden jullie geen meeting?

Ik weet zeker dat er een heleboel pf'ers zijn die zich net zo voelen, dus hou een meeting..

Vijf dagen in de week werken, vier avonden per week sporten dus dan blijft voor mij sowieso alleen het weekend over om 'leuke dingen' te doen en om mensen/vrienden/vriendinnen te zien.
Ik doe in principe niet aan dat ge-MSN en heb een hekel aan telefoneren en onderhoud dus zoveel mogelijk de contacten in 'real life'. Dat is dus met je maten in het weekend de kroeg in duiken of naar het voetbal gaan en af en toe doordeweeks opzoeken of mee naar de film te gaan of te bowlen ofzo. Dat verhaal over de vrienden van je vriend die ineens wegvallen als de relatie uitgaat komt me heel bekend voor. Zelf doe ik niet aan relaties maar ik zie bij veel vrienden hun vriendinnen er altijd maar een beetje bijhangen en weet ik dat zodra het uit gaat ik ze niet echt hoef te zien. Daarom is het belangrijk je te omringen met mensen waarvan je zeker weet dat je écht wat aan ze hebt. Mensen die door dik en dun aan je zijde zullen staan. De rest is bijzaak en moet je niet teveel van je dure aandacht en energie aan besteden.



Mij wel, Sebastiaan!

ja hehe jou wel Danny, reageer effe op je pbtje die ik heb verstuurd

eenzaamheid komt inderdaad best vaak voor, hoor.
Ik ken dat gevoel ook zelf wel. Het is en blijft een naar gevoel. Maar, bezigheidstherapie verhelpt het een hoop.

Iedereen is weleens eenzaam....

Heb veel leuke mensen om me heen, maar soms voel je je weleens eenzaam.

Heb daarentegen geen moeite om alleen te zijn, ik vermaak me altijd wel.

Heb 1 vriendin, die ken ik al 12 jaar....van haar kan ik zeggen dat ik haar volledig vertrouw...
En er zijn een aantal vrienden die geregeld langs komen om een dvd-tje kijken, af en toe stappen, even naar de stad toe....

En dan heb je nog handen vol met kennissen....bekende die je bijv. kent van een feestje, of van je vorige werk....of van school....
Meestal wel grappig om die mensen even te spreken...

Daarentegen zijn er ook mensen die ik ontmoet heb op feestjes waar ik toch om geef.
Een aparte soort van vriendschap vind ik dat altijd

Er komen ook geregeld vrienden van mijn Broer...ook altijd leuk.
Die blijven meestal wel eten enzo....

Maar de afgelopen tijd ben ik eigenlijk best veel alleen.
Zoals ik al zei: daar heb ik geen moeite mee.
Ik ben toch altijd bezig met mijn eigen dingetjes.

Wat betreft de telefoon: die gaat vaak genoeg....
Maar of dat een teken is dat je "vrienden" hebt ?

In de zomer is het toch altijd anders dan in de winter moet ik zeggen.
In de zomer gaat "iedereen" met elkaar om....de mensen die je in de winter niet ziet....kom je dan ineens weer tegen

Ja als er meer mensen zoals Danny rondliepen, dan zag de wereld er een stuk beter uit
Nu heb ik je wel genoeg de hemel in geprezen he

Okay, Koninginnedag in Eindhoven, iedereen die zin heeft moet maar komen!!!

