+14-15
donateur
Geloof jij in god?
laatste aanpassing
Forumonderwerp · 750071
11 volgers · 410099x bekeken
Trouwens, als het universum oneindig groot is (en duurt), met een eindig aantal bouwstenen (atomen), dan kan je denken dat de kans behoorlijk groot is dat dat er ergens leven moet zijn dat veel op het deze lijkt.
laatste aanpassing
Nog wat brood in de vriezer kunnen vinden. Vanavond maar wat bestellen denk ik 
Docu'tje over India... over religie, cultuur, geschiedenis etc.
Wel interessant. OOk in brakke toestand.
http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1149749
Wel interessant. OOk in brakke toestand.
http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1149749
laatste aanpassing
Link?
gvd, actie weer ja
ff aanpassen 
Valt nu wel weer mee gelukkig
Begin ook weer op te knappen. Tis alleen wel smerig warm voor een kater...
Lekker skaffa grilleng straks 
"Music is My GOD"
Slotje
Slotje
"Music is My GOD"
Slotje
Moet je poepen dan ?
Onwaar
Welles
Voor mij iig..
Het verbaast mij juist dat je niet ziet dat de hel in geen enkele proportie staat met ongeloof
Hoe weet jij wat de proportie wel of niet zou moeten zijn?
Serieuze vraag.
Gaat het een reden zijn gebaseerd op je gevoel en meningen, of heb je daar een objectieve, betrouwbare bron voor?
wie? de natuur. alles wat is, is natuur.
en het universum IS, dus geen begin geen eind.
ja planeten komen en gaan, levensvormen komen en gaan, maar het universum is er en zal er altijd zijn.
No beginning no end
Je hebt daar op de eerste plaats al geen wetenschappelijk bewijs voor, en op de tweede plaats is het niet eens mogelijk.
Het is de best mogelijke aanname voor een atheist natuurlijk, want zo omzeil je de behoefte aan een Schepper; als alles er altijd al was, zonder begin, dan heb je geen Schepper nodig.
Wetenschappers zullen je echter iets anders vertellen en de atheist claimt wetenschap altijd zo graag, dus waarom wijk je nu ineens af van wetenschappelijke kennis.
Ruimte en tijd begonnen te bestaan, zo'n 13,8 miljard jaar geleden, dat is wat je in elk zichzelf respecterend programma over het universum gaat horen, gebaseerd op wetenschappelijke kennis.
Dus je mag je meningen met al die zekerheid propageren, het blijft een mening, zonder bewijs; geen wetenschappelijk bewijs en geen argumenten.
Wat niet begint te bestaan verandert niet.
Iets dat oneindig groot is, is niet opgebouwd uit delen.
Want wat is de helft van een oneindige afstand?
Nog steeds oneindig, dus in theorie en volgens de definities van de woorden die we gebruiken is de helft van een oneindige afstand net zo oneindig groot als het geheel.
Dat houdt in dat een oneindige afstand niet bestaat uit eindige delen, ik weet niet of je dit kunt bevatten, maar dat gooit jouw hele beeld van het universum door de war.
Je oneindige universum kan gewoonweg niet.
Het zou in zichzelf kunnen keren, zoals je voor eeuwig zou kunnen lopen over een bal, aangezien er geen grenzen zijn en je steeds bij hetzelfde beginpunt uitkomt.
Maar het oppervlakte van de bal is eindig, niet oneindig en dus is dit geen werkelijke oneindige afstand.
Er is op de bal dus geen oneindig aantal locaties waarop je zou kunnen staan.
Trouwens, als het universum oneindig groot is (en duurt), met een eindig aantal bouwstenen (atomen), dan kan je denken dat de kans behoorlijk groot is dat dat er ergens leven moet zijn dat veel op het deze lijkt.
Ik zou dat eerste gedeelte niet accepteren, maar het universum is immens groot en je argument zou ook gelden in dit eindige, maar absurd grote universum.
Er is echter geen bewijs voor, het is een kansberekening, die verder geen uitsluitsel kan geven op de vraag of er ergens leven bestaat dat is als wij.
