Filmpje ?
Las vandaag ook iets over een kerkhof in Aalsum (Friesland)
een van de grafstenen is vanzelf verschoven.
Misschien is ie nog niet helemaal dood.
Mijn vriendin en ik woonde in Lobith.
Altijd als we aan het douchen waren leek het net of je werd bekeken door iemand (en nee niet de buurman)
Als we s'avonds op bed lagen met de ramen dicht vielen er soms papiertjes of andere dingen van de kast af zonder dat er iets open stond. Ook hoorde we als we op bed lagen zo'n geluid alsof er shampoo flesjes vielen in de douche en als we dan gingen kijken lag er helemaal niks. Dit gebeurde ook vaak beneden, Een hoop herrie en dan niks aan de hand.
De volgende dag informeren bij de buurman of hij soms wat had laten vallen, is die nieteens thuis geweest.
Nu zijn we verhuist en hebben gelukkig nergens geen last meer van.
steen van 450kg die binnen een paar seconde en meter verschuift
leek het net of je werd bekeken door iemand (en nee niet de buurman)
AALSUM - Inwoners van het Friese dorp Aalsum bij Dokkum staan voor een raadsel.
geesten zijn er.
geesten zijn er.
maar onze GEEST zit er nog in
Ik denk dat we maar een miniscule fractie zien van wat er allemaal aan materie is, het zou superarrogant zijn dat iemand als nietig mensje zijnde maar alles uitsluit wat hij niet kan zien.
Ik bevestig niks maar sluit ook niks uit op dit gebied, er gebeuren gewoon opmerkelijke dingen.
Ja.Sommige dieren bijvoorbeeld kunnen weer beter horen als mensen o.a.
Dus ja, onze zintuigen zijn wat dat betreft beperkt en het zou inderdaad arrogant zijn om dingen uit te sluiten wat wij niet niet kunnen waarnemen.
Maargoed, is dat iets nieuws onder de zon dat mensen dat doen?
Maar geluid is wel weer een materie wat te meten is, naar mijn idee kunnen er gemakkelijk materies bestaan die niet te zien en te meten zijn, andere vormen van energie die nog niet ontdekt zijn.
Maar het is inderdaad standaard dat mensen dingen uitsluiten waar ze geen grip op hebben of eventueel nooit grip op zullen hebben, we schijnen altyd een bevesteging nodig te hebben om er mee te kunnen leven.
Als bijvoorbeeld iets niet naar de zin gaat, worden ze boos. Boos omdat het niet gaat zoals men het wil. Hoe egoistisch en onwetend
En het leuke is dat men het constant weer probeerd, hoe vaak de illusie de uitslag ook laat zien
Zo zijn mensen bijvoorbeeld ook bang voor het onbekende, bang dat ze het niet kunnen concluderen, een gedachteconstructie dus.
Bang dat ze iets aandoet of omdat ze er simpelweg geen grip op kunnen krijgen.
Nou als je bijvoorbeeld iets aan het repareren bent en dat lukt niet en dan word je boos, is dat egoisme?
Ja je wilt voor jezelf dat het lukt maar het kan ook zijn dat je met iets voor jezelf bezig bent.
Boosworden dan is wel erg onhandig omdat het bepaalde andere functies die je in een rustigere toestand weer wel zou gebruiken onderdrukt.
In zon geval is woede gewoon een zinloze emotie eigenlijk volgens mij.
Het blijven proberen vind ik dan wel weer nuttig omdat dingen ook aan te leren zijn, en het dus niet altyd in 1 keer lukt, oefening baart kunst.
De onwetendheid zoekt naar een antwoord, maar krijgt die niet, en dan? dan krijg je errorr
Maar aan de andere kant leverd onwetendheid ook weer onderzoeken op, en om te overleven is onderzoeken erg belangerijk, om maar even naar onze roots te wijzen.
Maar hoe egoistisch is het om het leven te willen controleren omdat je dat slechts wil? Omdat het niet gaat zoals het gaat?
"wanneer je jezelf kent zal dat wat leven genoemd wordt zich aan jou overgeven"
De onwetendheid zal pas verdwijnen wanneer je bereid bent het te zien zoals het is.
Onwetendheid zal pas verdwijnen wanneer het inzicht er plaats voor maakt
Ook daar heb je weer vele verschillende situaties in, jij doeld wellicht op een spiritueel niveau, maar het onder controlle willen houden kent vele varianten.
Maar je veranderd steeds dus zul je je hele leven bezig zijn van het ontdekken van jezelf.
Ja en hoe krijg je inzicht in het zoals het is? door te onderzoeken, en vanwege vergankelijkheid moet je dus blijven zoeken.
Het verschilt inderdaad per situatie, maar uiteindelijk zal de stroom toch zijn eigen weg gaan Het neemt niet weg dat je enorm creatief kan wezen, maar dat punt zal altijd in het nu liggen, al is het nu toch ook weer geen punt
Het zelfbeeld veranderd constant evenals hoe de ik tegen het leven kijkt.
