Als De Macht Voor De Liefde Wint Van De Liefde Voor De Macht Zal Er Altijd Vrede Zijn!
Wat een land, f snel de eerste 8 dagen, vliegen newark, atlanta en bogota, 5 dagen aklimatiseren hostel en toen door naar Cali,derde stad Colombia! Het slaat je wel op de longen, al die roetfilterloze dieselzuipende busjes taxi´s en brommers.
Zo ook in Cali. Aangezien mijn kamer ook maar 2bij 3 meter was ben ik daar snel weggegaan!
Claustrofobisch werd je ervan, zeker te bedenken dat er geen ramen in zaten!
Lopen,door de woestijn met een paard zonder naam!
Bergschoenen zijn aan mij niet besteed dus heb nu na bijna 200km het eerste paar gympen erdoor gelopen!
Maar ik heb niet al die 200km gelopen!
17-11-09 Cali naar Yamundi,cowboydorp in de dessert, zo´n 20km. Hier een hotel a 4euro geboekt en uitzicht op de saloon en het plein, prachtig, gieren alles!
Na een slechte nacht door muggen en geluiden, ze doen hier de hele dag niets, hoeven er niet vroeg uit en doen dus ook tot laat niets en vroeg op om niets te doen ga ik er wel vroeg uit. Als je voor je rust komt kan je dus beter buiten de dorpen slapen!
18-11-09
Ik loop ongeveer om 0830 het dorp uit aan de andere kant als waar ik erin ben gegaan op de weg naar Popoyan, nog 110km. Na 2 uur lopen een bordje met Villarica,links af..Ik krijg wel dorst en ben wel benieuwd naar alle dorpjes en heb de tijd dus sla links. Het bekende 2 hutten en een kerk, onbedoelt veel energie en water verspilt en de moed zakt me een beetje id schoenen. Nog niet terug op de hoofdweg krijg ik een lift naar Popoyan van iemand die f 100km had gereden om zijn radio, 2 draatjes, te laten aansluiten!
In Popoyan kom ik in de bekende kakkerlakken zone! Ik stap uit, bedank vriendelijk 2 keer en vind een residensi, een soort opvanghuis voor heule gezinnen!
Voor 3 euro kan ik hier terecht maar als ik de sprij opensla schiet er eentje weg, zo´n grote bruine. Snel sla ik hem weer dicht en besluit in mijn slaapzak te slapen!
De volgende dag word ik een beetje misselijk wakker, een penetrante lucht komt me tegemoet,door het enige toilet en de ochtendurinefile is er een tegen mijn deur gaan urineren! Ik had gelukkig alles van de grond gehaald dus geen waterschade maar toch!
Ik loop zo snel als mogelijk Popoyan uit opweg naar de natuur, rust reinheid en regelmaat en die vind ik de 19e.
Na zeker 25km in de hitte met 100 kilo, 80 van mezelf en 20 front-and backpack kom ik bij rivier de rio las Piedras.
Prachtig en beneden aan de rivierbedding zie ik een soort resten van een riviertent, niet te verwarren met een strandtent. Het is ondertussen een uur of 5 en besluit mijn groene tent op te zetten zodat mijn rode backpack erin past en ik minder opval. Was me wat in de rivier en ga op houtjacht!
Want vuur is pas een keer voorgekomen in hostel bogota dus hier is een tweede kans. John Wiseman van het Special Air service servivalboek verteld dat niet kennis maar ervaring het belangrijkste is voor een goed vuur.
Nou dat heb ik maar er moet toch een sok en deo aan te pas komen om het aan te krijgen! Lekker geslapen en dan gebeurt het de volgende dag!
20-11-09, Rio Piedras, om een uur of 8 is mijn tent wel opgedroogt en ingepakt en klauter naar boven,terug naar de weg!
Wat blijkt, 600m verder is een restaurant, gerunt door chinezen! De chineze kippensoep gaat er dan ook goed in en om 0830 zit ik aan een chineees rijsttafeltje, voor 3000 peso, 1 euro! Dan maakt het tijdstip niet uit.
Als ik zo rond een uur of 0930 weer ga lopen overweldigt een gevoel van welbehagen over mij. Ik denk, wat nou Zwitselevengevoel, viva Colombia!
