Ik snap sowieso die hele heisa hier omtrent het ‘gabber-zijn’ niet. Lekker belangrijk of jij nu wel of niet gezien wordt als een gabber, als je zelf de muziek maar kunt waarderen en er op je eigen manier van kunt genieten. Je hoeft niet aan stricte voorwaarden te voldoen om maar bij de ‘kudde van de gabbers' te mogen horen, kijkende naar anderen op een feest en voor hen te beoordelen of zij 'meer' of 'minder' gabber zijn dan jij, omdat iemand er bijvoorbeeld uit zou zien als een 'trance-trut', niet zou kunnen hakken, zich niet aan de dresscode houdt of niet zoveel danst op een feest. Je trekt gewoon aan wat naar jouw smaak is (waarom allemaal in dezelfde rokjes/stropdasjes/blousjes etc. lopen?), je danst zoals jij dat wilt, of je danst gewoon wat minder omdat je misschien onzeker bent over jezelf; èn dat dienen anderen maar te respecteren! Ik word zo moe van al dat gezeik op elkaar tegenwoordig!
Als je echt van de muziek houdt, dan kom je naar het feest om daar van te genieten en niet om elkaar te keuren en in hokjes te plaatsen. Iedereen is anders, heeft zijn/haar eigen kledingsmaak en geniet op zijn/haar eigen manier van de muziek. Er is niet zoiets als
dé Gabber, je kunt niet allemaal eenzelfde persoon zijn, waarom elkaar na-apen? Wees gewoon wie je bent, ga je niet gedragen en/of kleden naar anderen die zichzelf ‘gabber’ noemen en daarbij bijv. racistisch zijn en/of ‘hitlerjugend-kleding’ dragen. Met je rechterhand in de lucht staan, rood-wit-blauwe haarelastiekjes dragen, "Holland Volland" roepen en dan zeggen dat je helemaal niet racistisch bent. Gewoon als een dom schaap achter de kudde aanlopen, want anders hoor je er niet bij, dan ben je niet 'stoer'. Zo zielig is dat..

Je bent pas echt 'stoer' als je jezelf durft te zijn. Helaas stikt het op hardcore-feesten vaak van de kudde-dieren en lijken het er wel steeds meer te worden. Dit gaat ten koste van de gemoedelijke en euforische sfeer die er op een feest hoort te hangen. Je krijgt echt het idee dat je op van alles en nog wat beoordeeld wordt.
Mensen met een andere huidskleur voelen zich niet veilig op hardcore feesten, omdat ze gewoon worden uitgescholden en zelfs geschopt en geslagen. Wie heeft het ooit bedacht om racisme met hardcore te verbinden?

En waarom zou er bij één bepaalde muziekstijl één bepaalde kledingstijl moeten horen? Ergens in Nederland staat een Gabberfabriek en die giet poppetjes van alle soorten en maten gewoon in dezelfde soort pakjes, ze worden allen geprogrammeerd met dezelfde (negatieve) meningen ten aanzien van de poppetjes uit fabrieken met andere achtergronden/interesses, krijgen een labeltje op hun voorhoofd met de titel 'Gabber' en zie daar: een lading 'Gabbers' is geboren. Zo werkt het toch niet?! Je bent je eigen individu; je hebt je eigen karakteristieke opvattingen, levensstijl, gewoontes etc., maar toch deel je op een hardcore-feest één bepaalde eigenschap met alle andere bezoekers, namelijk: je voorliefde voor hardcore. En dát zou een band moeten scheppen een soort van magische sfeer moeten creëeren. Je bent daar allemaal met 1 gemeenschappelijke hoofdreden en dat is om te feesten op, en te genieten van, de muziek waar jij van houdt. Hoe iemand zich daarbij kleedt of gedraagt, zal mij een worst wezen! Voor mijn part trek je een apenpak en kaplaarzen aan en ga je op je hoofd staan, als jij het maar naar je zin hebt en zolang je de andere aanwezigen maar respecteert in hun manier van expressie geven aan het gevoel dat van binnen zit en door de muziek teweeg wordt gebracht. En zolang je niet d.m.v. extreme politieke uitingen een bepaalde groep buitensluit, zich ongewenst laat voelen of aanvalt. Respecteer elkaar om die ene eigenschap die je met z'n allen deelt daar, die verbondenheid die zorgt voor een soort van 'maatjes-gevoel'. Dat is naar mijn mening het 'gabber-gevoel' zoals het zou moeten zijn. Soms heb je dat gelukkig wel, maar regelmatig hangt er op hardcore-feesten toch een soort van vijandige sfeer wat de feestvreugde gewoon minder maakt... Als een hele lieve vriendin van me, met een getinte huidskleur, op een hardcore-feest huilend naar mij toe komt met een blauw oog en het verhaal dat een jongen haar geslagen heeft omdat zij daar zogenaamd niet thuis zou horen, dan word ik zo kwaad! Wie is hij dan wel om te bepalen wie er wel en niet 'thuis horen' daar? Iedereen die van die muziek houdt, hoort daar thuis!
Naar mijn mening hoort de term 'gabber' dus o.a. in te houden: een voorliefde voor hardcore, een gevoel van saamhorigheid/verbondenheid, individualiteit en wederzijds respect voor en van de andere aanwezigen op een feest. Dit hoeft niet in correlatie te staan met leeftijd; de gabbâh’s van vroegâh waren heus niet per definitie betâh

, maar toch blijft het feit dat de vermindering van saamhorigheid en respect voor elkaar, met als gevolg daarvan een soort van 'vijandige' sfeer op het feest, iets van de latere tijd is.