leven na de dood?

ik wil wel eens weten hoe jullie denken over leven na de dood het is nie omdat jezus mischien niet bestaat dat er geen leven na de dood is ?

er zekker wel leven na de dood

zeker wel

Hebben jullie een speciale reden dat jullie het wel geloven......?????????

uuuu nou ben er erg mee bezig en ben er er van over tuigt dat er wel degelijk wat is als je dood bent ben ook een keer naar medium geweest en dat was ook heel overtuigent en nog meer dingen

Je weet ook niet meer hoe je geboren(hoe dat was,wat je voelde) bent.... dus zal je er ook niets van merken dat je dood bent. Naar mijn mening heeft niemand een ziel. Je hebt wel gedachtes en die bepalen je gedrag. Als je dood bent werken je hersenen niet meer en kan je niet meer denken.... zonder denken> geen leven!

Leven en dood zijn 2 tegenovergestelde dingen wat elkaar niet kan opvolgen. Dood=dood

Onzin dat als je gelooft dat er meer is dat er dan ook meer zal zijn!! Zo makkelijk is het vast niet.....

je geeft wel een goed menening daar over me denk er ook zo over nou het zelfde maar hij zegt ook dood is dood maar ja ik denk daar weer heel anders over

Dood is dood! Nou dat klinkt wel heel simpel! De mensen die dat zeggen zijn meestal gewoon bang!

Na dit leven sterft ons lichaam maar onze ziel blijft voortleven!

Hoeveel overtuigingen hebben mensen nog nodig om dat te willen zien? Je moet er zelf voor open staan en dan zul je het ook ervaren!

Ik weet niet wat er zal gebeuren na de dood vind reincarnatie wel wat hebbe en denk da tje dan gewoon niets meer van je vorig leven weet...!!! Ik moet in me vorig leven wel een rijke oliesjijk zijn geweest ofzo kannie anders

Uitspraak van Sanne POWERr op maandag 9 mei 2005 om 06:30:

▶

Wat heb je gezien

jou, en daarmee het feit dat je de aarde nog wel ff lekker blijft lastigvallen...

Daarnaast vind ik het idd ook veel te makkelijk om te denken dat alles ophoudt na het leven. Face it; het heelal is zo onvoorstelbaar groot, en dan heb ik het alleen nog maar over het materiele deel van het heelal, daarnaast heb je ook nog alle ontelbare dimensies, alle alternatieve realiteiten, astrale niveau's, om maar te zwijgen over hoe oneindig lang tijd duurt.

Zou dan wel erg zonde (en onlogisch) zijn als je maar 70 - 80 jaar van dit onvoorstelbaar grote geheel meemaakt.

Daarnaast zijn er ook een flink aantal theorieen over dat alles sowieso eeuwig is; alles dat afbreekt komt ooit later wel weer terug in de vorm van iets anders (aangezien ALLES in feite uit energie bestaat, zelfs materie). Daarnaast, als je de illusie van tijd weg zou nemen zou je zien dat alles dat ooit bestaan heeft in feite nog steeds bestaat. De tijd zorgt er simpelweg alleen voor dat alles niet op hetzelfde moment gebeurt (alhoewel dit ook paradoxaal klinkt; zonder tijd zou er uberhaupt helemaal nooit wat gebeuren of gebeurd zijn... maar ook dat is weer een paradox; zonder tijd zou je niet eens van 'gebeuren' kunnen spreken omdat dit ook weer samenvloeit met tijd).

Tijd zegt op zich niks... Tijd is oneindig, en het zou misschien ook nog wel eens zo kunnen zijn dat tijd in feite een oneindige lus is. Dat de verre, verre, onvoorstelbaar verre toekomst in feite weer aansluit op het oneindig verre verleden. Weer een cyclus dus, net als bijna alle andere dingen in de natuur ook een cyclus zijn. Dat in feite alles wat er in ons leven gebeurd is (en nog gaat gebeuren) allang eerder is gebeurd, oneindig vaak zelfs... en dat wij dit gesprek op dit forum ook al ontelbaar keren eerder hebben gehad, en ook nog een ontelbaar aantal keren vaker zullen hebben.

je hebt mij gezien????

mmm....interessant...

en wie ben jij dan?
____________________________

je verhaal....daar kan ik me wel een beetje in vinden hoor....


alleen dit stukje...??? hoe bedoel je 'iets anders'
Ik geloof zeker niet dat wij terug keren als een dier of iets......
of bedoel je dat niet zo?

