12 volgers · 61773x bekeken
Solipsisme is zeker niet een zelfbeeld. Dan zou elke vorm van religie/geloof een zelfbeeld zijn.
Meer in de zin van wat je zou zijn
Ik ben geen Solipsist, geen boeddhist, geen taoist, geen christen..
Het zijn allemaal denkbeelden. Als er geen denkbeeld meer zou zijn, zou ik dan weg zijn?
Het ik-beeld wel, maar het wezelijke niet..
Hoe kun je datgeen zijn, wat je denkt dat je bent? Veranderd een zelfbeeld niet constant?
laatste aanpassing
Meer in de zin van wat je zou zijn
Ik ben geen Solipsist, geen boeddhist, geen taoist, geen christen..
Het zijn allemaal denkbeelden. Als er geen denkbeeld meer zou zijn, zou ik dan weg zijn?
Het ik-beeld wel, maar het wezelijke niet..
Hoe kun je datgeen zijn, wat je denkt dat je bent? Veranderd een zelfbeeld niet constant?
Met uitzondering op enige nuances, blijft circa ~85/90% hangen op een dergelijk zelfbeeld voor een overgroot deel van die persoon zijn leven. Dat komt onder andere door de invloeden van de regulering voor een bepaalde tijd. Hoe meer "ik" je bevat, des te groter de kans op een statisch zelfbeeld.
Natuurlijk is deze formulering enkel mijn speculatie (met uitzondering op de statistieken), en niet te vergeten visie in het geheel op dit moment. Maargoed, ik ben voor zelfactualisatie, en een dynamisch denkpatroon is dan aannemelijk.
Met uitzondering op enige nuances, blijft circa ~85/90% hangen op een dergelijk zelfbeeld voor een overgroot deel van die persoon zijn leven. Dat komt onder andere door de invloeden van de regulering voor een bepaalde tijd. Hoe meer "ik" je bevat, des te groter de kans op een statisch zelfbeeld.
Inderdaad. Het grootste "statische zelfbeeld" is wie hij/zij is, waar hij/zij geboren is etc etc.
Daarnaast heb je ook nog denkbeelden als eer, macht, trots, meningen etc. Velen verdedigen dit ook, maar waarvoor?
laatste aanpassing
Het grootste "statische zelfbeeld" is wie hij/zij is, waar hij/zij geboren is etc etc.
Als je verwijst naar "Nature versus Nurture"" dan ja. Het probleem vind ik persoonlijk dan in de 'nature' liggen. Om jezelf te realiseren naar je volledige potentie vraagt om een enorme hoeveelheid nieuwsgierigheid.
Het probleem in 'nurture' is hoogstwaarschijnlijk de angst voor veroordeling. Het blokkeert je mentale ontwikkelling. Daarnaast ontwikkeld het overgrote gedeelte van de wereldpopulatie zich amper in verband met een dogmatische opvoeding wat resulteert in absolutisme.
Als ik dat toepas op bijvoorbeeld een democratie, dan zou ik zeggen; "goed idee" maar, we zijn er nog niet klaar voor. We worden als gelijken geboren, en als ongelijken behandeld.
Maar ach, als je de dingen zo begint te bekijken verander je vanzelf in een solipsist. Dan hebben we het ego nog niet eens aangebroken.
Zoveel variabelen, en dan denken we dingen te weten, de arrogantie is om te huilen.
Relativatie is de grootste slet....
Als ik dat toepas op bijvoorbeeld een democratie, dan zou ik zeggen; "goed idee" maar, we zijn er nog niet klaar voor. We worden als gelijken geboren, en als ongelijken behandeld.
We handelen zelf ook als ongelijken. Wel blijven we altijd gelijkwaardig.
Nope, denk ook niet dat we elkaar wat nieuws te vertellen zouden hebben. "Everything is connected, you know?" 
Diepe respect voor hem, laat ik dat voorop stellen. Maar ik denk niet dat een fysieke ontmoeting iets bijdraagt; geestelijk hebben we elkaar al een ontelbaar aantal keren ontmoet.
