Filosofisch zijn

wie is dat ook! komt het door een bepaalde karaktereigenschap. of komt het door tegenslagen in je leven dat je over het leven na gaat denken.

Uitspraak van TIMOTHY op woensdag 15 november 2006 om 19:19:

▶

Met andere woorden: als er geen meningen onstaan dan ZIJN er helemaal geen meningen. Een mening kan een kopie zijn maar het kan ook een idee zijn wat jezelf hebt beredeneerd en geheel zelf tot gekomen bent. Dat die maybe op sommige punten andere meningen raakt doet niks af van het feit dat het een eigen mening is, je bent er zelf tot gekomen

Het klopt dat er ooit iemand is geweest die ergens de eerste mening over had. Waar die vandaan kwam? Ik weet het niet, misschien door een hogere macht gegeven.
Wat ik bedoel is dat je altijd beinvloed wordt door je omgeving, je sociaal maatschappelijke context, de informatie die je tot je beschikking hebt, enz.
Alleen al het feit dat jij zegt dat je een eigen mening hebt die je zelf hebt ontwikkeld is al een typische westerse moderne/postmoderne manier van denken. Tevens merk ik bij jou in eerdere reacties dat je sterk op je individualiteit gericht bent. Ook dat is een typisch kenmer van deze samenleving.
Ik moet je wel gelijk geven dat je vanuit je eigen persoonlijkheid kiest welke invloeden je wenst te internaliseren in je eigen mening. Maar dat is nog steeds niet hetzelfde als een geheel eigen mening hebben.
Want ook daar zijn weer beperkingen aan. Want wederom bepaalt je context met welke invloeden je in aanraking komt en de waarden waarmee je opgroeit bepalen voor een groot deel wat je moreel verwerpelijk vindt en wat niet.
Zo kan ik er bijna 99% zeker van uitgaan dat jij niet vindt dat alle homo's gestenigd moeten worden.

Meeste van de filosofen reageren gewoon op andere filosofen...allemaal eigenlijk trouwens...
Een filosoof moet trouwens wel boven die invloeden van buitenaf staan...maar ze zijn altijd enigzins van invloed...
Maar een filosoof moet juist ook kritische vragen over de heersende moralen en dergelijke stellen...zelfreflectie is belangrijk...
Daarvoor moet je wel naar je omgeving kijken natuurlijk...zeker...maar dan vooral in de context van:
De huidige (mens)beelden...moralen etc. kloppen niet meer...we moeten dingen herzien...
Filosofie blijft altijd in beweging...
Veel filosofen hadden het in hun tijd over dingen die andere mensen totaal niet begrepen of nog niet begrepen...ideeen die niet altijd van hun tijd en cultuur etc. waren...
Of wel...maar de mensen hadden het dus (nog) niet in de gaten...

Lijkt me wel dat er een verschil zit tussen een gefundeerde en een niet-gefundeerde mening...daarin zit de mate van verschil hoe men iets uitdiept en er zelf ook over nadenkt...niet klakkeloos kopieren...vaak wat losse "kreten" ook...
Een niet-gefundeerde mening hoef je maar 1 flinke trap tegen te geven en het stort als het ware al in elkaar...
Daarom heten ze waarschijnlijk ook niet-gefundeerde meningen...

Uitspraak van TYHARO op donderdag 16 november 2006 om 00:33:

▶

Lijkt me wel dat er een verschil zit tussen een gefundeerde en een niet-gefundeerde mening...daarin zit de mate van verschil hoe men iets uitdiept en er zelf ook over nadenkt...niet klakkeloos kopieren...vaak wat losse "kreten" ook...

Maar wat ik me dan afvraag over het filosoferen en mening vormen op academisch niveau is hoe dat dan in zijn werk gaat. Wordt alles dan puur rationeel beschouwd? Want als het gaat om een subjecieve beoordeling van bijvoorbeeld dat moraal dat je onder de loep neemt dan beredeneer je vanuit wat jezelf vindt en erover denkt en dat is naar mijn mening nou juist hetgene dat wordt bepaald door je opvoeding en dergelijke.
Of heeft ieder individu vanaf zijn geboorte al een eigen soort morele code meegekregen?
Het lijkt me een beetje een paradox.
Of gaat het erom dat de zogenaamd baanbrekende filosofen alleen anticiperen op nieuwe maatschappelijke tendensen?