Nope, op die manier bedoel ik dat niet. Ik heb het in dat stuk verder niet over reincarnatie.

Alles dat afbreekt; of het nou levenloze materie is of ooit geleefd heeft, die materie (atomen, neutronen, eletronen etc) komt ooit later weer terug in andere voorwerpen. Feit is, dat alles dat bestaat uit energie bestaat, hoe moeilijk het ook is om je voor te stellen. Energie is eeuwig, blijft voor altijd bestaan. Ook al verdwijnt het, het komt later weer in een andere vorm terug.

Zodoende als jij straks doodgaat, breken de moleculen (en daarin de atomen, electronen, neutronen) van je lichaam af. En daarvan komen enkele van die bouwstenen misschien in de grond terecht, en worden weer opgenomen door bomen. Andere delen van jouw materie komen misschien via de lucht in het water terecht. Andere delen van jouw materie worden opgenomen door de maden in de grond, die vliegen worden, die misschien weer worden opgevroten door een spin, die weer wordt opgevroten door een ander dier, die weer wordt opgevroten door een mens.

En dit is dan alleen nog het materiele gedeelte. Je bewustzijn (of geest, hoe sommige mensen het ook noemen) bestaat in feite ook uit (pure) energie, en dat zou wellicht ook kunnen terugkeren...

Dat over je lichaam..........
Ja wat moet ik daar op zeggen????

Ik denk in ieder geval dat je ziel altijd voort blijft leven……
En ja dan heb ik het over o.a. reïncarnatie.

Maar ook denk ik dat je als ‘geest’ voort kunt leven……….

Ja vind het altijd moeilijk om te beschrijven wat ik precies denk.

Ik geloof ook in reincarnatie, om verschillende redenen...
Alleen had ik het daar verder niet over in m'n vorige posting

En klopt, vaak is het bij dit soort onderwerpen moeilijk om je gedachten onder woorden te brengen. Bekend verschijnsel.

Hoop het niet dat er leven na de dood is want het leven op zich is al erg zat!

Ik hoop het wel.........
en wil het het liefst 'bewust' meemaken

ja denk et.. er is nog nooit eentje terug gekomen

Hoezo...??? Nooit?

Kweenie... ik denk dood=dood en dan niets meer?

En waarom denk je dat???

speciale reden???

dood betekent toch da je nie meer leeft
dus kan er nooit leven na de dood zijn want dan ben je dus gewoon nog niet dood als je dan nog leeft

Dood = begin van iets nieuws

That's one of looking at it...
Voor mij betekent de dood gewoon einde oefening en dan niets meer.
Ik vind het leven (soms) al een hele opgaven en troost mij met de gedachte dat ik na mijn dood de volmaakte rust zal vinden...
(Dit klinkt misschien nogal depressief en zwartgallig(wat ik niet ben), maar zo benader ik het).

ja dus als dood begin van iets nieuws is is er dus ok gin leven naa de dood, want leven is niks nieuws

Elk leven is weer iets nieuws........
elke verandering in je leven is een begin van een nieuw leven.........

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 13 mei 2005 om 13:33:

▶

That's one of looking at it...
Voor mij betekent de dood gewoon einde oefening en dan niets meer.
Ik vind het leven (soms) al een hele opgaven en troost mij met de gedachte dat ik na mijn dood de volmaakte rust zal vinden...
(Dit klinkt misschien nogal depressief en zwartgallig(wat ik niet ben), maar zo benader ik het).

Ik snap jou ook wel...... denk ook niet dat je het negatief moet zien........ alsof je dus nooit je rust zou kunnen vinden....

Als er na je dood helemaal niks meer bestaat (vanuit je eigen perspectief), dan vind ik het wel merkwaardig dat bijna alle mensen die ooit (eventjes) klinisch dood zijn geweest allemaal bijna exact dezelfde ervaringen beschrijven nadat ze weer 'terug' zijn gekomen...

Ze zeggen dat toeval niet bestaat, maar dat is dan wel erg toevallig.

Ik geloof niet dat een mens iets heeft als een 'losse' geest/ziel. Je hele persoonlijkheid en denken ect. is niks meer dan gedeeltes hersenen (die zich in de loop van je leven hebben ontwikkeld) die met elkaar verbonden zijn. Dit is in feite je 'geest'. Kijk maar eens als je een stukje hersenen weg haalt, of als een gedeelte van de hersenen beschadigd raakt door bv een bloeding. Je hele persoon (lees: geest) is anders. Ik zie 'de geest' dus als iets puur technisch wat net als een computer uitvalt bij overlijden. Je bent er gewoon niet meer.

