Demente Taart is gewoon een toffe chick.
En ik ben er nog niet.
Uitspraak van verwijderd op zondag 29 augustus 2010 om 01:58:
1.
Verus
2.
Versus
3.
Versus
4. Concurrerende bedrijven van groep 2. Financiële belangen: zo mogelijk nog groter. Zijn niet bang om onwaarheden over groep 2 te vertellen, zolang daarmee maar een betere marktpositie te krijgen is. Groep 4, mag ik jullie voorstellen aan groep 3, ik denk dat jullie heel erg goede vriendjes gaan worden.
"Nou, hallo groep 3, wat leuk dat we elkaar tegenkomen zomaar hier op Internet! Maar het is goed dat ik jullie zie, want ik moet jullie iets vertellen. Ik vind het niet makkelijk hoor, want het gaat over iets dat jullie al jaaaaaaaaren doen / gebruiken / geloven / eten / drinken! Wij hebben namelijk ontdekt dat dat juist heel erg slecht is! Nee, niet gaan huilen, er is niks aan de hand, want... *ta-daaaaa!* WIJ HEBBEN DE OPLOSSING!"
*kuch* nee hoor, helemaal geen belangen *kuch*
In het aspartaam-debat (om even on-topic te blijven) zie je op het moment dat het produkt op de markt kwam meteen twee groepen erbovenop duiken: fabrikanten van andere zoetstoffen die "iets minder veilig" waren verklaard en waar nogal wat publiciteit over was geweest en fabrikanten van allerlei natuurvoedingssupplementen, beide handig gebruik makend van de commotie die er niet al te lang geleden over andere zoetstoffen was geweest. Want als die misschien iets minder veilig zijn, dan *moet* het toch wel dat aspartaam net zo min veilig is? (Guilt by association dus.)
Okee, welke info krijgen we van de Anti-Aspartaambeweging?
Uitspraak van verwijderd op zondag 29 augustus 2010 om 01:58:
http://www.amazon.com/Aspartame-Disease-Epidemic-H-Roberts/dp/1884243177
Roberts is een van de mensen die in de kettingmail uit 1998 persoonlijk wordt genoemd, dus hij zal er vast wel veel verstand van hebben. Roberts is echter duidelijk géén farmacoloog of toxicoloog (= deskundigen op het gebied van medicijnen en vergiften) en ondanks zijn uitgebreide beschrijvingen van slachtoffers van de "aspartaam-epidemie", gaat hij constant voorbij aan de hoofdregel van de toxicologie: het gaat niet om de
aanwezigheid, maar om de
hoeveelheid.
Bij het afbreken van aspartaam ontstaat methanol, van methanol word je blind, dus aspartaam is gevaarlijk. Doet er niet toe dat er meer methanol in een banaan of een glas tomatensap zit dan er kan onstaan in een glas cola light, doet er niet toe dat je lichaam methanol onwijs snel kan afbreken
omdat het een stof is die in de natuur voorkomt en je lichaam er met gierende spoed vanaf moet. Nee, zodra de stof voorkomt, kun je er volgens Roberts
et al ziek van worden,
omdat het er is.
Alleen, zo werkt de natuur dus niet. Als ik één molecuul strychnine eet (een van de zwaarste vergiften) ga ik *niet* dood. Ook niet als ik er tien eet, of honderd. Het gaat immers niet om de aanwezigheid maar om de
dosis: van honderd moleculen alcohol word je niet dronken, van honderd moleculen sigarettenrook krijg je geen longkanker en van honderd moleculen methanal.... GA JE DOOOOOOOOD! Euh, nee dus.
En Robert's belang? Niet zo moeilijk, hij geeft namelijk zelf zijn boeken uit.

(En ja, hij zal ook zeker voor een deel horen bij de mensen die het echt goed bedoelen, maar ondertussen rinkelt nog steeds de kassa.)
There are three fundamental, documentable problems these and other physicians just can’t understand or seem to conveniently neglect. First, their inadequate understanding of pharmacology and toxicology is worth noting. Any suggestion that aspartame (or any substance for that matter) is a poison MUST include a dose and the specific toxic response or it is meaningless ranting by default. These physicians (many surgeons) seem to have no understanding of the relevant sciences, so they cannot understand why science authorities do not accept their arguments.
Second, those people critical of aspartame fail to understand or simply ignore decades of science supporting the safety of this sweetener. Not only have there been many safety studies (aspartame is perhaps the most studied substance known), there has been nothing published that withstands scrutiny sufficiently to question aspartame safety ever. In short, there is NO scientific concern about aspartame.
Third, the critics just don’t understand the importance of the vitamin folic acid. The internet is full of people at least claiming they get sick immediately after using aspartame. But a strong case can be made that any sensitivity to aspartame stems from any of a wide range of personal nutrition or biochemical issues that center mostly on folic acid (folate), its frank deficiency, folate enzyme abnormalities, or the consequences of either.
nog veel meer:
http://whatdoesthesciencesay.wordpress.com/2010/06/13/aspartame-and-formaldehyde/
Samengevat: artsen zoals Roberts negeren de toxicologie, negeren wél-reproduceerbaar tegenonderzoek en negeren het feit dat "aspartaam-ziektes" naar alle waarschijnlijkheid gewoon
vitaminetekorten zijn. Vitamine B9 (foliumzuur) en B12 zijn namelijk nodig voor de afbraak van methanol en heb je niet genoeg van die vitamines, dan word je idd ziek van light-producten (12 mg/l), maar bv óók van bananen (21 mg/l) en tomatensap (71 mg/l). (Bananen meten in liters