2 Lady X:

Ik kan me best voorstellen dat het tamelijk lastig is, zeker in een beginfase, om je goed te kunnen aarden in een nieuwe omgeving...
Ik denk gewoon dat je eerst even je draai moet vinden, wennen aan alles, en dan weet ik zeker dat je je straks als een vis in het water zult voelen
Ik herken je verhaal zeker wel, en af en toe is eenzaamheid zwaar klote...
Gelukkig ben ik na een zwarte periode (ook door goede gesprekken met de juiste mensen) een heel stuk helderder naar alles gaan kijken...
Ik doe mijn ding, ik heb mijn hobbies en straks ook weer werk, waardoor ik weer terugkom in een wat 'socialer' ritme
Eenzaamheid kan voor me gevoel overigens ook best heel mooi zijn... Soms, als ik nadenk over dingen of gebeurtenissen, vind ik het heerlijk om alleen te zijn...
Misschien maakt trouwens ook de tijd van het jaar welweer uit... ik kan zelf vaak erg slecht tegen korte dagen (winters dus ) en in de zomerperiode voelt het vaak alsof er ineens een extra dimensie in mij zit, en wordt ik vaak ineens een heel stuk vrolijker. Maar ook doordat ik in de zomer vaak veel meer onderneem dan in de winter! Dan sluit ik me vaak op, terwijl mijn zomers altijd volgeboekt zitten
Ik heb geleerd om dat nu juist wat positiever in te gaan zien...
Mijn afgelopen wintersport heeft me verschrikkelijk goed gedaan: ik ging als werkloze Humpie op wintersport, en had voor me gevoel weinig meer te verliezen (terwijl ik ook nauwelijks een sociaal leven had). Toen ik terugkwam besefte ik dat deze wintersport een verschrikkelijke grote waarde heeft gehad voor mij!!!
De after-dip van deze vakantie was vreselijk, maar wél meteen een sein naar mij dat ik me weer meer moest gaan mengen onder de mensen! En dat moet je een beetje afdwingen denk ik!

En ik denk dat jij in Eindhoven ook best je draai zult vinden, alleen moet je dat niet te overhaast aan gaan pakken... bedenk gewoon dat er altijd weer iets moois in het verschiet kan liggen, zo denk ik er nu namelijk over!!!

Inderdaad Manon, ik ben die eer echt niet waard hoor..!

Maar eh, ik denk dat het belangrijk is om met een open instelling de wereld tegemoet te treden en je niet teveel, veelal uit principe, van dingen of mensen af te keren. Zelf heb ik daar ook wel een handje van. Ik ben enorm principieel en moeilijk daarvan af te krijgen en dat heeft me denk ik al wel wat vriendschappen gekost..

Vriendschappen komen en gaan. Uiteindelijk moet je het toch veelal zelf zien te rooien.

Wat het is eigenlijk, we hebben het gewoon te druk, ik heb zelf ook wel als vriendinnen bellen om af te spreken dat ik het gewoon zo druk heb met werk en school en vriend en andere vriendinnen en familie, dat ik gewoon niet kan, of te moe ben van de hele week, al die verplichtingen. het liefst zou ik de hele dag met vriendinnen weggaan en leuke dingen doen, maar heb daar simpelweg geen tijd voor, niet omdat ik het niet wil, maar omdat het niet kan. Je moet geld verdienen, je moet een goede opleiding, alle vaste lasten, je moet gezond blijven, en je moet ook nog leuke dingen doen. Soms is datr gewoon nit vol te houden. Toen ik nog op alleen op school zat en genoeg tijd had, deed ik ook vanalles, maakt niet uit wanneer of hoelaat, ik was overal wel voor in, maar dat kan nu gewoon niet meer want moet volgende dag weer vroeg op. tja, het leven is hard.

2 Gilbert:

Inderdaad, die laatste zin die je zegt wil ik nog effe onderstrepen: ter aanvulling op me verhaal hierboven wil ik ook even zeggen dat ik in deze 'zwarte periode' wél mezelf goed heb leren kennen, en dat ik erachter gekomen WIE mijn vrienden zijn!!! Een vriendengroep van 20 man, hadden we eerst... In 1 van de moeilijkste periodes in me leven (toen ik 19 was, en het niet meer zag zitten) hebben velen mij in de steek gelaten!!! Echte vrienden zijn dus diegenen die er juist voor je staan als het KUT gaat!!
En wie die echte vrienden zijn, die weten het zelf wel: hun ben ik eeuwig dankbaar!!! En eenzaamheid herken ik desondanks wél, omdat dat een beetje misschien toch aan mij ligt... bij problemen keer ik liever in mezelf dan dat ik mezelf blootgeef... helaas zit dat een beetje in mijn aard.
Maar als de situatie ondraaglijk wordt, dan weet ik bij wie ik aan kan kloppen... en dat geeft een goed gevoel!!!
Zeker nu ik een beetje de spirit terugheb, en ik hArdop durf te vertellen dat ik me HAPPY voel!!!!
En dat wil ik zo houden

Eenzaamheid is iets heel triests eigenlijk, in mijn ogen althans. Ik kom veel in het verpleeghuis vanwege mijn oma (om de dag) en ik zie het daar ook heel veel. Kinderen die hun moeder 1 keer in de maand opzoeken plichtsgetrouw, om over kleinkinderen nog maar niet te spreken. Ik vind dat echt verschrikkelijk. Natuurlijk zijn er gevallen waarin ouderen het er zelf naar gemaakt hebben, maar goed, iedereen verdiend volgens mij een tweede kans en de meeste oudjes waar ik mee in aanraking kom zijn zo slecht nog niet.

