Thunderdome 2019
Genre: frenchcore, hardcore, industrial hardcore, millennium hardcore, uptempo hardcore
27 Jaar Thunderdome. Een mijlpaal in de hardcore geschiedenis. Laat je meevoeren in een wereld van kicks, snares en synths, die voor menig mens gesloten blijft. Meerdere stijlen verdeeld over 3 cd's geven aan hoe hardcore tegenwoordig moet klinken: Ruig, ongepolijst en snoeihard.
Na de succesvolle editie van 2017 en de twee stille jaren die volgden, was het 26 oktober weer tijd voor een nieuwe editie van Thunderdome. 50000 liefhebbers van alle soorten hardcore trokken naar de Jaarbeurs om daar hun Walhalla te vinden wat betreft luide, snoeiharde en onnavolgbaar snelle ritmes en geluiden. De 'Wizard' was voor één avond weer terug in Utrecht om zijn magie en energie weer over de mensen uit te strooien. Als hij je eenmaal te pakken heeft, gaat zo'n avondje opeens erg snel voorbij. Gelukkig kunnen we dan altijd rekenen op de heren van ID&T, die ons dan verblijden met een tijdloos aandenken in de vorm van een compilatie. Van de drie schijfjes van dit jaar staan er twee weer boordevol met de nieuwste tracks, de derde cd is voor de nostalgie.
Om maar gelijk met de derde cd te beginnen, want waarom zouden we altijd bij het begin beginnen(?), deze staat garant voor de nodige "Oja-ken-je-die-nog?"-momenten. Platen uit de voorbije jaren, vanaf de beruchte millennium-periode tot aan pak 'em beet 2014. Let op de vergeten tracks van Outblast, Re-Style, Bulldozer Project en The Viper vs Mad-E-Fact, of remixen van The Outside Agency, Negative A en Counterfeit. Denk aan de industrial klappers van weleer, waaronder: "Jane Ephex – Angel (Stormtrooper Remix)", " Negative-A – Adrenochroom", "Armageddon project – Of Dreams and Disillusions" en "Catscan – The Daylight Burn". Allemaal Thunderdome -waardige tracks die na al die jaren weer onder het stof vandaan gehaald zijn.
Natuurlijk bevat deze disk ook de nodige vrolijkere plaatjes, waaronder "Rainbow in the Sky (Re-Style & Bass-D Remix)", "The Middle Children (The Viper Remix)" en "Forgotten Moments (Ophidian's DJ Cut)". Een stevige portie 'Hardcore Italia' ontbreekt ook niet, dankzij Amnesys, Mad Dog, Tommyknocker en Meccano Twins. Deze cd wordt besloten met zowel een eerbetoon als een snoeiharde afsluiter in de vorm van "In the Name of Love (Negative A Refix)".
Hoe zit het dan met cd 1 & 2? Dither mocht dit jaar het Anthem voor zijn rekening nemen en het is dan ook niet meer dan logisch om met zijn track al het hardcore geweld te laten starten. Na een goeie intro zou je toch een paar mega-kicks verwachten. Maarrrrr..….. Niet dus!, want Dither heeft er helaas voor gekozen om van die uitgeholde afgekapte Playmobile-kicks te gebruiken i.p.v. een stel ras-zuivere door galmende bassdrums. Het overall gevoel in deze track is verder wel typerend voor Thunderdome, lekker ruig, opzwepend en underground.
Dither wordt opgevolgd door Tha Playah's nieuwe track "Sick and Twisted" afkomstig van het gelijknamige nieuwe album. Dus binnenkort zullen we weer een flinke hoeveelheid tracks van Jim kunnen verwachten. Ooh wacht, op #8 vinden we gelijk al "The Heartless" met Angerfist en op cd 2 de N-Vitral Remix van "My Misery". Als je nog niet helemaal wakker was, dan schudden Nosferatu & Furyan je wel even goed door elkaar met "The Posession". Een track die leunt op diverse horror-thema's en een flink rauwe bassline. Een ideaal plaatje voor de afgelopen Halloween periode. Met Restrained, D-Fence, Neophyte & Never Surrender valt er nog flink wat te breken, "Raggen", snoeien en beuken. Gooi je volume maar "Fucking Maximaal" open. Echter, voor "Absolute Power" moet je bij Broken Minds & Anime zijn. Dit blijft een heerlijke plaat. Meer 'Dogfight' hardcore volgt dankzij de inbreng van Blaster – Tear the Place up", "Odium – Handz up" en Mad Dog's "Reset" op cd2.