Het blijft een kwestie van geloven of niet geloven, zonder bewijs.
Het kan, kan ook dat het niet zo is, ook al is het zo groot.. we don't know en dus is het zinloos om er verdere uitspraken over te doen (vind ik).
Het verbaast mij juist dat je niet ziet dat de hel in geen enkele proportie staat met ongeloof
Hoe weet jij wat de proportie wel of niet zou moeten zijn?
Serieuze vraag.
Puur niet in God geloven omdat religie je niet boeit, je er niet mee bent opgegroeid, omdat je het niet overtuigend vindt, het tegen je gevoel indruist, omdat je niks met geloof hebt om alle oorlogen en ellende die het zich mee brengt, omdat je... [vul maar wat in] terwijl je verder gewoon als een goed burger hebt geleefd en desondanks dat je niet gelooft met groot respect voor de schepping (al dat leeft; dieren, mensen, de natuur) altijd hebt geleefd, maar je alleen in levensovertuiging/beschouwing niet in het religieuze stramien zat, bestraffen met de eeuwige dood, verderf, pijn, marteling, afranseling, stank, etter, pus, tyfus, kankerzooi, weet ik 't allemaal. Is uiteráárd buitenproportioneel. Dat zal IEDEREEN beamen.
Dus dat zul je anders moeten uitleggen denk ik.
Wat is het dan dat ongelovig sterven zo'n slecht gevolg geeft? Komt het dan omdat je gedurende je leven dan niet hebt geïnvesteerd in een hemel in geestelijke zin oid? Dat de inhoud van je geest waarmee je naar boven gaat enkel aardse inhoud heeft of zo? Of hoe moet je zoiets zien?
Dat de inhoud van je geest waarmee je naar boven gaat enkel aardse inhoud heeft of zo? Of hoe moet je zoiets zien?
Iets in die richting.
Als je actief God, zijn tekenen, boodschappen en profeten bewust de rug toekeert is het onvermijdelijk dat je enkel ongeluk zult vinden in dit leven. Je ziel zal als een dorre plant uitdrogen zonder vers water.
Bestemming: Hel.
Als je actief God, zijn tekenen, boodschappen en profeten bewust de rug toekeert is het onvermijdelijk dat je enkel ongeluk zult vinden in dit leven. Je ziel zal als een dorre plant uitdrogen zonder vers water.
Bestemming: Hel.
Je brengt het een beetje zo van 'tis is maar dat je het weet ouwe', maar ik heb dan zoiets van: het is maar dat je gelooft ouwe.
Het is helaas de waarheid dat zeker wanneer je de wereld vandaag de dag bekijkt, en de geestelijke en materiële toestand van de mensheid bekijkt dat een groot proportie richting de Hel zal gaan (en aan het gaan is).
Ik bid daarom elke dag niet alleen voor mezelf maar ook voor de mensheid om die reden.
Ik bid daarom elke dag niet alleen voor mezelf maar ook voor de mensheid om die reden.
laatste aanpassing
Het is helaas de waarheid dat zeker wanneer je de wereld vandaag de dag bekijkt, en de geestelijke en materiële toestand van de mensheid bekijkt dat een groot proportie richting de Hel zal gaan (en aan het gaan is).
Ik bid daarom elke dag niet alleen voor mezelf maar ook voor de mensheid om die reden.
Binnen jouw perceptie he
Ik denk bij naar de hel gaan eigenlijk alleen aan van die nare, gemene, bad-persons... mensen met een donkere natuur... sociopaten, dat soort lui. Niet aan meiden die hun tieten laten in de disco of iemand die gewoonweg niet in god gelooft, maar in de huidige materiële en fysieke wereld. Binnen jouw perceptie he
God is vergevingsgezind, Hij zal elke daad afzonderlijk beoordelen en goede daden tegenover de slechte afwegen.
Een kleine goede daad kan zelfs een hele rij zondes wegnemen, afhankelijk van de aard en intentie.