Eenzaamheid onder jongeren is weer een ander punt. Het heeft ook wel met drukte te maken, veel jongeren zijn te druk met studeren, werken etc. en vergeten dan nog wel eens hun sociale contacten. Maar goed, het ligt natuurlijk helemaal aan je eigen instelling. Ik heb 2 banen, werk 80 uur in de week, en toch heb ik tijd genoeg om en mijn ouders en oma om de dag te bezoeken, en mijn vriendengroep te zien. Moet ik er wel eerlijk bij zeggen dat mijn vrienden allemaal ook heel druk zijn waardoor we elkaar er niet op aan kijken als we elkaar een tijdje niet zien.

Ik ben in een paar jaar tijd ook veel mensen "kwijtgeraakt" of het contact is iig verwaterd...

Ik ben iemand die niet iedere dag aan de telefoon hangt...Als ik zin in contact heb dan neem ik dat wel. Ik houd gewoon veel van rust en ben vaak ook graag alleen. Daar ben ik behoorlijk op afgerekend. Dat vond ik eerst heel erg, maar ik heb geen zin om aan de zware normen van de maatschappij mee te doen. Ik leef mijn eigen leven, de mensen die daarin mee willen gaan, graag, je bent welkom.

Dit hoor ik echt heel vaak, ik heb er alleen helemaal geen last van. Hoe dat komt weet ik niet. Ik hang ook niet iedere dag aan de telefoon. Misschien komt het doordat mijn vrienden allemaal dezelfde definitie van vriendschap hebben, en dat heeft niks te maken met hoe vaak je elkaar ziet.

En tuurlijk heb ik wel kennissen die komen en gaan, maar die reken ik nooit tot mijn vriendengroep.

dat is ook zo kaatje
De vriendinnen die zijn gebleven hebben óf dezelfde instelling óf ze hebben geaccepteerd dat ik zo ben

En dat zijn voor mij echte vrienden
Als ik iemand een maand niet heb gesproken en je ziet elkaar en er is niets aan de hand, dan vind ik dat top!
Geen onnozele verwijten of iets dergelijks

Voor mij geld hetzelfde Stampertje!

Top reacties, echt waar
Ik herken in ieder verhaal wel iets,
Het is voor mij natuurlijk weer even anders, ik heb 6 jaar lang "vrienden" gehad die eigenlijk de vrienden van mijn ex vriend zijn, dat blijkt nu wel want ik hoor van geen van allen meer iets. Logisch ook..
Maar nu is het gewoon MIJN TIJD , ik moet gewoon ff door de stront kruipen en dan komt alles wel goed. Het is ook niet zo dat ik het helemaal niet meer zie zitten ..Het voelt gewoon alsof ik in het diepe ben gegooid en ff met mijn neus op de feiten word gedrukt. Ik heb het gevoel dat ik nu gewoon voor mezelf ga kiezen, iets van mijn eigen leventje wil gaan maken en hopen dat ik dat samen met een paar leuke mensen kan doen!
Actie = Reactie

succes Lady X D.O.T.F. Chick

Ik heb me nog nooit eenzaam gevoeld,dus geen idee.

ik leer wel veel uit de reacties van iedereen.. en ben echt blij dat er zo gereageerd word, ik was echt bang dat er alleen maar lullige dingen gezegt zouden worden.. echt top.

Heb na dit topic ook wel reacties gehad van meisjes hier die zich helemaal bezwaard voelden. Ik moet toch nog maar eens proberen me open te stellen voor mensen en het goede proberen te zien.. En zelf ook de uitgestoken hand pakken die ik niet heb gezien omdat ik niet durfde te kijken..
Wel diepzinnig allemaal maar zo voel ik het wel...

