ik zie veel opmerkingen over te dunne meisjes op andere onderwerpen dan over onderwerp anorexia, vandaar deze hier.
mijn zusje van dertien heeft anorexia. het gaat echt niet goed met haar, ze is in het ziekenhuis op genomen geweest in het ziekenhuis maar is ontslagen omdat ze haar zonde zelf er uit had gehaald en niet meer wou eten, dan kan zo'n ziekenhuis haar niet meer verder behandelen, dit is eigelijk toch te gek voor woorden? ze zit nu in de fase dat lichaamsfuncties er mee op houden, nieren zijn verslechterd, niet meer ongesteld, geen groei meer, enz. het word inmiddels levensbedreigend en dan moet zo'n meisje wachten tot er een plekje vrij komt in een speciale kliniek waar ze dan gedwongen opgenomen word.
ik zou graag serieuse reacties willen en geen minachtende, want zoals mijn zusje is het echt een aandoening die veel dieper zit.
bedankt
bedankt
ze moet wachten tot er een plekje vrij komt en wanneer dat is dat is afwachten. ze is nu thuis, haar moeder is gestopt met werken, heeft nu een speciale uitkering omdat ze zorgende is.maar valt ze nog steeds af, terwijl er streng opgelet word, dat is heel frustrenend, hoe krijgt ze het voor elkaar?
Ja als ze er al zo lang mee bezig zijn hebben ze steeds beter trucjes.. gewoon de gekste dingen..
maar je kan natuurlijk moeilijk 24uur per dag op iemands nek zitten
Maar het blijft klote..
eerlijk gezegt dacht ik dat dus ook eerst, ik dacht echt van fuck off, ze is altijd al een extreme aandacht vrager geweest, dus ik dacht: hier nog zo'n actie. maar dit is echt meer dan dat, dat geef ik ook aan, het zit dieper en er zijn nog veel meer mensen als haar!
uit onderzoek is ook gebleken dat ze dwangneuroses heeft (zij heeft bijvoorbeeld dat ze een aantal keer de gordijnen aan moet raken voordat ze gaat slapen anders gaat haar moeder dood) en stemmen in haar hoofd, dan kan je zeggen ze is gek en dat is ze ook wel op een bepaalde manier, maar ze kan er niets aan doen!!! denk je nou echt dat een meisje van 13!!!!! hier om vraagt? om de hele dag thuis te zitten, niet meer naar school, niet meer naar sport, niet meer je vriendinnen zien?
Als zij het sonde eruit trekt, en het ziekenhuis haar niet meer verder kan behandelen snap ik best. Maar is er dan niet iets te regelen qua urgentie? Zou moeten kunnen lijkt mij..
Anyway..sterkte!
ken ook een meisje die het heeft, maar ik na 7 jaar ziet ze er nog uit als een lijk...werd ook ontslagen uit ziekenhuizen en zelfs uit de speciale kliniek, omdat ze zelf niet beter wou worden
khoop dat t zo snel mogelijk overgaat bij je zusje
Waar staat ze op de wachtlijst, Rintveld?
Weet zelf wat het is, en het is heel erg klote, maar als zij niet wil (eten), dan kan je hoog of laag springen maar ZIJ moet het doen. Het enige wat je kan doen is haar steunen...
ik weet niet hoe die kliniek heet waar ze misschien heen zou gaan. maar ze zijn nu bij het amc ook een "verblijf" aan het maken speciaal voor anorexia patienten, daar zou ze dan intern gaan en onderwijs volgen en dan krijgen de patienten speciale warmte behandeling. ik weet niet zo veel, omdat iedereen er constant mee bezig is, is het moeilijk om dan tijdens het tv kijken ofzo er ook weer over te beginnen dat zijn de momenten dat je er juist even niet bezig mee wilt zijn.
ik ben blij met alle reacties en zou graag van mensen willen weten, als ze er iets van weten, hoe, wie, wat, waar enz.
bedankt!
en zou graag van mensen willen weten, als ze er iets van weten, hoe, wie, wat, waar enz.
Helaas, weet er niet zoveel van. De basisfeiten weet ik. Ik kan het me wel van haar kant voorstellen dat ze nu gewoon niet meer kan eten.
Maarja, hopen dat alles goed komt
ja mensen die een eetstoornis hebben weten heel goed te verbergen..
kruimels uit de broodrooster op een bord gooien want dan lijkt het of ze gegeten hebben.
Of gewoon in wc papier/zakdoekje draaien en weggooien als niemand in de buurt is.
het is niet zo makkelijk dat je kan zeggen eet gewoon.
vaak zijn ze bang voor eten in hun maag en het aankomen.
Ze willen wel eten maar kunnen het gewoon niet.
Ik vind het inderdaad erg triest dat ze niet meteen kan worden opgenomen.
Al vraag ik me af of ze daar wel aan toe is.
Anders vervalt ze zo weer in der oude patroon, want het is heel moeilijk om dat te doorbreken.
ja mensen die een eetstoornis hebben weten heel goed te verbergen
toen ik kleuter was dachten ze ook dat ik annorexia had ( ), ik wist ook op hele creatieve manieren van mn eten af te raken, bovenop keukenkastje leggen en als mn ouders niet thuis waren het onderin de vuilniszak leggen etc etc.
(btw, had geen annorexia maar volledig verstopte darmen daarom wou/kon ik nix eten)
Das zwaar kut idd.. Maar zoals hier al eerder gezegd is, je kan 'r wel steunen maar het échte werk zal zij moeten doen, ook als ze wordt opgenomen.
De kans bestaat namelijk dat als ze d'r opnemen, het haar zo tegen gaat staan dat ze dingen MOET, dat ze zodra ze uit de instelling mag nóg harder terugvalt. Pas daarmee op. En verder vooral heel veel sterkte
Ik vind het spijtig om te zeggen, maar mijn oudste zus is overleden aan deze verschrikkelijke ziekte.
Het is vreselijk voor de mensen eromheen, maar echt heel erg voor de gene die het heeft.
Echt verschrikkelijk om dit te lezen over je zusje, ik hoop echt dat er ooit voor haar een dag komt dat ze haar gevecht aangaat met die klote ziekte.
Ook heel veel sterkte voor jullie, want om zo je geliefde zusje te zien is ook een ware hel......
het is heel erg klote, maar als zij niet wil (eten), dan kan je hoog of laag springen maar ZIJ moet het doen. Het enige wat je kan doen is haar steunen
we hebben een rapport gekregen van de doctor, ik ben daar erg van geschrokken.
ze wil niet geholpen worden want ze wil een bijzonder meisje blijven, ze bezoekt ook zo genaamde pro-ana sites, dat zijn sites waar meisjes (en ook jongens) met anorexia elkaar tips geven, wedstrijdjes doen om zo min mogelijk calorien te eten en er van overtuigt zijn dat het geen ziekte is maar een levensstijl. ik heb een kijkje genomen op zo'n site, ook daar ben ik erg van geschrokken.
we gaan nu verder kijken of ze niet beter psygisch geholpen kan worden want het blijkt dat ze gevoelig is voor paronormale verschijningen, ze stemmen in haar hoofd heeft die niet haar eigen zijn. ze wilt niet meer echt met mensen praten omdat ze bang is dat ze iets doms zegt. ook stond in het rapport dat ze in haar zelf snijd en dat ze afwasmiddel door slikt om makkelijker te kunnen spugen.
ik wist wel dat het niet zo best was met haar, maar dat het zo erg is ben ik heel erg van geschrokken. ik weet niet meer zo goed wat we nou moeten omdat ze absoluut niet geholpen wil worden, en ze mag ook geen leuke dingen van haar zelf doen, dan voelt ze zich op de een of andere manier heel schuldig. ze gaat naar een katholieke school en is ook erg haar geloof gaan aan hangen, terwijl wij helemaal niet gelovig zijn opgevoed en niemand gelovig is. ze bezoekt nu ook de kerk. ik vind dit opzich heel erg goed, want het betekend dat ze ergens in kan geloven en misschien kan ze zo tot inkering komen en dan heeft ze ook rust, ik vind het alleen heel erg tegenstrijdig, zo streng gelovig geworden (ze neemt ook een aantal keer per dag de tijd om uitgebreid te bidden en leest veel de bijbel) en dan ook anorexia, het is niet echt logisch voor mij, maar ik vind het zoals ik zeg wel heel goed.
het is hier in huis nu heel onrustig en ik hoop dat we snel een manier vinden om haar zo goed mogelijk te helpen, voor haar zelf natuuurlijk maar ook voor ons gezin.
@luci, verschrikkelijk om je verhaal zo te lezen, het is echt vreselijk ja die pro ana sites ik ben daar ook wel eens geweest en wat ik daar allemaal las dat is gewoon echt misselijk makend. Die kinderen daar lopen elkaar zo op te ruien dat ze gewoon idd helemaal niet meer eten, alles wat je tegen ze zegt maakt ze echt niks uit. Ik heb mijn verhaal van mijn zus daar ook wel eens gedaan en dat vinden ze schijnbaar niet erg genoeg want daar reageren ze heel dom op.
Kunnen jullie haar geen pc verbod geven ofzo? is maar een vraag want deze sites make het alleen maar moeilijker voor jullie om haar in te laten zien dat ze dus echt verkeerd bezig is. Kunnen jullie niet met de mensen van de kerk gaan praten?, want als ze daar zo mee bezig is is de kans groter dat ze wel luisterd naar die mensen, het zijn maar een paar dingen hoor die ik zo even roep.