God is wijs, barmhartig.
laatste aanpassing
Wat ´n zwanenzang trwns he pfff
http://3voor12.vpro.nl/nieuws/2014/Pinkpop-2014/The-Lau.html#gallery-close
http://3voor12.vpro.nl/nieuws/2014/Pinkpop-2014/The-Lau.html#gallery-close
God is vergevingsgezind, Hij zal elke daad afzonderlijk beoordelen en goede daden tegenover de slechte afwegen.
Een kleine goede daad kan zelfs een hele rij zondes wegnemen, afhankelijk van de aard en intentie.
God is wijs, barmhartig.
Yes, maar geloof je dan ook dat dat 'only for muslims' is?
Wat ´n zwanenzang trwns he pfff
http://3voor12.vpro.nl/nieuws/2014/Pinkpop-2014/The-Lau.html#gallery-close
*kijkt*
het even aan....
Je laatste muziekje moet je trouwens wel een vervolg geven man uitbouwen die hap...
uitbouwen die hap... die je in 'produceren' had gepost dus.
Is uiteráárd buitenproportioneel. Dat zal IEDEREEN beamen.
Dus dat zul je anders moeten uitleggen denk ik.
Wat is het dan dat ongelovig sterven zo'n slecht gevolg geeft? Komt het dan omdat je gedurende je leven dan niet hebt geïnvesteerd in een hemel in geestelijke zin oid? Dat de inhoud van je geest waarmee je naar boven gaat enkel aardse inhoud heeft of zo? Of hoe moet je zoiets zien?
Mijn vraag was meer; aan de hand van wat precies bepaalt iemand, of kom je tot de conclusie, dat welke straf van God dan ook in het hiernamaals, buitenproportioneel is?
Zonder God, die jou uitsluitsel zou geven erover, heb je namelijk niets om die conclusie aan vast te pinnen, behalve dan je eigen gevoelens/meningen.
En wat je gevoel je zegt kan niet genomen worden als 'zekerheid van kennis'.
Dus jij kunt wel zeggen "dat zou God nooit doen", maar heeft God je dat laten weten, of is het slechts een vermoeden, of een hoop (dat het niet zo zal zijn)?
'tis is maar dat je het weet ouwe', maar ik heb dan zoiets van: het is maar dat je gelooft
Dat is dus ook mijn punt.
Wij accepteren het omdat we Islam accepteren en voor ons komt die informatie van de bron; God.
Jij accepteert het niet, maar je hebt geen bron die je gevoel/mening erover kan bevestigen.
Het is (hoe ik het zie) meer een kwestie van geloof voor 'jullie' dan het is voor ons, want wij hebben iig nog wat wij zien als een objectieve bron van kennis (God dmv openbaring).
Je gaat het dan natuurlijk niet eens zijn met de geldigheid van wat wij zien als een betrouwbare bron, maar dat ter zijde;
Wij hebben bij jullie niet eens een bron die jullie objectief zouden noemen, die we kunnen bekijken.
Wij mensen zijn de meest dierbare, speciale en mooiste wezens in de ogen van God.
Yep, daarom mogen wij (moslims) niet-moslims ook niet slecht behandelen, Allah zegt in de Qur'an: "walaqad karramna banee adam" - "Wij hebben de kinderen van Adam geëerd."
Niet "walaqad karramna al muslimeen", maar alle kinderen van Adam(as), dus als God zegt dat Hij aan de mensheid eer toedicht, dan moeten wij dat ook doen.
"What we do in life echoes in eternity." - Gladiator
laatste aanpassing
Mijn vraag was meer; aan de hand van wat precies bepaalt iemand, of kom je tot de conclusie, dat welke straf van God dan ook in het hiernamaals, buitenproportioneel is?
Zonder God, die jou uitsluitsel zou geven erover, heb je namelijk niets om die conclusie aan vast te pinnen, behalve dan je eigen gevoelens/meningen.
En wat je gevoel je zegt kan niet genomen worden als 'zekerheid van kennis'.
