Waarom hebben zoveel harddancers een afkeer van Tom Harding?
Voor mij is ie een held.
Idem voor mij hoor! 
Absoluut geen afkeer
Ja, ik kom hier op doordat ik dit pas geleden las (heel verhaal, dus ga er even voor zitten

)
De Hardhouser
De hardhouser is een verhaal apart in de housescene. Zeg nooit dat Dana of Luna de beste hardhouse dj is, of je krijgt een biertje naar je hoofd (wat de hardhouser een doodzonde vind) en ben je voor altijd melaats. De Hardhouser is misbegrepen omdat niemand van de andere stromingen echt weet wat hardhouse is eigenlijk. Dit frustreert hem, en spoort aan om missionaris te spelen tot irritatie aan toe.De ervarener hardhouser is overigens net zo, zo niet nóg puristischer dan de technoot, doch is niet veeleisend in haar feestkeuze. Hoewel contradictionair, heeft de hardhouser weinig tot geen keuze in Nederland aan hardhousefeesten. elke zichzelf respecterende hardhouser is daarom minimaal 1x in London geweest, het hardhouse en partymekka in de wereld volgens de missionaris, die fervent als altijd allerlei volk ronselt om deze unieke muzieksoort te mógen ervaren.
Het Uiterlijk Ende Omgang: qua leeftijdgemiddelde weinig verschillen met de technoot, casual of als ravertje (lees: veel felle kleuren en opvallende attributen) gekleed, en vooral alcoholdrinker, al dan niet aangevuld met pillen. Vaak voor de technoot is het alcoholgebruik van de hardhouser schrikbarend, en wordt in combinatie met de overdreven kledij irritant gevonden. Desondanks gaat de hardhouser vaak wel goed met de technoot om, omdat ze beiden purist zijn. Sommigen gaan ook goed om met hardstylers en gabbers, onder het mom van: gezellig toch? Anderen voelen zich verheven om het hersenloz gebeuq en kijken er op neer, meestal ook om de hardstyler gewoonweg te pesten, en niet serieus bedoeld. In de omgang vaak erg makkelijk (vooral door bier ), mede door de ‘goede dronk’ die de hardhouser heeft in tegenstelling tot de boer of student in de He-Ho-tent. De sfeer op feesten is vaak te vergelijken met die van de betere technofeesten, alleen meer alcohol en minder chemicalien als verschil.
Tot slot De Dansstijl, die zeer divers is. De één met het makkelijke hardstylehuppeltje om zijn onvermogen te dansen te compenseren met wilskracht om toch maar te stomen op de beats, de 2e danst wild om zich heen, vaak tot ongenoegen (risico dat bier uit handen geslagen wordt) doch waardering voor lef van de omstander, de 3e staat aan de bar (vooral als Tom harding draait, de door puristen afgedane dj) meer bier te hijsen. Steekwoorden om op goede voet te staan met de hardhouser zijn “bier?”, wicked, cyberdog, “tom harding zuigt, biertje halen?” en “London? Nooit overdag gezien!”
Ben het met veel dingen eens en herken me ook in veel dingen, maar die laatste paar zinnen verbaasden me dus. Voor mij was en is Tom Harding altijd de held. Maar moet wel eerlijk zeggen dat ik de laatste twee jaar acht maanden per jaar voor m'n werk in het buitenland heb gezeten en uit de partyscene aan het raken ben. Ben dus misschien van de oude stempel. Maar Tom Harding, dat was en is voor mij altijd de eerste naam waar ik in een line up naar zocht. Mixtechnisch vaak niet goed, ging ook vaak wat mis, maar zijn hele houding, zijn befaamde scratch, zijn manier van opzwepen en vooral zijn platenkeus, dat is voor mij toch echt de goeie ouwe tijd. En zijn gespeel met de beats, met de faders, prachtig vond ik het. Later, toen ik zelf begon te draaien, kwam ik er achter dat die kunstjes van hem helemaal niet zo moeilijk waren. Maar kan mij het schelen, het klinkt vet en het blijft vet. Jammer van zijn techtrance-periode, misschien is dat wel de reden dat sommigen een afkeer hebben gekregen (omdat ie de UK HH in de steek liet ofzo).
Hoe ik op dit hele verhaal kom?
ff denken..
Oja. Doordat ik een paar pagina's geleden iemand cijfers zag geven voor de DV line up en Tom Harding een 3 gaf. En toen dacht ik dus aan bovenstaand hardhouse-verhaal en besloot ik wat te posten. En zo geschiedde.