Uitspraak van verwijderd op maandag 14 juli 2014 om 20:42:
Als ruimte oneindig is dan is er geen middelpunt, dus ook de aarde niet. Dan kan je wel weer proberen je gelijk te halen in "dan is alles het middelpunt dus ook de aarde", maar dat is nonsense omdat bij een oneindig universum een middelpunt totaal niet relevant is.
Daarnaast is er weinig reden om aan te nemen dat het universum oneindig is.
Ik zou nooit beweren dat het universum (ruimte) oneindig is, omdat ik zo'n bewering nooit met enige zekerheid kan maken, vandaar de "als", wat het hypothetisch maakt.
In dat geval zou je kunnen beweren dat de aarde het middelpunt is, aangezien je naar elke richting kan bewegen, weg vd aarde, en de afstand altijd hetzelfde zal zijn (oneindig).
Of het relevant is of niet doet er niet toe dan.
Waar jij je toevallig bevindt; dat is het middelpunt (of niet), boeit verder niet.
Maar ik geloof iig niet in een oneindig groot universum bij gebrek aan bewijs daarvoor.
Om het te bewijzen zou je immers voor eeuwig alle richtingen uit moeten reizen en nooit moeten kunnen stoppen met reizen, wat het onmogelijk maakt om te beweren dat het oneindig is.
Dat is omdat er nooit een punt kan komen waarop je kunt zeggen dat het idd oneindig is en oneindigheid kun je niet bereiken of afsluiten.
Uitspraak van verwijderd op maandag 14 juli 2014 om 20:42:
Alles in het universum wijst op het ontstaan uit chaos. Nergens op intelligent design. Een paar voorbeelden;
Planeten en zonnen ontstaan uit samenklontering van stof. gruis en brokstukken. Het is een logische orde gebaseerd op rotatie en zwaarte kracht die ontstaat uit chaos. Intelligent design? Lijkt er niet echt op. Wanneer het ontstaan niet verklaard en gestaafd kan worden dan zou je kunnen denken aan een schepper.
Maar het tegenovergestelde is waar, nergens wijst het op een schepper.
Dus het zou pas wijzen op een schepping (van een Schepper) wanneer het "poef" uit het niets, verschijnt in een voltooide staat van zijn?
Wie heeft dat verzonnen?
Is dat een regel die je dmv empirisch bewijs hebt kunnen samenstellen, of zit je gewoon maar wat te roepen?

Waarom zou een schepping is stadia onmogelijk zijn voor God?
Dit is trouwens hoe 'scheppen' in de Qur'an normaal gesproken in zn werk gaat; in stappen, in stadia, in verschillende fasen.
"Intelligent design" is trouwens een typisch christelijk begrip, wij gebruiken dat zelden, die bewoording.
We kunnen dit tegen-argument dus afschrijven, omdat we ons niet gebonden hoeven te voelen aan jouw voorwaarden.
Uitspraak van verwijderd op maandag 14 juli 2014 om 20:42:
Leven en de doorontwikkeling van soorten is gebaseerd op trial en error, ook weer een erg langzaam proces. Nergens doet de evolutie ook maar het geringste vermoeden opwekken dat er een kleiende almachtige god aan de basis staat. Ook hier weer ontstaan, niet schepping. Geen enkele reden om er een schepper in te zoeken.
Zelfde argument.
Jij bepaalt gewoon voor iedereen wat God wel en niet kan/zou doen.
Evolutie is hoe wij het ontwikkelen van organismen noemen.
Er is geen reden om aan te nemen dat dit NIET door God gedaan KAN worden.
Hoe ik het zie is de ontwikkeling van soorten simpelweg hoe God organismen vormgeeft.
Hij zet de natuurlijke wetten in werking en de schepping manifesteert zich op die manier precies hoe Hij wil.
Inclusief het error gedeelte; soorten die de race niet halen (en uiteindelijk zal elke soort uitsterven, wat onvermijdelijk is), sterven uit omdat God dat wil.
Hoe Gods' wil zich manifesteert kan dmv een meteoriet, ziektes, klimatologische veranderingen, overstromingen, etc.
Dus ook dit (argument van je) kunnen we afschrijven, simpelweg omdat het tegenovergestelde van je aannames en conclusies denkbaar is.
Uitspraak van verwijderd op maandag 14 juli 2014 om 20:42:
Ook heb ik je uitgelegd dat een almachtige god NIET KAN bestaan omdat het woord almachtig een contradictie in terminis is.