Dus jij kunt wel zeggen "dat zou God nooit doen", maar heeft God je dat laten weten, of is het slechts een vermoeden, of een hoop (dat het niet zo zal zijn)?
We hebben deze discussie natuurlijk al 100 keer gevoerd, maar vooruit, het blijft leuk
Je hebt gelijk dat gevoelens en meningen geen absolute zekerheid bieden. Dit feit gebruik jij om ze daarop volledig overboord te gooien. Ieder mens met een gezond empathisch vermogen zal de hel geen gepaste straf vinden op ongeloof. Deze sterke intuïtie is voor mij genoeg om met hoge waarschijnlijkheid te zeggen dat een God die deze strafmaat wél toepast niet bestaat (en al zeker niet "barmhartig"is).
Jij volgt een andere lijn. God is voor jou een absolute zekerheid, net als de quran. In de quran staat de hel beschreven als straf op ongeloof (in al z'n gruwelijke details). Menselijke intuïtie zegt dat dit verkeerd is, maar dat gaat lijnrecht tegen de quran in. In plaats van te twijfelen aan de quran, neem jij de andere route en twijfel jij aan de menselijke intuïtie, hoe sterk deze ook is. Zo is het plaatje aan jouw kant kloppend, maar de prijs die je ervoor betaalt is niets minder dan je menselijke gevoelens, meningen en intuïtie. Alles wordt immers aan de kant geschoven voor God en de quran.
ff serieus... tot in de lengte van dagen wordt mijn gezicht herhaaldelijk eraf gebrand, terwijl ik God vergeefs smeek om vergiffenis voor het leiden van een goed, maar goddeloos leven. Hoe sterk moet je je menselijkheid onderdrukken om met een straight face in God en de quran te blijven geloven? Of heb je misschien echt geen empathisch vermogen...
ff wat anders... ik was gister in de Sisyphos in Berlijn. Wat een dikke tent is dat zeg!! Ze hebben een soort creatieve binnenplaats waar je kunt chillen in de zon terwijl er ambient wordt gedraaid, en later in de nacht opent de grote zaal waar ZULKE SNOEIHARDE TECHNO wordt gedraaid dat je oren er binnen een straal van 100 meter al beginnen te klapperen 
man man man wat heb ik een spierpijn hey... zwaar kicken 
man man man wat heb ik een spierpijn hey... zwaar kicken Mijn vraag was meer; aan de hand van wat precies bepaalt iemand, of kom je tot de conclusie, dat welke straf van God dan ook in het hiernamaals, buitenproportioneel is?
Zonder God, die jou uitsluitsel zou geven erover, heb je namelijk niets om die conclusie aan vast te pinnen, behalve dan je eigen gevoelens/meningen.
En wat je gevoel je zegt kan niet genomen worden als 'zekerheid van kennis'.
Dus jij kunt wel zeggen "dat zou God nooit doen", maar heeft God je dat laten weten, of is het slechts een vermoeden, of een hoop (dat het niet zo zal zijn)?
