Armin Only was té gek,
natuurlijk zijn er minpuntjes en die zijn er overal.
natuurlijk maken wij nederlanders een big deal out of nothing.
Maar laten we wel wezen, het was 10 jaar Armin in 9,5 uur tijd. Met een extreem getinte muziekstijl namelijk A State of Trance, en ik als liefhebber en bezitter van alle uitzending vanaf dag 1 moet zeggen dat ik het wel lekker vond om al die platen eens een keer (relatief) hard te horen. Van de andere kant vond ik het voor mijzelf weinig vernieuwend aangezien ik haast elke plaat herkende in de eerste 15 sec. dat ie erin gemixed werd. (Ben geschrokken van me platenkennis en fotografisch geheugen)
Locatie, decor, en effecten:
Locatie, Ahoy Rotterdam, was groot genoeg, goed dat er maar een beperkt aantal kaarten beschikbaar waren je kan ook kiezen voor €€€€ en alles hutje mutje vol laten lopen zodat mensen zich gaan irriteren en je ergere dingen gebeuren
Decor, was leuk met het doek, reminded me of the time @ Tiesto's Dutch Dimension. Inderdaad duurde het vrij lang, er waren een paar momenten van dat ik dacht laat maar vallen die hap, of jah! nu komt het helaas het moest en zou 01.00 worden, terwijl ik 00.00 meer op zijn plaats had gevonden.
Voor de rest waren de loopbruggen voor de dansmariekes ook goed bedacht, zo krijg je wellicht de gehoopte interactie met het publiek. Wat overigens chique was toen Rank 1 optrad.
Effecten en belichten, zag allemaal goed uit, vorig jaar geen lasers en dit jaar vier stuks die de ahoy goed bestraalde. De vier dikke roterende lampen waren ook ruig om te zien, deed me beetje denken aan een optreden van U2. De 6 met doek bekleede vierkanten in de lucht was ook slim bedacht om de ruimte kleiner te laten lijken dan hij werkelijk was. (gehoord op het interview van udc op internet) En er was niets op aan te merken.
Voorzieningen:
WC's, ja die vooraan bij de ingang waren inderdaad smerig
maar die vooraan bij het podium waren lekker schoon! Dus niet zeiken beter opletten waar je je begeeft.
Catering, ik denk voor iedereen wat wils was er in overvloed.
Partykraampjes, relatief overbodig maargoed je weet maar nooit wat je er koopt.
Armin standje, leuk die t-shirts had wel wat meer exemplaren van Armin Only 11-11-06 verwacht, de standaard t-shirts met Armin van Buuren zijn ook weer zo boring als iedereen die koopt.
Bar's, genoeg, korte wachttijden, koud geserveerd drinken niets over te klagen.
VIP Area,
Sta je dan mooi achteraan.. op een sokkel met een videoschermpje. "Ik ben een VIP", "..en Ik stond vooraan!

"
Artists:
Rank 1 was vet, Armin die lekker meedeed achter ze keyboard, en Rank 1 die ff een ode bracht aan Sensation wat overigens goed doordreunde met Airwave
Ilse de Lange, tada verassing, mevr. besloot bij Marco Borsato pas dat ze kwam, dus gekeken naar het korte tijdsbestek heeft Armin dat mooi gefixed gekregen "The Great Escape",
Kush, ey dies nieuw! Stem was in het begin wat zacht, naderhand luid en duidelijk te horen.
Justine Suissa, favo trance zangeres van me, ook al vanaf het eerste uur. (Was "Sky Falls Down" van "Oceanlab" dacht ik) Dame op leeftijd, maar wel een stem als een fluweeltje en niet zoals vorig jaar met Nadia Ali, die niet goed doorkwam met haar "Who's wachting"
Muziek:
Wellicht het belangrijkste van de avond, inc. Armin natuurlijk. Zoals ik al zei was het voor mij een 9,5 uur durende aflevering van A State of Trance, net zoals in de Asta in den Haag op 25-05 dit jaar. Platenkeuze was goed, veel melodieuze platen gehoord, ook het stevigere werk was op z'n plaats. Climaxen werden goed bewaard tot het moment ze weer nodig waren, de live-acts waren kwalitatief goed en al met al moet ik zeggen dat ik dit zeer de moeite waard vindt voor € 45,00 als je nagaat dat bijv. Placebo 1 Dec. in dezelfde ahoy staat voor € 115,00, en hoogstwaarschijnlijk geen 9,5 uur.
Geslaagd dus.