Ze reageren vaak op tendensen in de maatschappij idd...vooral wijsgerige antropologen natuurlijk...aangezien dat gaat over mensbeelden...
Of wat betreft ethiek bijvoorbeeld natuurlijk...
Bepaalde takken moeten daar wel mee omgaan...

Meeste filosofen waren wel "rare vogels" vaak trouwens hoor...excentrieke figuren met een aparte kijk op het leven...die lieten zich iig niet snel leiden door wat "men" zei...iig niet wat heerste in de maatschappij...op jonge leeftijd sprongen ze er al op een bepaalde manier uit...
Veelal einzelgangers natuurlijk...

Leermeesters/professoren waren wel vaak van invloed op ze...al kwam het regelmatig ook voor dat ze er compleet tegenin gingen natuurlijk...
Ik bedoel...Aristoteles was een leerling van Plato...is te merken...al week hij er op bepaalde punten (die voor Plato heel belangrijk waren) compleet vanaf... Plato was overduidelijk geinspireerd door zijn leermeester Socrates...

Maar over dat gefundeerd en niet-gefundeerd...
Je zal zelf ook weleens in een situatie zijn geweest dat iemand opeens met een stelling of kreet kwam dat je dacht van...zo...dat klinkt stellig...
Dat je vervolgens uit nieuwsgierigheid verder gaat vragen en er dan achterkomt dat die persoon daar eigenlijk verder geen antwoord op kan geven of op een kleine tegenwerping al reageerd met "ja ok...dat is zo" en verder niks...niet eens een maar...
Tuurlijk kan je van je mening veranderen maar als iemand zo stellig iets in brengt verwacht ik toch wel dat iemand er verder over nagedacht heeft...
Dat mag je toch wel verwachten op zo'n moment opzich?
Dan twijfel ik er iig aan of die mening gefundeerd is...

Ik denk door dat laatste in combinatie met levenservaring .. Denk maar na, toen je 14 was kon je niet filosofisch zijn .. je had nog niet genoeg levenservaring en pappa en mamma regelden nog alles voor je dus nare ervaringen waren ook zo weer weg..

Toen ik 14 was was ik daar al volop mee bezig hoor...op de basisschool al opzich...maar het ontwikkeld zich wel verder natuurlijk door je levenservaring...

Maar "dat laatste" (de tegenslagen in je leven) heeft toch ook alles met levenservaring te maken?

Uitspraak van TYHARO op donderdag 16 november 2006 om 01:54:

▶

Maar "dat laatste" (de tegenslagen in je leven) heeft toch ook alles met levenservaring te maken

Zonder fouten leer je niet....het leven begint niet voor niets met kruipen, vallen, en opstaan.......

Uitspraak van verwijderd op woensdag 15 november 2006 om 23:46:

▶

Het klopt dat er ooit iemand is geweest die ergens de eerste mening over had. Waar die vandaan kwam? Ik weet het niet, misschien door een hogere macht gegeven.
Wat ik bedoel is dat je altijd beinvloed wordt door je omgeving, je sociaal maatschappelijke context, de informatie die je tot je beschikking hebt, enz.
Alleen al het feit dat jij zegt dat je een eigen mening hebt die je zelf hebt ontwikkeld is al een typische westerse moderne/postmoderne manier van denken. Tevens merk ik bij jou in eerdere reacties dat je sterk op je individualiteit gericht bent. Ook dat is een typisch kenmer van deze samenleving.
Ik moet je wel gelijk geven dat je vanuit je eigen persoonlijkheid kiest welke invloeden je wenst te internaliseren in je eigen mening. Maar dat is nog steeds niet hetzelfde als een geheel eigen mening hebben.
Want ook daar zijn weer beperkingen aan. Want wederom bepaalt je context met welke invloeden je in aanraking komt en de waarden waarmee je opgroeit bepalen voor een groot deel wat je moreel verwerpelijk vindt en wat niet.
Zo kan ik er bijna 99% zeker van uitgaan dat jij niet vindt dat alle homo's gestenigd moeten worden.