De reden dat ik ooit begonnen ben me in dit alles te verdiepen, is dat ik zo rond mijn 17e een mystieke ervaring heb gehad, aan het einde van een paddotrip (dus juist toen ik ervan was bijgekomen, en weer zo goed als nuchter was). Daarvoor had ik nauwelijks interesse of überhaupt ook maar een flauw benul van dat zoiets bestond of mogelijk was. Werd er compleet door verrast. Dus toen is er iets gebeurd dat m'n blik heeft geopend die anders nu hoogstwaarschijnlijk nog steeds dicht was gebleven, al weet je dat natuurlijk nooit zeker. Kan het wel proberen te beschrijven, maar dat doet afbreuk aan hoe het was. Was iig een heel verlichtende, indrukwekkende ervaring die m'n ogen heeft geopend voor 'meer'. In die tijd kwam ik in feite ongeveer net van de middelbare school, had er niks geleerd, boeken lezen interesseerde me geen drol en ik was alles behalve leergierig. Maar na die ervaring had ik juist een grote behoefte gekregen aan boeken te gaan lezen. Werd er als het ware zowel intellectueel als spiritueel door 'geactiveerd'/geopend. Toen kreeg ik interesse literatuur over dat soort zaken.. en een goeie maat van me destijds, met eenzelfde soort ervaring, daar kon ik veel mee bespreken daarover. Gingen er samen boeken over lezen, daar over lullen vaak samen en ging toen ook samen met hem in de loop der tijd ayahuasca-ceremonies bijwonen in Amsterdam (na al een hoop verdieping in shit om uiteindelijk dáár op uit te komen
). Daarbij ook weer van dat soort ervaringen gehad dat de band ermee versterkte. Van het één kom je dan een beetje in het ander, je leest van alles, probeert van alles (zoals meditatie, bidden, rituelen etc.).. Ik kwam toen ook in aanraking met dat boek van Pim van Lommel, en later dat boek van Bob Coppes, waarin informatie uit BDE's vergeleken worden met claims van de 5 grote wereldreligies over de grote levensvragen, waardoor ik op het pad van de religies uitkwam.. Toen de cursus in wonderen; een religieuze/spirituele leer dat claimt van Jezus Christus af te komen via channeling van een hoog-leraar(es) in de psychologie. En ergens toen ook kwam dit topic ooit een keer in beeld geloof ik. Toen had ik al een stevige ondergrond en basis inmiddels van persoonlijke ervaringen, ervaringen van anderen en een compleet uiteengezette leer dat zich ook als 'van God afkomstig' uitgaf. Dus, daar is mijn basis en daar zijn mijn toetsstenen... zeker niet op niks gebaseerd dus, of maar gebaseerd op gevoelens en vermoedens. Een basis die jij waarschijnlijk niet eens hebt (das niet laatdunkend bedoeld verder)... Op basis van dat alles, ben ik tot mijn 'gods-concept' gekomen, en kan ik me haast niet voorstellen dat de aard van de (hogere) werkelijkheid een karakter heeft als dat van een oud-testamentische of islamitische reeks van openbaringen. Wat niet wil zeggen dat ik de hel uitsluit. De hel bestaat m.i.. ook in mijn eigen (eenmalige) ervaring.. alleen ik zie het als een bang-maak-fabeltje om grote massa's te leiden door te beweren dat je om allerlei regeltjes en dogma's te 'overtreden' in de hel komt als je dit niet strikt volgt. Dat is in mijn mening onzin... bedoeld om het volk te leiden... tikkeltje politiek van aard eigenlijk...
Toen ik me dan in religie begon te verdiepen, sprak het me niet echt aan omdat het allemaal veel te menselijk op me overkwam; stukken waarin mensen gewoon oorzaken toeschrijven aan wereldse gebeurtenissen; interpretaties daarvan als zijnde 'door God verkregen'; plagen en rampen interpreteren als straffen van God, zoals men in vroegere tijden deed toen er nog geen kennis was van de complexe werking van weer en klimaat bijvoorbeeld. De toornige wraakzuchtige god heeft me nooit realistisch geleken om tal van redenen...
Maar goed, dit dus.
We hebben deze discussie natuurlijk al 100 keer gevoerd, maar vooruit, het blijft leuk
Je hebt gelijk dat gevoelens en meningen geen absolute zekerheid bieden. Dit feit gebruik jij om ze daarop volledig overboord te gooien. Ieder mens met een gezond empathisch vermogen zal de hel geen gepaste straf vinden op ongeloof. Deze sterke intuïtie is voor mij genoeg om met hoge waarschijnlijkheid te zeggen dat een God die deze strafmaat wél toepast niet bestaat (en al zeker niet "barmhartig"is).
