Hoe denk jij over eenzaamheid?

Ik las laatst een artikel over eenzaamheid, dat echt HEEL VEEL mensen fucking eenzaam zijn, geen vrienden hebben of altijd maar alleen zijn.
Ben jij wel eens eenzaam? Of voel je je wel eens eenzaam? En wanneer ben je volgens jou echt eenzaam? Zonder vrienden? Zonder partner? Zonder andere dingen?
ik ben echt benieuwd hoe anderen hier tegenaan kijken.

Wat me namelijk opvalt; een vriendin van me die woont in een heel klein knus dorpje, waar iedereen elkaar kent.
Ik woon midden in Eindhoven , en ik weet niet eens hoe mijn buurman heet. Dit vind IK heel normaal, maar mijn vriendin vind dat " akelig" .
Volgens haar is iedereen in de stad op zichzelf gericht en kun je bijna niemand vertrouwen.

Ik ben pas verhuisd van een redelijk grote plaats naar de stad. Ik heb geen auto onder mijn reet , alleen mijn fietsje. Ik heb 1 huisgenootje, die ik alleen maar " gedag" zeg op de trap Echt meer contact is er niet.
Iedereen gaat naar zijn of haar werk, komt thuis en gaat tv kijken of computeren.
Waar is die tijd gebleven dat je echt bij elkaar op bezoek gaat, of echt iets leuks gaat ondernemen waar je de hele dag naar uitkijkt. Volgens mij gaan dat soort dingen er steeds meer vanaf.

Ik woon nu ongeveer een week in mijn nieuwe huisje en ik voel me op zich best vaak eenzaam. Nou wil ik helemaal niet zielig overkomen, en ik heb ook wel vrienden, maar wie heeft er nou eigenlijk tijd om een keer langs te komen, om naar je nieuwe huisje te kijken? Niemand. " Geen tijd" , " Ik kom snel langs... " Zijn de dingen die ik meestal hoor.

Wat doen mensen in godsnaam allemaal in hun vrije tijd? Dat vraag ik me ook wel eens af. Elke dag naar de sportschool? Je helemaal kapot werken?

Ik wacht op reacties

mensen snappen vaak niet wat eenzaamheid is, zeker niet als je veel mensen om je heen hebt....

Voorbeeld: een kennis van mij heeft in maart zelfmoord gepleegd, iedereen stond er van te kijken dat er ZOVEEL mensen op zijn begrafenis waren, ik was er ook zeker van onder de indruk! maar toch kon ik zijn gevoel begrijpen

Rony: De WinterEfteling brengt mensen samen

en ik wist van niks!
mooie Zus ben jij Roon!

Ja Yorus ik weet ook best dat jullie een fake "broer en zus" relatie hebben Maar het was gezellig hoor in de Droomvlucht

En Yorus is mijn tweeling-kennis!

Nou zeg dat wel En Mar is mijn puzzelstukje!

ik kan vaak op een feesje of bijvoorbeeld in de stad tussen heeeeeeeeeeeeel veel mensen staan,
en me nóg eenzaam voelen

MAAR: dat komt zelden voor hoor...
ik ben altijd in t gezelschap van mensen die me heel dierbaar zijn, dus ik ben bijna nooit eenzaam

beeeeeeetje dubbelzinnig?!

Ik probeer mijn leven zo te leven dat als ik iedereen om me heen kwijt zou raken ik toch de moed zou hebben om door te gaan. Heel belangrijk vind ik het om compleet onafhankelijk te zijn.
Als ik zou merken dat ik me eenzaam ga voelen zou ik meteen de deur uit gaan om nieuwe mensen te leren kennen.

Het is ook erg belangrijk dat je lief voor jezelf bent. Verwaarloos jezelf nooit. Ik vind het heerlijk om alleen te zijn en zou zonder problemen een week door kunnen brengen zonder ook maar iemand te zien.
Ik vermaak me net zo goed alleen thuis op zaterdagavond als dat ik met vrienden op stap ga. Dan ga ik een filmpje kijken en maak ik de kamer gezellig door kaarsjes aan te steken. En ´s ochtends maak ik dan een uitgebreid ontbijt voor mezelf. Met een eitje, broodjes uit de oven enz.

Maar misschien heb ik wel makkelijk praten. Ik heb de keus of ik alleen wil zijn of bij vrienden. Als je die keus niet hebt is het denk ik veel erger om alleen te zijn.