Ik weet wat jullie hebben de machteloosheid, het haar proberen in te laten zien dat ze verkeerd bezig is. Bij ons is het dus nooit gelukt om mijn zus te overtuigen dat het anders moest, pas toen het voor haar te laat was werd ze bang. Ik hoop echt dat je zus het in gaat zien en dat ze weer de ''ouwe'' word.
Nogmaals heel veel sterkte!!
Uitspraak van verwijderd op maandag 14 mei 2007 om 20:46:
Blijft toch een beetje je eigen schuld...
Als je niet wil eten
Dat is echt niet zo.. Ik dacht eerst ook dat het hun eigen schuld was, en dat ze er best wat aan konden doen (gewoon weer gaan eten). Maar nu ik het zelf heb (niet zo erg dat ik opgenomen hoef te worden gelukkig), heb ik gemerkt dat je er echt niks aan kunt doen, het komt langzaam in je hoofd en je gaat gewoon zo denken. Het begint heel onschuldig met lijnen etc. maar het wordt langzaam erger zonder dat je het in de gaten hebt..
Iig heel veel sterkte ermee!
X
Anorexia is een ziekte die praktisch niet te stoppen is. Klinkt hard, maar het is zo.
Ikzelf heb het (gehad) en heb er ook enkele vriendinnen in gehad. Niet zoals op pro ana, echt niet. Had ik niet eens nodig, was creatief genoeg op mijn eigen beentje.
Je moet anorexia niet als een eetstoornis zien, eerder om een ziekelijke vorm van macht. Een macht waarbij je niet door hebt wat je je lichaam aan doet. Door die sonde probeerde iemand anders macht over haar te hebben. Logisch dat ze hem er uit trok.
Zelfs ik zou dat nu nog doen.
Genezen van anorexia bestaat volgens mij niet. Bij mij is de gedachtengang blijven bestaan, maar ergens zit opeens dat greintje verstand dat zegt: zonder eten kom je er sowieso niet.
Als je meer wilt weten vind ik het prima, maar liever alleen via PB's. Vind het niet nodig om hier alles op te zetten.
@sinpin: flink beroerd om te horen. Mede door dit soort verhalen ben ik wel na gaan denken. Ik was namelijk niet boos op mijn familie of wat dan ook en wilde ze daarom ook niet op die wijze pijn doen. Heeft alleen een flink aantal jaren geduurt voor ik dat kon beseffen en het mijn machtsgevoel overtrof.
iedereen heel erg bedankt voor alle tips en medeleven. mijn zusje gaat binnen kort naar de dagopname in het mca, een hele opluchtig.
nu eerst de intake gesprekken nog!
en dan moet zo'n meisje wachten tot er een plekje vrij komt in een speciale kliniek waar ze dan gedwongen opgenomen word.
Dit snap ik niet helemaal.
Jouw zusje zal gedwongen opgenomen worden. Dat houd dus in dat ze valt onder de wetgeving BOPZ. Dat is de enigste manier dat je haar gedwongen opgenomen krijgt. (Een IBS lijkt me sterk). Daar staat ook duidelijk in dat ze binnen 24 opgenomen moet worden in een psychiatrisch ziekenhuis.
we hebben een rapport gekregen van de doctor, ik ben daar erg van geschrokken.
ze wil niet geholpen worden want ze wil een bijzonder meisje blijven, ze bezoekt ook zo genaamde pro-ana sites, dat zijn sites waar meisjes (en ook jongens) met anorexia elkaar tips geven, wedstrijdjes doen om zo min mogelijk calorien te eten en er van overtuigt zijn dat het geen ziekte is maar een levensstijl. ik heb een kijkje genomen op zo'n site, ook daar ben ik erg van geschrokken.
Dat lijk ik wel vroeger Ik wilde niet te veel gewicht zetten op deze aarde hahaha. Gelukkig kan ik er na acht jaar mee omgaan
Het is wel balen dat ze er zo jong er mee in aanraking is gekomen. Het heeft wel 1 voordeel. Hoe korter de periode dat je eraan vast zit, hoe makkelijker (niet te letterlijk opnemen) het is om ervan af te komen. Er helemaal vanaf komen zal ze niet. Eenmaal een eetstoornins altijd een eetstoornis. En die stemmen wil niet zeggen dat ze schizo is. Het kan wel, maar daar kunnen alleen de doktoren wat over zeggen... Ze is zwaar in de war... Ik ken een hele goede psychiater. Daar zijn niet van die stomme wachtlijsten en zo!!! Als je meer wil weten dan kan je me mailen.
Sterkte!
Kuzzzzz
ps: Dwang werkt vaak de verkeerde kant op. Eerst neem ze gewicht toe, dan zal ze er alles aan doen om het er weer af te krijgen als ze uit de kliniek komt!!!!
Dat is niet echt waar he...
Je kunt er wel vanaf komen hoor.
Maar is een hele strijd die jaren kan duren.
Je zult er zelf wel achter moeten staan anders lukt het niet.
(niet alleen jij moet erachter staan maar een omgeving die helpt is ook wel handig)
Ik ben nu redelijk aan het bij komen van eetstoornis, maar komt omdat ik zelf niet meer zo wilde leven.
(ik kotste echt van mijn gedrag en gelieg, heb trouwens BED)
Ik heb een wake up call gehad dat je niet met je probleem moet rondlopen.
Je word er eenzaam en alleen maar ongelukkiger van.
Dat is niet echt waar he...
Je kunt er wel vanaf komen hoor.
Je kan er heel goed mee leren omgaan, maar het is een ziekte wat je altijd bij je zal dragen. Je mag het vergelijken met een alcoholist. Bij hun is het hetzelfde verhaal. Het is de kunst om er mee om te leren gaan en nooit meer terug te vallen.
Uitspraak van verwijderd op dinsdag 29 mei 2007 om 18:57:
Het is de kunst om er mee om te leren gaan en nooit meer terug te vallen.
Het ligt er maar aan welk probleem er eerst was.
In mijn directe omgeving heb ik meegemaakt dat er iemand aan anorexia leed, door de stemmen in haar hoofd, die vertelden dat ze niet MOCHT eten.
Daarom ontwikkelde ze op den duur anorexia, gebaseerd op angsten.
Mijn zusje is ook opgenomen geweest voor anorexia, een eetstornis is echt geen kwestie van 'het is je eigen schuld dan moet je maar eten', dit is echt een psychische stornis...
Daarom heb je ook veel therapie nodig om in te gaan zien, dat het helemaal niet gezond is waar je mee bezig bent.
Bij mijn zusje merk je er niks meer van, ze zal wel altijd dun blijven, maar ze heeft geen hekel aan eten meer en ze is ook niet meer zo bezig met manipuleren, waar ze heel goed in was om alles maar gedaan te krijgen om niet te hoeven eten, te kunnen bewegen en nog veel meer dingen die heel achterbaks waren..
Ik snap zelf niet hoe mensen dat kunnen, ik vind eten veelste lekker
Nee, snap het idd ook niet
Ben best wel een vreetzakje
Maar dat van dat ziekenhuis slaat ook nergens op! Stertke!
pff da's echt erg..
ik heb echt geen goeie tips ofzo maar ik vind 't echt niet normaal dat zo iemand niet meteen ergens opgenomen word.
zo gaat het heelvaak in NL,ook met andere soorten problemen waarbij mensen speciale hulp nodig hebben maar het gewoon lang niet krijgen.
heel veel sterkte,hoop dat ze snel geholpen kan worden.
ik zou echt kapot gaan als ik zou moeten aanzien dat zoiets gebeurd maar je kan niks doen om te helpen...
Het ligt er maar aan welk probleem er eerst was.
In mijn directe omgeving heb ik meegemaakt dat er iemand aan anorexia leed, door de stemmen in haar hoofd, die vertelden dat ze niet MOCHT eten.
Daarom ontwikkelde ze op den duur anorexia, gebaseerd op angsten.
Bij mijn zusje merk je er niks meer van, ze zal wel altijd dun blijven, maar ze heeft geen hekel aan eten meer en ze is ook niet meer zo bezig met manipuleren, waar ze heel goed in was om alles maar gedaan te krijgen om niet te hoeven eten, te kunnen bewegen en nog veel meer dingen die heel achterbaks waren.