Thunderdome2019, van mainstream tot up-tempo, alles komt voorbij. Voor de Frenchcore staan daar Sefa & Mr Ivex en Dr Peacock, voor een 'early vibe' moet je bij MD&A zijn en Remzcore, X-Pander, Lady Dammage en Bulletproof zorgen voor het snellere werk.
Opvallend is de aanwezigheid van enkele (Raw)-hardstyle artiesten die de overstap naar hardcore hebben gemaakt. Naast X-pander zijn Crypton & Crude Intentions met "Saviour" daar een mooi voorbeeld van. Scantraxx is trouwens goed vertegenwoordigd want behalve voorgaande artiesten is ook label-oprichter The Prophet weer eens van de partij op een hardcore-cd. Zijn "Wanna Play?" flirt flink met up-tempo en de Frenchcore alá Sefa. Naast een snelle kick-line brengt deze track ook de nodige happy vibes met zich mee. Over happy gesproken… we hadden al gezien dat "Paul Elstak – Rainbow in the Sky" op cd3 staat, maar op cd2 komen we ook oudgediende Mental Theo tegen. Zijn tracks "DJ Fuck" & "Live at London" (met Charly Lownoise) zijn door de remix-molen gehaald door DJ Peacock. Het resultaat is een ADHD-trip van verleden naar heden.
Naast de bekendere namen staan er ook weer een aantal nieuwe(re) 'noisemakers' verspreid over beide cdtjes. Niet alleen Odium, maar ook Access One & Treachery, Gridkiller, Bulletproof, Lil Texas en Barber & Abaddon laten horen dat ze klaar zijn om door te breken. Say it with kicks.
Behalve een aantal al wat bekendere plaatjes bevat deze editie van Thunderdome ook weer de nodige spiksplinternieuwe tracks van The Outside Agency, Skinrush, Day-Mar, Adamant Scream (Miss Hysteria) & Dolphin, MD&A, DJ Promo, Al twisted & eDub, The Satan en D-Fence & Angernoizer. Genoeg te ontdekken in genres die liggen tussen mainstream, up-tempo en industrial en cross-breed. Er is duidelijk een verschuiving merkbaar in de scene. Tracks zijn over het algemeen minder gepolijst, ruiger en zeer confronterend. Er is meer kruisbestuiving wat de creativiteit ten goede komt. Nieuwe artiesten vinden hun weg naar de grote podia en oudgedienden veranderen hun stijl.
Vergeleken met voorgaande compilaties is er duidelijk gekeken naar wat speelt in de scene. Waren voorgaande delen verzamelaars met een hoop oude en nieuwe platen lukraak door elkaar gemixt, deze keer zijn de cd's beter opgebouwd. Hedendaagse tracks variërend in stijl, intensiteit en snelheid staan bij elkaar en geven goed weer hoe een avondje hardcore zou moeten zijn. Het mag hard zijn, het mag blij en melodieus zijn, maar er moet gewoon keihard geëindigd worden. Ook cd3 houdt zich aan deze regel. Daarnaast is het een verademing om een heleboel minder grijsgedraaide tracks terug te zien op deze laatste disk. Deze editie laat zien dat ondanks dat hardcore zich opgesplitst heeft in diverse substromingen, het toch één geheel kan zijn.
Thunderdome:
27 jaar In Control
27 jaar Still #1
27 jaar Kickin' The Flow
27 jaar Handz up
27 jaar Dangerous
27 jaar Sick and twisted
27jaar Forgotten Moments
27 jaar Fucking maximal
27 jaar Raggen
27 jaar Breaking Bones
27 jaar Absolute Power
27 jaar Hardcore to the Dome
Om maar gelijk met de derde cd te beginnen, want waarom zouden we altijd bij het begin beginnen(?), deze staat garant voor de nodige "Oja-ken-je-die-nog?"-momenten. Platen uit de voorbije jaren, vanaf de beruchte millennium-periode tot aan pak 'em beet 2014. Let op de vergeten tracks van Outblast, Re-Style, Bulldozer Project en The Viper vs Mad-E-Fact, of remixen van The Outside Agency, Negative A en Counterfeit. Denk aan de industrial klappers van weleer, waaronder: "Jane Ephex – Angel (Stormtrooper Remix)", " Negative-A – Adrenochroom", "Armageddon project – Of Dreams and Disillusions" en "Catscan – The Daylight Burn". Allemaal Thunderdome -waardige tracks die na al die jaren weer onder het stof vandaan gehaald zijn.