Maar 1 ding: Vrienden komen niet uit de lucht vallen. Daar zal je wel zelf energie in moeten stekenl.

eenzaamheid staat voor mij als jij altijd voor iedereen klaarstaat en wanneer jij iemand nodig heb er niemand voor je is,eenzaamheid is als niemand je wilt begrijpen, kies zelf je vrienden uit waarin wederzijdse respect is dan voel je je nooit eenzaam

ik voel me ook wel ns alleen. Bijvoorbeeld als k een nachtje flink ben wezen stappen met mn beste vriendin. Lekker hele nacht dol geweest enzo. En dan blijven we bij elkaar pitten. Als ze dan weer weg is dan ist zo stil in huis en dan voel k me echt onwijs alleen K kan dan wel andere mensen bellen, maar die waren er dan niet bij die nacht en dat is dan toch anders.

Kent iemand dat?

Ja dat heb ik ook

echt eenzaam voel ik me nooit.
heb wel eens momentjes waarop denk: heej ik ben alleen, maar echte eenzaamheid ken ik geloof ik niet.

Daarbij heb ik altijd nog ideeen in mijn hoofd, en met 1 simpele gedachte activeer ik daar stemmen bij en ga ik lekker in gesprek met mezelf

(sommige noemen dat meditatie )

voel me nooit eenzaam ben vaak genoeg niet alleen en als ik wel alleen ben dan vind ik dat alleen maar lekker rustig

Yoris, heerlijk he, echt een TOP uitvinding ( ik noem dat msn)

Ik voel me wel eenzaam in de zin dat er niemand is die me echt kent, maar ik heb wel 2mensen waar ik van weet dat ik altijd op ze kan rekenen.( en mn familie; ben het enige meisje in de familie en mn broer en neven zijn nogal beschermend over mij )

Ik heb het soms ook gewoon nodig om alleen te zijn, kan mezelf prima vermaken.

Mensen die me kennen weet dat ik er alijd ben voor mensen, maar dat ik heel moeilijk ben met het aanvaarden van hulp als ik het nodig heb.?

Daardoor, en door nog andere redenen, waarin ik ook mn fouten heb heb ik onlangs ruzie gekregen met mn (?beste?) vriendin. En daarbij ook met en hele hoop andere vrienden.

Gelukkig ben ik iemand die overal tegen iedereen begint te babbelen, en mensen spreken mij ook makkelijk aan. Ik heb verder ook toffe colegaatjes en hele leuke medestudenten.
Eerlik gezegd heb ik nu voor mezelf besloten dat ik wel zal omgaan met de mensen die me willen zien, en ook mn slechte kanten erbij nemen dan met mensen die me leuk vinden omdat ze mn vriend kennen.

Als ik soms spreek met mensen op de trein enz, schrikken sommige er zelfs van dat er iemand tegen hen spreekt, stel je voor zeg....

En dan besef je pas hoe erg het gesteld is....

Daarom lach s naar iemand, of zeg is hallo, en je komt wel mensen tegen, je voelt je een stuk minder eenzaam, en maakt iemand anders voor ff gelukkig
Het is niet omdat niemand het doet, dat jij het niet kan doen

Inderdaad, echt wat er in de STAD gebeurd. Mijn ouders verhuizen binnenkort naar een gehucht in Zeeland, toen ik klein was kwam ik daar vaak, en daar is het nog wel normaal om voorbijgangers gedag te zeggen

Niemand meer eenzaam in dit nieuwe jaar?!

Weet je wat het is,

het is tegenwoordig ieder voor zich he,

daarom als het maar in hun straatje valt,

niemand maakt zich bijna meer druk om een ander,

terwijl je laatste tijd het wel veel vaker hoort,hoe belangrijk heel veel mensen saamhorigheid eigenlijk vinden,
zeker na alle gebeurtenissen in dit land.

Misschien dat er toch iets goeds uit komt dan,maar er moet altijd iets gebeuren,voor mensen erbij stil staan,

dat is gewoon echt jammer.

verschrikkelijk, heb daar gelukkig geen last van, heb altijd wel iemand waar ik heen kan

Naar mijn mening veranderd er dan nogsteeds NIKS

Nee,denk dat je daar inderdaad ook wel gelijk in hebt LadyXTreme,

maar ja,dat mensen er al over nadenken,kan al een stapje zijn toch,maar goed,
denk ook dat het misschien niets uit maakt hoor.

Maar is in ieder geval iets.

