2 Lewis: je komt met goede dingen, maar ik sta niet met je op 1 lkijn.
Ik vind dat persoonlijk een van de walgelijke dingen aan het geloof. Je mag kennelijk ongestraft de "regels" overtreden en dus ongestraft jatten en moorden. Vervolgens vraag je om vergeving en dan is het weer goed.
Nee je moet oprecht spijt hebben. Daarmee wordt dus bedoeld dat je nieuwe inzichten hebt gekregen waardoor je het gevoel hebt ddat dat wat je hebt gedaan onverenigbaar is met het karakter dat je nu hebt.
Het getuigt van een bijzonder slecht karakter. Ten eerste heb jij een stok achter de deur nodig om je fatsoenlijk te gedragen. Je pleegt geen moorden omdat God dat niet lief vindt. Niet omdat je zelf voelt dat het niet kan. Dat zeg ik: je hebt geen moreel besef.
Sommige hebben geen moreel besef omdat ze in de verkeerde situatie geboren zijn. straatkinderen in new mexico bv.
Ten tweede ben je te zwak om je aan de regels te houden. Dat blijkt wel uit het feit dat vergeving vragen noodzakelijk is. Dat is triest. Als je een net en integer persoon bent dan is zo'n constructie helemaal niet nodig. We praten hier niet over "fouten", maar over bewust kwaad doen.
Jij bent 'net en integer' geworden omdat je in een fijne situatie bent opgegroeid. Misschien ook niet maar dan had je wel goede genen, aanleg, om jezelf uiteindelijk in zo'n situatie te krijgen. (of geluk) Is het niet prachtig dat God ook hen die die mogelijkheid niet of nauwelijks hebben vergiffenis schenkt?
Ten derde ben je ook nog te zielig om de verantwoordelijkheid voor je daden te nemen. Daar heb je Jezus en God voor nodig die het volgens jou wel even vergeven. Je durft niet te zeggen: ik heb het gedaan en ik neem mijn verantwoordelijkheid. Zielig.
En ten vierde ben je te zwak omdat je kennelijk te bang bent om degene die het slachtoffer is geworden van jouw overtreding van de regels recht in zijn gezicht aan te kijken en aan HEM vergevenis te vragen.
Ik verafschuw het geloof, maar ik heb genoeg karakter om te weten wat goed en fout is. Ik doe geen rare dingen omdat ik het zelf niet wil. Niet omdat ik bang ben voor een niet bestaande God. Mocht ik toch iemand kwaad berokkenen, dan durf ik daar mijn verantwoordelijkheid voor te nemen. Ik loop daar niet voor weg. Ik betuig tevens mijn spijt aan het slachtoffer. DAT getuigt van karakter. Als ik tegen iemand aanstoot zeg ik geen sorry tegen God, maar sorry tegen de persoon tegen wie ik aanloop. Ik vind het daarom heel raar dat gelovigen enkel vergevenis aan hun God vragen omdat ze bang zijn in de hel te komen. Niet omdat ze zo sociaal vaardig zijn dat ze met andere mensen kunnen omgaan. In tegenstelling tot niet-gelovigen. Die doen mensen geen kwaad omdat ze zelf vinden dat het niet goed is.
zoals ik al eerder zei heb jij een hele absolute blik op gelovigen. Ze leven allemaal letterlijk volgens de qor'an of bijbel, maar dat is niet zo. Leer je discussiepartner kennen dan sta je (nog) sterker in het debat.