Jij volgt een andere lijn. God is voor jou een absolute zekerheid, net als de quran. In de quran staat de hel beschreven als straf op ongeloof (in al z'n gruwelijke details). Menselijke intuïtie zegt dat dit verkeerd is, maar dat gaat lijnrecht tegen de quran in. In plaats van te twijfelen aan de quran, neem jij de andere route en twijfel jij aan de menselijke intuïtie, hoe sterk deze ook is. Zo is het plaatje aan jouw kant kloppend, maar de prijs die je ervoor betaalt is niets minder dan je menselijke gevoelens, meningen en intuïtie. Alles wordt immers aan de kant geschoven voor God en de quran.
ff serieus... tot in de lengte van dagen wordt mijn gezicht herhaaldelijk eraf gebrand, terwijl ik God vergeefs smeek om vergiffenis voor het leiden van een goed, maar goddeloos leven. Hoe sterk moet je je menselijkheid onderdrukken om met een straight face in God en de quran te blijven geloven? Of heb je misschien echt geen empathisch vermogen...
Goed verwoord.
Lees het net pas...Satan is de nieuwe herder.
In plaats van te twijfelen aan de quran, neem jij de andere route en twijfel jij aan de menselijke intuïtie, hoe sterk deze ook is.
Je geeft zelf al in het begin aan dat je vind dat ik gelijk heb; dat gevoel of intuïtie oid idd weinig zekerheid biedt bij dit soort dingen.
Ik zie het meer als de quote die ik gaf uit de film Gladiator: "What we do in life echoes in eternity".
Met het hiernamaals als een soort van spiegeling van het eerste bestaan.
Hoe lang dat duurt weet ik niet zeker, ik zou zeggen, voor zo lang God wil dat het duurt.
Menselijke intuïtie kan idd een goede leidraad zijn in veel gevallen, vaak heeft dat betrekking op aardse zaken, maar in dit geval is het een volkomen onbekend gegeven.
Dus wat jij denkt te voelen erbij is simpelweg niet gebaseerd op enige vorm van zekerheid (van kennis).
Het is je onbekend, en wat je erbij voelt zal niets veranderen aan de werkelijkheid (die jij nu niet weet).
Het is zoals het voorbeeld van buitenaards (intelligent) leven, wat Sysiphus aanhaalde.
Je kunt er een gevoel over hebben, je kunt misschien beweren dat je intuïtie je zegt dat er ergens daarbuiten wel leven moet zijn, je kunt hier zelfs een kansberekening in de vergelijking gooien..
Uiteindelijk maakt dat alles niets uit en moet je inzien dat je de realiteit erover niet kent.
Je weet pas zeker dat er leven bestaat buiten de aarde wanneer je het vindt, of wanneer zij ons zouden vinden.
Je kunt ook niet met enige zekerheid beweren dat het er niet is, tenzij je letterlijk in elke plek in het hele universum gezocht hebt en niets gevonden hebt.
Als jij niet gelooft dat ongeloof bestraft kan/zal worden, dan is dat gewoon jouw mening.
Als jij vindt dat de straf buitensporig is en niet past bij de overtreding, en jij zal niet geloven in God waarschijnlijk niet eens zien als een overtreding, dan is dat slechts jouw mening, zonder bewijs.
Ik heb reden te geloven dat God dmv openbaring de mensheid waarschuwt tegen de hel en Hij zegt dat ongelovigen daar naartoe gaan.
Dat is voor mij in ieder geval (ik snap dat dit niet voor jou geldt), een objectieve bron van informatie, en geen kwestie van geloven of niet geloven; het is waar.
“Fear the fire, which is prepared for the disbelievers.” - Qur'an
Het staat overigens volkomen los van mijn gevoel van empathie, en die bewering heeft iets irrationeels.
Wat jij doet is je emotie laten bepalen wat waar is en wat onwaar is, en ik accepteer die manier van oordelen niet of iig neem ik dat niet als uitgangspunt.
Wat men er ook van denkt of over gelooft of de conclusies die mensen voor zichzelf trekken verandert niks eraan.
Het is aan God.
De reden dat het losstaat van mijn gevoel van empathie en waarom het niet heel logisch is om te zeggen, is omdat ik het zie als een onveranderbaar feit; werkelijkheid/realiteit/waarheid.