Diepe respect voor hem, laat ik dat voorop stellen. Maar ik denk niet dat een fysieke ontmoeting iets bijdraagt; geestelijk hebben we elkaar al een ontelbaar aantal keren ontmoet.
laatste aanpassing
Nope, denk ook niet dat we elkaar wat nieuws te vertellen zouden hebben. "Everything is connected, you know?"
Diepe respect voor hem, laat ik dat voorop stellen. Maar ik denk niet dat een fysieke ontmoeting iets bijdraagt; geestelijk hebben we elkaar al een ontelbaar aantal keren ontmoet.
Dat weet ik en besef ik
Ik heb ook diep respect voor hem, maar voor de rest is hij net als jij en ik een gewoon mens.
Het denken creëert de verbeelding dat hij specialer is, terwijl er geen wezelijke verschillen zijn.
laatste aanpassing
Dat weet ik en besef ik![]()
Ik heb ook diep respect voor hem, maar voor de rest is hij net als jij en ik een gewoon mens.
Het denken creëert de verbeelding dat hij specialer is, terwijl er geen wezelijke verschillen zijn.
Dat klopt en dat is ook hetgeen wat mij zo bevalt aan het Boeddhisme; ik denk er namelijk exact hetzelfde over.
Het enige verschil is denk ik dat de Dalai Lama nog veel meer wijsheid, inzicht en innerlijke vrede heeft en daarom is hij een voorbeeld voor mij. Niet als geestelijk leider, maar als mens.
Denken, is zo buitengewoon vermoeiend dat velen de voorkeur geven aan oordelen.
Zware tijden blijven niet, sterke mensen wel.
Bij de meeste mensen berust het ongeloof in de ene zaak op blind geloof in een andere.
Wie niet in staat is een fout te maken, is tot niets in staat.
Kijken met je hart is geluk zien.
Niet omdat de dingen moeilijk zijn, durven wij niet, maar omdat wij niet durven zijn de dingen moeilijk.
Met genoeg karakter heb je weinig behoefte aan bezit.
Wie de gebreken ven de geliefde niet als deugden beschouwt, bemint niet.
Ons leven is wat onze gedachten ervan maken.
Zware tijden blijven niet, sterke mensen wel.
Bij de meeste mensen berust het ongeloof in de ene zaak op blind geloof in een andere.
Wie niet in staat is een fout te maken, is tot niets in staat.
Kijken met je hart is geluk zien.
Niet omdat de dingen moeilijk zijn, durven wij niet, maar omdat wij niet durven zijn de dingen moeilijk.
Met genoeg karakter heb je weinig behoefte aan bezit.
Wie de gebreken ven de geliefde niet als deugden beschouwt, bemint niet.
Ons leven is wat onze gedachten ervan maken.
Je kunt je gedachten niet stoppen
Je kunt alleen stoppen hen te geloven
En zodra je stopt met je gedachten voor het werkelijke aan te zien, je ermee te indentificeren;
ze gewoon voorbij laten trekken als een wolk aan de hemel, dan pas zul je innerlijk stil en vredig raken.
laatste aanpassing
We denken dat willen de bron is van onze voldoening,
maar het is in feite de bron van onze ontevredenheid
En zodra mensen iets hebben waarna al die tijd is verlangt, zijn ze nog niet tevreden
Want wanneer men ontevreden is, gaat men zoeken, verlangen, om de leegte op te vullen.
dat het ergens anders beter zou zijn, dat als ze datgeen hebben, dat ze dan werkelijk gelukkig zullen zijn. Het is allemaal schijngeluk
Geluk zul je daarom alleen maar hier en nu vinden wanneer er totale overgave aan het nu plaatsvind
Zoals Zen-master Dogen zei :
"If you cannot find the truth right where you are, where else do you expect to find it?"
laatste aanpassing
Het gaat er niet om dat je de ander de waarheid verteld, maar dat je je eigen waarheid onthult...
Zodra je denkt voor een ander, betekent dat dat je een vraag moet stellen...