Om half 11 stopt er een open auto met een stel erin. Het blijkt een dochter en vader te zijn op weg naar Bilboa, een dorp 60km verder! Achterop zit in als een koning te paard, heerlijk ff verplaatsen sneller dan 4km per uur. Na 20km moet ik voorin komen zitten want ze weten een politiepost en achterop is vragen om controle.
Voor 1000peso, 33cent rijdt je zo door!
Hij is een jaar of 45 en ingnieur en gaat een bouwproject starten en zij heeft vakantie vd universiteit en gaat gezellig me! Tegen de middag stoppen we bij een weg(verwerpelijk)restaurantje waar ze er op staan dat ik de colombiaanse dagschotel moet proberen! Maar omdat ik als vlees voor het ergste doe ik mij streng vegatarisch voor, iets wat vooral door de jongste als erg interessant wordt ervaren! Gelukkig is er ook rijst,sla cappucijners met mais en een hoop wat niet leeft, heeft geleefd of alweer leeft! Maar zij smullen er zonder aandacht van alsof het op tijd gaat. Het is nog 2 uur naar Bilboa wat ookwel het balcon de patia word genoemd, als ik ergens foto´s kan uploaden doe ik dat zeker want wat een uitzicht. Het is zeker 20km van de hoofdweg en 1500m omhoog maar echt prachtig.Hij moet de bureaukratische molen in en wij slenteren wat door het dorp, her en der een ijsje,drankje bankje nuttigent! Als hij klaar is gaan we downhillen, ze zetten me af bij een hotelletje en na een innig afscheid kruizen onze wegen, wat een dag, ben zeker 60km verder en 2 warme maaltijden voller! IK val dan ook voldaan in slaap,4,5euro luxe kamer, geen warm water maar ben ondertussen aardig verbrand!
Gister weer vroeg gepakt en met 3 uit het niets aangeboden liften ben ik in pasto aangekomen! De laatste en langste was met een officiele transporter, maar omdat hij stopte en erop stond dat ik meeging, kost 50km niets. Onderweg stapt er een helke oude man in met ik denk wel 150kilo aan bananen en mango´s. Bij de terminal voor taxi´s en bussen help ik de beste man overladen in een taxi en betaal zijn 3000peso stieken teeug aan hem die hij wel moest betalen! Een traan wordt ons meester!
22-11-09
Pasto, een bergstadje met zo Nu en dan niet internet, net hoe de wint staat. Ik blijf hier denk ik een week en dan op naar Ipiales! Google Ipiales maar eens en dan weet je waarom!
Mauro Polo
09-03-10
Waarom zullen jullie wel denken zit die jongen weer in Buenos Aires en waarom is hij niet in Chili puin aan het ruimen en waarom laat ie zolang even niets horen..?
Nou daarom omdat ik even 4 dagen in de piepzak zat. Waar moet het heen dacht ik en hoe zonder paspoort..? Nou in Mendoza ben ik 6 uur lang vriendelijk geholpen met nr ers van ambasades en dergelijke en daar vanochtend een nieuwe aangevraagd en maandag uitsluitsel maar waarom kom je met een noodpaspoort de vs niet in en waarom als je de gemeente haarlem faxt om 11 uur plaatselijke tijd waarom krijg je dan niet voor het weekend antwoord en waarom kappen ze het oerwoud om terwijl iedereen zegt dat is dom..?
Om wegen vrij te maken naar verre oorden zoals de Iguazu watervallen die ik in die 21 dagen denk ik toch danwel zonder camera aan ga doen. Maar 15 tot 21 dagen Buenos is ook zeer aangenaam. Vandaag zaterdag 6 maart even 30km door de stad gelopen en alleen oost aangedaan opweg naar de dierentuin eenderde stad gezien en mijn ogen uitgekeken.
Na Bogota, colombia, Quito, ecuador, Lima Peru en la Paz Bolivia is dit dus mijn 5e capital, hoofdstad maar meteen de mooiste.
Ik had het in Salta al door, dat ik eindelijk weer in een land was aangekomen met Alleen maar nette mensen¡ In Oran 50km over de grens met Bolivia kwam ik nog in een wildweststadje maar Salta had alleen harde wegen, mooie auto s en vooral mooie mensen.
