1836x bekeken
Iemand al weleens aan zelfmoord plegen gedacht?
vind t dan erg onsympathiek als iemand zelfmoord pleegt
Jij zegt dat al genoeg mensen doodgaan op jonge leeftijd doordat ze lichamelijk ziek zijn he iets waar je vaak niks aan kan doen. Alsof mensen die zwaar manisch depresief zijn hiervoor kiezen. Dat is deels erfelijk en deels zit het in je genen. Geestelijk ziek zijn is trouwens bijna hetzelfde als lichamelijk/fysiek ziek zijn. Bij zware depressie krijg je allerlij lichamelijke klachten waaronder hardklachten e. Er moet gewoon geen verschil worden gemaakt tussen lichamelijk en geestelijk ziek zijn. Het is allebij zwaar klote. En niemand kiest hiervoor. Mensen die zelfmoord plegen omdat ze geen uitweg zien is hetzelfde als mensen die doodgaan omdat ze een ongeneeslijke ziekte hebben. Voor bijde is er gewoon geen andere manier. En daar kun je als buitenstaander zowizo niks over zeggen. Zelfmoorders zijn egoistisch zeggen ze dan hahaha wat een onzin. Maarja dit was weer mijn bijdrage aan dit forum dingetje. Dag laters grtnnnnn
hmm ik snap niet dat er mensen reageren met dat doe je niet etc...
Iedereen is er toe in staat.. als je door een hoop shit heen gaat en er gebeuren dingen die je niet in de hand hebt...
je moet niet over zoiets oordelen als je niet beseft wat er bij mensen speelt die zoiets overwegen...
en ja heb het zelf ook ooit overwogen en zelfs verder... en had een in mijn ogen toen een erg goede reden voor... deze gaat hier mensen niks aan...
maar het gaat erom, je moet niet zomaar oordelen, als jij erge shit in je leven niet hebt meegemaakt moet je er blij mee zijn...
maar oordeel niet over iemand die zioets wel heeft overdacht ben er eerder blij om dat hij/zij er nog is!!!!
Ik ben blij dat ik toen toch tot mijn zinnen kwam en met heel veel steun van een paar mensen in mijn leven waar ik ontzettend veel van hou!!
En nu is mijn leven 1 groot succes en heb ik niks te klagen...
maar ik weet hoe het is als het voelt als je echt niet erger meer kan voelen, en dat je nergens het nut meer van inziet..
en degene die het (nog) niet hebben meegemaakt.. ben blij dat dat zo is en dat het zo blijft!! want je weet maar nooit wanneer er iets gebeurd in je leven waardoor je dingen heeeeeeeeeeeeel anders gaat zien
Iedereen is er toe in staat.. als je door een hoop shit heen gaat en er gebeuren dingen die je niet in de hand hebt...
je moet niet over zoiets oordelen als je niet beseft wat er bij mensen speelt die zoiets overwegen...
en ja heb het zelf ook ooit overwogen en zelfs verder... en had een in mijn ogen toen een erg goede reden voor... deze gaat hier mensen niks aan...
maar het gaat erom, je moet niet zomaar oordelen, als jij erge shit in je leven niet hebt meegemaakt moet je er blij mee zijn...
maar oordeel niet over iemand die zioets wel heeft overdacht ben er eerder blij om dat hij/zij er nog is!!!!
Ik ben blij dat ik toen toch tot mijn zinnen kwam en met heel veel steun van een paar mensen in mijn leven waar ik ontzettend veel van hou!!
En nu is mijn leven 1 groot succes en heb ik niks te klagen...
maar ik weet hoe het is als het voelt als je echt niet erger meer kan voelen, en dat je nergens het nut meer van inziet..
en degene die het (nog) niet hebben meegemaakt.. ben blij dat dat zo is en dat het zo blijft!! want je weet maar nooit wanneer er iets gebeurd in je leven waardoor je dingen heeeeeeeeeeeeel anders gaat zien
laatste aanpassing
haha grappig...
Ik ben heel grappig
neej had zich verkeerd neergelegd dus benen eraf..
Verkeerd neer gelegt
Hoe krijg je dan voor elkaar?
Je gaat toch dwars op het spoor liggen?
maar ik weet hoe het is als het voelt als je echt niet erger meer kan voelen, en dat je nergens het nut meer van inziet..
