Uitspraak van verwijderd op dinsdag 17 april 2012 om 03:10:
Tis n kwestie van perspectief en/of perceptie
Of instelling misschien
Dingen van n andere kant leren bekijken
In plaats van negatief denken het positieve ervan in proberen te zien
Gemak en ongemak gaan samen
Als je n gazelle op tv ziet die door n leeuw gevangen is en dood gemaakt wordt voel je iets van medelijden (als je btje n hart hebt)
Aan de andere kant kunnen de leeuwin dr welpen moedermelk krijgen door die maaltijd
Dus ik denk dat je t leven van die 2 kanten moet zien, er is zeker tragedie in de wereld en lijden, enz. maar daar tegenover staat weer geluk en plezier
Waarom is er ongemak in de wereld?
Das gewoon hoe t is denk ik, heeft misschien meer te maken met acceptatie dan met beargumentatie
Rust vinden in t feit dat God het zo wil, ipv verwarring en ontreddering (fuck me, is dat n woord?)
Het maakt niet uit in welke staat je verkeert, er is altijd n ergere staat om in te zijn en dat alleen zou al n reden zijn om tevreden te zijn, ongeacht hoe t leven op n willekeurig moment is voor je
Als het lange tijd ontzettend goed ging bij de Moslims van vroeger werden ze nerveus, omdat ze wisten dat ongemak volgen zou
En als het slecht ging hoopten ze dat t snel nog slechter zou gaan, want na n tijd van extreem ongemak moet gemak volgen
Tis als de overgang van nacht naar dag, het donkerste moment vd nacht is vlak voordat de witte lijn aan de horizon verschijnt en de ochtend aanbreekt (althans, dat klinkt mooi)
Dit is geen gepredik, dit is de realiteit
Je verkeert oftewel in n staat van gemak, of in n staat van ongemak
Ik snap niet waarom je vraagtekens zou zetten erbij, bij dankbaar zijn
Je hebt je vrije wil, je hebt je bewegingsvrijheid, je hebt je ervaringen, herinneringen, je hoop, je dromen, je doelen..
God vrezen is voor de dwazen en God vrezen is voor de ware gelovigen
"Shouldn't I be thankful to my Lord?"
Zei Mohammed(saw) toen Aicha(ra) hem vroeg waarom hij iedere nacht uren lang stond te bidden, tot zn voeten opgezwollen waren, terwijl andere mensen sliepen
Ze zei dat hem het paradijs beloofd was door God en vroeg hem waarom hij toch zo lang bleef staan elke nacht, tot God biddende
Abdullah is n eervolle titel, want alleen de slaaf van God is echt vrij
Kwestie van perceptie
Als ik dat soort vragen opgooi, spreek ik niet altijd namens mezelf hoor. Maar ik denk bij 'het leven bekijken' niet vanuit een eenmalig leven op aarde. Dat brengt met zich mee dat ik ook veel naar andere levens dan die van mezelf kijk met de gedachte 'in die situatie kan ik ook terecht komen ooit'. Dat maakt dat ik eerlijk naar het leven kijk die individuen doormaken zonder het te verbloemen met 'positive thinking'. Dat is echter niet per sé een weerspiegeling van m'n eigen aard of toestand.
Verder kan ik me er wel hier en daar in vinden. Je verkeert idd ofwel in een staat van gemak ofwel in een staat van ongemak, en dat wisselt elkaar af en door het een kun je het ander gaan waarderen, en daar zou dankbaarheid uit voort kunnen komen. Het is ook niet zo dat ik niet blij ben met dingen en m'n zegeningen nooit tel, maar dankbaarheid als vanzelfsprekendheid vind ik toch wat moeilijk, omdat ik het leven niet kan zien als een gegeven kadootje, maar als iets waar je simpelweg in terecht komt, en waar je wellicht wel totaal je draai niet in kan vinden. Voor velen is het een drama. Niets voor niks maken er dagelijks mensen een einde aan hun leven. Niet leuk om over na te denken misschien, maar wel realiteit.
De gedachte dat je dankbaarheid moet tonen komt voort uit de grondslag dat je God moet aanbidden als de geweldige schepper waarvoor Hij alle lof zou moeten verdienen om z'n grootsheid dit alles te kunnen maken. Dat moet een soort gevoel van nietigheid inboezemen, en daardoor ontzag, en daarom dankbaarheid. Maar ja, wat is de waarheid dan? Is het nu Gods trotse schepping, of een ongelukkige samenloop van omstandigheden die heeft geleid tot een soort zondeval? Daar vloeien behoorlijk verschillende wereldbeelden uit voort. Het één is zeker niet het ander.
Het is wat het is verder. Gelukkig is er in ieder geval de mogelijkheid om te genieten en vreugde te ervaren, en niet te vergeten: muziek. Je zal me niet horen klagen verder.

Maar ik kijk ook gewoon eerlijk naar de wereld die ik zie en vress voor wat wellicht allemaal nog komen gaat (whether it's now or in a next life

)