Natuurlijk bevat deze disk ook de nodige vrolijkere plaatjes, waaronder "Rainbow in the Sky (Re-Style & Bass-D Remix)", "The Middle Children (The Viper Remix)" en "Forgotten Moments (Ophidian's DJ Cut)". Een stevige portie 'Hardcore Italia' ontbreekt ook niet, dankzij Amnesys, Mad Dog, Tommyknocker en Meccano Twins. Deze cd wordt besloten met zowel een eerbetoon als een snoeiharde afsluiter in de vorm van "In the Name of Love (Negative A Refix)".
Hoe zit het dan met cd 1 & 2? Dither mocht dit jaar het Anthem voor zijn rekening nemen en het is dan ook niet meer dan logisch om met zijn track al het hardcore geweld te laten starten. Na een goeie intro zou je toch een paar mega-kicks verwachten. Maarrrrr..….. Niet dus!, want Dither heeft er helaas voor gekozen om van die uitgeholde afgekapte Playmobile-kicks te gebruiken i.p.v. een stel ras-zuivere door galmende bassdrums. Het overall gevoel in deze track is verder wel typerend voor Thunderdome, lekker ruig, opzwepend en underground.
Dither wordt opgevolgd door Tha Playah's nieuwe track "Sick and Twisted" afkomstig van het gelijknamige nieuwe album. Dus binnenkort zullen we weer een flinke hoeveelheid tracks van Jim kunnen verwachten. Ooh wacht, op #8 vinden we gelijk al "The Heartless" met Angerfist en op cd 2 de N-Vitral Remix van "My Misery". Als je nog niet helemaal wakker was, dan schudden Nosferatu & Furyan je wel even goed door elkaar met "The Posession". Een track die leunt op diverse horror-thema's en een flink rauwe bassline. Een ideaal plaatje voor de afgelopen Halloween periode. Met Restrained, D-Fence, Neophyte & Never Surrender valt er nog flink wat te breken, "Raggen", snoeien en beuken. Gooi je volume maar "Fucking Maximaal" open. Echter, voor "Absolute Power" moet je bij Broken Minds & Anime zijn. Dit blijft een heerlijke plaat. Meer 'Dogfight' hardcore volgt dankzij de inbreng van Blaster – Tear the Place up", "Odium – Handz up" en Mad Dog's "Reset" op cd2.
Thunderdome2019, van mainstream tot up-tempo, alles komt voorbij. Voor de Frenchcore staan daar Sefa & Mr Ivex en Dr Peacock, voor een 'early vibe' moet je bij MD&A zijn en Remzcore, X-Pander, Lady Dammage en Bulletproof zorgen voor het snellere werk.
Opvallend is de aanwezigheid van enkele (Raw)-hardstyle artiesten die de overstap naar hardcore hebben gemaakt. Naast X-pander zijn Crypton & Crude Intentions met "Saviour" daar een mooi voorbeeld van. Scantraxx is trouwens goed vertegenwoordigd want behalve voorgaande artiesten is ook label-oprichter The Prophet weer eens van de partij op een hardcore-cd. Zijn "Wanna Play?" flirt flink met up-tempo en de Frenchcore alá Sefa. Naast een snelle kick-line brengt deze track ook de nodige happy vibes met zich mee. Over happy gesproken… we hadden al gezien dat "Paul Elstak – Rainbow in the Sky" op cd3 staat, maar op cd2 komen we ook oudgediende Mental Theo tegen. Zijn tracks "DJ Fuck" & "Live at London" (met Charly Lownoise) zijn door de remix-molen gehaald door DJ Peacock. Het resultaat is een ADHD-trip van verleden naar heden.
Naast de bekendere namen staan er ook weer een aantal nieuwe(re) 'noisemakers' verspreid over beide cdtjes. Niet alleen Odium, maar ook Access One & Treachery, Gridkiller, Bulletproof, Lil Texas en Barber & Abaddon laten horen dat ze klaar zijn om door te breken. Say it with kicks.
Behalve een aantal al wat bekendere plaatjes bevat deze editie van Thunderdome ook weer de nodige spiksplinternieuwe tracks van The Outside Agency, Skinrush, Day-Mar, Adamant Scream (Miss Hysteria) & Dolphin, MD&A, DJ Promo, Al twisted & eDub, The Satan en D-Fence & Angernoizer. Genoeg te ontdekken in genres die liggen tussen mainstream, up-tempo en industrial en cross-breed. Er is duidelijk een verschuiving merkbaar in de scene. Tracks zijn over het algemeen minder gepolijst, ruiger en zeer confronterend. Er is meer kruisbestuiving wat de creativiteit ten goede komt. Nieuwe artiesten vinden hun weg naar de grote podia en oudgedienden veranderen hun stijl.
