D-Block & S-Te-Fan - Music Made Addictz

Daar is hij dan, misschien wel het album waar heel hardstyle minnend Nederland het meeste naar uitkeek, inclusief ondergetekende. Het dynamische duo D-Block & S-te-Fan (DBSTF), bestaande uit Diederik Bakker en Stefaan den Daas, heeft samen met een klein legertje bevriende artiesten een album in elkaar geknutseld dat door velen al het beste hardstyle-album van dit jaar werd genoemd. Eens kijken of ze deze titel daadwerkelijk verdienen.

Iedereen die de mannen wel eens live heeft gezien (weinig die dat nog niet hebben gedaan) weet dat het duo bekent staat om hun energieke sets, wat eveneens van hun producties gezegd kan worden. Prachtige, opzwepende melodieën, vaak vermengd met mooie vocals en een stevige doch niet echt overdreven harde bas. Dat zijn overwegend de ingrediënten van een DBSTF track. Met een vies woord zou je de nummers van DBSTF wat als ‘party-hardstyle’ kunnen omschrijven, maar daar zou je het duo onrecht mee aandoen. Want met dit album bewijzen ze dat ze veel meer zijn dan dat.

‘Music Made Addictz’ (MMA) herbergt een aantal tracks die bij mij hoog op het lijstje ‘beste hardstyle track van 2009’ komen te staan. Ik noem het prachtige, melodieuze 'Supernova', de simpele maar doeltreffende partyplaat 'Let it go' (feat. Josh & Wesz), de geslaagde samenwerking met hardstyle goeroe Isaac 'Music is why' (waarin we duidelijk de typische Isaac sound terugvinden) en het inmiddels tig keer bejubelde 'Sound of thunder', waar het duo wederom een geslaagde samenwerking met MC Villain aangaat.

Na een aantal keer intensief luisteren was ik helemaal weg van ‘MMA’, ik schreef dan ook al snel een lovende conclusie. Dat was echter een week geleden. Nu ik de laatste hand leg aan dit stukje, en nog steeds lovend ben over het album, is mijn conclusie toch lichtelijk anders. Niet dat die plots drastisch verschilt met de eerste maar toch... Eerlijk is eerlijk, DBSTF weten hoe ze een goede, sfeervolle, opzwepende track in elkaar kunnen knutselen. Echter, op ‘MMA’ doen ze dat kunstje keer op keer, maar zonder echt te verassen. Wat eigenlijk het grootste 'mankement' is aan MMA, er staan heerlijke tracks op, maar ook een aantal tracks die zondermeer zeer aardig zijn (een 'Teqnology' & 'Shiverz’ - ondanks de aanwezigheid van High Voltage a.k.a. Nosferatu - weten mij toch echt niet genoeg te raken) maar ook niet meer dan dat, en van een album van DBSTF verwacht je gewoon net dat tikje meer.

Zelden heb ik een recensie zoveel keer herschreven en bewerkt als die van ‘Music Made Addictz’. Aan de ene kant zou ik het een score van 100 willen geven aangezien er stuk voor stuk heerlijke tracks opstaan die elke dansvloer in vuur en vlam zetten. Aan de andere kant verliest het album na een aantal luisterbeurten wat van zijn charme, doordat een aantal tracks erop niet lang genoeg boeien. Ik heb genoten van ‘MMA’, dat staat vast, maar - en dat ligt voor een deel aan de torenhoge verwachtingen die het album met zich meedroeg – stiekem had ik er toch nóg meer van verwacht.

Score: 85/100


http://www.dblock-stefan.com/