Zo laat ik de boel hier eens ff weer tot leven schoppen
Heb inmiddels een nieuw boek erbij:
"Waarom mannen en vrouwen met hun lichaam zeggen, wat ze eigenlijk niet willen vertellen"
Moet er nog in beginnen, maar ben ff te druk met school om te lezen, maar ga er in het lange Paasweekend wel aan beginnen!
Trouwens ik had gister een vet vage dag... Ben 15 km bij ons langs het water gelopen om tot rust te komen en blijkbaar staat er ergens op die weg een kapel die gerestaureerd is... Dus ben ik daar eens in gaan kijken en daar hing een gedicht aan de muur:
Wij schuilden onder dropplend lover,
Gedoken aan de plas;
De zwaluw glipte 't weivlak over,
En speelde om 't zilvren gras;
Een koeltje blies, met geur belaân,
Het leven door de wilgenblaân.
't Werd stiller; 't groen liet af van droppen;
Geen vogel zwierf meer om;
De daauw trok langs de heuveltoppen,
Waar achter 't westen glom;
Daar zong de Mei zijn avendlied!
Wij hoorden 't, en wij spraken niet.
Ik zag haar aan, en, diep bewogen,
Smolt ziel met ziel in een.
O toverblik dier minlijke oogen,
Wier flonkring op mij scheen!
O zoet gelispel van die mond,
Wiens adem de eerste kus verslond!
Ons dekte vreedzaam wilgenlover;
De scheemring was voorbij;
Het duister toog de velden over;
En dralend rezen wij.
Leef lang in blij herdenken voort,
Gewijde stond! geheiligd oord!
Is uit 1820... daarom dat vele Oud-Nederlands he
Maar ik vond het zon geweldig mooi gedicht dat ik dacht dat deel ik eens eventjes mede...
Heb jij eigenlijk iets met dichten... of speciale dichters of maak jezelf weleens gedichten (behalve voor Sinterklaas dan

)