Een waar gebeurd verhaaltje: de bellen van Els!
Als ik sommige reakties hier lees, moet ik eigenlijk steeds aan Els denken. "Wie in rot hel is Els nou weer," hoor ik jullie al vragen.
Els was een vriendin van een ex van mij (zie je wel, t wordt al interessant!

). Els was af en toe een beetje blind voor wat er in de rest van de wereld gebeurde en bovendien was ze nogal koppig. Nee, ik zuig Els niet uit mijn duim, ik kan zelfs nog het huis aanwijzen waar ze gewoond heeft. Of in ieder geval de straat. En ik kan haar best bij haar naam noemen (Els dus), want ze komt hier toch nooit. Maar goed, ik drijf af.
Op een keer, vlak na het eten, kwam Els heel ontdaan bij ons langswippen. Tjee, wat haar
nou toch was overkomen! Ze was gezelli in de stad wezen shoppen, maar de hele tijd keken mensen haar vreemd aan en ze was zelfs twee keer gevraagd of ze een
pot was. Het idéé! Els was zwáár beledigd, dat snap je wel!
"Hoe lang heb je die oorbellen al?" vroeg mijn ex. Nou, die had ze toevallig net vandaag gekocht! Mooi he, die grote roze driehoeken?
Toen we eenmaal waren uitgeproest hebben we Els héél rustig uitgelegd dat die roze driehoeken ergens een symbool van waren. Helaas werd Els toen zo mogelijk nóg kwader. "Ik vind ze mooi en ik hou ze gewoon in! EN IK BEN GEEN POT!"
Drie dagen later werd Els bij haar baas op het matje geroepen. Of ze alsjeblieft niet zo met haar geaardheid te koop wilde lopen, vroeg haar baas, want de klanten en collega's irriteerden zich er nogal aan.
Els hield echter voet bij stuk en na twee waarschuwingen werd Els ontslagen. Dat pikte ze natuurlijk niet en ze liet de zaak voor de rechter komen, die (hoe is het mogelijk) het ontslag rechtmatig achtte. "Het kan wel zijn dat *U* niet vindt dat het een homo-symbool is," zei de rechter, "maar daarom IS het er evengoed nog wel een. Gedaagde hierbij in het gelijk gesteld."
Klap met hamer, exit Els.
Nee, Lonsdale is geen nazi-merk, is het nooit geweest en zal het nooit worden ook. Het is niet
ontworpen door nazi's, het is niet
gemaakt door nazi's en het wordt niet
verkocht door nazi's.
Het wordt echter wél
gebruikt door nazi's, wazi's, quazi's en whateverazi's. Als een soort herkenningssymbool, zeg maar.
En dan kun je wel 100 keer zeggen "IK ben geen quazi, dus laat me lekker in mijn polootje lopen en hou verder alsjeblieft je muil," maar het feit
blijft dat het wél een herkenningsteken is geworden. Dat is niet de schuld van Lonsdale en evenmin van de (bonafide) Lonsdale-dragers, maar de associatie IS er nu eenmaal, en die gaat niet weg omdat JIJ het toevallig mooie kleren vindt.
Dus wil je niet voor naziwaziquazi worden aangezien? Draag dan verdorie hun herkenningstekens niet! Oftewel: als jij begin december je kop zwart verft, moet je niet kwaad worden als ze Zwarte Piet naar je roepen, okee?
Sjo, dat wilde ik ff kwijt!
