Ghosttown - The early hardcore compilation

Intro

Vraag een willekeurige hardcore-liefhebber naar de Vechtsebanen en de kans dat hij of zij het over schaatsen gaat hebben zal zeer klein zijn. De Vechtsebanen is al jaren de lokatie van één van de meest langlopende hardcore-evenementen in Nederland: Ghosttown. Early hardcore is het wat de klok slaat op deze feesten van Dance 2 Eden, en ook deze cd staat vol met de hardcore van de jaren negentig, samengesteld en gemixed door niemand minder dan Buzz Fuzz en Dano.

CD1

De eerste cd, gemixed door Buzz Fuzz, begint met het welbekende ‘Like a shot’ van System 3, niet in de originele uitvoering maar de arena mix, en die mist helaas het aanstekelijke rapje. Gerapt wordt er wel door the Unknown MC, die samen met Darrien Kelly een stukje verder op de cd ‘The people want more’ ten gehore brengt, een nummer dat het eigenlijk altijd wel goed doet op de dansvloer. Datzelfde kan zeker gezegd worden van ‘Trigga finga’ van Isaac & The Viper, het vrolijke deuntje (afkomstig van ‘Dance’ van Sequential One) tovert bij mij in ieder geval altijd een glimlach op mijn gezicht. Ook de wat minder bekende early hardcore komt aan bod op deze cd, al is niet alles hiervan bijzonder boeiend te noemen (Tommyknocker feat. The Dominion – ‘Woman’ en Art of Fighters vs Nico & Tetta met ‘Alleluja motherfuckers’). Het merendeel van de cd bestaat gelukkig wel uit goede, sfeerverhogende nummers als ‘The music is rising’ van Neophyte vs The Stunned Guys, ‘Atmosfera’ van diezelfde The Stunned Guys in samenwerking met DJ Lancinhouse, ‘Cocaine (The Columbian dancingdust)’ van Buzz Fuzz zelf en ook het meesterlijke ‘The first rebirth’ dat eigenlijk ook niet mag ontbreken op een early hardcore compilatie.

‘Hardcore hijacked me’ van Wayward doet mij eigenlijk altijd enorm denken aan ‘Get this Motherfucker’ van Neophyte & The Stunned Guys, het melodietje, maar ook het hele geluid van het nummer is nagenoeg hetzelfde, maar ook kwalitatief is het gelukkig van hetzelfde hoge niveau. De cd eindigt lekker met het minder bekende ‘Move your body’ van Paralizer (één van de residents van Dance 2 Eden), ‘Elastico’ van Ilsa Gold en het stuiterende ‘Bad kick’ van de Italiaanse D-Boy Bad boys (The Destroyer, Digital Boy, MC Rage, Placid K en Tiny Tot). ‘Bad kick’ is een lekkere afsluiter van een cd die over het algemeen wel lekker weg luistert, maar die bij bepaalde stukken toch niet helemaal weet te boeien.

CD2

Dano, bekend van het betere beukwerk, begint de cd na een intro gelijk goed met het dromerige ‘Der Toten’ van Taciturne, gevolgd door een nummer met exact hetzelfde melodietje, ‘Open Sesame’ van 50% of the Dreamteam (in dit geval The Prophet & Buzz Fuzz). Een leuk begin van de cd, in ieder geval een begin dat gelijk de aandacht weet te trekken en nieuwsgierig maakt naar hetgeen nog komen gaat. En dat vervolg mag er zijn, een keur aan lekkere nummers trekt voorbij, die allen dat lekkere gevoel van vroeger oproepen. Met name veel nummers die mij deden denken aan de Sporthallen Zuid zoals ‘Shoot that motherfuck’ van Arjuna & Beyonder, ‘Mind of a lunatic’ van Predator, ‘Yes, no’ van Leviathan en ‘Chosen paradize’ van Chosen Few.

Nagenoeg hetzelfde gevoel wordt bij mij opgeroepen door twee andere nummers die op deze cd staan, te weten het bekende ‘Pessa pessa’ van Masoko Solo en het mooie ‘The dreamer’ van de Amerikaan Lenny Dee. De cd beukt verder met onder andere ‘Make you dance’ van Bodylotion en ‘Hardcore MF’ van Nasty Django. Dat Dano niet alleen een talentvolle en gerespecteerd DJ is, maar ook producer bewijst het einde van deze cd, waarin vier nummers van de heer Leeflang zelf elkaar opvolgen. Eigenlijk behoeven tracks als ‘Starting up’, Energy boost (samen met Liza 'N' Eliaz) en ‘Terror is timeless’ geen verdere uitleg, het is beuken met de hoofdletter B. Als ‘Camel’ van G.T.I. dan ook nog voorbij komt is het feest compleet. De cd bevat naast de mix van Dano ook nog twee bonustracks, ‘Bring me the news’ van DJ de Wit en ‘Enter Ghosttown’ van Attic & Cartel feat. Da Mouth of Madness, beide nummers vind ik echter niet echt op deze cd en bij het concept Ghosttown passen.


Conclusie

Ghosttown is een leuke compilatie geworden, een cd die de early hardcore eer aan doet. Al is dit met name toe te schrijven aan de tweede cd waar Dano gewoon heerlijk werk heeft geleverd. De eerste cd is leuk om eens een keer te luisteren, maar weet zich niet echt te onderscheiden van de stortvloed aan early hardcore-cd’s die ons de afgelopen jaren heeft overspoelt. De cd van Dano daarentegen is in mijn ogen een heerlijke cd, die zich wel echt weet te onderscheiden en waarin Dano ons een duidelijk inzicht geeft in wat hij verstaat onder early hardcore. De tweede cd maakt Ghosttown de aanschaf in ieder geval waard.

Score 79/100