Vergeleken met voorgaande compilaties is er duidelijk gekeken naar wat speelt in de scene. Waren voorgaande delen verzamelaars met een hoop oude en nieuwe platen lukraak door elkaar gemixt, deze keer zijn de cd's beter opgebouwd. Hedendaagse tracks variërend in stijl, intensiteit en snelheid staan bij elkaar en geven goed weer hoe een avondje hardcore zou moeten zijn. Het mag hard zijn, het mag blij en melodieus zijn, maar er moet gewoon keihard geëindigd worden. Ook cd3 houdt zich aan deze regel. Daarnaast is het een verademing om een heleboel minder grijsgedraaide tracks terug te zien op deze laatste disk. Deze editie laat zien dat ondanks dat hardcore zich opgesplitst heeft in diverse substromingen, het toch één geheel kan zijn.
Thunderdome:
27 jaar In Control
27 jaar Still #1
27 jaar Kickin' The Flow
27 jaar Handz up
27 jaar Dangerous
27 jaar Sick and twisted
27jaar Forgotten Moments
27 jaar Fucking maximal
27 jaar Raggen
27 jaar Breaking Bones
27 jaar Absolute Power
27 jaar Hardcore to the Dome
Tracklists
CD1
- Dither - To The Death (Official Thunderdome 2019 Anthem)
- Tha Playah & Nolz - Sick And Twisted
- Furyan & Nosferatu - The Possession
- Angerfist & Stereotype - Primal Instinct
- Restrained - BREEKIJZER
- D-Fence & Mr. Hyde - Raggen
- Broken Minds & Anime - Absolute Power
- Tha Playah & Angerfist - The Heartless
- Neophyte & Never Surrender - Fucking Maximaal
- The Satan - Demolition
- Sei2ure - Informer VIP
- GridKiller - The Glory
- Tears of Fury & Kutski - Feel The Beat
- Blaster - Tear the Place up
- Odium - Handz up
- MD&A - Hardcore will never die
- Access One & Treachery - Tear the Club down
- Day-Mar – Kickin' the Flow
- Dither & N-Vitral - Real Droppa
- Deadly Guns & Delete - In Control
- Nefarious & Tha Watcher - Despicable
- D-Fence & Angernoizer- UFO Piloot
- Lady Dammage & Bulletproof - Paperback
- Promo - Hardcore to the Dome
CD2
- Angerfist & Miss K8 - Impact
- Mad Dog & Dave Revan - Dogfighter
- Re-Style & Korsakoff - Leap of Faith
- Paul Elstak x Never Surrender x Boogshe - Beyond Your Control
- Thorax feat. The Ultimate MC - Still Fvkked Up (2019 Remix)
- Tha Playah - My Misery (N-Vitral Remix)
- Mental Theo & Dr. Peacock - DJ Rebel Live at London
- The Outside Agency - The Opposites
- Skinrush - Crazy maniac
- Mad Dog - Reset
- Predator & Hellsystem - Addicted to 2012
- Deadly Guns & Tha Watcher - Against the Shadows
- Restrained & Nosferatu ft. Rob Gee - Lack of Creativity
- The Prophet - Wanna play?
- Sefa & Mr. Ivex - God's Plan
- Andy The Core - GTO
- Remzcore - Break it down
- Crypton & Crude Intentions - Saviour
- Lil Texas - Whip that Neck
- Al Twisted & eDUB - Breaking Bones
- Barber & Abaddon - Warfare
- Sequence & Ominous - This is New Millennium
- X-Pander vs Streiks & Kratchs - Cocaine
- Adamant Scream & Dolphin - Flesh & Bone
CD3
- Catscan - The Daylight Burn
- The Viper vs Mad-E-Fact - Control The Party
- Outblast - Life Sentence for Mankind (Never Say Die)
- DJ Neophyte vs Tha Playah - Still Nr.1
- Re-Style - Asskicked
- Day-Mar - Embrace the Night (Outblast Remix)
- Meagashira - We are Outsiders
- Bulldozer Project - Arise (Na-Goyah Remix)
- Ophidian - The Middle Children (The Viper Remix)
- Endymion & The Viper ft. FERAL is KINKY - Raging in the Dancehall (The Outside Agency Remix)
- Paul Elstak - Rainbow in the Sky (Re-style & Bass-D Remix)
- DJ Mad Dog - Dangerous
- Amnesys - Back 2 Zero
- Placid K - G Member (8pm Remix)
- Tommyknocker - Criminal
- Bloodcage - Strangle and Mutilate (Negative & Counterfeit Remix)
- Lenny Dee - Forgotten Moments (Ophidian's DJ Cut)
- Anime - A-Bomb
- Armageddon Project - Of Dreams and Disillusions
- Jane Ephex - Angel (Stormtrooper RMX)
- I:Gor - Testify
- Meccano Twins- Illusion
- Negative A - Adrenochroom
- 3 Steps Ahead - In the Name of Love (Negative A Refix)
7 opmerkingen
Goede review, ik vind het een matige cd, slecht afgemixed. Zitten tracks tussen die heel zacht zijn en weer andere die een stuk harder zijn.