Het is alsof ik jou zeg dat ze in een land ver weg 20 jaar celstraf geven voor bijvoorbeeld diefstal, en dat jij zo opgegroeid bent dat je het raar zou vinden dat men die straf zou geven voor die overtreding.
En dan zeg je tegen mij hoe erg je het vindt dat die dieven daar zo lang de cel in moeten, sterker nog, je vindt dat zo buiten proportioneel dat je weigert te geloven dat men daar echt die straf geeft voor diefstal.
Als ik dan zeg dat ik het wel geloof, misschien omdat ik iemand uit dat land gesproken heb die me die informatie gaf, dan beweer jij opeens dat ik geen inlevingsvermogen heb.
Zo werkt het niet he
mijn empathisch vermogen staat los van het feit.En dit voorbeeld klopt niet helemaal, omdat elke gelijkenis die we in een voorbeeld trekken tussen God en schepping per definitie al niet helemaal gelijk gaat zijn.
In het geval van God betreft het (vanuit mijn perspectief) een absolute waarheid.
Dus als jij geen bewijs hebt voor jouw meningen erover en alles voortkomt uit intuïtie, dan is dat al een zwak tegenargument.
Als je dan ook nog eens beweert dat het accepteren van het bestaan van de hel inhakt op mijn menselijkheid en op mijn empathisch vermogen, dan is dat (hoe ik het zie) dubbel onlogisch.
Je hebt geen bron van kennis die je meningen erover kan bevestigen en zodoende is het niets dan een mening, waar ik weinig mee kan om eerlijk te zijn.
Dozart vertelt over hoe hij tot zijn conclusie gekomen is en beroept zich op persoonlijke ervaringen die hij deelt met andere mensen.
Is dat een objectieve bron?
Van wie komt die informatie?
Hoe weet je dat het afkomstig is van God en niet een product is van de werkingen van je brein op de paddo's?
Wanneer het brein een potentiele dood nadert worden in het brein bepaalde plekken geactiveerd die ervoor zorgen dat mensen een wit licht zien en stoffen (in het brein) komen vrij die in verband staan met "goed" voelen.
Het is wetenschappelijk aangetoond dat dit plaatsvindt in extreme situaties, en hoe men dat dan interpreteert (wanneer herstel optreedt en de dood uitgesteld wordt) is afhankelijk van het individu.
En ik kan niet accepteren dat mensen pas een 'goddelijke' ervaring kunnen hebben wanneer ze externe, vreemde stoffen toegediend krijgen die helemaal niet standaard zijn in onze voeding.
Met andere woorden; ik geloof niet dat God mensen op die manier pas in staat stelt Hem 'te ervaren', of inzicht te krijgen in universele waarheden.
Dat zou enorm vreemd zijn, aangezien het niet de standaard is en de meeste mensen nou eenmaal niet in contact komen met hallucinerende of geestverruimende middelen.
Ik zeg hiermee helemaal niet dat het 100% onbetrouwbaar is, of dat het onmogelijk is om iets soortgelijks te ervaren, maar het blijft een nogal shady basis voor kennis.
Bewijs maar eens dat die psycholoog dmv channeling in contact kwam met Jezus.
Ik bespeur (om eerlijk te zijn, en gebaseerd op jaren interactie met jullie) ook niet die overtuiging en toewijding aan één specifiek pad en aan God, in jullie, wat ik wel zie bij moslims.
Dus je kunt wel zeggen, Dooz, dat jij, net als ik, een objectieve bron denkt te hebben, maar ik zie dat meer als een handige reactie op wat ik zei over zo'n objectieve bron.
Want je praat er nooit over, je hebt het nooit écht over God, je hebt geen bron, geen boek, geen profeet die je kunt quoten.. je gelooft volgens mij niet eens in openbaring of in profeten.
Nu haal je ineens iemand aan die iets gechanneled zou hebben, wat een modern woord is voor inspiratie van God, oftewel; openbaring.
Is dat een objectieve bron?
Wat is zijn bewijs?
Hoe kunnen we het testen?
Of moeten we het accepteren omdat het fijner klinkt?