Ik zie geen vooruitgang bij mensen die zo vast zitten in het geloof dat ze niet meer als een doorgeefluik zijn... Het is inderdaad wel typisch westers: de hele school fabriek is gebaseerd op elke generatie herhalen wat eerdere generaties al wisten, nieuwe ontwikkeling staat op zo'n laag pitje dat het inderdaad erop lijkt dat je gelijk hebt!

Ik weet voor mezelf dat echt ontwikkeling niet alleen uitrekenen is van wat er bestaad maar ook het ontdekken van het onbekende IN JEZELF (daar mag iedereen zijn eigen mening over hebben en naar leven)

Uitspraak van verwijderd op donderdag 16 november 2006 om 00:42:

▶

Of heeft ieder individu vanaf zijn geboorte al een eigen soort morele code meegekregen?

Probeer het uit vind goed wat je fout vind vind fout wat je goed vind... Gooi je ideeen es ondersteboven en ga geloven waar je niet in geloofde trek in twijfel wat je wist...

Dan kom je erachter dat het niet meer als een knop in je hersens is en dus geen code die er al was. De kracht om die knop om te gooien is de kracht om jezelf niet op te bouwen uit invloeden van buitenaf

Uitspraak van TYHARO op donderdag 16 november 2006 om 01:20:

▶

Maar over dat gefundeerd en niet-gefundeerd...
Je zal zelf ook weleens in een situatie zijn geweest dat iemand opeens met een stelling of kreet kwam dat je dacht van...zo...dat klinkt stellig...
Dat je vervolgens uit nieuwsgierigheid verder gaat vragen en er dan achterkomt dat die persoon daar eigenlijk verder geen antwoord op kan geven of op een kleine tegenwerping al reageerd met "ja ok...dat is zo" en verder niks...niet eens een maar...
Tuurlijk kan je van je mening veranderen maar als iemand zo stellig iets in brengt verwacht ik toch wel dat iemand er verder over nagedacht heeft...
Dat mag je toch wel verwachten op zo'n moment opzich?
Dan twijfel ik er iig aan of die mening gefundeerd is...

Een stellige mening met als antwoord "dat is zo" komt van buitenaf is een optelsom van invloeden.

Ik denk dat het NIEUWE kennis niet echt uit een gefundeerde mening onstaat (dan is t slechts een optelsom van invloeden die je maakt) maar juist uit een ongefundeerde mening! En vanaf dat punt uitgediept word en gefundeerd.
Het durven varen tot je ergens land vind waar nog niemand het bestaan van wist. Je gaat varen zonder dat je weet of je van de wereld afvalt of land ontdekt wat voor de rest niet bestond. Mensen hebben bijna altijd te veel aanwijzingen nodig (die er vaak gewoon nog niet zijn)om het onbekende te ontdekken.

Uitspraak van TIMOTHY op donderdag 16 november 2006 om 10:23:

▶

Probeer het uit vind goed wat je fout vind vind fout wat je goed vind... Gooi je ideeen es ondersteboven en ga geloven waar je niet in geloofde trek in twijfel wat je wist...

Dat doe ik juist regelmatig en ik voer ook al regelmatig Socratische gesprekken. En ik ben wel bereid om het voor mij bekende moraal in twijfel te trekken en elke keer kom ook weer tot nieuwe inzichten. Maar een inzicht is een conclusie of een constatering en dus neutraal. Als ik dan wordt gevraagd een mening te geven over dat nieuw verworven inzicht dan merk ik dat ik dat altijd doe op grond van mijn basiswaarden (die ik dus door opvoeding en onze maatschappij heb meegekregen)

Uitspraak van verwijderd op donderdag 16 november 2006 om 13:12:

▶

Dat doe ik juist regelmatig en ik voer ook al regelmatig Socratische gesprekken. En ik ben wel bereid om het voor mij bekende moraal in twijfel te trekken en elke keer kom ook weer tot nieuwe inzichten. Maar een inzicht is een conclusie of een constatering en dus neutraal. Als ik dan wordt gevraagd een mening te geven over dat nieuw verworven inzicht dan merk ik dat ik dat altijd doe op grond van mijn basiswaarden (die ik dus door opvoeding en onze maatschappij heb meegekregen)

Je kunt een mening vormen door je te laten beinvloeden door de omgeving je kunt ook een mening vormen zonder invloeden, nieuw denken dingen doen in plaats van eerst bedenken... Je kunt je bagage je ik laten zijn je kunt ook je bagage als overbodig beschouwen in gedachtes.
Bv als je verder gaan als iets in twijfel trekken, zodra je tegenover je eigen overtuiging gaat staan sta je niet meer in de lijn van je opvoeding enz. en werk je niet meer met je bagage.

