A course in Miracles
Een wonder is in feite n niet-bestaand fenomeen
"Een wonder is per definitie n zinloze term
Iets wat kan gebeuren zal (of zal niet) gebeuren"
Iets wat niet kan gebeuren zal echter nooit gebeuren
Tussen aanhalingstekens is min of meer n quote van n stripfiguur

Maar vond t n mooie uitspraak, van iemand die alles puur wetenschappelijk zag en niet geloofde in God
Hij verloor in de loop der tijd zn menselijkheid, zijn gevoelens en werd koud en berekend in hoe hij de wereld bekeek
Dat werd duidelijk toen zn eerste vriendin doorhad dat hij verliefd was op n ander; n jongere, aantrekkelijkere vrouw
In woede en tranen vroeg ze hem: "Is het omdat ik oud aan t worden ben?"
En heel kil bevestigde hij dat, zonder rekening te houden met haar emoties; "Ja, ze had gelijk en ze werd idd met de dag zichtbaar ouder"
Een ander voorbeeld van zn overtuigingen en zn manier van denken kwam toen hij geconfronteerd werd met t nieuws dat n aantal mensen, waar hij op de een of andere manier n sterke relatie mee had in t verleden, kanker hadden en gestorven waren of stervende waren en hij beschuldigd werd en men hem zag als de veroorzaker van de ziekte
Zijn reactie erop was: "Een levend lichaam en n dood lichaam bevatten n zelfde aantal atomen, structureel is er geen verschil"
Een emotieloos antwoord, hij geloofde niet in de ziel en de dood van die mensen leek hem niet te boeien
Later gaf hij toe dat ie t fout had na n soort van ingeving, zn manier van de wereld zien..
Dat kwam voort uit liefde die hij voelde voor n vrouw (de jonge vrouw van eerder)
Voorafgaand aan dit werd ook hun relatie minder en minder, doordat hij steeds minder begaan leek met haar en haar gevoelens
Ze ging bij hem weg en ze zocht troost bij n oude vriend van beiden
Ze zei tegen hem: "Ik weet niet meer of hij nou om me geeft of alleen maar doet alsof"
Die vriend zei daarop: "Als hij doet alsof hij om je geeft, betekent dat dat hij nog om je geeft" (mooie reactie)
Terug naar t einde, waar hij haar uitlegt waarom hij vindt dat "leven n overschat fenomeen is"
Ze vraagt hem om hulp, om n wonder (aangezien hij in staat is 'wonderen' te verrichten)
Hij gelooft er echter niet in en stelt t gelijk aan "lucht in goud veranderen" (onmogelijk dus)
De jonge dame, verdrietig en wanhopig, valt op dr knieën, huilend en opeens ziet ie iets in haar waardoor hij zn menselijkheid terugvindt
"Zul je lachen, als ik zeg dat ik t fout had?"
"Wat had je fout?"
"(Hoe ik dacht) over wonderen
De gebeurtenissen die tegen astronomische kansen toch plaatsvinden
Zuurstof dat in goud verandert
Ik heb er lang naar verlangd zo'n gebeurtenis mee te maken
En toch, negeerde ik dat in t paren van mensen miljoenen en miljoenen cellen strijden om leven te scheppen
Generatie na generatie, totdat, tenslotte jouw moeder n man liefheeft
Een man waarvoor ze redenen heeft om hem te haten
En uit die tegenstelling, ongeacht de niet te bevatten kansen ben jij het..
Alleen jij, die daaruit voortkwam
Om zulk n specifieke vorm af te leiden uit al die chaos is als lucht in goud veranderen
Een wonder
En aldus had ik het fout
Nu, droog je ogen"
Dit stukje dialoog is zo nice dat ik jaloers ben op de schrijver

Het hele punt is dat hij als 'atheist', als pure materialist, iemand die zn gevoelens aan t verliezen was, iemand die zo gecalculeerd was dat ie zn menselijkheid vergat..
Hij ziet opeens in het hele proces van t voortzetten van leven n wonder
Sterke boodschap, mooi verpakt..
Yesh