Ik weet 't ook, das erg erg klote en nog meer als je toch verder probeert te gaan terwijl je niet meer wil..en de wanhoop die je voelt is niet te beschrijven
doen wat je niet laten kan, als je je zo in de shit kan werken moet je ook de concequencies weten. het leven is niet altijd rozegeur en maneschijn, het lijkt wel of er fucking helemaal niks meezit, maar dat zijn mijn problemen dus moet ik zelf maar op zien te lossen,en er is altijd wel iemand die je daarbij kan helpen, lekker egoistisch om die weg te kiezen, erg makkelijk ook, je bent zelf van al t gezeik af maar wat denk je van de mensen die overblijven, gun je hun dan wel die problemen en verdriet waar jij voor zou vluchten omdat je zo zwak bent dat je daar niet boven kan staan??????? ik vind t gewoon triest, en zeker mensen die t dan willen maar net niet durven, aandachttrekkers ook wel genoemd, in je pols snijden maar dan naast je ader
of overdosis willen pakken maar dan net genoeg dat je buik ff moet worden leeggepompt(of niet eens)
en roepen: ik maak er een einde aan bla bla, gewoon lekker doen dan, als je t lef hebt!!!!
en wat is dit dan????? ik zou zoiets niet eens op pf durven te zetten, denk dat je beter met iemand moet gaan praten die je goed kent dan van die achterlijke praat tegen mensen die nu tegen een beeldscherm aan zitten te kijken, ik kan niet oordelen over iemands gevoel, ik geef alleen mijn mening omdat ik mn lieverd zo ontzettend mis maar tegelijk zo boos ben omdat hij wel deze weg heeft gekozen.. snap t nog steeds niet dat ie geen andere optie wou. hij heeft nu wel wat ie wou en dat moet ik maar accepteren. het moment gebeurt in een opwelling en ik denk zelf dat als iemand dat op dat moment wil dat t dan toch wel gebeurt. maar zoiets komt niet ineens, daar zijn heel wat dingen voor nodig, hoop gewoon dat je beseft bij elke keer als er iets kuts gebeurd, dat er achterblijvers zijn, of dat je niet alles op hoeft te kroppen totdat die knop ineens omslaat en je te laat bent. hij had een baby-tje waar hij zo trots op was, die nu moet vragen later waarom ze geen vader heeft??? zelf ontsnappen aan problemen maar wel shit aan je eigen kind meegegeven, ook fijn een kind al meteen zonder vaderliefde laten opgroeien, kan ook al een reden zijn voor zelfmoord als daar bijv nog wat bij komt van klotezooi voor zo'n kind als ie ouder is. is misschien wat ver gezocht allemaal maar zo is t wel, er boven staan en tussendoor nadenken wat je kan doen aan t gene waardoor je je klote voelt, voor alles is een oplossing.ookal heb je nog zo verdriet of pijn, straks zijn t er nog meer met verdriet als je voor deze egoistische weg kiest want kan me niet voorstellen dat er iemand is die niemand heeft die van m houd. dus wil je dan dat die mensen heel hun leven verdriet blijven houden??? ik zou t niet kunnen iig. zou soms wel fijn zijn als je je klote voelt, zelf kan ik niet goed over mn gevoel praten, dus ik schrijf t in een dagboek(altijd iets doms gevonden) maar als ik nu teruglees naar een tijd terug, schrik ik weleens en vind ik t echt vaag dat ik sommige dingen heb geschreven. vertel ook nooit iets aan anderen en wil ook niet dat ze zien hoe ik me voel, en zo'n psygholoog gaat t ook geen zak aan,maar opkroppen schiet al helemaal niet op want als dan ineens dat punt komt om er een eind aan te maken is t te laat en heeft niemand wat kunnen doen. iedereen zal er ongetwijfeld aan hebben gedacht en iedereen heeft problemen, de 1 meer als de ander maar ik vind t zwak blijven.
