Stel je eens voor.... kanker..

Ik zat laatst met iemand te praten over de toekomst...
Over kinderen, gewoon met een kennis.

Die zei tegen mij; jij hebt kanker gehad, je ouders zijn eraan overleden. Zou wel jij aan kinderen moeten beginnen?
Is het niet beter als je dat niet doet?
Omdat de kans groot is dat mijn kinderen het dan ook zouden krijgen.

Nu ben ik benieuwd naar jullie mening.

Als er veel kanker je in je familie is, zou jij dan geen kinderen nemen, omdat zij het misschien ook kunnen krijgen?

Mijn moeder is overleden aan borstkanker, mijn oma aan baarmoederhalskanker.. Ik zit er wel eens over te denken om zo'n test te laten doen, of ik die gen ook heb.. Maar als ik weet dat ik dat gen heb.. Dan durf ik te verwedden, dat mijn borsten eraf gaan, en mijn baarmoeder eruit. Dus kan ik geen kinderen krijgen.

Maar waarom zou je geen kinderen nemen, het hoeft niet persee te zijn dat hun het ook krijgen..

Ik heb er een beetje een dubbel gevoel over

Uitspraak van Adios op vrijdag 17 augustus 2007 om 19:39:

▶

Die zei tegen mij; jij hebt kanker gehad, je ouders zijn eraan overleden. Zou wel jij aan kinderen moeten beginnen?
Is het niet beter als je dat niet doet?
Omdat de kans groot is dat mijn kinderen het dan ook zouden krijgen.

Nu ben ik benieuwd naar jullie mening.

Als er veel kanker je in je familie is, zou jij dan geen kinderen nemen, omdat zij het misschien ook kunnen krijgen?laatste aanpassing 17 augustus 2007 19:40

Ik zou mijn geluk en mijn toekomstdroom niet in de weg laten staan omdat er misschien kans bestaat dat het kind erfelijk belast is. Tegenwoordig hoor je zoveel over kanker om je heen. Mijn vader is er ook aan overleden in 96 en veel van me famillie heeft het ook gehad. Maar tegenwoordig wil kanker niet altijd meer de dood betekenen.
Als je echt kinderen wilt moet je er voor gaan en niet de hele tijd denken ja maar als???? dat weet je nooit zeker wat er gaat gebeuren...
Ik heb zoiezo echt geen spijt van me dochter en tja als ze het later wel krijgt dan zei het zo. Maar het gaat ook om het hier en nu.....


blablabla nu hou ik op ken der wel uren over lullen

Uitspraak van Adios op vrijdag 17 augustus 2007 om 19:39:

▶

Die zei tegen mij; jij hebt kanker gehad, je ouders zijn eraan overleden. Zou wel jij aan kinderen moeten beginnen?
Is het niet beter als je dat niet doet?
Omdat de kans groot is dat mijn kinderen het dan ook zouden krijgen

wow echt heavy shit kut voor je

maareh ik zou me af vragen of het wat uit maakt. Je ouders zijn eraan overleden, maar jij bent ervan genezen. En tegenwoordig is heel veel mogelijk. Als het om een bepaalde vorm gaat kan je alsnog kinderen nemen want je weet binnen een handomdraai welke symptomen je in een vroeg stadium hebt, dus kan je er op letten.

Aan de andere kant zit je dan mss continu in de rats om het minste of geringste kuchje of whatever van je kind.

Ik zou er met een gerenommeerde oncoloog over spreken, kanker zelf is namelijk niet erfelijk maar de vergrote kans erop wel. En dit is medisch gezien veel te ingewikkeld om enkel op de adviezen van leken af te gaan.

Succ6 en sterkte ermee

Uitspraak van troublebitch is mama op zaterdag 18 augustus 2007 om 01:37:

▶

Maar tegenwoordig wil kanker niet altijd meer de dood betekenen.

in de meeste gevallen niet, bij mij in de familie komt het niet veel voor, maar 1 opa is dr 2x van genezen 1x van darmkanker de andere x van teelbalkanker. tegenwoordig geneest van alle patienten ca. 55-60%.