Anorexia laat altijd haar sporen na, zowel lichamelijk als psychisch heeft ze er heel erg onder geleden. En ik denk dat elke maaltijd haar bezig houd.
sorry dat ik even niets van mij had laten horen, druk druk druk
volgende week vrijdag word mijn zusje opgenomen, ze zegt dat ze dat zelf ook wilt, maar daar twijfel ik een beetje over. ze wilt de mensen om haar heen volgens mij niet terleur stellen, ze is altijd heel prestatie gericht geweest. maar ze vind het ook leuk want ze krijgt allemaal nieuwe kleding, voor daar, die comfortabel zitten en leuke boeken, ze heeft een ipod gehad, dus daar is ze allemaal blij mee.
in de kliniek gaan ze veel met warmte werken als ze bijvoorbeeld gegeten hebben moeten ze een uur stil liggen in een ruimte van 40 graden (wat het gewenste effect daar van is weet ik ook niet zo goed) maar ze ligt in ieder geval zodat het eten kan verbranden.
ook zijn er maar iets van 8 andere kinderen tijdens de opname en meer deskundige, dus dat is wel heel goed!
ik hoop dat ik snel meer aan jullie kan vertellen, maar ik weet ook niet altijd meer omdat mijn moeder er dan af en toe niet over wilt praten en dat is natuurlijk ook heel logisch!
moeten ze een uur stil liggen in een ruimte van 40 graden
patiënten zijn vaak kouwelijk; en aangezien het eten verteren heel veel energie kost (verlies van warmte); dat het daarom beter is als de ruimte goed verwarmd is.
patiënten zijn vaak kouwelijk; en aangezien het eten verteren heel veel energie kost (verlies van warmte); dat het daarom beter is als de ruimte goed verwarmd is.
is dit zo of denk je dat? Lijkt me namelijk dikke onzin
Ex)Anorexia/eetstoornis patiënten kunnen zó goed liegen en jezelf anders voor doen. Masker op, lief lachen en gáán.
ja dat weet ik heel goed, ik heb het van dichtbij mee gemaakt, maar ik ken mijn zusje en die is nu 4jaar ouder en met heel ander soort dingen bezig, wordt nu pas echt een puber. ik geloof ook niet dat anorexia ooit helemaal over zal gaan, maar bij haar is het op dit moment goed onder controle.. En wij zouden het ook zeker merken als er weer iets aan de hand is.
Uitspraak van verwijderd op woensdag 30 mei 2007 om 18:07:
Maar daar gaat het toch in eerste instantie niet om. Het gaat om het meisje zelf.
Tuurlijk dat is ook zo, maar ik had het meer over andere dingen die ook bij anorexia horen, zoals soms de dwangstornissen, het liegen en dat soort zaken. Maar je weet waarschijnlijk wel, het gaat niet alleen om het eten.
Liegen om het te verbergen hoort erbij.
Want iedereen gaat je proberen tegen te houden en dat wil je al helemaal niet.
Je wilt niet eten en al helemaal niet dat mensen in je omgeving er op gaan letten.
je kunt zeggen dat mensen met eetstoornissen heel sociaal zijn en toch zo alleen..
Maar je weet waarschijnlijk wel, het gaat niet alleen om het eten.
Hier draait het wel om. Iemand met anorexia wil niet eten. Al die gevolgen die jij daar benoemd komen door het eten. Het liegen, de dwangstoornissen. En omdat het zo diep bij deze mensen zit. Zullen ze er ook alles aan doen GEEN eten binnen te krijgen. Zo goed dat ze zelf hun ouders voor de gek houden en zo goed liegen.
heel veel succes in deze klote periode, want niet alleen je zusje zit ermee maar heel de omgeving
een van mijn beste vriendinnen heeft het ook gehad, ze was graatmager en je zag al haar botten zitten, ze werd ook niet meer ongesteld enzo. en moest ook behandeld worden, gelukkig is ze erbovenop gekomen. maar nu heeft ze nog steeds veel last met haar gewicht, vaak schieten ze over op boulimia, hetzelfde als die vriendin. maarja, hopen dat het met je zusje ook goed gaat komen
Hey
Heel veel sterkte ermee. Een vriendin van mij heeft het gehad en ik durfde haar gewoon niet meer aan te raken.
Bang dat ik haar "brak" zo dun was ze.
Oja en die pro-ana site's zouden ze uit de lucht moeten halen!!
je moet wel lezen... ik zeg: het gaat niet alleen om het eten, bij anorexia komt veel meer kijken. Waarom hebben die meiden/jongens z'n haat tegen eten?? het is echt psychische aandoening, ze hebben 'n ongelovelijk vertekend zelfbeeld. Dat eten is echt maar een onderdeel hoor, er moet veel meer in hun hersenen veranderen om 'beter'te worden, dan alleen weer eetlust krijgen..
Ze moeten bv zelf gaan inzien, wat de aanleiding van hun anorexia is en dat hoeft dus helemaal niks met eten te maken te hebben. Bij mijn zusje was dat bv dat ze zich soms heel erg eenzaam voelde en dacht dat niemand haar begreep. Daar had ze geen controle over, maar ze had wel controle over eten, dat was dus het einige was ze macht over had, misschien snap je zo beter wat ik bedoel
Een vriendin van mij heeft het gehad en ik durfde haar gewoon niet meer aan te raken.
Bang dat ik haar "brak" zo dun was ze.
dat is bij mijn zusje niet zo, omdat ze nog zo jong is groeit ze gewoon niet verder, ze is wel een stuk dunner dan eerst maar mijn jongere zusje die twee jaar jonger is komt anderhalve kop boven haar uit!
mijn zusje is maandag opgenomen, het is histerie alom, ze weigerd mee te werken, en dat is vanuit haar kant natuurlijk heel logisch, maar even goed jammer. vandaag zijn er gesprekken, om te kijken of ze hier wel goed zit, even afwachten dus.
gelukkig kan ze wel snel opgenomen worden nu.
Dan komt er misschien wel een beetje rust voor jullie.
(ook al zou dat maar tijdelijk zijn)
Kunnen jullie de batterij weer een beetje opladen.
Niet eljke dag de discussie over het eten en zo.
Ik kan me wel voorstellen dat ze niet wilt.
Haar hele leefwijze word omgegooit zonder dat ze het zelf wilt.
Ik hoop echt dat ze op haar plek zit daar.
Het zou jammer zijn als ze niet goed behandeld word.
Dan begint over een paar maanden het weer overnieuw.
sterkte met het afscheid nemen, zal wel zwaar vallen.
Waar is ze opgenomen? Heel erg veel sterkte!
Begrijp wel dat ze niet mee wil werken, d'r hele vaste patroon en zekerheid wordt haar ff ontnomen. Maar in het begin wilde ze toch ineens wel? Is weer helemaal over dus
Stel je voor dat je gedwongen wordt om nooit meer te roken als je kettert als een gek, van de een op de andere dag nooit meer mag eten, als alles wat je lief is je wordt afgenomen.
HEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEl veel sterkte jullie allemaal!!
Daar staat ook duidelijk in dat ze binnen 24 opgenomen moet worden in een psychiatrisch ziekenhuis.(BOPZ)
Dat kan er dan nog zo mooi in staan, het komt praktisch nooit zo voor. Op dit moment zitten wij ook te wachten op een gedwonge opname voor een bewoner en de komende week is er waarschijnlijk nergens plaats.
Dus dan gaat 24 uur wel als rook voor de zon op he
mbt foto patricia: zo dun is ze helemaal niet... misschien een raar genomen foto.
Voor bewijs: zie haar andere foto's maar.
Jaloers Candy?
en over respect gesproken, deze catfight is begonnen doordat dat zielige pro ana'tje zelf mensen begon te beledigen, nou mag Ik dan niet mijn (ongezouten of niet) mening geven?
en over respect gesproken, deze catfight is begonnen doordat dat zielige pro ana'tje zelf mensen begon te beledigen, nou mag Ik dan niet mijn (ongezouten of niet) mening geven?
Ik wil me nergens mee bemoeien of stoken of ruzie zoeken of wat dan ook, maar who the hell vind jij pro ana in dit topic?
zucht het gaat maar door
ik kan niet zeggen dat de hier boven geplaatste berichten echt iets toevoegen aan dit forum.
(even voor de duidelijkheid trek geen partij)
bij ons zit anorexia in de familie mijn oma en mijn tante hebben heel hun leven anorexia gehad.. ik heb altijd gezegd ik zal nooit een eetstoornis krijgen want ik hou te veel van eten.. maar het is bij mij heel raar.. als ik een dag normaal ontbijt enzo, dan eet ik de hele dag goed.. maar wanneer ik begin met weinig eten kan ik er niet meer mee stoppen en ga ik steeds minder eten. iedereen zegt dan van: eet gewoon ff een broodje.
maar dat KAN niet.. het is geen extreem dieet ofzo, het is gewoon een manier van leven en het zit in je hoofd. aan de ene kant weet ik wel dat ik dun ben maar aan de andere kant vind ik mezelf nog steeds te dik. ik heb het nu nog in de hand maar k ben af en toe echt bang dat ik het op een dag niet meer onder controle zal hebben...
Een link hier neer zetten naar een pro-ana site..
Wat wil je daarmee bereiken in dit topic?
Een topic dat gaat over een meisje dat opgenomen moet worden voor deze verschrikkelijke 'ziekte'...
@Luci Sterre: Hoe is het trouwens met haar? werkt ze al een beetje mee?
Anorexia nervosa
________________________________________
Wat is het?
Anorexia nervosa is een eetstoornis. Mensen met anorexia proberen uit alle macht af te vallen. Sommigen gaan daarom vasten. Anderen hebben regelmatig last van eetbuiten, maar raken het eten weer kwijt door over te geven, laxeermiddelen te gebruiken of plaspillen, of een klysma.
Letterlijk betekent anorexia nervosa: gebrek aan eetlust door een psychische oorzaak. Maar dit is onjuist. Mensen met anorexia hebben wel degelijk honger, alleen ze proberen dat gevoel te onderdrukken. Ze geven er niet aan toe.
Anorexia geeft grote sociale, emotionele en lichamelijke beperkingen. Emoties vlakken af, het niet willen eten geeft veel conflicten met ouders of partner, de zin in seks neemt af, mensen met anorexia trekken zich vaak terug in een isolement. De ondervoeding geeft allerlei lichamelijke klachten, en mensen kunnen erdoor doodgaan. De stoornis kan leiden tot blijvende arbeidsongeschiktheid. De kans op doodgaan is vijf keer groter dan bij mensen zonder anorexia.
