*** Bin-Jip SPOILERS ***
Wij zijn allen lege huizen, wachtende op iemand, om het slot om te draaien en ons te bevrijden. Op een dag zal mijn wens uitkomen. Een man, in de vorm van een geest, zal mij uit de kooi halen. En ik zal hem volgen, zonder twijfels, zonder ophouden... Tot ik mijn nieuwe lotsbestemming zal ontdekken.
Dat is wat Kim-duk Kim er zelf over zegt en het geeft wel aardig aan hoe je die film moet zien. Ik denk dat ik hem nu redelijk doorheb, dus ik zal proberen die vragen te beantwoorden:
1. Volgens mij probeert Kim-duk Kim te laten zien dat die hoofdpersoon wel eens een soort geest zou kunnen zijn. Vandaar ook die quote ook aan het eind:
It's hard to tell that the world we live in is either a reality or a dream.
Hij leeft in de lege huizen van anderen en is, helemaal na die meditatie in de gevangenis, onzichtbaar voor de 'onwetende' mens. Dat hij en zij niks tegen elkaar zeggen legt hier dan ook extra nadruk op.
2. De relatie tussen de vrouw en de zakenman was gewoon slecht, het maakt niet uit wat daar precies de oorzaak van was. Hij was rijk, zij was fotomodel, dat was waarschijnlijk de enige reden waarom die twee ooit een relatie zijn begonnen (misschien was ze wel door d'r familie uitgehuwelijkt ofzo?).
De hoofdpersoon (die gast met zn brommertje) is dus min of meer een symbool voor haar droom van een betere toekomst, haar hoop op liefde en bevrijding. Je moet ervoor open staan om ware liefde te vinden (te kunnen 'zien').
3. Dat afplakken van die ogen was volgens mij bedoeld om te benadrukken dat die boxer en ook die anderen trouwens, de 'geest' niet konden zien. Ze stonden niet open voor het 'spirituele', ze zullen niet 'verlicht' worden en zullen nooit de ware liefde vinden.
Let er ook op dat de relaties die de boxer (die vreemd gaat), de fotograaf (een versierder), die knakker met die plantjes (een saaie gast, relatie zonder spanning), die vakantiegangers in het begin (ruzie) en de zakenman met het fotomodel, allemaal stuk voor stuk slechte relaties waren.
4. Ze gingen het lijk begraven omdat ze zich daartoe geroepen voelden. Die scene geeft net als die scene met dat ongeluk met het golfballetje aan dat de hoofdpersonen een pure ziel hadden en niets dan goeds in de zin hadden. De realiteit gooit in beide gevallen roet in het eten.
Dat met die poster snap ik nu trouwens ook wel denk ik, zij knipte haar eigen poster aan stukken en hing ze door elkaar op. Daarmee drukte ze volgens mij haar verwardheid uit, omdat ze zomaar ineens haar man had verlaten en ook nog niet goed wist wat ze met de nieuwe situatie aan moest.
Tegen het eind jatte de hoofpersoon diezelfde poster uit de lijst, dat symboliseert dat zij is verlicht en de ware liefde heeft gevonden. Ook die scene waarbij ze samen op de weegschaal staan en die 0 aangeeft laat dat zien.
Al met al een erg goeie film!
