beter een leven zonder familie dan een leven zonder vrienden
... zonder mijn vrienden in mijn leven ... zou ik echt totaal gestoord zijn geworden
Toen ik jou lft had dacht ik er ook zo over
maar als het gebeurt leer je ermee leven..
klinkt heel hard, maar zo is het wel
... maar ouders in de vorm van mensen die achter je staan ... mis ik nog elke dag
Lijkt me vreselijk en onvoorstelbaar, mijn ouders zijn echt super belangrijk voor me
Natuurlijk heeft iedereen weleens van fuck off pa/ma laat mij m'n eigen leven leiden...Ik heb geen zin in die verplichtingen van feestdagen verjaardagen etc etc ...Onthou altijd 1 ding er komt een dag dat ze erg echt niet meer zijn * lees overleden* dan zal je nog vaak denken kon ik nog maar ff bij pa/ma langs om een bakkie te doen. Kon ik nog maar ff bellen vragen hoe het met pa/ma gaat?? Kon ik nog maar ff op mijn kamer zitten waar ik mijn jeugd heb doorgebracht.Vragen hoe ik was toen ik in de pubertijd zat en zo kan ik nog wel ff doorgaan..Je ouders hebben je op deze wereld gezet uit liefde ..Bij een tv krijg je 6 boekjes mee met uitleg...als je moeder bevallen is word er alleen tegen je ouders gezegd...Veel geluk ermee en je kan huis...Denk goed na voordat je er defentief een punt achter zet ..Maar onthou ook je ouders houden ONVOORWAARDELIJK van je ...en willen altijd het beste voor hun kind...
hebben ze het wel geprobeerd dan?
heb je nog wel afscheid genomen?
Sommige mensen....
life aint easy
me pa heb ik nooit gezien en toen ik 15 was kreeg ik van me moeder de keuze of mee in frankrijk gaan wonen of het hiet uitzoeken dus da hek maar gedaan...
maar da is wel de reden da ik da menskuh nooiit meer hoef te zien
Dat mag niet eens. Je ma had je niet in de steek kunnen laten, je had haar meteen moeten aangeven dan was er wel een stokje gestoken voor der verhuizing
hoe diep je ze ok haat er komt een moment da je ze mist en dan ist zwaar kut da ze er niet zijn.
ik ben van mening da het bij iedereen verdriet doet die da het
gewoon het gevoel van ouderlijke onvoorwaardelijke liefde die je mist. Dat je iemand hebt die je altijd wel een knuffel of steun kan geven wanneer nodig
er komt een moment da je ze mist en dan ist zwaar kut da ze er niet zijn.
Tuurlijk mis je ze.
Of iig; ik mis mijn vader ook. Of nou ja; Ik mis een vaderfiguur, want de klik tussen mij en mn stiefpa is niet zo geweldig.
Mn vader mis ik niet. Ik hoef maar aan de gebeurtenissen van toen te denken & het gemis is weer voorbij.
Ik mis een vaderfiguur, want de klik tussen mij en mn stiefpa is niet zo geweldig.
Mn vader mis ik niet. Ik hoef maar aan de gebeurtenissen van toen te denken & het gemis is weer voorbij.
da snap ik en ben ik het ook mee je eens maar je mist altijd iets als je nniet door een pa en een ma opgevoed bent denk ik
Er zijn af en toe momentjes dat het kut blijft maar dat is met elke vervelende ervaring in je leven zo.
het zal iets emo voor je zijn .. maar niet onoverwinbaar
Ik kan zelf veranderen, een ander kan ik niet veranderen dus ik leg me er deze keer maar bij neer.Misschien wel. Maar de reden waarom er geen contact meer is, geld waarschijnlijk véél zwaarder. Er zijn dan echt wel genoeg redenen/argumenten te bedenken waardoor het tóch beter is om het contact te verbreken. Believe me.
Ik was echt dood ongelukkig op mn 15e.. En sinds ik het contact verbroken heb, heb ik weer vrede met mezelf. Er zijn af en toe momentjes dat het kut blijft maar dat is met elke vervelende ervaring in je leven zo.
en dat zal je elke keer weer moeten doen helaas ... het is een deel van je ... en komt elke keer weer terug
het is een deel van me wat ik los moet laten, maar als ik het goed begrijp uit je antwoord...valt zoiets eigenlijk niet te verwerken?valt zoiets eigenlijk niet te verwerken?
... maar het blijft een terugkerend iets ... ik miste mijn ouders niet vaak ... toen mijn moeder 29 aug zelfmoord pleegde ... wilde ik niets liever dan naar mijn vader ... ondanks ik er eigenlijk geen behoefte aan heb die man te zien of spreken 
... was tegen hem zeggen wat IK wilde ...heb dat gedaan ...
... en denk dat ik allebei mijn ouders in mijn hoofd aan het begraven ben .. ondanks mijn vader nu nog leeft
dat hoop ik eigenlijk niet het is een deel van me wat ik los moet laten, maar als ik het goed begrijp uit je antwoord...valt zoiets eigenlijk niet te verwerken?
je kreeg niet de reactie die je wilde?
... maar dat boeit me geen drol ... ik heb gezegd wat ik belangrijk vond ... voor mij einde verhaal zijn harde uitspraken maar begrijp het wel ergens
.. ben hard gemaakt het is als je je ouders laat vallen omeen goede reden nooit makkelijk wa ze ook doen maar je ken je wel afvragen als je het iedere keer pikt heb je langer pijn en verdriet...
in een keer zeggen da het over is doet pijn maar iedere keer zien da het fout blijft gaan kost je meer verdriet in ieder geval da was bij mij
ik kan eigenlijk niet over je situatie oordelen maar dit zijn mijn ervaringen
sterkte meid
bij mij zijn de grenzen bereikt.klinkt stom maar zoou in sommige gvallen makkelijker zijn dan hoef jij de keuze niet te maken
tuurlijk niet ... maar dat boeit me geen drol ... ik heb gezegd wat ik belangrijk vond ... voor mij einde verhaal
soms is het een keuze van pompen of verzuipen ... ik ben een pomper ... soms op een harde manier ... ben niet hard geboren .. ben hard gemaakt
klopt ook, elke keus heeft voor en nadelen...maar moeten kiezen zal ik toch bij mij zijn de grenzen bereikt.
ik vind het altijd nog fijner om zelf een keus te maken en daar misschien spijt van te krijgen. Dan machteloosheid op het moment dat het voor me beslist wordt