Uitspraak van TIMOTHY op donderdag 16 november 2006 om 15:48:

▶

Je kunt een mening vormen door je te laten beinvloeden door de omgeving je kunt ook een mening vormen zonder invloeden, nieuw denken dingen doen in plaats van eerst bedenken... Je kunt je bagage je ik laten zijn je kunt ook je bagage als overbodig beschouwen in gedachtes.
Bv als je verder gaan als iets in twijfel trekken, zodra je tegenover je eigen overtuiging gaat staan sta je niet meer in de lijn van je opvoeding enz. en werk je niet meer met je bagage.

Ik snap wel wat jij bedoelt. Ik neem ook paradigma's onder de loep. Zo bekritiseer ik de algemene opvattingen van onze maatschappij en beweer ik veelal het absoluut tegenovergestelde van de heersende opvattingen. Dit komt voort uit een hele liberale en redelijke manier van denken die uit mezelf komt. Maar.... Die liberale en redelijke manier van denken komt ook weer voort uit de manier waarop ik door onder mijn scholing heb leren kijken naar de zaken. Snap je wat ik bedoel. Het is niet zo dat de opvattingen die ik over moraal heb voortkomen uit een kopie van mijn omgeving, maar wel de bril waardoor ik dat moraal bekijk. Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld een neurobioloog die snel geneigd is het menselijk gedrag te verklaren vanuit de hersenstructuur terwijl een pedagoog dat doet vanuit de opvoeding.

Was nog niet klaar

Dus ze kijken ieder door de bril die hun achtergrond ze meegeeft. Maar ik zie ook een verschil tussen een mening en een opvatting. Een opvatting is je visie over hoe de dingen in elkaar steken. Hier kom je vaak achter door filosoferen. Waarom doen mensen wat ze doen? Wat is er aan de hand in onze samenleving? En waar komt het moraal vandaan en waarom is dat zo ontstaan?
Een mening is per definitie subjectief gekleurd. Je geeft aan wat je daar dan van vindt. En dat wordt altijd (heel onbewust) gekleurd door wie je bent. En wie je bent wordt weer heel subtiel gekeleurd door waar je vandaan komt.
Je komt iedere keer weer uit op die kaders.

Mijn pa en ma hebben zich nooit echt bemoeid met mijn gedachtegang als kind...ze vroegen zich af en toe af waar ik al die ideeen toch vandaan haalde...ik had ze niet van hun iig...ze weken er soms zelfs compleet vanaf...
Ze zijn regelmatig op het matje geroepen door school en dergelijke want de link met opvoeding werd natuurlijk meteen gelegd...
Ik verwacht wel dat ik ertoe ben gekomen door simpelweg om me heen te kijken en dergelijke...ik was zelfontdekkend...
Gelukkig hebben mij pa en ma me daar in gesteund...ze merkten op een gegeven moment toch wel dat ze dat niet konden veranderen...plus ze konden me ook niet altijd antwoord geven op mijn vragen...
Het enige wat je dan kan doen is je kind stimuleren om zelfonderzoek te doen...

Op een bepaalde leeftijd beginnen kinderen ook altijd vragen te stellen...met name de waarom vraag...
Ik denk dat daar op dat moment al een belangrijk verschil naar voren komt in de mate hoe filosofisch iemand ingesteld is...
Er zijn kinderen die genoegen nemen met het antwoord wat ze krijgen en dat vervolgens aannemen als zijnde de waarheid...
Maar er zijn ook kinderen die daar absoluut geen genoegen mee nemen en eigenlijk steeds maar verder door blijven vragen en datgene wat ze verteld word niet aannemen als zijnde de waarheid alleen omdat mama (of papa natuurlijk) zegt dat het zo is...

Maar wat ik me afvraag is, als je op jouw studie leert afstand te nemen van je eigen basiswaarden en principes die horen bij je achtergrond en context, dan is het toch onmogelijk om kritische vragen te stellen over het moraal? Want dat is toch typisch westers?
In sommige culturen is het namelijk absoluut niet de tendens om vragen te stellen over de dingen.