Maak eens een zelfportret, ipv een ander slecht af te schilderen...
Af en toe moet je zo wijs zijn, om je verstand eens te verliezen...
Wie wil zoekt een mogelijkheid, wie niet wil zoekt een rede...
Pas als je jezelf met niemand vergelijkt, word je wie je bent...
Alleen iemand die pijn heeft haalt uit naar anderen...
Always shoot for the moon. Even if you mis it, you will still land between the stars...
Zodra je denkt voor een ander, betekent dat dat je een vraag moet stellen...
Maak eens een zelfportret, ipv een ander slecht af te schilderen...
Af en toe moet je zo wijs zijn, om je verstand eens te verliezen...
Wie wil zoekt een mogelijkheid, wie niet wil zoekt een rede...
Pas als je jezelf met niemand vergelijkt, word je wie je bent...
Alleen iemand die pijn heeft haalt uit naar anderen...
Always shoot for the moon. Even if you mis it, you will still land between the stars...
Sterker nog, wanneer geen gedachten zijn, zullen er ook geen oordelen plaats vinden
Oordelen komen voort uit het denken
True, maar dat is een stap verder, en niet bruikbaar voor de meeste onder ons
Het gaat mij steeds beter af gelukkig. Al vind ik het vaak nog heel vervreemdend. Dat ik probeer te denken, omdat ik eigenlijk nog wel gehecht ben aan denken, maar dat er gewoon niks meer in me opkomt omdat ik niet meer met woorden denk. Moet er nog een beetje aan wennen.
True, maar dat is een stap verder, en niet bruikbaar voor de meeste onder ons
Het gaat mij steeds beter af gelukkig. Al vind ik het vaak nog heel vervreemdend. Dat ik probeer te denken, omdat ik eigenlijk nog wel gehecht ben aan denken, maar dat er gewoon niks meer in me opkomt omdat ik niet meer met woorden denk. Moet er nog een beetje aan wennen.
Klopt, voor de meeste niet nee. De meeste mensen zitten vast in het denken in toekomst, iets waar deze maatschappij vooral op gebasseerd is. Mensen zouden zichzelf natuurlijk wel de vraag kunnen stellen waarom het voor hen niet mogelijk zou zijn bijvoorbeeld
Aan de andere kant zou het juist heel bruikbaar zijn, er is dan ruimte voor spontaniteit en creativiteit. Want wanneer er geen denken plaats vind, geen verzet, maar eenheid, kan alles vrij stromen.
Wat je zou kunnen doen is je gedachten gewoon observeren, ze zien komen en ze zien gaan, als een wolk die voorbij drijft. Als het ware toekijken, er afstand van nemen. Gedachten zullen dan steeds meer afnemen waardoor er ruimte komt voor rust en stilte in het zelf. Zo kan ik naar een boom kijken, aanraken, zonder dat het woord boom in me opkomt, of naar water kijken zonder enige vorm van oordelen. Het is er, en dat is het
Het heeft bij mij ook wel even geduurt, daar niet van
laatste aanpassing
Wat je zou kunnen doen is je gedachten gewoon observeren, ze zien komen en ze zien gaan, als een wolk die voorbij drijft. Als het ware toekijken, er afstand van nemen. Gedachten zullen dan steeds meer afnemen waardoor er ruimte komt voor rust en stilte in het zelf. Zo kan ik naar een boom kijken, aanraken, zonder dat het woord boom in me opkomt, of naar water kijken zonder enige vorm van oordelen. Het is er, en dat is het
Hmmm... ok ik probeer dit nog steeds allemaal te begrijpen. Even voorop gesteld: taal is een imperfect communicatiemiddel omdat het ervaringen opdeelt en in hokjes stopt. Ik denk dat je 't hier wel mee eens bent.
Bedoel je dan met het bovenstaande dat je je gedachten niet meer, ehh... vertaalt in taal, maar het laat bij de ervaring zelf? Op zich is dat wel een waardevolle manier van denken, aangezien je met woorden gewoon niet perfect de ervaring kan vatten.