Wat als iemand paddo's neemt en een compleet andere ervaring heeft, die de waarheid van jouw ervaring tegenspreekt en/of uitsluit?
Wiens ervaring (op de drugs, want dat is wat het is aan het eind vd dag) is dan waar?
Idd een interessant onderwerp en food for thought, ook voor mij hoor, ik hou ook wel van dit soort (btje pittige) onderwerpen, en ik snap jullie 'problemen' er mee ook wel.
In the end; God knows best.
En wiens overtuigingen dan ook waar zijn, we moeten toe kunnen geven dat we geen absolute kennis hebben, zeker niet over dit onderwerp.
In mijn ogen heeft God er uitsluitsel over gegeven en dat is voldoende.
Het stoort me lichtelijk, moet ik zeggen, dat jullie geen ehm.. uitgestippelde religie hebben die ik zelf een keer kan bekijken.
Het is geen geheel wat even gepresenteerd kan worden; het zal een mengelmoesje zijn van ervaringen, meningen, verschillende filosofieën en religies.
Dat maakt het voor mij lastig om het kritisch te bekijken, wat jullie wel bij mij kunnen doen (en dat is ok), maar laten we eerlijk zijn; het is ook btje makkelijk voor jullie
Geen definitief boek van God, geen overtuigende bronnen (menselijk), geen theologie die vaststaat, geen profeten.
Ik zeg niet dat het zo onoverzichtelijk is voor jullie, maar zo is het voor mij in ieder geval.
Dat zal wel mede een reden zijn voor waarom Islam steeds besproken wordt; omdat dat echt een religie is en uitgewerkt kan worden, met een immense literatuur en alles.
Wat als ik jullie overtuigingen eens onderwerp aan kritische vragen en jullie alsmaar vraag om uitleg en bewijzen?
Maar dat is voor mij lastig, omdat het allemaal zo verborgen is en jullie meningen/overtuigingen vaak pas opgehelderd worden wanneer ze in relatie met Islam gegeven worden.
Bijna altijd tegenstrijdig trouwens, zelden in overeenstemming - altijd dat conflict.
Sterker nog; dat is hoe Islam in de wereld staat tegenwoordig.
Niet-gelovigen hebben het meeste strijd met Islam; buddhisme, hinduisme, christendom, enzovoort.. zij komen de ongelovige wereld (om het ff zo te noemen) vaak tegenmoet.
Het is altijd Islam die 'dwarsligt', die dingen niet klakkeloos overneemt en accepteert en hier is weer sprake van perspectief..
Voor jullie wil dat iets zeggen, en voor mij zegt het ook iets, maar ook dat zal tegenstrijdig zijn.
De religie van God is in conflict met de goddeloze wereld - mijn perceptie.
En wat is dan jullie kijk erop?
Je kunt moeilijk zeggen dat Islam een goddeloze religie is, gezien hoe belangrijk God is voor moslims, of je het nou eens bent met ons concept van God of niet - moslims nemen God serieus.
En de rest vd wereld dan, in al zn verscheidenheid en met al zn onderling conflicterende religies en overtuigingen?
Is de niet-Islamitische wereld op het pad van God?
Ik zie jullie overtuigingen juist als puur menselijk en niet afkomstig van God; meestal gebaseerd op gevoel, subjectieve moraliteit, tijdsgeest, onzekere bronnen, meningen, etc.
laatste aanpassing
Wat een plakkerige hitte vandaag 
Ik heb reden te geloven dat God dmv openbaring de mensheid waarschuwt tegen de hel en Hij zegt dat ongelovigen daar naartoe gaan.
Dat is voor mij in ieder geval (ik snap dat dit niet voor jou geldt), een objectieve bron van informatie, en geen kwestie van geloven of niet geloven; het is waar.
Hmmmm... ik weet dat je bewijzen ziet voor het bestaan van jouw godsconcept en voor de waarheid van de quran. Heb jij daarnaast mystieke / persoonlijke / religieuze ervaringen gehad? Jij werd pas serieus moslim later in je leven, correct?
laatste aanpassing