Uitspraak van Adios op vrijdag 17 augustus 2007 om 19:39:

▶

Als er veel kanker je in je familie is, zou jij dan geen kinderen nemen, omdat zij het misschien ook kunnen krijgen?

Kanker is tegenwoordig net zo'n groot risico qua omgevingsbepaling als het is qua erfelijkheid

Natuurlijk is het risico groter, maar er zijn verschillende gen-tests voor indien het in ernstige mate in de familie voorkomt

Uitspraak van verwijderd op zaterdag 18 augustus 2007 om 01:57:

▶

tegenwoordig geneest van alle patienten ca. 55-60%.

MAAR het risico van terugkeer is altijd aanwezig
en dat maakt het helemaal een rotziekte.

Het vervreet je volkomen en er zijn nog zat vormen die ongeneeslijk zijn.

ja idd, maar dat komt omdat je in je genen aanleg hebt voor bepaalde vormen van kanker. Of omdat je bepaalde dingen hebt gedaan (roken, zuipen, met uranium werken) die je dna in bepaalde cellen hebben aangetast.

Er is echter een uitzondering: als je een tumor hebt die inkapseld is (dat heeft 50% van de gezonde ouderen) dan niet, want dan heeft je immuunsysteem em al gekilled en de blueprint van de kankercellen in zn geheugen op geslagen.

Uitspraak van verwijderd op zaterdag 18 augustus 2007 om 01:59:

▶

er zijn nog zat vormen die ongeneeslijk zijn.

klopt, maar de meeste erfelijk bepaalde vormen zoals Hodgkin, leukaemie en darmkanker zijn dat niet.

Uitspraak van verwijderd op zaterdag 18 augustus 2007 om 02:05:

▶

maar de meeste erfelijk bepaalde vormen zoals Hodgkin, leukaemie en darmkanker zijn dat niet.

Hodgkin en NonHodgkin...2 op elkaar lijkende vormen, een wel te genezen, de ander hopeloos...
Weet jij wat het verschil is?

Uitspraak van verwijderd op zaterdag 18 augustus 2007 om 02:03:

▶

want dan heeft je immuunsysteem em al gekilled en de blueprint van de kankercellen in zn geheugen op geslagen.

Zo... hier leer je nog eens wat !

Uitspraak van verwijderd op zaterdag 18 augustus 2007 om 02:13:

▶

Weet jij wat het verschil is?

nou de een is de kans op overleven erg klein maar niet helemaal afwezig.

Hodgkin is iig te genezen, heb een boekje met colums van Youp waarin ie het heeft over Mario Lemieux (bekende ijshockeyspeler) die Hodgkin had. Was in 1992. En in NHL 2002 zat die speler gewoon in de Canadese ploeg dus het is iig te genezen

me vroegere oogarts had non-Hodgkin, das voorzover ik weet chronisch, en meestal dodelijk, maar je kan dr oud mee worden. o.a. de Shah van Iran is hieraan overleden (na er 7 jaar aan geleden te hebben)

Uitspraak van verwijderd op zaterdag 18 augustus 2007 om 02:23:

▶

en meestal dodelijk

Meestal ja

Uitspraak van verwijderd op zaterdag 18 augustus 2007 om 02:23:

▶

me vroegere oogarts had non-Hodgkin, das voorzover ik weet chronisch, en meestal dodelijk

Juist...
Maar ik heb nog steeds geen idee waar het zit etc

Uitspraak van Adios op zaterdag 18 augustus 2007 om 09:13:

▶

Meestal ja

Ja...zonde...