Eenzaamheid sucks!

voel me wel s eenzaam, ik woon in een klein dorpje waar iedereen iedereen kent en door mijn verleden ( veel gepest) heb ik geen vrienden ind e buurt en ja op de middelbare school is dat gepest doorgegaan.

En dan weet je pas wat eenzaam is , stappen doe ik niet zo snel want ja alleen vind ik het niet echt geweldig en vrienden die ik heb die wonen allemaal verderweg , met het openbaar vervoer een uur reizen en ja die hebben ook allemaal hun eigendingendus het is niet helemaal geweldig.

En mijn ouders hebben zo iets van je zoekt het maar uit op je eigen houtje.

En begin dit jaar heb k een auto ongeluk gehad en dan pas krijg jedoor wie er echt om je geven.

En dan is het erg dat er maar 2 van de kennisen die ik heb het erg vond en dat die even langs kwam, maar ja die woont ook verderweg , utrecht.
Er zouden er vast meer zijn maar die laten het niet merken.
En dan weet je wat eenzaam is,

Maar ik pak dat gevoel nie vast , als je je er aan gaat vast klampen dan word het nog erger.

EENZAAM ZIJN IS KUT!!!

Zit je niet bij een of andere vereniging of sportclub of wat dan ook!?

ik voel me weleens eenzaam ja woon dan op mezelf en dat is echt niet altijd even leuk als ik thuis kom van mn werk .. niemand waar je ff tegenaan kan lullen of je ding kwijt kan enz!! maar probeer wel zoveel mogelijk bezig te zijn, binnenkort maar weer eens sporten, dat is ook en langs vrienden gaan of uitnodigen

Ik woon ook alleen. Had er in het bgein wel moeite mee, maar nu vind ik het heerlijk zo. En als ik behoefte heb om ff tegen iemand aan te lullen, dan ga ik bij vrienden langs of ik pak de foon. Maar anders gooi ik gewoon een lekker muziekje aan, lekker voor jezelf koken, ff lekker gtst kijken , lekker je eigen dingetjes doen.

Enige tijd dat ik me eenzaam voel is na een gezellig weekend, als ik al TE lang ben doorgegaan en iedereen na lang uitstellen eindelijk naar huis gaat...

Jammer, want het is vaak zo ontzettend gezellig. Na de gezelligheid komt de eenzaamheid. Misschien komt het door de dope? Doordeweeks heb ik er geen problemen mee, te druk door een overvolle agenda.

Het is ook wat je er zelf van maakt, laat eenzaamheid niet teveel afhangen van anderen. Soms is het ook wel even lekker om gewoon NIEMAND om je heen te hebben. Maar te lang is ook niet goed natuurlijk.

Woon momenteel ook alleen en moet toegeven dat samenwonen wel leuker is. Pas als je uit elkaar gaat en weer alleen woont, voel je je af en toe verdomd eenzaam. Dat gevoel HAAT ik. Tijd heel alle wonden daarentegen. Het zijn gelukkig maar periodes.

Ik heb ook samen gewoond, maar die stap zal ik nu niet zo snel meer zetten , ik woon nu een jaar alleen en in die tijd ben ik dat juist echt gaan waarderen, en ben mezelf echt goed tegen gekomen. Uiteindelijk allemaal positief geweest voor mezelf, Ik mis natuurlijk het samen op de bank hangen etc wel vaak. Zie hem nu ook nog wel eens, en dan ben je geneigd die dingen heel erg te missen, alhoewel ik me toch weer heel fijn voel als ik lekker in mijn eigen huisje thuis kom. Moeilijk allemaal, volwassen worden

Ik denk dat dat probleem het probleem van nederland genoemd mag worden! Dit is zowel een rede als een gevolg van veel dingen in de maatschappij. Mensen geven nergens geen reet meer om. Nou beter gezegd dan, het is n trent in n visizueuse cirkel. Het wordt allemaal onpersoonlijker. Wat dacht je van de oudjes van tegenwoordig? En daarbij hoort inderdaad eenzaamheid! Maar dat kan ook door bijv depressies komen. Het gevoel van niet begrepen worden door anderen!

Op het moment heb ik gelukkig een groep mensen om me heen waarvan ik echt op aankan. Ik weet natuurlijk dat dit soort dingen zo kunnen veranderen, dat heb ik meer mee gemaakt.

In de groep zijn bijna allemaal stelletjes en alle meiden en mannen kunnen goed met elkaar opschieten, we doen ontzettend veel met elkaar. We doen ook regelmatig alleen dingen met alle meiden, en ook de jongens doe regelmatig dingen apart van de meiden.