Ja. Maar kun je ook niet uit de vergankelijkheid opmaken dat niets eeuwig is, en dat er daarom ook geen reden is om je ergens aan vast te houden?
Naar het uiteindelijk toe kan er nog een hoop gebeuren, het leven gaat zoals het gaat maarja als ik die betonzak in gemengde en uitgeharde vorm wil zien moet ik daar toch wel iets voor doen.
En ja inderdaad uiteindelijk is daar het blokje beton dat in de rest van zijn bestaan overgeleverd is aan alle elementen die hem op de proef stellen.
ontdekken en onderzoeken werkt daar ook aan mee, evenals ondergaan natuurlijk.
Das waar, maarja dan kom je weer uit bij het verhaaltje grip hebben op, niet op alles heb je grip, dan is het beste om niet uit te sluiten maar ook niet te bevestigen, maar onderzoeken kan altyd. Teminste dat vind ik dan het meest logische.
Ja, dat gaat indedaad niet vanzelf
Maar de keuze zal toch wel gemaakt worden, je gaat immers niet beslissen om het besilissen Dus is het wel een keuze?
Enerzijnds wel, anderzijds ook niet. dat vasthouden is voornamelijk datgeen waarom mensen lijden. Het niet kunnen accepteren dat alles tijdelijk is.
Als je doelt op het willen vasthouden van momenten en wilt dat ze niet vergaan, is dat inderdaad grip willen hebben op het leven.
Onderzoek kan ook geen kwaad, soms kan het ook leuk zijn
Maar het is wel zo prettig om dat tijdelijke dragelijk door te willen komen.
Nee maar je moet de boel ook niet laten versloffen waardoor het versneld voorbij kan zijn.
Daar heb je gelijk in. Maar door je niet te hechten kun je nog wel optimaal genieten
Het wilt niet zeggen dat je aldoor onverschillig moet wezen, integendeel zelfs, geniet van ieder moment, wees spontaan
Door je druk te maken over wat wellicht komen gaat kun je niet meer genieten maar weet dat het tidjelijk is
Klopt
"zij die liefdevol, zorgzaam en bewust aanwezig zijn, zijn niet alleen een licht voor zichzelf, maar ook een voorbeeld voor anderen"
Op de foto is nog een toren te zien welke in 1945 door de Duitsers is opgeblazen als wraak op de Witte Dame, welke volgens de overlevering een van hun tanks tot zinken had gebracht.
Vergeet alert niet.
Das zo, maarja das uiteindelijk ook wel logisch, we zijn uiteindelijk natuurlijk geen waarzeggers
We zijn ontdekkings reizigers van het leven.
Alert in de zin van geheel aanwezig te zijn.
Wanneer je met de aandacht volledig in het nu bent zul je ook alert zijn.
Inderdaad. Boeddha kwam er ook achter dat dce toekomst niet te voorspellen was.
Toekomst bestaat slechts in gedachten.
Uiteraard kun je wel plannen.
Wat heeft het voor nut om te leven voor het leven als het zo voorspelbaar was?
Het veranderd constant.
Aha, maar ben ik soms niet aanwezig dan in het nu? Nee eigenlijk niet, als ik slaap is mijn bewustzijn weer in een hele andere toestand, en met bio chemische middelen net zo, ja en met een beetje dagdromen ben je ook niet helemaal down to earth. maar wat is daar verkeerd aan?
Nee maar opzich is dat ook wel een logische gedachte he.
Idd , en dat is soms ook hard nodig hoor.
Ik vind me meer in : leven met het leven. Maarja me huisje kost ook zat dus moet ik er wel vanalles voor doen.
Eigenlijk ben je altijd aanwezig in het nu, sterker nog, er is niks anders
Maar op aanwezigheid gericht op aandacht schort het bij heel veel mensen..
Ik zeg ook niet dat het verkeerd is, maar het zorgt er wel voor dat je niet alert bent
Hoe bedoel je?
Nah, ik vind het wel meevallen. Door plannen ga je vaak onbewust toch naar het moment toe wanneer je de planning gaat realiseren waardoor je niet geheel aanwezig bent.
Als je zo stressloos mogelijk en in volle harmonie, rust en vrede zou willen leven zou je planningsloos moeten zijn. Gewoon spontaan iets gaan doen zonder dat je er in gedachten mee bezig bent geweest. zo van: "goh, laat ik nu dit eens gaan doen" Dat het zo in je opkomt en dat je maar ziet hoe het gaat.
En ach, als het uiteindelijk toch niet lukt, who cares? Het gaat immers om de ervaring. Dus meer gericht op intuïtie dan op ratio. Dit zie je ook terug bij dansen of een nader creatieve bezigheid. Mensen gaan er volledig in op, je ziet geen stress, althans, geen stress die nadelig werkt, maar pure vrede en eenheid.
Met het leven of voor het leven, het maakt in principe niks uit, je bent namelijk het leven
Zo jammer dat je bijna met alles van geld afhankelijk bent al verschilt dat ook per persoon..
Maargoed, daar kies je uiteindelijk ook zelf voor natuurlijk. Is maar net hoe je ingesteld bent.