Uitspraak van verwijderd op maandag 16 april 2012 om 14:36:
mag God zoiets beslissen?
Even ongeacht het onderwerp, puur en alleen op die vraag reageren..
Hoe bedoel je "mag God?"
God mag alles
Stel je eens n God voor die iets niet mag doen
Wat hou je dan over?
Kun je dat nog wel God noemen?
Course not
God kan en mag doen wat God wil, vandaar het woord "God"
Iets mogen of niet mogen doen houdt in dat je verantwoording af moet leggen bij iemand die is als jij
Het houdt in dat je beperkingen en limieten hebt
Dat je het eerst moet vragen, of erover moet praten, overleggen, discussieren
Dit is niet van toepassing op God, omdat Hij 1 is en Hij van niets en niemand afhankelijk kan zijn en alles en iedereen afhankelijk van Hem is (Schepper - schepping)
Er is geen andere God naast Hem, Die Hem iets zou kunnen verbieden of verplichten te doen
Tenzij je gelooft in dualisme, in t bestaan van 2 goden, wat ik onzinnig vind, omdat beide dan beperkt zijn in hun kunnen en dat maakt hen allebei niet langer "God"
Uitspraak van verwijderd op maandag 16 april 2012 om 13:44:
En wat er dan door mijn hoofd speelt is het volgende..Bepaalt God wie er leeft of sterft?
en zo ja.. (bij sterven dus).. hoe kan hij dat rechtvaardigen? (naar mij toe}
Ik kom uit het zuiden ben katholiek opgevoed..maar..
Tuurlijk bepaalt God alles
Dit is niet meer dan logisch en passend, in mijn concept van God tenminste
Er is geen andere optie
De Schepper brengt leven in t bestaan en laat het sterven
Als Hij wil dat iets bestaat zal datgene bestaan en er is niets of niemand die het (in het) bestaan (komen) van dat ding dan kan tegenhouden
Als Hij wil dat n mens sterft zal die mens sterven, ongeacht de leeftijd
Hij is geen verantwoording nodig naar niets of niemand toe, want Hij is God
Zonder Zijn wil zou die persoon die stierf nooit bestaan hebben, die schepping behoort aan Hem en Hij kan alleen maar volledige controle en macht hebben over Zijn eigen schepping
Als je zoveel van die persoon hield, dan wees Hem dankbaar, want Hij schiep diegene waar jij zoveel liefde voor voelde (en zelfs na diens dood nog steeds liefde voor voelt)
En wanneer Hij diegene dan doet sterven, dan vraag Hem om vergiffenis voor diegene
Je hoeft geen reden te hebben voor waarom iemand moest sterven
Alles wat is zal vergaan, alles wat geboren wordt zal zonder uitzondering sterven
Alles is hoe t is, sommige mensen sterven jong, anderen oud
In de Qur'an staat: "And He gives you all kinds of things that you implore Him for. If you count GOD's blessings, you can never encompass them. Indeed, the human being is transgressing, unappreciative."
Die zin is waar, is t niet?
Je vraagt verantwoording voor het sterven van geliefden, maar kijk wat er tegenover staat
Het feit dat je geliefden hebt
Je kunt de gunsten van God nooit omvatten
Simpele dingen, waar je nooit bij stilstaat, waar de mens in t algemeen niet bij stilstaat, ondankbaar voor is
Dat je ogen hebt die zien, kleuren, geuren, lippen die proeven, kunnen kussen
Ademhalen, een hele wereld buiten jou om van te genieten, om te beleven
Het feit dat je lichaam functioneert zonder dat jij er bewust mee bezig bent
Je hart pompt van je begin tot je einde bloed door je lijf, je hart doet dat.. JIJ doet dat niet bewust, je hebt er geen controle over, het wordt gedaan voor je.. dat is n gunst van God
Zoveel om dankbaar voor te zijn.. waarom klagen?
Daarom noemen we God Ar-Rahmaan
Dat betekent dat Hij barmhartig is, in de zin van dat Hij ons geeft op aarde wat we nodig hebben
Zoveel dat je t niet eens allemaal op zou kunnen noemen, er ontgaat je zoveel..
Dat we op n steen door de ruimte suizen en met n enorme snelheid ronddraaien en toch rustig en kalm rechtop kunnen wandelen
Alles is er omdat Hij genadig is
Het is Zijn creatie, elk onderdeel, van de grootste sterren tot de kleinste insecten
Hij is de Bezitter, Hij houdt alles in stand.. dus Hij heeft alle recht om te doen wat Hij wil
Dit is juist logisch en niet onlogisch, dit is niet alleen redelijk, het is hoe het moet zijn
Iets anders dan dat zou resulteren in n zwakke, afhankelijke God en dat kunnen we dan niet langer God noemen, per definitie
"No vision can grasp Him, but His Grasp is over all vision. He is the Most Subtle and Courteous, WellAcquainted with all things."