Mensen krijgen nogal eens een andere eetstoornis. Mensen die eerst alleen maar vasten, krijgen later last van eetbuien; of ze krijgen boulimia, of een andere eetstoornis.
Gaat anorexia over?
Voordat mensen anorexia krijgen, hebben ze meestal al een tijd intensief aan de lijn gedaan. Het begint meestal als ze15 tot 25 jaar oud zijn. Gemiddeld heeft iemand 4 jaar anorexia. Soms duurt het een paar maanden, maar soms wel tientallen jaren. Er is grote kans dat het terugkeert als iemand ooit anorexia heeft gehad. Bij 1 op de 4 gaat het niet over. Een klein aantal overlijdt aan de stoornis (van elke 18 opgenomen cliënten is er na 10 jaar 1 overleden).
Hoe vaak komt anorexia voor?
Anorexia is vrij zeldzaam. Ongeveer 5600 mensen hadden het afgelopen jaar anorexia. Per jaar komen er 1300 bij, en ongeveer evenveel genezen jaarlijks. Het aantal neemt dus niet toe.
In het buitenland is dit niet anders.
________________________________________
Misverstanden
• Anorexia nervosa is geen uit de hand gelopen poging om af te vallen. Het is een zeer ernstige en hardnekkige psychische stoornis met vaak langdurende gevolgen.
• Het schoonheidsideaal heeft niet zo'n grote invloed. Mensen met anorexia gaan door met afvallen, ook al worden ze daar volgens het schoonheidsideaal niet mooier op.
• De laatste vijftig jaar is het aantal gevallen niet gestegen: er is dus niet een soort epidemie. Al vertellen TV, kranten en tijdschriften wel vaak dat het toeneemt.
• Het is geen typisch westerse ziekte: het komt overal in de wereld ongeveer even vaak voor.
• Het komt niet vaker voor bij mensen met een hoge opleiding en een hoger inkomen.
________________________________________
Verschijnselen
Mensen met anorexia nervosa hebben last van de volgende verschijnselen.
• Ze willen niet meer wegen dan 85% van wat normaal is voor mensen van dezelfde leeftijd en lengte.
• Ze hebben grote angst om aan te komen, terwijl ze in feite te mager zijn.
• Ze ontkennen hun lage gewicht, en hebben geen realistisch beeld van hun eigen lichaam.
• Vrouwen menstrueren niet meer, en dat minstens 3 keer achter elkaar niet.
________________________________________
Oorzaken
Over oorzaken van anorexia nervosa valt nog weinig te zeggen. Wel zijn extra risico's bekend. Dat wil zeggen: er is meer risico in onderstaande gevallen. De extra risico's hebben te maken met geslacht en leeftijd, met individuele kwetsbaarheid, met de omgeving, en met levensgebeurtenissen.
Geslacht en leeftijd
• 90-95% is vrouw.
• Er zijn weinig verschillen tussen mannen en vrouwen.
• Het komt vooral voor bij jonge vrouwen.
Individuele kwetsbaarheid
• Erfelijkheid speelt duidelijk een rol.
• Kinderen van ouders met anorexia hebben 11 keer meer kans het ook te krijgen.
• Kinderen van ouders met een angst- of stemmingsstoornis (depressie, dysthymie, bipolaire stoornis) hebben 3 keer meer kans op anorexia.
• Kinderen van ouders die dwangmatig zijn, hebben 3 tot 4 keer meer kans.
• Karaktertrekken als perfectionisme en een negatief beeld van zichzelf zijn waarschijnlijk niet zulke grote risico's.
• Mensen met anorexia zijn 5 keer zo vaak vegetarisch. Ze eten dus geen vlees, maar waarschijnlijk is dit meer een manier om af te vallen.
• Kinderen die te vroeg worden geboren, hebben 3 keer meer kans het te krijgen. Hebben ze ook nog eens een te laag geboortegewicht, dan wordt de kans 5 keer zo groot.
• Lichamelijke aandoeningen maken de kans op anorexia niet groter.
• Door de ondervoeding gaat de spijsvertering langzamer. Dit houdt de anorexia in stand.
Omgeving
• Het is niet zo dat omstandigheden in gezinnen het risico op anorexia groter maken. De conflicten die er in gezinnen met anorexia zijn, komen eerder door de anorexia dan dat ze anorexia veroorzaken. Conflicten kunnen wel ervoor zorgen dat iemand de stoornis houdt of dat deze erger wordt.
• In steden komt het even vaak voor als op het platteland.
• Onder balletdanseressen komt het vaker voor. Komt dit door de druk om dun te zijn als je aan ballet doet, of trekt ballet juist meisjes aan die gevoelig zijn voor anorexia? Dat is nog onduidelijk.
Levensgebeurtenissen
• Negatieve ervaringen als mishandeling, verwaarlozing, seksueel misbruik in de jeugd maken de kans op anorexia niet of nauwelijks groter. Zulke ervaringen maken de anorexia ook niet erger.
• Negatieve jeugdervaringen komen wel vaker voor bij mensen die eetbuiten hebben en vervolgens hun eten er weer uit werken.
________________________________________
Diagnose
Om anorexia nervosa vast te stellen gebeurt het volgende.
• Gewicht en lengte worden gemeten. Dit wordt vergeleken met een groeicurve of met een percentage van de BMI (Body Mass Index: een bepaalde verhouding tussen lengte en gewicht).
• De arts stelt uitgebreid vragen om erachter te komen welke ideeën iemand heeft over eten en gewicht, en waarom iemand lijnt. En of het gewicht belangrijk is voor iemands gevoel van eigenwaarde.
• Bij meisjes en vrouwen wordt gevraagd of de menstruatie de laatste 3 maanden is weggebleven.
• Er kunnen verschillende vragenlijsten worden ingevuld om te zien of iemand anorexia heeft.
• Om de ernst vast te stellen, is lichamelijk onderzoek nodig. Hier is een aparte vragenlijst voor.
________________________________________
Behandeling
Vroeger was het doel van behandeling van anorexia nervosa: een normaal, gezond gewicht. Dat doel heeft behandeling nog steeds, maar er zijn nu ook andere doelen.
• Mensen motiveren om gezond te eten en zich te laten behandelen
• Behandelen van bijkomende lichamelijke en psychische problemen
• Voorlichten over gezond voedsel en gezond eten
• Veranderen van onjuiste gedachten en gevoelens over de eetstoornis
• Betrekken van de familie bij de behandeling; en therapie voor het hele gezin, als dat nodig is
• Zorgen dat de anorexia niet terugkomt
De behandeling bestaat vaak uit meerdere onderdelen om al deze doelen te kunnen bereiken. De behandeling begint vaak in de fase waarin de nood het hoogst is: herstellen van een gezond gewicht en motiveren voor verdere behandeling. Daarna komt de verdere behandeling van de anorexia, die er bijvoorbeeld voor moet zorgen dat het niet terugkomt.
De behandeling zelf kan gebeuren in zelfhulpgroepen, door de huisarts en/of een diëtist, poliklinisch, in dagbehandeling, door opname in een (psychiatrisch) ziekenhuis, of door een gedwongen opname met voeding onder dwang. Het is op dit moment niet duidelijk wat het beste werkt. Wel is duidelijk dat anorexia in de acute fase niet kan worden behandeld door alleen de huisarts of een diëtist zonder ervaring met anorexia.
Als er andere medische problemen zijn, dan kan een opname in een ziekenhuis nodig zijn.
Elke behandelaar in de geestelijke gezondheidszorg moet werken volgens de Multidisciplinaire Richtlijn Eetstoornissen.
Medicijnen
• Behandeling met medicijnen is nooit het enige bij anorexia. Psychologische behandeling is altijd deel van de therapie. In de acute fase is voedsel het belangrijkste medicijn. Belangrijk is dan dat het gewicht niet al te snel toeneemt: 0,5 tot 1,5 kilo per week. Hoeveel kilo iemand precies moet aankomen, heeft te maken met de ernst van de anorexia en de plaats waar iemand behandeld wordt: is iemand opgenomen in een instelling, dan kan het gewicht sneller toenemen.
• Soms worden mensen onder dwang gevoed. Of dit werkelijk helpt, is niet bekend. Dwang is meestal niet zo'n goed middel. Het wordt in Nederland zo min mogelijk gedaan.
• Van middelen als antipsychotica en antidepressiva is niet duidelijk of dit echt werkt. Een groep van antidepressiva (SSRI's, fluoxetine) zou de kans verkleinen dat anorexia nervosa terugkomt.
• Overigens kan depressie komen door de ondervoeding. De depressie verdwijnt dan bij een gezond gewicht. In dat geval lijkt het niet nodig medicijnen voor de depressie te gebruiken.
• Allerlei andere middelen worden ook gebruikt: middelen om de stofwisseling te versnellen, eetlustopwekkers, middelen tegen botontkalking, middelen met zink, maar geen van die middelen lijkt goed te werken.
Met andere woorden: van medicijnen is niet goed aangetoond dat het werkt, en ze moeten dan ook spaarzaam worden gebruikt in de behandeling, en in elk geval niet als eerste keus, en in geval ook niet als enige behandeling.
Psychologische en andere behandelingen
• Psychologische behandelingen zijn altijd deel van de behandeling. Er is enig bewijs dat ze effectief zijn. Voor de psychologische behandeling zijn verschillende methoden. Ze kunnen worden gebruikt voor verschillende doelen, en in verschillende fasen van de behandeling.