Nou doe je goed meid!!
Je lijkt me ook een leuk persoon en mensen zijn dom als ze jou geen kans geven!!!
Je zal vast wel goeie vrienden maken daar ben ik overtuigd van

En het is zeker niet josti maar goed van je dat je jezelf zo openlegt zegmaar.

En er zijn ook wel wat serieuse mensen op Partyflock hoor

Mooi gezegd

Wat ik heel vaag van mezelf vind is, dat ik me best vaak eenzaam voel, terwijl bijwijze van spreken me hele huis vol zit met vrienden.

dat is ook eigenlijk het moment waar je je het eenzaamst voelt.. als er zoveel mensen om je heen zijn en toch voel je je alleen, dat is ook wat die spotjes duidelijk maken, een trein vol mensen, een huis vol mensen en toch alleen... dan heb je dus met niemand dat ene klikje zal maar zeggen..

Niets zo eenzaam zijn als alleen in een volle kroeg staan.. , is toch ook het gezegde..?

En wie durfde te zeggen dat je op partyflock niks kon leren

Maar goed probleem in deze maatschappij je veel dingen moet, je moet een goede opleiding hebben/of je moet studeren ditzelfde geld ook voor werk en dan heb je ook nog eens internet.

Vraag me echt af waar of internet wel een hele goede uitvinding is geworden

Enne danny hou eens op met berichten sturen via msn

Danny speciaal voor jou

een feest maak jezelf en niet de mensen om je heen

Volgens mij moet ieder voor zich gaan uitvogelen wat hij/zij precies wilt.

Want hoe denk IK over eenzaamheid? Ik denk dat eenzaamheid is:
"Niet de aandacht krijgen die je graag wilt!"

De ene vindt het top om in een ruimte te zitten vol met mensen (ook zonder dat ene klikje), die vermaakt zich prima en voelt zich niet eenzaam. De ander heeft daar wel moeite mee. Blijkbaar heeft deze andere aandacht nodig.

Dus probeer eerst erachter te komen wat je nou precies (voor aandacht) wilt.

hmz... nu ik het zo overlees, kan het best zijn dat het bullshit is wat ik net gezegd heb

Maar ach, whatever, ben ook maar beetje vaag...
maar niet eenzaam

Dat kan je wel zeggen ja!!!!

Het heeft voor mij absoluut helemaal niks te maken met geen aandacht krijgen!

Nou ok, maar als je zegt:



En daarna zeg je:



(ik zeg trouwens niet "geen aandacht" maar "niet de juiste aandacht", maar whatever)

Dan ben ik wel benieuwd of je weet waar het WEL mee te maken heeft?

Ik weet waar het mee te maken heeft ja, maar om dat nu hier neer te gaan zetten.....

Sommige dingen moet je wel prive houden he??!!

voor nonnie

Haha ok hoor Belle aka Beest in BED

Fijn dat je het dan toch weet waar het mee te maken heeft, alleen klopt je uitspraak

dan weer niet helemaal... misschien is het dus juist helemaal niet zo vaag

Grt. Michael

Maar tis wel vaag

Hee Lady X in ieder geval succes, ik denk dat je juist nu de kans ook hebt om hele interessante en leukere mensen te ontmoeten. Nieuwe stad, nieuwe kansen.

ok ik ben geen psycholoog dus ik kap ermee
Voor de rest van de dag zal ik iedereen met rust laten

Ik vind hem eigenlijk wel sterk. Soms kan je een hoop mensen tegenkomen op een dag (en dus veel aandacht geven/ontvangen), maar heb je toch het idee dat je je ei niet kwijt kan.

Daarom is het volgens mij heel belangrijk dat je mensen in je bereik hebt die op dezelfde golflengte zitten als jezelf (intresses, overtuigingen, etc).

jah ik ken het gevoel ook wat hier word aangekaart over eenzaam zijn in een volle cafe maar ik zeg je dit:

Probeer te houden van wat je niet houdt zodat je werkelijk kan ervaren wat houden van is.

doe dat ook met eenzaam zijn probeer ervan te houden probeer het te snappen zodat je in tijden waarin je niet eenzaam ben vol kan genieten dat je onder je vrienden ben.

dr is voor alles een tegenstelling zoals warm en koud,het kwaad en het goede.

probeer het het kwade te begrijpen zodat je kan ervaren hoe goed het goede is.

Ik bén het kwade..!