Dit verwoord die absolute macht van de Schepper over Zijn schepping heel mooi
En het laat zien wat ons concept van God zou moeten zijn
Als geen zicht Hem kan bereiken of vangen, dan betekent dat dat Hij niet n lichaam is, waar fotonstralen op afkaatsen en dus zichtbaar zou kunnen zijn voor alles en iedereen met ogen
God is dus niet iets materialistisch
Tegelijkertijd is al het zicht van alles en iedereen met ogen volledig onder controle van Hem
Hij weet wat alles met ogen ziet, plus Hij ziet meer dan dat, Hij ziet alles
Wat wederom inhoudt dat Hij geen fysieke ogen heeft als wij, want dan zou zicht automatisch beperkt zijn
We zien slechts de lichtstralen die in onze lenzen vallen, we zien slechts oppervlakten die weerkaatsen
Zijn zien is niet als ons zien en ons zien is n gunst van Hem, n gift, als Hij wil kan Hij ons zicht wegnemen en dat zou nooit onrechtvaardig zijn, want het is van Hem, Hij bezit het, Hij gaf het, het is niet écht ons zicht
"Does he (mankind) think that no one sees him?
Did We (God) not give him two eyes?
A tongue and two lips?"
Tis zo simpel, maar krachtig en mooi omschreven
Dat de mens vaak dingen doet omdat ie denkt dat ie alleen is en er mee weg kan komen, aangezien er niemand is die hem ziet
En dus de retorische vraag.. denkt de mens dat niemand ziet, terwijl hij zichzelf nooit het zicht heeft gegeven.. dat zijn 2 ogen n gift zijn
Het is niet de natuur die jou je ogen en je zicht geeft, de natuur is n verzamelnaam voor de dingen om ons heen, geen bewuste, levende entiteit
Evolutie is n proces dat de ontwikkeling van leven beschrijft, geen entiteit op zichzelf die dingen kan beinvloeden
En de individu vormt zn eigen lichaam niet, met de miljarden complexe eigenschappen.. het is God Die jou je ogen gaf en je zicht
Tuurlijk ziet Hij dan alles, dit is weer logisch, voor iemand die helder ziet iig
Vandaar dat die vragen retorisch zijn zodra je er dieper over nadenkt
Dit alles komt als genade van je Heer, dankbaarheid is op zn plaats
"(en gaf Hij je geen) tong en 2 lippen?"
Why dat daar?
Gewoon om iets te benoemen?
Nee tuurlijk niet, je tong en je lippen, zodat je dankbaarheid kunt uitspreken voor alles wat jou gegeven is
Wetende dat alles wat je hebt gegeven is uit Zijn genade en dan wordt het logisch dat Hij kan nemen wat Hij wil, zonder dat wij vragen om uitleg of verantwoording eisen van Hem
Ik denk dat dit in de kern van alle grote religies zit hoor
Imam Al Ghazali zei dat niets op deze wereld echt van hem was
Hij zei.. als je op n schip zit, midden op zee, en het schip zinkt en alles gaat verloren
Het enige op de hele wereld wat jij min of meer bezit, het enige wat enigszins van jou is, zijn die dingen die in die situatie niet van je weg kunnen drijven en in t donker in de diepte onder je zouden verdwijnen
Je lichaam
En zelfs dat lichaam zou kunnen verdrinken en zinken en wegdrijven van 'jou', van jouw ziel
Want die 'ik' is meer dan het lichaam, het is iets anders dan het fysieke lichaam
Er is geen structureel verschil als iemand sterft, de moleculen zijn er nog, ze bestaan nog
Wat is t dan waar je verdriet om hebt als iemand sterft?
Wat is het wat weg is?
Het lichaam is er nog, de huls bestaat nog
Tis de ziel die weg is, die 'ik' in n ander, waar je van hield
Dat is wat van jou is, wie jij bent
En wie schiep zn eigen ziel toen hij niet bestond?
Niemand, want dat is onmogelijk
Iets dat niet bestaat kan zichzelf nooit in t bestaan brengen
Dus is het God Die de ziel schiep
En als t lichaam sterft moet de ziel terugkeren naar Hem
Alles behoort aan Hem toe
Dit is denk ik in lijn met diepe spiritualisme wat je vind in Buddhisme en zelfs de vroege Christelijke stromingen
Sorry voor t hele verhaal

en ik weet dat veel mensen t oneens zullen zijn met veel hiervan, das ok..