• Er is geen verschil tussen verschillende behandelingen als gekeken wordt naar de werking ervan. Voor een bepaald persoon kan de ene behandeling natuurlijk wel beter werken dan de andere.
• Vroeger werd veel gewerkt met strenge methoden van straffen en belonen. Nu is gebleken dat mensen dan wel aankomen in gewicht, maar dat ze weer gaan afvallen als de behandeling stopt. Er worden nu wel minder strenge varianten van deze methoden gebruikt, die hetzelfde effect hebben, maar minder traumatisch werken voor de persoon.ia.
• Bij jonge, niet al te zieke mensen met anorexia heeft het zin om de familie bij de behandeling te betrekken.
• Voorlichting over voeding en gewicht zijn bijna altijd deel van de behandeling. Voorlichting alleen is waarschijnlijk niet effectief.
• Voor mensen met anorexia hebben zelfhulpgroepen een belangrijke rol. Of ze ervoor zorgen dat de anorexia niet terugkomt, is niet bekend.
Niet duidelijk is welk effect medicatie in combinatie met psychologische behandeling heeft.
________________________________________
Adviezen cliënt
• Zorg dat u genoeg weet over de anorexia. Zorg er ook voor dat mensen die voor u belangrijk zijn, er genoeg over weten. Dat is lastig, want juist als u anorexia heeft, wil u dat liever voor uzelf houden. Ook vinden veel mensen met anorexia het eng om zich te laten behandelen: u moet gaan eten; en dat is wat u juist niet wil.
• Soms is er verschil tussen welke behandeling uw behandelaar wil en wat u zelf wil. Overleg hierover met hem. Van geen van vooral de psychologische methoden is bekend welke het beste werkt. Dan is een therapie die u past en een prettige therapeut waarschijnlijk belangrijker.
• U moet weliswaar zelf uw anorexia aanpakken, maar vrienden, familie en hulpverleners kunnen u daar goed bij helpen: u moet het zelf doen, maar doe het niet alleen. Stichting Anorexia en Boulimia Nervosa organiseert lotgenotencontact.
• Neem de tijd om met uw behandelaar, familie en vrienden uit te zoeken hoe om te gaan met de anorexia. Helaas is anorexia hardnekkig en gaat niet zo maar over. Neem ook de tijd om uit te vinden of, en welk werk haalbaar is, bijvoorbeeld parttime of fulltime, betaald of vrijwillig. Neem niet te veel hooi op uw vork.
• Veel mensen schrikken van iemand met psychische klachten en reageren afwijzend. Bepaal daarom zelf wat u wel en niet vertelt en aan wie. Vertel oppervlakkige kennissen een beperkte versie en reserveer het complete verhaal voor mensen die dichtbij staan.
________________________________________
Adviezen familie/betrokkenen
Het leven met iemand met anorexia is zwaar en belastend. Ouders voelen zich vaak schuldig. Ze kunnen vaak niet meer echt in contact komen met de persoon met anorexia. Maaltijden worden één grote strijd. En anorexia keert vaak terug, of gaat helemaal niet over.
• Zorg dat u genoeg weet over anorexia en de mogelijke gevolgen.
• Vraag waar u iemand met anorexia wel en niet bij kunt helpen. Soms moet u betrokken zijn, soms is het goed om juist afstand te nemen. Dat is niet altijd makkelijk, omdat iemand met anorexia de ziekte en het eetgedrag het liefst verborgen wil houden. Kunnen praten over de ziekte is dan heel wat.
• Ook al heeft iemand in uw omgeving anorexia, dat betekent niet dat u maar alles moet accepteren. Bespreek met de persoon in kwestie waar uw grenzen liggen. Neem niet alles over.
• Gebruik uw energie om actief aan de slag te gaan en te leren omgaan met de situatie. Bijvoorbeeld door samen met uw familielid een cursus over anorexia of over eetstoornissen te volgen.
• Doe uw eigen dingen, en doe die dingen die plezier en ontspanning geven. Dit voorkomt dat u zelf overbelast raakt.
• Zorg ervoor dat u zelf uw hart kunt luchten bij enkele mensen in uw omgeving. Houd ook contact met mensen buiten het gezin.
• Zoek mensen in vergelijkbare situaties, bijvoorbeeld via Stichting Anorexia en Boulimia Nervosa of via stichting Labyrint/In Perspectief.
Behandelaars moeten de partner en naaste familie betrekken bij de behandeling. Direct betrokkenen kunnen immers veel bijdragen aan een succesvolle behandeling, maar daarvoor is uitleg en begeleiding van de behandelaar nodig.
• Vraag de behandelaar hoe u als familie het beste kunt omgaan met de anorexia van uw partner of familielid.
• Veel instellingen voor geestelijke gezondheidszorg organiseren voorlichtingsbijeenkomsten of cursussen voor familieleden. Vraag er naar.
Het komt geregeld voor dat iemand met anorexia geen hulp wil. Dit leidt voor familieleden tot dilemma's en lastige situaties. Informeer bij Stichting Anorexia en Boulimia Nervosa of stichting Labyrint/In Perspectief welke oplossingen er zijn, of hoe u kunt omgaan met de situatie.
________________________________________
Meer informatie
• De huisarts kan meer informatie geven over anorexia nervosa en eventueel doorverwijzen.
• Voor patiënten: Stichting Anorexia en Boulimia Nervosa, eetstoornissen.startpagina.nl
• Voor familieleden: Stichting Anorexia en Boulimia Nervosa of Labyrint~In Perspectief, eetstoornissen.startpagina.nl
• Nederlandse Vereniging voor Psychotherapie, over psychologische behandelingen/psychotherapie
• Trimbos-instituut geeft links voor meer sites op het gebied van geestelijke gezondheidszorg.
Uitgebreidere informatie is te vinden in informatie voor professionals, onder andere over:
• Onderscheid met andere stoornissen
• Verloop
• Samengaan met andere psychische en lichamelijke stoornissen
• Gevolgen van anorexia, maatschappelijk en voor de kwaliteit van leven
• De vraag of het te voorkomen is
• Een overzicht van alle onderzochte medicijnen
• Een uitgebreid overzicht van mogelijke hulp bij anorexia
• Literatuurverwijzingen (van met name wetenschappelijk onderzoek)
Elke behandelaar in de geestelijke gezondheidszorg moet werken volgens de Multidisciplinaire Richtlijn Eetstoornissen. De Richtlijn is gemaakt voor professionals. Deze kunt u bestellen bij het Trimbos-instituut.
Andere producten over eetstoornissen? Ga naar www.trimbos.nl/producten, en zoek op Eetstoornissen.
________________________________________
Colofon
Deze informatie is een bewerking van de informatie voor professionals. De informatie in adviezen aan cliënten en familie zijn gestoeld op de geaggregeerde ervaringskennis van cliënten, familie en hun organisaties.
Tekstbewerking: drs PAM Anzion, Trimbos-instituut.
Eindredactie: dr H van 't Land, Nationale Monitor Geestelijke Gezondheid, Trimbos-instituut.
Redactiecommissie: drs L Meijnckens, Trimbos-instituut; drs A de Jong, Trimbos-instituut (projectleiding).
Trimbos-instituut
Postbus 725
3500 AS Utrecht
030 297 11 00 www.trimbos.nl
Als jouw zoon een eetprobleem heeft
Noot vooraf:
Anorexia is een ernstige ziekte. Elke persoon met anorexia heeft een ander verhaal te vertellen, een andere achtergrond en ook een andere persoonlijkheid. Tips die in dit document vermeld zijn, kunnen soms goed of soms minder goed van toepassing zijn op uw eigen kind. De professionele therapeut die uw kind begeleidt kan u het meest optimale advies en behandelingsplan voorstellen.
In dit nummer:
I. Jongens en mannen kunnen ook lijden aan een eetstoornis.
II. Verschillen tussen manen en vrouwen met eetstoornissen.
III. Tips voor ouders over hoe ze hun zonen met eetstoornissen kunnen helpen.
Jongens en mannen kunnen ook lijden aan een eetstoornis.
In 1999 nam ik deel aan een conferentie waarin Arnold Anderson een behandelingsmodel voorstelde voor mannen met eetstoornissen. Op dezelfde conferentie lichtte Craig Johnson, Ph.D. de resultaten toe van zijn onderzoek over eetstoornissen bij mannelijke en vrouwelijke atleten.
De kennis over eetstoornissen, gewichts- en lichaamsbeeld-problemen van mannen neemt toe. Er is zelfs recent een boek verschenen bij Gurze, met de titel 'Making Weight: Healing Men's Conflicts with Food, Weight and Shape' geschreven door Andersen, Holbrook and Cohn.
Johnson, e.a. (1999) bestudeerden 1,445 atleten/studenten uit 11 verschillende scholen. Hij vond dat 13.02% van de mannen één of meer keer per week een eetaanval hadden. 2.04% van de mannen gaf ofwel wekelijks over, gebruikte laxativa, of diuretica. Hij vond eveneens dat mannelijke voetbalspelers ontevredener waren met hun lichaam dan (veld-)lopers, of gymmers.
Ook bij niet-atleten, blijkt dat iets meer dan 2% van de mannelijke adolescenten eetstoornissen hebben. Ongeveer 1 op de tien tot 1 op zes personen die aan eetstoornissen lijden zijn mannen.