En ik was ook wel zelfontdekkend en nog steeds. Ook altijd dingen onderzoeken die als vanzelfsprekend ervaren werden. Maar dan meer in de zin van het waarom ervan (tot inzichten komend) dan wat ik er zelf van vind. Wel altijd de mitsen en maren opzoeken van wat vanzelfsprekendlijkt, maar dan blijft het bij mij altijd bij een enerzijds, anderzijds verhaal. Daar zit nog geen persoonlijke mening in. Het enige persoonlijke dat daarin van mij is terug te vinden is dat het zo beschouwend is.

Uitspraak van verwijderd op donderdag 16 november 2006 om 17:27:

▶

Een mening is per definitie subjectief gekleurd. Je geeft aan wat je daar dan van vindt. En dat wordt altijd (heel onbewust) gekleurd door wie je bent. En wie je bent wordt weer heel subtiel gekeleurd door waar je vandaan komt.
Je komt iedere keer weer uit op die kaders.

Ik begrijp wat je wilt zeggen maar ik bedoel het anders: dingen bekijken op een manier die juist niet past in je eigen zijn. Je kunt je bv verplaatsen in een ander persoon en denkwijze maar dan bekijk je het toch nog vanuit jezelf hoe iemand denkt. Je kunt zelf ook een ander persoon zijn in opvatting, mening enz.. Het enige wat je daar voor nodig hebt is een startpunt buiten jezelf. Zeg maar gecontroleerd meerdere persoonlijkheden maar toch weer niet. Op die manier heb je geen last van wat je hebt meegekregen en kun je vrij denken.

Uitspraak van TYHARO op donderdag 16 november 2006 om 17:37:

▶

Op een bepaalde leeftijd beginnen kinderen ook altijd vragen te stellen...met name de waarom vraag...
Ik denk dat daar op dat moment al een belangrijk verschil naar voren komt in de mate hoe filosofisch iemand ingesteld is...
Er zijn kinderen die genoegen nemen met het antwoord wat ze krijgen en dat vervolgens aannemen als zijnde de waarheid...
Maar er zijn ook kinderen die daar absoluut geen genoegen mee nemen en eigenlijk steeds maar verder door blijven vragen en datgene wat ze verteld word niet aannemen als zijnde de waarheid alleen omdat mama (of papa natuurlijk) zegt dat het zo is...

Ik denk dat het niet eens nodig is om te vragen (ik heb dat niet gedaan) te kijken of te horen of voelen enz om filisofies te zijn. Voorbeeld: een blind geboren persoon is niet per definitie dommer als een persoon met goed functionerede ogen.

Gevoel is van invloed op je mening, maar dat hoeft niet.
enz enz

Uitspraak van TIMOTHY op donderdag 16 november 2006 om 18:19:

▶

: dingen bekijken op een manier die juist niet past in je eigen zijn. Je kunt je bv verplaatsen in een ander persoon en denkwijze maar dan bekijk je het toch nog vanuit jezelf hoe iemand denkt. Je kunt zelf ook een ander persoon zijn in opvatting, mening enz.. Het enige wat je daar voor nodig hebt is een startpunt buiten jezelf. Zeg maar gecontroleerd meerdere persoonlijkheden maar toch weer niet. Op die manier heb je geen last van wat je hebt meegekregen en kun je vrij denken.

Op die manier. Ja, zo denk ik ook vaak. Veelal door me te verplaatsen in een ander die iets moreel verwerpelijks doet. Dan vraag ik me af waarom die persoon doet wat hij doet zonder direct een waarde oordeel te vellen.
Meestal krijg je dan inzicht in iemands drijfveren en wat erachter zit. Bijvoorbeeld bij terroristen. Ik snap waardoor ze tot hun daden komen en dat het niet komt doordat ze puur slecht zijn.
Maar als iemand mij vraagt of ik het dan goedkeur wat ze hebben gedaan blijft mijn antwoord nee.
En dat bedoelde ik ook met het verschil tussen inzicht en een mening. Het inzicht is voor mij het begrip van hun drijfveren, mijn mening is dat ik het ondanks die drijfveren niet goedkeur.