Simpelweg omdat het niet bestaat.
Alles wat buiten God bestaat is per definitie een schepping en is compleet afhankelijk van God om in het bestaan te komen en te blijven.
God heeft op die manier macht over al: macht over alles wat Hij schept.
Almachtig zijn houdt niet in dat je absurde dingen kunt doen.. wat Terra bijvoorbeeld al zei: een vierkante cirkel maken, omdat dát een echte contradictie in termen is.
Vierkant zijn sluit automatisch uit dat het tegelijkertijd een cirkel is.
Een vierkante cirkel zijn immers 2 objecten (concepten), samengevoegd, terwijl ze elkaar uitsluiten.
"Almachtig zijn" sluit zichzelf per definitie niet uit, het is 1 concept, niet 2.
Als God bestaat is Hij automatisch Almachtig, aangezien Hij alles dat buiten Hem bestaat in het bestaan heeft gebracht en het zou absurd zijn om dan te denken dat Hij geen macht heeft erover.
Uitspraak van verwijderd op maandag 14 juli 2014 om 20:42:
Kan jouw god een universum creeeren waarin hij geen macht heeft? Welk antwoord je ook geeft, het komt er altijd op uit dat jouw god beperkingen heeft.
Is je antwoord JA, dan is er een universum mogelijk waarin jouw god dus geen macht heeft(dus ontkracht het het woord almachtig). Is het antwoord NEE
dan ontkracht je dus ook het almachtige omdat hij geen universum kan creeeren waarin hij geen macht heeft.
Side note: je zit constant te vragen om wetenschappelijke (empirische) bewijzen voor van alles en nog wat en je kleineert filosofische (rationele) argumenten, maar hier gebruik je zelf een filosofisch argument.
Dit komt neer op wat je al een paar keer eerder noemde: "Kan God een steen maken die Hij niet op kan tillen?"
Je vraag hoeft niet perse gericht te zijn aan het Islamitische concept van God, dus ik vervang "God" even voor "Jan", want wat belangrijk is, is dat Jan almachtig is.
Dan vragen we of Jan een steen kan scheppen die hij niet op kan tillen.
Zolang Jan almachtig is kan hij zo'n steen natuurlijk scheppen, dus zeggen we "ja".
Zo gauw hij dit doet verliest ie echter de eigenschap (van het almachtig zijn).
Er is geen logisch probleem met de vraag en het antwoord op deze manier.
Maar wat jij bedoelt te vragen is: "Kan Jan een steen scheppen die hij niet op kan tillen en vervolgens evengoed almachtig blijven?"
In de taal van de logica is dit vragen of A en B tegelijkertijd waar kunnen zijn, terwijl ze elkaar per definitie uitsluiten, en dit is overduidelijk niet mogelijk.
Als je zegt dat Jan almachtig was en toen niet-almachtig werd, dan zeg je dat het een 'mogelijke' eigenschap betreft.
Het is geen 'noodzakelijke' eigenschap, aangezien het niet-bestaan accepteert.
Dit houdt in dat Jan zn eigenschap (almachtig zijn) een begin moet hebben gehad, want het mogelijke in het bestaan heeft een veroorzaker nodig om in het bestaan te komen.
Dit houdt weer in dat die eigenschap aan Jan gegeven moet zijn, door een ander.
Deze 'andere' zou dan almachtig moeten zijn zonder begin, of we eindigen met een tweede Jan (die we hier even Piet noemen), wiens eigenschap (almachtig zijn) hem op zijn beurt ook gegeven werd.
Als we die weg nemen moeten we een oneindige reeks Jans en Pieten in het bestaan roepen, wat niet kan omdat een oneindige reeks nooit kan eindigen; een eeuwigheid kan niet passeren.
Aangezien Piet noodzakelijk almachtig moet zijn, omdat hij eeuwig is, zonder begin, en dus niet afhankelijk is van iets dat 'voor' hem bestond, kan Piet zn eigenschap niet eindigen.
Piet kan niet ophouden met almachtig (te) zijn, omdat dat wat eindigt intrinsiek slechts een mogelijk bestaan was (het ene moment is het er, daarna niet meer, dus is het geen noodzakelijk bestaan).
Dit betekent dat Jan niet almachtig kan worden, omdat je geen twee almachtige wezens tegelijkertijd kunt hebben (dan zou er pas écht chaos ontstaan in het universum).