Bij jonge mannen is er eveneens een sociale druk om 'slank en stevig' te zijn, net zoals dit ook bij vrouwen is. En toch zijn er sommige belangrijke verschillen tussen mannen en vrouwen met een eetstoornis.
Verschillen tussen manen en vrouwen met eetstoornissen
1. lichaamsbezorgdheid 'langs boven'
Anderson toont aan dat mannen vooral bezorgd zijn om hun lichaamsvorm "langs boven" (gespierde borstkas, armen en schouders, en een slanke stevige buik). Vrouwen zijn meer gericht op hun lichaamsvorm "langs onderen" (smallere heupen en dijen).
2. de eetstoornis verbergen
Mannen verbergen hun gestoord eetgedrag nog meer dan vrouwen.
3. latere leeftijd
Andersen stelt dat mannen een eetstoornis (gemiddeld gezien) later ontwikkelen dan vrouwen (op 19.6 jaar versus 16.7 jaar voor vrouwen)
4. andere bezorgdheid
Jonge mannen met eetproblemen zijn eerder bezorgd over "kwabben", en lichaamsvorm; vrouwen eerder over het aantal kilogram dat ze wegen en hun kledingmaat.
5. angst voor medische problemen
Mannen met eetstoornissen diëten vaker uit angst voor toekomstige medische problemen ten gevolge van overgewicht.
6. andere bezorgdheid bij het opgroeien
Jongens groeien op met evenveel zorgen dat ze te mager en te klein zijn, als met zorgen dat ze te dik zijn. Meisjes groeien eerder op met de bezorgdheid dat ze te groot zijn.
7 geen voortplantingsprobleem
Hoewel testosteron bij mannen door de eetstoornissen (voornamelijk anorexia) doet verminderen, is er er geen voortplantings-probleem. Bij vrouwen met anorexia (of overmatige sportbeoefening) blijven de maandstonden uit.
8. homo's vs lesbiënnes
In het mannelijk homo-milieu lijkt het dat het lichaamsbeeld vaak belangrijker is om aantrekkelijk te zijn, dan het is in de lesbische gemeenschap.
9. mannelijkheid & atletische capaciteiten
Jongens met eetproblemen hebben meer geslachtsconflicten: Mannelijke anorexie-clienten hebben een meer uitgesproken angst voor mannelijkheid en atletisch vermogen.
10. voorgeschiedenis van overgewicht
Jongens lijken vroeger vaker een overgewicht te hebben gehad dan meisjes.
Tips voor ouders
Op basis van datgene wat we weten over mannen met eetstoornisen, hoe kan u als ouder uw zoon met een eetstoornis helpen ?.Hier zijn enkele korte tips:
1. Leer uw zoon zijn lichaam te aanvaarden
Leg de nadruk op de negatieve sociale druk die de media plaatsen op mannen om stevig en gespierd te zijn. Help jouw kind zijn natuurlijke lichaamsvorm te aanvaarden, ook betekent dit dat men een cultureel afgekeurd gewicht of lichaamsvorm heeft.
2. Verhoog het bewustzijn met betrekking tot de media-invloed
Jouw zoon groeide ongetwijfeld op met speelgoed dat mannelijke actiefiguren omvatte (b.v. Star Wars of GI Joe). Toon aan dat Luke, Hans, GI Joe en veel andere van de meest populaire actiefiguren veel gespierder werden voorgesteld in de loop van de tijd. Onderzoek bij Popeye en andere toont aan dat dit speelgoed de gespierdheid van de real-life bodybuilders oversteeg. Jouw zoon zal ook voordeel ervaren als hij weet dat hij blootgesteld wordt aan onrealistische culturele verwachtingen om de fysieke vorm en spieren te krijgen van …. 'supermannen'. Ten gevolge van deze druk, kunnen veel jongens in toenemende mate vatbaar worden voor stoornissen inzake lichaamsbeeld en eetstoornissen.
3. Spreek over gevoelens
Moedig jouw zoon aan om zijn gevoelens te uiten. De meeste mannen en vrouwen met eetstoornissen kunnen dit niet echt goed. Toon empathie voor jouw zoon en oefen in goede luistervaardigheden. Vaders en mannelijke mentors zijn hierbij erg belangrijk. Ze kunnen helpen om het stereotype neer te halen dat stelt dat intimiteit en gevoelsuitingen onmannelijk zijn.
4. Geef goede informatie over eetstoornissen
Mannen hebben vaker minder en meer vervormde informatie over eetstoornissen. Als ouder kun jezelf best bijleren over eetstoornissen in het algemeen, en over eetstoornissen bij mannen in het bijzonder. Als je een gesprek aanknoopt met jouw zoon over zijn eetstoornis, kun je ook zijn kennis over eetstoornissen verbeteren.
5. Spreek over de eetstoornis van jouw zoon
Heb geen schrik om te spreken over de eetstoornis van jouw zoon. Het is een ziekte als een ander. Het kan voor jouw zoon meer genant zijn dan bij een andere ziekte, maar jouw taktvolle en kordate aanpak kunnen helpen.
6. Indien de vader om medische redenen dieet
Als vader een ernstig medisch probleem heeft, waarbij hij een dieet moet volgen, kan de neiging ontstaan bij de zoon om eveneens te diëten om zo deze ziekte te vermijden. Minimaliseer twee aspecten: de kans dat men als zoon dezelfde ziekte ontwikkelt, en het mogelijk effect ter voorkoming van deze ziekte.
7. Kom naar buiten
De laatste vijftien jaar lijkt het dat mannen vaker in behandeling gaan voor een eetstoornis. Dit is mogelijks te verklaren door de aandacht voor eetstoornissen bij mannen, en door toenemende beschikbaarheid van een gespecialiseerde behandeling. Geef aandacht aan dit probleem (in jouw vereniging, in nieuwsbrieven, locale kranten…)
8. Sta achter behandeling
Omdat de neiging bij jongens groot is om het probleem te minimaliseren of te vermijden, dien je als ouder misschien te 'pleiten' voor een behandeling. Leer zelf bij over eetstoornissen bij mannen. Denk na over hoe je jouw zoon zijn eetstoornis onder ogen laat zien, en hoe je hem kan overtuigen om zich te laten behandelen.
Hoe kan je jouw zoon beïnvloeden ?
Gebruik 'ik-boodschappen'. Druk je bezorgdheid uit. Spreek over de specifieke observaties van zijn gestoord eetgedrag, en zijn lichaams-obsessie. Loop hierbij niet over eieren, omdat je angst hebt van een kwade reactie. Verwacht een verdedigende reactie. Informeer u over de bahandelingsmogelijkheden, en stel een behandeling voor. Luister empatisch naar de antwoorden van jouw zoon.
Samengevat, zonen en dochters met eetstoornissen worstelen vaak met dezelfde thema's. En toch zijn er belangrijke verschillen bij het ontstaan en de aard van de eetstoornis tussen jongens en meisjes. Als ouder informeert u zich best over eetstoornissen bij mannen, en de behandelingsmogelijkheden.
REFERENTIES
Pope, H.G., Olivardia, R., Gruber, A., and Borowiecki, J. (1999) Evolving Ideals of Male Body Image as Seen Through Action Toys. International J. of Eating Disorders: Vol 26, No. 1, pp. 65-72.
Anderson, A E. (Ed.) Males with Eating Disorder, Brunner/Mazel, Inc. 1990
Nee natuurlijk niet, vrouwen zullen wel sneller hulp zoeken als mannen.
Ik heb zelf BED en ik moet zeggen dat er alleen maar vrouwen in therapie waren. (was een therapie waar alle groepen bij elkaar zaten dus ana boulimi en BED)
Terwijl er dus wel een man was die zich aangemeld had.
Die was op laatste moment terug gekrabbeld (kan ik ook wel voorstellen hoor dat je niet tussen de vrouwen wilt zitten)
mijn zusje is in opgenomen geweest in een gesloten inrichting maar na twee weken zijn we over gegaan op de dag opname in overleg met de arsten, ze zat daar ook niet op haar plek en voor de andere patienten was het ook niet goed dat ze er zat want ze nam de boel allemaal in de maling, het is nu even afwachten of het nu wel de goede kant opgaat, we zijn er veel mee bezig en het controleerd ons hele leven, en je hoort mij er echt niet over zeuren, ik wil gewoon dat ze beter word, voor haar eigen gezondheid en leven..
mijn zusje is in opgenomen geweest in een gesloten inrichting maar na twee weken zijn we over gegaan op de dag opname in overleg met de arsten, ze zat daar ook niet op haar plek en voor de andere patienten was het ook niet goed dat ze er zat want ze nam de boel allemaal in de maling, het is nu even afwachten of het nu wel de goede kant opgaat, we zijn er veel mee bezig en het controleerd ons hele leven, en je hoort mij er echt niet over zeuren, ik wil gewoon dat ze beter word, voor haar eigen gezondheid en leven..
Zei het toch Opname onder dwang werkt averechts. Misschien een hele lullige opmerking nu.... Je krijgt heeeeel veel adviezen en links. Doe je daar ook iets mee of is het de aandacht?
