Nieuws uit Franrijk over Aspartaam..
Een half jaar geleden werd een onthullende documentaire over aspartaam gepresenteerd in het Franse Montpellier. Hoe kan het dat deze stof ooit is goedgekeurd?
Marie-Monique Robin toont in de docu aan welke gevaren deze kunstmatige zoetstof met zich meebrengt. De Franse minister van Arbeid en Volksgezondheid Xavier Bertrand heeft inmiddels actie ondernomen.
Aspartaam is een kunstmatige zoetstof die 160 tot 200 maal zo zoet is als suiker en ook wel bekend staat als E951. Door deze grote zoetkracht en de lage energetische waarde voor het lichaam wordt het veel gebruikt in zoete lightproducten als frisdranken.
Monsanto
Aspartaam wordt ontwikkeld met behulp van genetisch gemanipuleerde bacteriën. Dit bleek reeds in 1999 na een onderzoek door de krant The Independent. Uit het onderzoek bleek dat chemiegigant Monsanto in haar Amerikaanse fabrieken vaak genetisch gemanipuleerde bacteriën gebruikt om aspartaam te produceren.
Bij de productie van aspartaam worden de aminozuren phenylalanine en asparaginezuur gecombineerd. De stof werd voor het eerst gemaakt in 1965 en heeft bacteriën nodig om phenylalanine te kunnen produceren. Monsanto ontdekte dat phenylalanine veel sneller kan worden gemaakt door bacteriën genetisch te manipuleren.
De nieren en de lever van muizen vertonen bij de inname van alle genetisch gemanipuleerde organismen serieuze problemen.
Begin september heeft minister Betrand de Franse Voedsel en Waren Autoriteit opgedragen nog voor het einde van dit jaar een ‘duidelijk antwoord’ te geven op vragen over de schadelijke gevolgen van aspartaam.
Voedingsdeskundige Dr. Laurent Chevallier vroeg zich in maart 2011 voor het Europees Parlement af of aspartaam echt noodzakelijk is, of dat het gevaarlijk is. Hij stelde dat men niet langer het bewijs van de schadelijke effecten van aspartaam en andere zoetstoffen kan negeren.
Twee maanden later ondertekende hij in Languedoc-Roussillon samen met verloskundigen en gynaecologen een manifest dat zwangere vrouwen moet waarschuwen voor het gebruik van zoetstoffen vanwege het risico op vroegtijdige geboorte.
Donald Rumsfeld
Marie-Monique Robin vraagt zich af hoe het komt dat aspartaam nu al in meer dan 6.000 consumptiegoederen is verwerkt. Het antwoord vinden we bij de machtige farmaceutische industrie. James Schlatter werkte in 1965 voor de grote farmaceut G.D. Searle & Co in Skokie in de Amerikaanse staat Illinois. Aspartaam werd een groot commercieel succes voor de firma. In 1985 werd G.D. Searle & Co voor $2,7 miljard overgenomen door Monsanto. Tussen 1977 en 1985 was Donald Rumsfeld algemeen directeur van G.D. Searle. Naar verluid verdiende hij $12 miljoen aan de overname.
Tussen september 1974 en november 1975 was Rumsfeld de zesde stafchef van het Witte Huis. Van 20 november 1975 tot 20 januari 1977 was hij de dertiende Amerikaanse minister van Defensie. Die machtspositie kwam later goed van pas. Terwijl de Amerikaanse Voedsel en Waren Autoriteit FDA in het begin van de zeventiger jaren nog moeilijk deed over de goedkeuring van aspartaam, werd de zoetstof in 1981 officieel toegelaten op het moment dat Rumsfeld directeur was van G.D. Searle.
Dat Donald Rumsfeld uitblinkt in manipulatie en bedrog bleek al ver voor de aanslagen van 11 september. In 'Years of Renewal' noemt zijn bureaucratische tegenstander Henry Kissinger hem een speciaal Washington-fenomeen, een doorgewinterde full-time politicus-bureaucraat.
Drastische maatregelen
Er staat veel op het spel, het gaat om een markt van meer dan 200 miljoen potentiële consumenten. De FDA heeft een lijst samengesteld met meer dan 91 symptomen die worden geassocieerd met aspartaam, waaronder hoofdpijn, diarree, epilepsie, kanker en zenuwaandoeningen.
De voedselindustrie weet dat suiker verslavend is. Daarom zit het overal in. Papillen op de tong zorgen ervoor dat de mens de verschillende smaken kan proeven. Deze kunnen de smaken zoet, bitter, umami, zout en zuur onderscheiden. Suiker blokkeert de laatste vier zodat je de negatieve aspecten van voedsel niet kunt proeven. Zo kan men zelfs hondenpoep lekker laten smaken met genoeg suiker. In essentie is dat wat de voedselindustrie in de afgelopen decennia heeft gedaan.
Minister Bertrand zei dat hij er klaar voor is ‘om drastische maatregelen te nemen’. De farmaceutische industrie heeft intussen niet stilgezeten. Er is veel geld geïnvesteerd om het imago van aspartaam te verbeteren. Zo is de zoetstof tegenwoordig ook terug te vinden onder de naam AminoSweet.
Bron:
Midilibre.fr