Een vriend van me heeft het namelijk.
Net geemigreerd , net getrouwd en als tegenvaller kreeg 'ie deze ziekte.
Ze zijn afgelopen januari samen naar de spermabank geweest om zaad in te laten vriezen, zodat ze in elk geval nog goeie zwemmers hebben mocht íe nog jaren hebben.
Hij kan niet meer geholpen worden nadat ze enkele behandelingen hadden geprobeert.

28 jaar die gozer (N) Heb er geeneens woorden voor
Zeker niet nadat ik de moeder van m'n beste vriendin eraan heb zien overlijden...volledig uitgemergelt !!

Als jouw genen zorgen dat je gevoelig bent voor kanker dan kan je zorgen dat deze genen niet geactiveerd worden door vooral hele natuurlijke voeding te eten, zoals rauwe groenten, noten, vruchten en vers groentesap.

1000 tot 3000 mg vitamine C per dag voorkomt de meeste ziekten.

Zorg dat je regelmatig in de zon zit zonder te verbranden.
Het liefst zonder zonnebrand, want dat blokkeert de aanmaak van vitamine D in de huid.
In de zomer kan je tijdens de warmste uuren van de dag beter in de schaduw zitten.
Voldoende vitamine C, E en betacaroteen in de voeding beschermen van binnen uit tegen verbranding.
Als je wortels en pinda's eet dan krijg je die vitaminen wel binnen.

In de winter is extra vitamine D3 heel belangrijk.
Zeker 50% minder kans op kanker.

Dr. Mercola - Vitamin D prevents parkinsons disease and cancer

Uitspraak van bonaparte op vrijdag 17 augustus 2007 om 19:52:

▶

Onzin, vroeger waren er ziektes waar men aan dood ging waar je nu niet meer van hoort of een weekje van op bed ligt met een kuurtje.

Ja maar iemand anders kreeg de ziekte niet of overleefde het, dat bedoeldt ze met sterk ras, als je er over nadenkt is het eigenlijk nog zo...

Uitspraak van verwijderd op zaterdag 18 augustus 2007 om 10:18:

▶

Maar ik heb nog steeds geen idee waar het zit etc

lymfeklieren, is lastig te behandelen omdat het een deel van je immuunsysteem is

De wetenschap is ver tegenwoordig,
en je weet nooit wat de toekomst te
brengen heeft, stel dat je nou gekozen
hebt om geen kinderen te nemen, en 20
later heb je er spijt van dat het zo gegaan
is kun je het niet meer terugdraaien..
Ik heb zelf deze ziekte 2x gehad, en ik wou
ff zegge dat het niet alleen maar een weekje
bedrust en een kuurtje is om het te overwinnen!!
Het is en blijft een levensbedreigende ziekte
waar nog elke dag mensen aan overlijden, ook
kinderen!! Dat zal zo blijven tot er een preventief
geneesmiddel voor is gevondenn..

Het preventieve middel bestaat al, zie mijn post van 18 augustus 2007 11:19.

Naja, k had het ook in me lymfeklieren maar ik ben er nog

tja het risico blijft dat het nog terug komt
maar dat hoeft je er toch niet ervan te weerhouden om kinderen te nemen? Nou ja zeg

was het maar waar dat dat preventieve geneesmiddel
voor iedereen was!
ik denk dat het namelijk alleen voor de vormen is
die iets met hormonen te maken hebbenn.. zoals borst-
kanker..

Uitspraak van M. op vrijdag 17 augustus 2007 om 20:10:

▶

Enniewee je moet gewoon kinderen nemen ook al is het risco er. Zoals ik al zei krijg je geen kanker dan kan je wel een andere dodelijke ziekte krijgen. Je weet het maar nooit, als je van te voren weet hoe het leven gaat dan hadden heel veel mensen niet aan kinderen begonnen en niet getrouwd geweest etc

als ik zeker zou weten dat het erfelijk zou zijn, Nee dan zou ik er niet aan beginnen. Ik ken iemand die een erfelijke bostkanker heeft, ze heeft een dachterje en het is 95 % zeker dat ook zij kanker krijgt, Nu wil ze nog meer kinderen, ik vind echt dat je hier heel serieus over moet nadenken. wat doe je zo'n kind aan.