Na de klederdracht van de voorgaande landen, vrouwen in lokale kledij en mannen in pak is het nu mannen casual en vrouwen zomers gekleed. Echt prachtig. Ik heb overwogen sommige kleren weg te doen ivm ruimte maar nu komt alles van pas. Kan nu ik moet wachten op nieuw paspoort bijna iedere 21 dagen iets nieuws aan en in ieder geval schoon want wassen is gratis en de toiltten ook. Was in die andere landen ook maar dat was de straat waar onderbroekloze vrouwen alles zo op straat loosde en hier is dat not done. Ik liep vandaag dus na de dierentuin door Palermo en dat is hipperdehip Buenos en daar stonden de eerste bordjes in Zuid dat wildtoiletteren uit den boze was en net als in Nederland werd beboet met 100 pesos argentinie, 20 euro de europa! Ik heb het dan ook goed opgehouden tot ik weer een bouwput tegen kam of een een dixxi, ecotoilet. Maar wat is het raar, na 4 maanden altijd wel een rugtas, mochilla, om te hebben, groot of klei, kan ik nu zonder geschud rennen, 8 baanskruizingen en gewoon door het park. Ik overwoog eerst een nieuwe camera te kopen omdat ik van huis uit ben aangestoken tot fotograveren maar het worden sportschoenen om net als heel Buenos te rennen. Even 3 weken extra full pover conditietraining en dan met de trein of bus naar Quito omdat er toch een hoop tijd verloren gaat hier en dan liften naar Bogota! Het kan raar lopen(monty python ministery of silly walks) maar ik loop nog, had ook wakker kunne worden in het park zonder teen of been, vinger of iets in de lichaamlijke kringen. maar waarom ben ik af en toe toch zo eigenwijs en dom en doe uitgerekent buiten mijn papieren niet om het lijf? Poep gebeurt, shit happens..andits happened! Leer je van..als het goed is ben ik dus gewoon 15 juni net optijd terug voor het begin van de zomer en dan lach je erom!
Officieel hebben we er nog recht op, een week zomer maar denk niet dat die zomers zal overkomen.
Stug en met hoop laat ik dan ook mijn Festival-backpack nog even midden in de kamer staan voor het vakantiegevoel.
Hij staat me daar mooi en ik denk dat hij daar ook wel lekker staat. Wat we weer allemaal hebben meegemaakt zou normaal in een boek passen maar ik probeer het kort te houden. Het was de zomer van de experimenten.
Ik heb her en der de helpende hand proberen te bieden bij binnestebuiten-tuin-raves en bij schoenloze aangelegenheden waar ikzelf aan het eind van de rit mijn schoenen en slippers kwijt was. Het hoogtepunt was een 'besloten familiegebeuren' met e-tickets op een natuurterrein, volgt u het nog?.
Tijdens dit intiminifestivalli speelden de elementen der natuur een iets te grote rol, met nadruk het water.
Daar wilden ik het even met u over hebben, water en de kracht ervan.
Na drie dagen in de regen te hebben opgebouwd werd het blauw een het eind van de tunnel, heerlijk zomers weer en u weet, met mooi weer en lekkere muziek wordt er altijd extra veel gedronken. De neerwaarste kracht die dat met zich meebrengt en zich ophoopt rond of sterker nog in uw blaas is niet te bevechten. Het moet eruit.
Nu is plas, zeik of urine meestal niet schadelijk, kijk naar de mensen die opstaan met een glas verse ochtendurine.
Maar als de chemie om de hoek kijkt kan u dit niet zomaar in ieder iddilisch bedoelt vennetje laten lopen, dit omdat de als het goed is aanwezig zijnde flora en fauna niet bestand zijn tegen uw ingenomen rondo's, poeders en flugels gevuld met olifanten-verkachtingdrug.
Dit kan rare gevolgen hebben voor naast de mens ook de aanwezig zijnde bosbewoners.
Als ik dan ook iemand aanspreek op zijn leutergedrag krijg je antwoorden als 'het komt toch allemaal in zee of wat maakt het nou uit als ik in de wasbak zeik'. Dat maakt wel degelijk uit, ook omdat de niets vermoedende camping- en badgasten er ook graag fris bij het volgende misschien wel laatste avondmaal hun sla in willen wassen! Ik ben niet zo van het wildplassen maar als het voorkomt is het meteen wet&wild. Alleen gebeurt dit nooit in de natuur, tegen monumentale gebouwen aan of tegen derden!. Ik wijs de beste man op een idee van mijzelf en dat idee wil ik graag met een ieder van jullie delen.
Het fenomeen heet de plaszak, niet te verwarren met de platzak. Wat houdt dit in? Bij de supermarkt en de groentenboer krijgt u, zelfs als u enkel een aardbei koopt de mogelijkheid tot het verkrijgen van een zakje/tasje/wikkeltje!