...maar ja, anders kun je het niet vergelijken.)
Foliumzuurtekort vind je trouwens ook terug bij MS, lupus, suikerziekte, hersentumoren... hee, wacht ff, da's hetzelfde lijstje als wat je allemaal zou kunnen krijgen van aspartaam!
Dussss... vitaminetekort (bewezen door onderzoek) of zoetjes (NIET bewezen door onderzoek)? Kies maar uit.
Uitspraak van verwijderd op zondag 29 augustus 2010 om 01:58:
Sweet Misery: a poisoned world.
Ik heb het nu even te druk met typen om de hele film te kijken

maar misschien heeft iemand anders dat al voor me gedaan *surf surf surf*
We eat and drink far more natural sources of methanol and our bodies create and dispose of formaldehyde (eerste afbraakproduct van methanol, in grote hoeveelheden gebruikt voor het conserveren van dooie lijken - DT) in much larger doses than Aspartame creates. The film is just a series of a few anecdotes and specialists working outside their fields. Much the same as the ID crowd works.
The movie creator at the very beginning of the film establishes a cause for her own MS and spends the film trying to prove her suspicion is correct. It's sad she has MS, but the film just seems like she is looking for somebody to blame.
http://www.imdb.com/title/tt0454639/usercomments
Dus wéér geen farmacologen of toxicologen of andere echte deskundigen, wéér geen aandacht aan methanol in andere voedingsprodukten, wéér geen aandacht aan vitaminetekort als meest waarschijnlijke oorzaak.
Uitspraak van verwijderd op zondag 29 augustus 2010 om 01:58:
Zouden het alleen maar mensen zijn die graag andere mensen bang maken of die een verontrustende kettingmail hebben gelezen, of toch mensen die echt zeker zijn van hun zaak en graag hun medemens willen waarschuwen? Jij mag het zelf bepalen...
Een mengsel van allebei, lijkt me. Film is uit 2004, dus de betreffende mails en de niet-lezing van niet-doctor niet-Nancy Markle (aka Betty Martini) waren al een tijdje in omloop.
Grappig detail is dat de meeste mensen binnen de anti-aspartaambeweging niets meer moeten hebben van Martini omdat ze die maar een rare fantast vinden, maar nog steeds dr Markle omarmen, terwijl die dus dezelfde persoon zijn.
Mensen kun je ziek praten. Spreek maar eens een keer met collega's af om met jullie allen tegen die éne vervelende collega die-nooit-een-reet-uitvoert de hele dag zijdelingse opmerkingen te maken als "Je ziet wat witjes, heb je een griepje?" Tien tegen een dat hij aan het eind van de dag écht witjes ziet. Twee tegen een dat hij tegen die tijd ook nog een loopneus of een eng kuchje heeft ontwikkeld.
Mensen die niet in astrologie geloven gaan zich vaak toch een klein beetje naar hun sterrebeeld gedragen. Iemand die steeds wordt verteld dat hij/zij fantaaaaastisch kan zingen, geeft zich op voor Idols. Mensen die denken dat ze een of andere uiterst geheime zeldzame ziekte hebben en er iets over op internet vinden, gaan zich gemakkelijk steeds meer naar dat ziektebeeld gedragen. Vandaar dat artsen vaak helemaal niet blij zijn dat er zoveel info op internet is te vinden, want er zijn steeds meer patiënten die zichzelf een symptomenlijstje blijken te hebben aangeleerd. O jee, ik heb vast Subtropische Demi-Pyroëncephalitis F, want ik heb altijd zo'n warm hoofd! Andere symptomen: buikklachten... even goed voelen hoor... ja, ik voel nu toch echt iets... en overmatig urinieren... nou, gisteren moest ik wel vijf keer en anders is het nooit meer dan vier... zie je wel, nou moet ik opeens wéér naar de WC! Enzovoort, enzovoort.
Jezelf ziek praten lukt ook heel goed als je de schuld van het feit dat je je niet lekker voelt op iets of iemand anders kan afschuiven. Nee, het komt niet omdat ik alleen maar van chips en cola leef, het komt omdat iemand iets stiekem in mijn chips en cola heeft gestopt! Wat, vitaminetekort? IK? Nee hoor!
Mensen bedoelen het vaak goed, willen worden gewaardeerd, willen een boek / film / natuurproduct verkopen. Eigenlijk doet niemand iets voor niets en dat is helemaal niet erg, want zo zijn we nu eenmaal. Maar als "eenzaam roepende" fabeltjes verspreiden die tegen alle gedegen wetenschappelijke onderzoeken ingaan... daar doe je toch echt meer kwaad dan goed mee.
*is nog niet klaar, brb*