Naar mijn mening dus geen leven na de dood.

(en daar ben ik blij om, je moet je maar eens de vraag stellen of je werkelijk eeuwig wilt leven?)

Mwahh, daar ben ik het niet geheel mee eens eigenlijk...

Een aantal jaren geleden in Amerika had een bepaalde gozer een zwaar auto ongeluk gehad, waarbij hij de helft van z'n hersenen kwijtraakte. Na jaren revalidatie was hij weer helemaal 100% de oude (wat niet wegneemt dat ie vies geluk heeft gehad), z'n motorische functies zijn naderhand door andere delen van z'n hersenen overgenomen, en al z'n herinneringen waren nog intact gebleven. Terwijl die gast dus nog maar de helft (!!) van z'n hersenen heeft


Feit is dat tegenwoordig, ondanks onze ver geavanceerde technologie en wetenschap, onze hersenen nog steeds voor het grootste deel een groot raadsel zijn. Men weet nog steeds niet volledig hoe ze precies werken. Verder zijn ze er ook nog steeds niet achter in welk gedeelte onze herinneringen en persoonlijkheid zitten 'opgeslagen'. Het zou dus nog steeds heel goed kunnen dat onze hersenen de 'link' kunnen zijn tussen ons materiele en ons niet-materiele gedeelte. Ik ben er namelijk zelf nog altijd van overtuigd dat ons lichaam alleen maar een 'voertuig/werktuig' is, en dat wij (wat iniedergeval werkelijk onze werkelijke 'ik' is) de bestuurders van dat 'voertuig/werktuig' zijn.

Dit is iets waar ik al vele jaren over na zit te denken.
De gedachte dat je eeuwig zal leven... dat er nooit, maar dan ook nooit een eind aan zal komen... Dat je altijd voor eeuwig door zal blijven leven, is best beangstigend.

Aan de andere kant; weten dat het ooit op zal houden... dat er ooit inderdaad een punt zal zijn dat er niets meer bestaat voor je, en dat er ook nooit meer iets zal bestaan (tot in de eeuwigheid) is minstens net zo beangstigend, vind ik.

Omdat ik zelf veel banger denk te zijn voor het 'totale eeuwige niets', zou ik liever het eeuwig leven willen hebben... Maar dan niet in zo'n verloederde wereld en maatschappij als deze.

uuhm jawel hoor dat bestaatwel

Broken zei:

Verder zijn ze er ook nog steeds niet achter in welk gedeelte onze herinneringen en persoonlijkheid zitten 'opgeslagen'.


Naar mijn mening is de persoonlijkheid niet een bepaald gebied in de hersenen maar net een combinatie van al die gebieden in je hersenen. Bv. een gedeelte 'bepaalt' je spreken, het ander hoe je bv kunt reken enz enz. En al die hersengebieden samen maken je persoonlijkheid.

Als ik in China geboren zou zijn (en voor de rest exact dezelfde ontwikkeling zou hebben doorgemaakt als ik nu heb gehad) zou ik door mijn andere taal (me anders uiten) tog een andere persoonlijkheid zijn geweest.

Zowiezo staan lichaam en 'geest' helemaal niet los van elkaar, tis absoluut een (stoffelijk) geheel.

Ik weet niet wat ik denken moet

Ik hoop dat er leven is na de dood maar denk dat wanneer je dood gaat dat er niets meer is, net of je slaapt

Ik sta overal open voor maar wil eerst bewijs zien of voelen

Maar goed dat zie ik vanzelf wel wanneer ik dood ga

Ik hoop het, dan komt mn broer me tenminste nog es een keer opzoeken

ik denk daar idd ook wel is over na ja...
ik zou t niet weten....
kom dr vanzelf wel een x achter..

Ik denk dat er leven na de dood is...
waarom weet ik niet, maar ik denk t gewoon!

ik denk dat jezus niet bestaat maar dr is wel nog iets..

jezus bestaat ook niet en die word ook nooit geboren... onzin verhaal... dat is pas een fabeltje!

maar ik denk dat als je dood bent je ziel wel voortleeft... geesten dus.

ik weetnie .. maar onze zielen blijven wel leven denk ik