Zeg hierop altijd ja ook al bent u van plan die banaan meteen te verorberen. Deze zakjes staan niet alleen leuk in u steeds groter wordende tasjescollectie maar mocht u een feestje geven en net als ik over 'maar' een toilet beschikken kan u zakjes uitedelen. Dit ter voorkoming dat er over uw nieuwe tapijt heen word gekotst maar ook om file bij het toilet te beperken.
Het is natuurlijk mogelijk om met 4 man tegelijk te gaan plassen maar om plaatsvervangende schaamte te voorkomen biedt de plaszak uitkomst. Hierin kunt u, voor of tijdens het wachten, vast wat overbodig vocht lozen zodat de ergste druk van uw blaas is. En het werkt! Let wel, het is belangrijk de zakjes op lekbaarhied te controleren anders staat u indirekt alsnog over uw eigen schoenen/slippers/kimono/badjas/pyama of broek heen te zeiken. Werkt dit overal?. Nee helaas, in metro's en treinen in Japan en China worden luiers uitgedeelt, dit omdat er enorm lange afstanden worden afgelegd en de trams en dergelijke aldaar niet beschikken over danwel bezetzijnde toiletten.'Ik kan toch ook zo'n ziekenhuisurinoir meedragen en over mijn linker schouder in de toilet mikken voor het nodige geluk? Dat kan maar deze dingen zijn bedoelt voor in verzorgingstehuizen e.d. en niet voor in uw handtas. U mag het natuurlijk zelf weten maar als ik al ooit een handtas aanschaf, wat ik niet verwacht, ga ik daar zeker niet in zeiken.
De beste man knijpt af en omdat ik hem richting het toilet zie lopen zal hij denk ik zijn laatste restje voor het daarvoor bedoelde potje hebben bewaard! Zo hoort het en weer een zieltje gewonnen. Opgelucht, na mijn eigen rustig verlopen plasje, begeef ik me weer richting het feestgeruis en daar vliegt de tijd en voor je het weet is de tijd om/op/over/voorbij.
Als na 33 uur(!) de muziek echt uitgaat weet ik hoelaat het is. Dat was het dan, het festivalseizoen 2009 die we toch als erg geslaagd kunnen betitellen, niet te verwarren met betuttelen. Als het hele circus weer is ingepakt en ik na 6 vermoeiende dagen thuis aankom word ik overmand door een behagelijk gevoel ookal is het niet warm en wel muf in huis.
Het gevoel dat je eraan hebt bijgedragen dat 50.000 mensen wel genoeg hamburgers aten op Lowlands, dat al die ravers hun daar zo verboden schoenen in kluisjes konden stallen, dat Monika een afdakje had en dat Einmusik zich niet door al te veel stof heen hoefde te 'draaien', dat alles ook weer schoon werd opgeleverd en dat, heel belangrijk, iedereen te vriend werd gehouden. Er zijn zelfs vrienden bijgekomen, niet alleen op partyflock maar ook loodseigenaardigden tot vuurspuwende geluidsmannen en van eendagscollega's tot lockerladies. Allemaal hebben jullie, als je jezelf hierin herkent, bijgedragen aan een onvergetelijke festivalzomer, en dat nemen ze je niet meer af. Ik neem het mee, naar ver over zee, naar landen waar men nog niet toe is aan spontaniteitsraves en mannen zonder schaduwen of ille bitchen, landen waar alleen nog word stilgestaan bij de dagelijkse voorzieningen, 'heb ik wel te eten vanavond' en niet 'welke party gaan we volgende week onveilig maken op het strand met onze voetbalshirts en messen'. Landen waar, en daar is ie weer, niet zomaar elk straaltje water uit de kraan gedronken kan worden, nee, in die landen kan je het beste waterzakjes kopen en daar een gaatje in bijten en het water eruit drinken. Als je dan helemaal slim bent en hebt opgelet kan je dus het beste weer in dat zakje zeiken zodat over de hele wereld het weer naar roosjes gaat ruiken en niet naar uriNEE!! Als ik dan in mijn tent, uit zo'n zakje drink, in de binnenlanden van Colombia of Peru met in mijn oor m'n Ipod en luister naar Juliet en Reiss of Melera&Minos dan denk ik: WAT EEN LEVEN
You where great (snik) and have a good winter,