Ze zouden het dan immers eens moeten worden wanneer ze iets zouden scheppen; de ene zou iets perse niet willen scheppen, terwijl de andere het perse wél wil scheppen.
Als ze dezelfde macht hebben zou dat gelimiteerde macht zijn, omdat de respectievelijke wil van Jan en Piet niet langer absoluut kan zijn (ze kunnen niet beiden krijgen wat ze willen).
Dit betekent dat de noodzakelijke eigenschap van Piet beperkt werd nadat ie de eigenschap aan Jan zou geven (wat al niet gaat), en dan zou Piet zn eigenschap intrinsiek mogelijk worden, niet langer noodzakelijk.
Almachtigheid kan dan geen geschapen eigenschap zijn, want als we aannemen dat het een begin had, dan zou degene die het gaf oftewel almachtig moeten zijn geweest, of niet.
Als degene die het gaf almachtig was, dan hebben we al gezien (hierboven) dat het een eeuwige eigenschap voor hem moet zijn geweest, noodzakelijk in het bestaan en kan dus nooit weggegeven worden.
Als we stellen dat degene die de eigenschap gaf (aan Jan) gelimiteerd was en ALLEEN almachtigheid kon scheppen (geven aan Jan), dan is dit weerlegd, want als ie almachtigheid kon scheppen..
Dan zou iets/alles dat minder is dan almachtigheid zeker in zijn macht liggen (om te scheppen).
Als Piet dit niet kon (als hij alleen maar de eigenschap van almachtigheid kon scheppen/geven, en niet iets minder dan almachtigheid), dan heb je iemand anders nodig die deze gelimiteerde scheppings-mogelijkheid specificeerde voor Piet, wat betekent dat Piet niet de ware schepper van almachtigheid is, en op die manier eindigen we weer met die oneindige reeks voorafgaande scheppers van gelimiteerde almachtigheid.
Of we eindigen met een schepper wiens scheppings-mogelijkheden NIET gespecificeerd zijn (niet gelimiteerd tot het afgeven van almachtigheid dus), en dus noodzakelijk almachtig is zonder limitaties.
En omdat diens macht noodzakelijk is, zonder begin en zonder specificaties opgelegd door een voorganger, kan deze schepper die eigenschap niet verliezen, of een deel ervan kwijtraken.
Dan zou de eigenschap weer intrinsiek mogelijk in het bestaan zijn en niet noodzakelijk.
Als je zou zeggen dat Jan zn eigenschap (van almachtig zijn) beperkt was door een obstakel of een vooraf bepaalde restrictie, dan spreekt dat het concept van almachtig zijn tegen.
Zo'n restrictie zou eeuwig (zonder begin) moeten zijn, of het zou een begin moeten hebben gehad.
Als het eeuwig zou zijn geweest, dan zou het universeel zijn, omdat het nooit gespecificeerd werd, wat het onmogelijk zou maken voor wie dan ook om iets anders dan almachtigheid te scheppen.
Dit is absurd, omdat almachtigheid geen almachtigheid meer is wanneer alleen almachtigheid geschapen zou kunnen worden.
Als je almachtig was schep je immers dingen die niet almachtig zijn (zoals hierboven uitgelegd), en dus kan die restrictie niet eeuwig, zonder begin zijn.
Als het niet eeuwig was (die restrictie), maar een begin had, dan heeft het een schepper nodig om het te specificeren.
Deze schepper zou almachtig moeten zijn, of niet.
Als ie almachtig is, dan heb ik al aangetoond dat ie het niet weg kan geven aan Jan.
Als ie niet almachtig is, dan hebben we het over iemand met macht die geschapen is (in het bestaan gebracht), en dus heb je een 'ander' nodig die hem die eigenschap gaf.
Diegene zou dan almachtig zijn, of niet.
Dit brengt ons wederom bij het probleem van het nodig hebben van een oneindige reeks voorafgaande, gespecificeerde scheppers.
Dit idee verwerpen we omdat je geen oneindige reeks voorafgaande scheppingen aan het heden (of welk moment dan ook in die 'oneindige' lijn) kunt beëindigen.
Uitspraak van verwijderd op maandag 14 juli 2014 om 20:42:
Kan jouw god een universum creeeren waarin hij geen macht heeft?
Dit is dus een onlogische vraag.
Maar ik betwijfel of je er ook maar iets van begrijpt.
