True, maar dat is een stap verder, en niet bruikbaar voor de meeste onder ons
Het gaat mij steeds beter af gelukkig. Al vind ik het vaak nog heel vervreemdend. Dat ik probeer te denken, omdat ik eigenlijk nog wel gehecht ben aan denken, maar dat er gewoon niks meer in me opkomt omdat ik niet meer met woorden denk. Moet er nog een beetje aan wennen.
Klopt, voor de meeste niet nee. De meeste mensen zitten vast in het denken in toekomst, iets waar deze maatschappij vooral op gebasseerd is. Mensen zouden zichzelf natuurlijk wel de vraag kunnen stellen waarom het voor hen niet mogelijk zou zijn bijvoorbeeld

Uiteraard bij een sollicitatie o.i.d, kun je natuurlijk wel weer gedachten op laten komen
Aan de andere kant zou het juist heel bruikbaar zijn, er is dan ruimte voor spontaniteit en creativiteit. Want wanneer er geen denken plaats vind, geen verzet, maar eenheid, kan alles vrij stromen.
Wat je zou kunnen doen is je gedachten gewoon observeren, ze zien komen en ze zien gaan, als een wolk die voorbij drijft. Als het ware toekijken, er afstand van nemen. Gedachten zullen dan steeds meer afnemen waardoor er ruimte komt voor rust en stilte in het zelf. Zo kan ik naar een boom kijken, aanraken, zonder dat het woord boom in me opkomt, of naar water kijken zonder enige vorm van oordelen. Het is er, en dat is het
Het heeft bij mij ook wel even geduurt, daar niet van

In eerste instantie liet ik me ook nog wel eens meeslepen met de denkenbeelden, of ging ik nadenken over de geesteloze toestand van zijn. Juist wanneer dat plaats vind, het denken over het denken, is er geen geesteloze toestand meer