Je krijgt heeeeel veel adviezen en links. Doe je daar ook iets mee of is het de aandacht?
huh?!
tuurlijk krijg ik adviezen en laat ik het ook aan mijn ouders zien..maar ik hoop dat je begrijpt dat mijn ouders eerder het pad van de doctoren volgen dan van de adviezen hier, we zijn er heel blij mee en doen er ook echt wel wat mee, maar je kan toch verwachten als een meisje zo geesteziek is dat er eerder naar doctorsadvies word geluisterd dan naar mensen op het internet. en daar wil ik jullie niet mee afvallen hoor absoluut niet want we zijn heel blij met alle adviezen echt!! maar ik vind het een beetje raar om te zeggen of het om aandacht gaat!!het liefst heb ik er helemaal niets meer mee te maken, het liefst zou ik willen dat dit geen rol meer speelt in ons leven, waarom zou ik dan hier nog extra aandacht vragen er om? het om jullie adviezen dat ik dit forum geopend heb, en daar ben ik heel blij mee.
Wat verschrikkelijk
Ik werd vroeger altijd gepest met Anorexia patientje,en dat vond ik heel erg,maar vooral om het feit dat die mensen niet eens weten wat het werkelijk inhoud...
Ik was gewoon dun..
Je krijgt heeeeel veel adviezen en links. Doe je daar ook iets mee of is het de aandacht?
Ik denk niet dat jij door hebt wat het is voor mensen die fam hebben met anorexia.... Sorry hoor maar aandacht is wel het laatste wat mensen willen die zo iets van dichtbij mee maken. Dit is wat ik jaren te horen heb gekregen, aandacht was het word wat vaak werd gekoppeld aan het woord anorexia. En nu aankomende 3 sept is mijn zus zeven jaar terug overleden aan deze klote ziekte, op een gewicht van 23 kilo en met de lengte van 1 m70. Lekker he aandacht???,dat moet je zeggen tegen haar twee prachtige kinderen die ze achter liet... nou op dit moment als ik dit lees tril ik van boosheid.
@ Lucie ik hoop echt voor jullie dat je zusje beter word, en dat jullie allemaal weer een normaal leven kunnen hebben. En trek je vooral niet teveel aan van leeghoofdige mensen zoals dit, het is het niet waard.......
Dan bied ik mijn excuses aan. Vroeg het me gewoon af. Misschien een tip voor je. Mensen met ervaringen van deze ziektes hebben meer kennis dan al die doktoren bij elkaar. Heb ik het wel over de mensen die er mee om kunnen gaan. Niet de mensen die er midden in zitten....
Sterkte verder. (wil je een ervaring van beterschap horen mag je me mailen)
Ik denk niet dat jij door hebt wat het is voor mensen die fam hebben met anorexia.... Sorry hoor maar aandacht is wel het laatste wat mensen willen die zo iets van dichtbij mee maken. Dit is wat ik jaren te horen heb gekregen, aandacht was het word wat vaak werd gekoppeld aan het woord anorexia. En nu aankomende 3 sept is mijn zus zeven jaar terug overleden aan deze klote ziekte, op een gewicht van 23 kilo en met de lengte van 1 m70. Lekker he aandacht???,dat moet je zeggen tegen haar twee prachtige kinderen die ze achter liet... nou op dit moment als ik dit lees tril ik van boosheid.
Niet meteen oordelen Weet heeeel goed wat het is om met zo`n ziekte te leven en hoe het voor andere kan zijn. Snap jou situatue volledig en het is verschrikkelijk, maar projecteer het niet op mij. Meeste mensen luisteren te veel naar doktoren waardoor de patienten alleen maar verder ziek raken. Flink wat medicijnen erin. Een zonde hier zonde daar bla bla bla. Daar baal ik goed van. Ik werd toen de tijd alleen maar zieker en zieker. Lag op het randje van mijn leven om mijn zoon voor eeuwig te verlaten. Gelukkig kwam ik de juiste persoon tegen. Hij stopte al die poespas van die doktoren en hij heeft mij binnen een half jaar (na acht jaar ziek zijn) beter gemaakt. Hoe? dat mag je persoonlijk aan me vragen.
Verder mag ik me best iets afvragen en ben blij dat ik van de persoon antwoord heb gekregen. Niet alle mensen bedoelen dingen negatief!!! Vragen staat vrij in Nederland en idd neem geen adviezen aan van leeghoofden. Werkt namelijk niet echt....
Liefs,
Kim
HeeY wat ernstig... Heel veel sterkte en snel hopen dat ze beter word.. Dikke kus en Knuffel van mij!
er word wel snel over elkaar geoordeeld..
is jammer want ik denk dat we met zijn alle wel goed bedoelen.
eetstoornissen zijn gewoon niet leuk, en mensen die het van dichtbij mee maken, reageren soms nog al eens heftig.
Ik denk even aan mijn eigen als iemand iets over eten zegt...
Dan luister ik al niet meer, negeer ik de persoon, noem maar op terwijl die gene het beste met me voor heeft.
(dat zie ik alleen niet, wat een hoop frussie los kan maken bij de ander)
dan moet zo'n meisje wachten tot er een plekje vrij komt in een speciale kliniek waar ze dan gedwongen opgenomen word.
Dat is schandalig...
Het is jammer dat iemand zo diep kan zinken. Dat ze zelf niet inziet dat ze zichzelf kapot maakt. Echt zonde. Ik hoop da ze snel hulp krijgt en dat het goed komt met haar
Het is jammer dat iemand zo diep kan zinken. Dat ze zelf niet inziet dat ze zichzelf kapot maakt. Echt zonde. Ik hoop da ze snel hulp krijgt en dat het goed komt met haar (F)
een klein beetje nieuws, me zusje is alsnog over naar de tweede klas van de havo ondanks dat ze meer dan de helft van het jaar heeft moeten missen en alleen op het laatst een paar uurtjes per week thuis onderwijs kreeg. zijn wij allemaal heel blij mee, omdat ze nu gewoon met haar vrienden en vriendinnen verder kan!! ze zit nog steeds in de dag opname en dit blijkt wel beter te helpen dan de andere opname, ze heeft weer zin in dingen!!! om wat te gaan doen, echt sommige kleine dingen die ze niet meer wilde doen en nu weer wel, dat is mooi om te zien!! hopen dat het zo blijft en dat het alleen maar beter gaat!!
Dat is mooi dat het wat beter gaat.En nu hopen dat ze niet terug valt.
Ik heb een vraag niet om jullie aan te vallen maar ik vraag me soms wel een af hoe het zo ver kan komen dat ze opgenomen moeten worden
het gaat toch opvallen dat ze minder gaan eten en dunner worden leven jullie zo langs elkaar heen ,echt waar soms denk ik wel eens hebben de ouders/vrienden oogkleppen op.
2 "vriendinnen" van mij hebben ook anorexia gehad en het is dus heel vroeg ontdekt en ze hebben hulp gehad en ze waren er allebij weer vrij snel vanaf tuurlijk hebben ze het moeilijk gehad.
Ze moeten die pro-anna sites ook verbieden elke x als er weer 1 is gewoon verwijderen.
Nou mijn moeder ging het wel opvallen, maar ik deed gewoon alsof er niks was.. ontkende het keihard. Je word er vanzelf erg goed in om het te verbergen. Ik hoefde / hoef dan niet opgenomen te worden gelukkig, maar natuurlijk zag mijn omgeving mijn plotselinge ondergewicht wel.. Alleen kunnen ze gewoon niks doen als je zelf ontkent en doet alsof er niks met je is.
Ja dat weet ik maar ik denk niet dat je moeder het zomaar heeft opgeven.Hoe is het nu met je?
Nee inderdaad, heb er weleens bijna ruzie met haar over gehad.. maar alsnog ontkende ik..
Ja ik ben pas begonnen met hulp..
Dus nu nog even niet zo goed.. maar komt verbetering in
@Luci Sterre: Wat goed dat er toch een beetje verbetering in zit!
Ik heb een vraag niet om jullie aan te vallen maar ik vraag me soms wel een af hoe het zo ver kan komen dat ze opgenomen moeten worden
het gaat toch opvallen dat ze minder gaan eten en dunner worden leven jullie zo langs elkaar heen ,echt waar soms denk ik wel eens hebben de ouders/vrienden oogkleppen op.
2 "vriendinnen" van mij hebben ook anorexia gehad en het is dus heel vroeg ontdekt en ze hebben hulp gehad en ze waren er allebij weer vrij snel vanaf tuurlijk hebben ze het moeilijk gehad.
Ze moeten die pro-anna sites ook verbieden elke x als er weer 1 is gewoon verwijderen.
Als je zelf niet wilt, staan je ouders machteloos. Bij mij hadden ze het al in een heel vroeg stadium door, maar als je elke keer dat iemand erover begint boos wordt en wegloopt, sta je machteloos en kan je niets. Ik ben met een smoes meegelult naar het ziekenhuis en het nog niet doorhebben hè...
Nee inderdaad, heb er weleens bijna ruzie met haar over gehad.. maar alsnog ontkende ik..
Ja ik ben pas begonnen met hulp..
Dus nu nog even niet zo goed.. maar komt verbetering in
Heb je goeie hulp dan en ik hoop voor je dat het snel beter gaat met je.Sta je er wel 100% achter of doe je het alleen maar omdat je ouders het willen.Het is niet vekeerd bedoelt.
Uitspraak van verwijderd op vrijdag 6 juli 2007 om 10:43:
Als je zelf niet wilt, staan je ouders machteloos. Bij mij hadden ze het al in een heel vroeg stadium door, maar als je elke keer dat iemand erover begint boos wordt en wegloopt, sta je machteloos en kan je niets. Ik ben met een smoes meegelult naar het ziekenhuis en het nog niet doorhebben hè...