jammer maar helaas hebben ze me gereamineerd
en wat is dit dan????? ik zou zoiets niet eens op pf durven te zetten, denk dat je beter met iemand moet gaan praten die je goed kent dan van die achterlijke praat tegen mensen die nu tegen een beeldscherm aan zitten te kijken, ik kan niet oordelen over iemands gevoel, ik geef alleen mijn mening omdat ik mn lieverd zo ontzettend mis maar tegelijk zo boos ben omdat hij wel deze weg heeft gekozen.. snap t nog steeds niet dat ie geen andere optie wou. hij heeft nu wel wat ie wou en dat moet ik maar accepteren. het moment gebeurt in een opwelling en ik denk zelf dat als iemand dat op dat moment wil dat t dan toch wel gebeurt. maar zoiets komt niet ineens, daar zijn heel wat dingen voor nodig, hoop gewoon dat je beseft bij elke keer als er iets kuts gebeurd, dat er achterblijvers zijn, of dat je niet alles op hoeft te kroppen totdat die knop ineens omslaat en je te laat bent. hij had een baby-tje waar hij zo trots op was, die nu moet vragen later waarom ze geen vader heeft??? zelf ontsnappen aan problemen maar wel shit aan je eigen kind meegegeven, ook fijn een kind al meteen zonder vaderliefde laten opgroeien, kan ook al een reden zijn voor zelfmoord als daar bijv nog wat bij komt van klotezooi voor zo'n kind als ie ouder is. is misschien wat ver gezocht allemaal maar zo is t wel, er boven staan en tussendoor nadenken wat je kan doen aan t gene waardoor je je klote voelt, voor alles is een oplossing.ookal heb je nog zo verdriet of pijn, straks zijn t er nog meer met verdriet als je voor deze egoistische weg kiest want kan me niet voorstellen dat er iemand is die niemand heeft die van m houd. dus wil je dan dat die mensen heel hun leven verdriet blijven houden??? ik zou t niet kunnen iig. zou soms wel fijn zijn als je je klote voelt, zelf kan ik niet goed over mn gevoel praten, dus ik schrijf t in een dagboek(altijd iets doms gevonden) maar als ik nu teruglees naar een tijd terug, schrik ik weleens en vind ik t echt vaag dat ik sommige dingen heb geschreven. vertel ook nooit iets aan anderen en wil ook niet dat ze zien hoe ik me voel, en zo'n psygholoog gaat t ook geen zak aan,maar opkroppen schiet al helemaal niet op want als dan ineens dat punt komt om er een eind aan te maken is t te laat en heeft niemand wat kunnen doen. iedereen zal er ongetwijfeld aan hebben gedacht en iedereen heeft problemen, de 1 meer als de ander maar ik vind t zwak blijven.
laatste aanpassing
Als je moeder dat nou ook heeft gedaan bijv...
Heb je dan ook meer aanleg als zoon zijnde?
Dat ligt er aan waarom/waardoor je moeder het heeft gedaan, of ze bijv. aan depressies/psychoses leed en of jij dat dan hebt 'geerft'. Je zou die psychologische ziekte dus ook kunnen hebben maar dan is het nog steeds niet gezegd dat je het zelf ook zult doen.
Mijn moeder is manisch-depressief en heeft een poging gedaan toen ik 11 was, gelukkig mislukt. Dat manisch-depressieve heb ik dus helaas van haar overgenomen maar nooit zelf een serieuze poging gedaan om er uit te stappen (op een incidentje onder invloed van drugs na dan).
De kans is dus groter maar het is geen garantie.
denk dat t niet veel uitmaakt,heeft gewoon te maken hoe jij je leven lijdt, ookal hebben je ouders dezelfde dingen meegemaakt die zij bijv niet echt een reden vonden om zelfmoord te overwegen, maar jij misschien wel omdat je misschien niet zo sterk in je schoenen staat.. of juist wel geprobeerd
(idd een geluk) maar jij daar niet eens over nadenkt bij wijze van. ik denk dat t door verschillende invloeden van buitenaf komt die je meemaakt.of t nou erfelijk is of niet, maak je alleen maar positieve dingen mee, maar is je vader of moeder geestelijk niet gesteld, dat hoef nog niet te betekenen dat jij ook zo bent. ben je miss wel maar t komt niet naar boven omdat je je gelukkig voeld. tis maar net wat je meemaakt, en dat is heeeeeeel wat anders dan je ouders.. drugs is tegenwoordig niet meer weg te denken uit 2005 en denk dat ook zeker 1 van de oorzaken was/is voor mensen die zelfmoord plegen/hebben gepleegd. want hoe je daar soms door kan denken
aanleg heeft hier niks mee te maken
Mijn moeder is manisch-depressief en heeft een poging gedaan toen ik 11 was,
(idd een geluk) maar jij daar niet eens over nadenkt bij wijze van. ik denk dat t door verschillende invloeden van buitenaf komt die je meemaakt.of t nou erfelijk is of niet, maak je alleen maar positieve dingen mee, maar is je vader of moeder geestelijk niet gesteld, dat hoef nog niet te betekenen dat jij ook zo bent. ben je miss wel maar t komt niet naar boven omdat je je gelukkig voeld. tis maar net wat je meemaakt, en dat is heeeeeeel wat anders dan je ouders.. drugs is tegenwoordig niet meer weg te denken uit 2005 en denk dat ook zeker 1 van de oorzaken was/is voor mensen die zelfmoord plegen/hebben gepleegd. want hoe je daar soms door kan denken
