Het zijn mensen die ik tot mijn echte vrienden beschouw. Maar niets is zo veraderlijk als vriendschap...het kan onder omstandigheden ook zo weer over zijn...

Ik ben blij dat ik me op het moment absoluut niet eenzaam voel, al is dat wel eens anders geweest!

Helemaal waar!!

nonne... iedere keer weer als ik dit topic tegenkom denk ik aan vorig jaar maart... dat een kennis van mij van een flat is gesprongen (zelfmoord dus) Ik stond daar op die begrafenis mijn ogen uit te kijken: zoveel mensen, zoveel mensen die om hem gaven, die hem de laatste eer kwamen bewijzen... en toch had die jongen zich klote en eenzaam gevoeld, zo klote en eenzaam dat ie niet meer wilde! Toen ben ik gaan beseffen wat eenzaamheid is

Inderdaad, heeft niks te maken met "hoeveel mensen je kent" Maar om hoe JIJ je voelt..


Echt naar. Dit topic is nu ook bijna een jaar oud, toen voelde ik me ook heeeel anders dan nu. Wel "grappig" om terug te lezen

Ik voel me wel eens eenzaam terwijl ik best mensen om me heen heb. Maar soms is de wereld gewoon even te groot ofzo voor me gevoel..

Volgens mij voelt iedereen zich wel eens eenzaam, gelukkig gebeurd me dit niet zo heel veel

ik voel me eigenlijk nooit echt eenzaam.
en alleen ben ik ook niet veel....

toen ik nog een vriend had, was k wel wat vaker alleen omdat ik hem alleen in het weekend zag en dus weinig tijd had voor mn vrienden.
maar sinds het uit is, ben ik meer dan eens gaan beseffen dat vrienden echt belangrijk zijn.

ik heb contacten opgepakt, nieuwe mensen leren kennen en ik ben nooit meer alleen en nooit eenzaam.
er is altijd wel iemand om me heen en als er niemand is dan bel ik iemand en dan ben ik ook niet meer alleen.

ik heb in een meisje een echt goede vriendin gevonden en we zien en spreken elkaar best veel.

ik houd van alleen zijn op zn tijd, maar het liefst wel zo min mogelijk.
ik zorg er gewoon altijd voor dat ik het lekker druk heb

voel me door de vele omstandigheden eigenlijk ook best wel eenzaam op dit moment

aaahh ik ook!!!

Vertel!?!?

Hmmm nouja heb in ieder geval me kei lieve vriend !!

en ik me schat

afsluiten van een behoorlijk heftige periode, beginnen aan een 'nieuw leven' wat nog niet echt goed lukt, het oude niet los kunnen laten, vrienden en vriend die je laten zitten..

Gelukkig heb ik wel een paar mensen waar ik mee praten kan en gaat t al een stuk beter, heb de laatste maanden veel goede periodes gehad, maar het blijft moeilijk

Voel me zo goed als altijd eenzaam....

eenzaam,ja soms wel maar kan gelukkig goed alleen zijn ,beter alleen dan een kutrelatie

Eenzaamheid zuigt inderdaad

ik denk dat het steeds meer voorkomt door het groeiende individualisem tegenwoordig: ieder voor zich maatschappij.
en iedereen heeft het idd druk met 10.000 dingen.

het viel mij ook op, ik doe ook altijd 10 dingen tegelijk, maar dit jaar dacht ik, nou ik ga maar ff geen dingen doen naast de studie, maar of ik heb te weinig vrienden of ik had zelf ook niet veel tijd voor ze, je mag blij zijn als je binnen een maand een afspraak hebt met ze. en dan denk ik doe ik ff rustig aan, tijd voor vrienden enzo...hebben zij dat weer niet. schiet niet op zo. heb me net al weer laten charteren om weer wat te gaan doen voor een betere maatschappij

en idd, in kleine dorpen kent men elkaar beter dan in een stad waar men nog niet eens weet wie er boven of onder of naast je (in de flat) woont.

maarja, eenzaamheid bij mij, valt mee, behalve dan bij de dingen die ik leuk vind en zij niet zodat ik dat alleen moet doen, maar die dingen kun je eigenlijk niet alleen doen (ik houd wel van feesten cq uitgaan, zij niet. en ik houd wel van sporten, zij ook niet zo. beetje jammer )

gelukkig kan ik wel goed met ze praten en mezelf zijn en kan ik bij ze terecht als ik ergens mee zit

oow