Bovendien ga je ervan uit dat God een vorm heeft en ruimte inneemt, sterker nog; dat God armen heeft, zoals een mens is dus.
Omdat je vraagt of God een object kan optillen.
Tillen verwijst naar het verplaatsen van een object; van A naar B.
De 'god' in de vraag (van de steen) bestaat dus in het universum, heeft een fysieke vorm, neemt dus ruimte in, bestaat dus in de tijd en zou dan een object (fysiek) moeten verplaatsen.
Je vraagt eigenlijk of God héééél sterk kan zijn (spierkracht), wat ontzettend antropomorfisch is.
God bestaat niet in het universum en Hij schept objecten en hun eigenschappen (de coördinaten die een object inneemt in het universum is een geschapen eigenschap van het object).
De vraag slaat gewoon nergens op en duidt op een heel zwak begrip van God; een tekortkoming van jouw kant.
Je probeert jouw probleem gewoon af te schuiven op de gelovige, maar dat is niet mijn concept van God.
Uitspraak van verwijderd op maandag 14 juli 2014 om 20:42:
Bewijs maar eens dat paarse eenhoorns niet bestaan.
Deze dan nog.
"We hebben nergens in het universum een paarse eenhoorn waargenomen, dus bestaat ie niet, en dus bestaat God niet.
Want alles waarvan we zeker weten dat het bestaat, bestaat in het universum; bestaat dus in de ruimte (neemt coördinaten in)."
Waar je niet bij stil lijkt te staan is dat je geen bewijs hebt voor het 'feit' dat alles wat bestaat waarneembaar (meetbaar, voelbaar, etc.) moet zijn.
Wat je bedoelt is: "Alles wat ik heb waargenomen in mn leven is fysiek, daarom is alles dat (echt) bestaat fysiek."
Dit is geen logisch argument, maar het is de kern van je argument.
Het gaat uit van een aanname; dat iets alleen kan bestaan als het fysiek (in het universum) waar te nemen is.
"Ons vermogen om te conceptualiseren is beperkt tot deze (fysieke) waarnemingen en iets dat niet in lijn ligt met die ervaringen/waarnemingen is foutief."
Ons vermogen om waar te nemen is echter gelimiteerd en zal dus hoogstwaarschijnlijk niet alles mee kunnen krijgen wat in het bestaan is.
Als we geen gehoor hadden zou ons begrip vd realiteit drastisch verschillen van wat we nu kennen bijvoorbeeld.
Dus je gaat ervanuit dat we alle benodigde (lichamelijke) instrumenten hebben om alles dat bestaat in het universum mee waar te kunnen nemen, wat al verkeerd is.
Ik kan niet bewijzen dat een paarse eenhoorn niet bestaat.
Ik kan wel zeggen dat áls ie bestaat, dat ie in het universum moet bestaan en dus coördinaten inneemt in de ruimte en dus door een tijdlijn gaat.
Hierin verschilt het concept van je paarse eenhoorn met het concept van God, maar dan ga je zeggen dat de eenhoorn niet in de ruimte bestaat.
Dit is echter onmogelijk, omdat een lichaam afhankelijk is van locaties om in te bestaan.
Je eenhoorn zou zelf een schepping zijn en je kunt een schepping niet vereenzelvigen met de Schepper, maar dit lijkt niet tot je door te dringen.
Uitspraak van verwijderd op maandag 14 juli 2014 om 21:38:
Ik zie logica als iets dat buiten God om bestaat, dus God heeft niet de logica geschapen. Nou had je bijvoorbeeld Descartes die het daar niet mee eens was; volgens hem stond God zelfs boven logica. Ik weet niet zeker of moslims Descartes hierin volgen... X?
Ja en nee.
Logica zegt dat een paarse eenhoorn niet zomaar in het bestaan kan verschijnen ergens in de wereld.
Natuurlijke processen zouden eraan vooraf moeten gaan.
God zou echter iets zomaar in het bestaan kunnen brengen, zonder een evolutionair proces dat eraan voorafging.
Wat we wonderen noemen; dit is mogelijk voor God natuurlijk, ook al druist het in tegen hoe wij de wereld normaal gesproken waarnemen.
Maar het is niet onlogisch, omdat het denkbaar is (we kunnen argumenten geven voor) dat God van de normale wijze van creatie af zou wijken.
Alles dat bestaat is een schepping van God en God heeft het universum niet onderworpen aan chaotische natuurwetten.