Uitspraak van verwijderd op donderdag 16 november 2006 om 18:02:

▶

Maar wat ik me afvraag is, als je op jouw studie leert afstand te nemen van je eigen basiswaarden en principes die horen bij je achtergrond en context, dan is het toch onmogelijk om kritische vragen te stellen over het moraal? Want dat is toch typisch westers?
In sommige culturen is het namelijk absoluut niet de tendens om vragen te stellen over de dingen.

Het gaat er meer om dat je de heersende moralen en dergelijke vanuit een ander perspectief probeerd te bekijken...zelfreflectie dus...laten we daar duidelijk over zijn...

Dirty job soms maar iemand moet het doen...veel mensen (vooral machthebbers/regeringen etc.) zijn in het verleden daarom ook niet altijd blij geweest met filosofen natuurlijk...
We hanteren ook de westerse manier van filosofie natuurlijk...we richten ons ook vooral op de westerse filosofie...heel klein beetje aangevuld met de oosterse zoals een Confucius...
Sommige leraren vinden dat de oosterse filosofie ook veel meer aandacht moet krijgen omdat het een verrijking kan zijn voor de westerse...

Maar als we het dus over typisch westers hebben...het is bijvoorbeeld ook typisch westers om de eigen cultuur te plaatsen boven een ander...de eigen moralen de allerhoogste en allerbeste te vinden...
De rest van de wereld is maar achterlijk en heeft achterlijke gebruiken...wij zijn beschaafd...de rest niet...
Westerse wereld is absoluut niet in staat om het vanuit het perspectief van een ander te bekijken...waarom zouden ze ook...ze zijn superieur...
We hebben bijvoorbeeld zoiets als de universele rechten van de mens opgesteld...maar die zijn opgesteld vanuit onze westerse gedachtegang natuurlijk...waardoor je je kan afvragen waarom ze eigenlijk in godsnaam universeel worden genoemd...
Dat is eigenlijk complete arrogantie als je er goed over nadenkt...
Die universele rechten van de mens zijn ook al regelmatig door het slijk gehaald door de leraren...
Dat zal best even slikken zijn voor velen omdat velen zulke dingen natuurlijk doodnormaal vinden omdat we daar mee op zijn gegroeid...voor filosofen is niks heilig...heilige huisjes bestaan niet...

De holocaust zijn ook rake dingen over gezegd...die mij eigenlijk opzich wel aan het denken hebben gezet...
Er werd bijvoorbeeld gesteld door een leraar dat de holocaust als het ergste wat de mensheid ooit is overkomen beschrijven aangeeft hoe ontzettend arrogant het westen is...
Naast het begin van de beschaving in ons bezit te hebben (de grieken) claimen we ook het einde van de beschaving in ons bezit te hebben met de holocaust...
Alle andere gruwelijke massamoorden etc. etc. zijn in onze gedachten helemaal niks vergeleken met de holocaust waardoor er niet eens aandacht word besteed aan bijvoorbeeld de gruwelijkheden die in een Rwanda zijn gebeurd...
Dat vinden wij westerlingen niet interessant...holocaust was toch veel erger...
Je weet denk ik ook wel wat er gebeurd als je dit in de groep zou gooien bij een helehoop mensen...dan hang je...

Maar als je het hebt over dat in andere culturen iets in twijfel trekken niet is toegestaan en bij ons wel...dan vraag ik me toch af waarom men zo hard lopen te zeiken op de islamitische wereld dat ze de holocaust ontkennen...
Westerse wereld vind blijkbaar dat recht op meningsuiting alleen op hun van toepassing is heb ik soms het idee...
Ik weet persoonlijk dat ze (de islamitische wereld) daarmee bedoelen dat ze zeer in twijfel trekken of het wel helemaal gegaan is zoals altijd gezegd is...hoe het de geschiedenisboeken in is gegaan dus...
Zowieso claimen ze dat de zionisten er een grote rol in hebben gespeeld...waardoor je de holocaust misschien idd als een leugen kan afschilderen als blijkt dat dat zo is...
Het is niet dat ze ontkennen dat er een helehoop joden zijn gestorven...ze ontkennen de holocaust als zodanig hoe het de geschiedenisboeken in is gegaan...