Nee dat snap ik maar ik vind het wel goed dat ze je hebben gelokt met een smoes maar sta je er zelf wel achter anders helpt het nog niks.No hard feelings.
ik kan alleen maar zeggen , heel veel succes en sterkte
@ _Sungirl_: Ja ik ga nu 1x per week naar een psycholoog/voedingsdeskundige . En ik sta er zelf ook 100% achter.. wil graag weer gezond worden want kan nu heel weinig doen omdat ik bijna geen energie meer heb..
inderdaad je liegt er om en je vind uitwegen en door domme actie's te doen.
broodkruimels op je bord doen maar niets eten.
Zeggen als iemand later thuis is dat je al gegeten heb.
Je houd meer jezelf gek dan een ander.
Je wilt zo graag aan een ideaal beeld voldoen.
Ik heb idee dat het altijd wel sluimert op de achtergrond.
Je bent er altijd mee bezig en je valt heel makkelijk terug in je oude patroon.
Voor mijn is eten na meer als een jaar behandelen nog erg zwaar.
Ik moet juist eten om vreetbuien te voorkomen, alleen ja dat eeuwige zwaar voelen zal nog wel een tijdje blijven denk ik.
Als ik om me heen kijk voel ik me vaak nog ongelukkig omdat ik niet uit zie zoals de maatstaaf is.
Het is zo jammer dat als ik een patatje eet (wat bijna nooit is) ik nagekeken word en mijn vriendin nooit.
Ik weet dat het geen excuus is maar we worden wel in deze situatie gedrukt.
overal waar je kijkt dunne mensen op tv en op billboards.
Heerlijk de reclame van dove voor de wat meer normale mensen eens in beeld te zetten!!
Als ik om me heen kijk voel ik me vaak nog ongelukkig omdat ik niet uit zie zoals de maatstaaf is.
Het is zo jammer dat als ik een patatje eet (wat bijna nooit is) ik nagekeken word en mijn vriendin nooit.
Ik weet dat het geen excuus is maar we worden wel in deze situatie gedrukt.
overal waar je kijkt dunne mensen op tv en op billboards.
Heerlijk de reclame van dove voor de wat meer normale mensen eens in beeld te zetten!!
De "maatstaf" en "normale mensen".......
Haallllooooooo!!! Wie wil daar nu nog bij horen?
Maar als je dus wat dikker of voller bent dan ben jij de enige in jouw soort en dan ook nog eens abnormaal?
Reclame is voor de verkoop! De mensen op straat zijn de realiteit!
Waarom naarbilboards en reclame kijken als iedereen om je heen daar niet op lijkt?
Sorry, moest ffe......
x lekker voor d'r koken.....dat krijgt ze wel weer honger
maar nee onzin.....hope dat ze gauw er bovenop komt....
x lekker voor d'r koken.....dat krijgt ze wel weer honger
was het maar zo makkelijk ze eet wel , daarom is ze ook uit de kliniek gezet, ze at meer dan de leiding en zat dus op de verkeerde plek! ze is nu lekker op vakantie, hoop dat ze er van geniet!! en dat alles goed gaat!
het gaat inmiddels lichamelijk beter met haar, ze gelukkig een paar kilo aangekomen, je ziet het nog wel maar gelukkig is er verbetering. ze is lekker met de familie op vakantie geweest, ik was zelf niet mee maar heb gehoord dat het haar goed heeft gedaan en dat ze het super heeft gehad. geestelijk is het nog niet zo goed, maar stukje bij beetje word dat ook beter, dus het gaat eigenlijk het goed want er is voor uit gang!
ik kan zo veel opscheppen over anorexia maar dat is een te zwaar onderwerp voor de licht zinnige mensen onder ons
het zit tussen de oren!!!!!
dames veel succes wees niet onzeker je bent mooi zoals je bent waarom afvallen voor je vriendje nee tog alleen als je egt zwaar bent 80 90 kilo voor een vrouw is zwaar en meestal dik mar weeg je tussen 40 en 75 geen probleeem
Uitspraak van verwijderd op zondag 26 augustus 2007 om 02:36:
het gaat steeds beter, maar het blijft natuurlijk aanwezig, maar er is zoveel verbetering, ze zit in een stijgende lijn, hopen dat het zo blijft.
Fijn dat ze nog steeds in een stijgende lijn zit
En natuurlijk is het nog aanwezig, herstel ervan is een lange en moeilijke weg, en zoiets blijft altijd wel aanwezig in je leven, ook als het allemaal nog stukken beter gaat.
Heel veel sterkte nog de komende tijd!
Gelukkig dat het beter gaat
Lijkt me egt erg om haar zo achteruit te zien gaan.
Sterkte er mee!
... nou ja, te dik is ook niet goed maar dit is erg sneu
Hoe gaat het nu met je zusje?
denk gewoon dat je het best zo minst mogelijk laat zien dat het je ook erg raakt want dan kan ze haar mlss nog ongelukkiger voelen
toon gewoon dat je er voor haar bent
zo zie je maar mensen dit is niet iets om mee te lachen
er zyn meisjes die dit tegen my ook zeggen
maar ze beseffen echt niet dat het een hel moet zyn voor iemand die het werkelijk heeft
sterkte aan jullie
Uitspraak van verwijderd op zaterdag 22 december 2007 om 23:26:
maar ze beseffen echt niet dat het een hel moet zyn voor iemand die het werkelijk heeft
Daar heb je inderdaad gelijk in, veel mensen beseffen dat niet. Maar ik denk ook dat dat heel moeilijk is, buitenstaanders kunnen zich gewoon vaak niet voorstellen wat er allemaal omgaat in iemand met een eetstoornis, dat het niet zo simpel is van gewoon weer gaan eten..
Uitspraak van verwijderd op zondag 23 december 2007 om 11:04:
buitenstaanders kunnen zich gewoon vaak niet voorstellen wat er allemaal omgaat in iemand met een eetstoornis, dat het niet zo simpel is van gewoon weer gaan eten..
Tis natuurlijk ook vrij "vreemd" om je eerste levensbehoefte te negeren...
Uitspraak van verwijderd op zondag 23 december 2007 om 19:06:
Daar heb je inderdaad gelijk in, veel mensen beseffen dat niet. Maar ik denk ook dat dat heel moeilijk is, buitenstaanders kunnen zich gewoon vaak niet voorstellen wat er allemaal omgaat in iemand met een eetstoornis, dat het niet zo simpel is van gewoon weer gaan eten..
Dt is vaak het punt niet denk ik. Hetgeen wat moeilijk in te beelden is is dat iemand zo verknipt kan denken.Niet eten om af te vallen snappen ze namelijk wel. Het is de psychologische achtergrond die moeilijk te begrijpen is voor iemand die psygisch gezond is.
Daarnaast vroeg ik me af of er iemand bekend is met anorexie. En nee dat is niet verkeerd gespelt maar een totaal andere vorm ; Anorexie betekent letterlijk een gebrek aan eetlust. Anorexie is een symptoom door een ziekteproces in het lichaam. Anyone?
Wat is dat nou weer voor rare opmerking . Als ik met m'n 1.84 maar 40kg weeg is dat niet echt gezond (en ik kan 't weten, dat woog ik toen ik 13 was en zo lang als nu) . Als je langer dan 1.55 bent is dat sowieso al ongezond trouwens.
En ehh iemand van 1.55 die 75kg weegt zal ook niet al te slank zijn .
hier ben ik het dus niet mee eens! Ligt aan je bouw. Ik ben 1.82m en ben vrij stevig gebouwd. Als ik lichter als 80 kilo zou wegen, zou ik uit proportie zijn!
@luci: hoop voor je dat je zusje hier uitkomt. Lijkt me vreselijk als iemand uit je naaste omgeving deze vreselijke ziekte heeft!
@alle andere meiden die anorexia hebben/hadden: of je nu dik of dun bent, als mensen over je willen praten doen ze het toch wel. Wees blij met wie je bent. Uiterlijk is slechts een verpakking van het innerlijk!!! Het klinkt misschien simpel en ik weet dan ook niet wat jullie voelen, maar kom op dames!!! Een meisje (of jongen) mag dan misschien nog zo dun zijn, als het innerlijk waardeloos is maakt het uiterlijk niet uit!
Maar als je dus wat dikker of voller bent dan ben jij de enige in jouw soort en dan ook nog eens abnormaal?
soms denk ik wel zo, dat is ook het probleem
heb vriendjes gehad en ze vonden me even goed mooi, alleen ik denk niet zo...
(het enige probleem wat ik dus heb dat ik me uithonger en daarna weer volprop, dus geen kilo afval en dat maakt ongelukkig)
Ja die opmerkingen vind ik ook altijd jammer
Dun zijn is niet gelijk anorexia.
Ik ben zelf door stress best wat afgevallen waardoor ik nu bij
op ondergewicht zit. Loop nu bij een dieetiste om alles
weer op pijl te kijrgen. Ik moet voraal veel nootjes en
toetjes eten. Klinkt makkelijker, maar krijg het soms niet naar
binnen joh En eet best veel!
het gaat echt goed met mijn zusje, we we leven zo goed als normaal ons eigen leven weer, voor iedereen maar vooral voor haar super fijn.
ik wil iedereen heel erg bedanken voor jullie steun en lieve berichtjes. ik heb er veel aan gehad.
![:\](https://static.partyflock.nl/smiley/hmmzz_streep.png ":\"){kind=small}