Heb m overigens op spotify geluisterd. Verder naar mijn mening matig omdat ik de hedendaagse hardcore/uptempo gewoon niks vind.
Het album van thaplayah is daarin een uitzondering, dat is een van betere van de afgelopen paar jaar.
Jammer dat de thunderdome cd niet gewoon 3 schijfjes met 3 aparte stylen is. Hardcore, uptempo, industrial/terror. Zo cover je een beetje de hedendaagse stromingen (zoals ze dat vroeger ook altijd deden)
Heb m overigens op spotify geluisterd. Verder naar mijn mening matig omdat ik de hedendaagse hardcore/uptempo gewoon niks vind.
Het album van thaplayah is daarin een uitzondering, dat is een van betere van de afgelopen paar jaar.
Jammer dat de thunderdome cd niet gewoon 3 schijfjes met 3 aparte stylen is. Hardcore, uptempo, industrial/terror. Zo cover je een beetje de hedendaagse stromingen (zoals ze dat vroeger ook altijd deden)
Waardeloze cd vol met mainstream/ uptempo troep. Ik snap niet waarom dit zo populair is tegenwoordig.
Laatste jaren had je nog een mix per stijl of alles gewoon door elkaar gemixed wat dan nog lekker wegluisterde, maar dit is gewoon echt niks ook omdat het losse nummers zijn.
Heb hem echt puur gekocht om de collectie compleet te houden maar daar is ook alles mee gezegd.
Laatste jaren had je nog een mix per stijl of alles gewoon door elkaar gemixed wat dan nog lekker wegluisterde, maar dit is gewoon echt niks ook omdat het losse nummers zijn.
Heb hem echt puur gekocht om de collectie compleet te houden maar daar is ook alles mee gezegd.
Mis erg de opbouw: happy frenchcore in het begin, dan meteen op 180 BPM. Trage cd is meteen met classics of remixen daarvan. Durf het eens aan om met trager werk te komen van nu, ipv het recyclen van oud werk. Hard en snel is prima, maar ik maak wel een betere playlist dan dit. CD 3 had beter 1 kunnen zijn qua tempo.
Die sequence & ominous track op cd 2 was wel een aangename verrassing! Mad dog - reset is ook wel aardig, maar voor de rest hadden de eerste 2 cd's voor mij eigenlijk niet echt gehoeven....
Super slecht in elkaar gezet deze cd!
Dat alle verzamelaars verkorte versies bevatten van het origineel dat is bekend, maar hier breken ze sommige tracks gewoon af na de melodie, why? Halve nummers heb je niks aan tenzij een cd in de mix lekker door dendert, maar dit zijn 3x 24 afzonderlijke tracks, waarom zet je er niet gewoon 3x 18, vrijwel volldige tracks op?
Daarnaast is de opbouw ver te zoeken, alles loopt door elkaar en is chaotisch.
Cd 3 is een lekkere cd wat tracks betreft trouwens, eerste 2 cd's nog steeds niet mijn ding, enkele uitzonderingen daargelaten.
Dat alle verzamelaars verkorte versies bevatten van het origineel dat is bekend, maar hier breken ze sommige tracks gewoon af na de melodie, why? Halve nummers heb je niks aan tenzij een cd in de mix lekker door dendert, maar dit zijn 3x 24 afzonderlijke tracks, waarom zet je er niet gewoon 3x 18, vrijwel volldige tracks op?
Daarnaast is de opbouw ver te zoeken, alles loopt door elkaar en is chaotisch.
Cd 3 is een lekkere cd wat tracks betreft trouwens, eerste 2 cd's nog steeds niet mijn ding, enkele uitzonderingen daargelaten.