Uitspraak van Evert op zondag 19 augustus 2007 om 08:30:

▶

Het preventieve middel bestaat al

ook al is er zo'n geneesmiddel, het helpt niet voor iedereen!

Uitspraak van verwijderd op zondag 19 augustus 2007 om 16:29:

▶

als ik zeker zou weten dat het erfelijk zou zijn, Nee dan zou ik er niet aan beginnen. Ik ken iemand die een erfelijke bostkanker heeft, ze heeft een dachterje en het is 95 % zeker dat ook zij kanker krijgt, Nu wil ze nog meer kinderen, ik vind echt dat je hier heel serieus over moet nadenken. wat doe je zo'n kind aan.

sorry dat is onzin! Het kan niet zijn dat je voor 95 % kans weet dat he borstkanker kan krijgen. Als je dat gen hebt dat voor borstkanker staat, heb je een verhoogd risico, maar geen 95 % kans.. Lees maar op www.borstkanker.nl. En geloof me ik kan het weten, ik heb de hele ziekte periode van mijn moeder meegemaakt, en ben er wel 20 keer voor ingelicht! Je hebt een verhoogd risico, dus kan je uit voorzorg alles laten verwijderen, maar dan heb je ook kans dat het ergens anders komt! Ook al heb je het gen niet, dan kun je nog borstkanker krijgen. En het ligt er ook aan hoe je leeft. Als je altijd gezond hebt geleeft, heb je minder kans, maar als je veel drinkt, rookt enz enz dan heb je weer een verhoogd risico..

Uitspraak van Adios op vrijdag 17 augustus 2007 om 19:39:

▶

Nu ben ik benieuwd naar jullie mening.

als ik alles moet laten ''wat mogelijk kán gebeuren''
dan kan ik net zo goed zelf dood zijn

niets in het leven is zeker en dat je ouders gestorven zijn wil niet heten dat jezelf of je kids ook ziek zullen worden, misschien krijgen ze nooit kanker en dan opeens parkinson bijv??

dat wil toch ook niemand krijgen. het leven zit vol met ziektes en aandoeningen en als je domme pech hebt word je er door getroffen, maar dat heet lang niet dat je één van die getroffenen zal zijn

pas als wat met veel % zeker is zou ik het laten

Als er een zeker een erfelijke kwaal zou zijn, zou ik om die
reden allen al geen kinderen nemen

Uitspraak van Adios op vrijdag 17 augustus 2007 om 19:39:

▶

zou jij dan geen kinderen nemen

Sorry maar kinderen "neem" je niet, die 'krijg" je

Uitspraak van actief op maandag 20 augustus 2007 om 18:01:

▶

Als er een zeker een erfelijke kwaal zou zijn, zou ik om die
reden allen al geen kinderen nemen

En voor jou geldt hetzelfde


Bij ons in de familie komen heel wat kwaaltjes voor, maar als ik mij daar door zou moeten leiden dan vraag ik me af; wat voor zin heeft het dan om te leven?
Ik hoop dat als het zover is er een beter/ander geneesmiddel op de markt is wat preventief is. Daarom zeg ik steun de kankerstichting zoveel je kan want mischien heb je er zelf baat bij

Je hoort het steeds vaker zelf heb ik 2 weken geleden een begrafenis gehad van een jonge vrouw van 48 die de ziekte had...je wordt er te vaak mee geconfronteerd.. ik hoop echt dat ze iets vinden in de toekomst dat ze het kunnen verkomen dat men de ziekte krijgt...

Uitspraak van Adios op vrijdag 17 augustus 2007 om 21:04:

▶

ja maar je kind kan ook van de stoep vallen, nek breken, en dan kan het ook dood zijn...

Ja daarom, er zijn zoveel mogelijkheden dat je toekomstige kinderen dood zouden kunnen gaan. Dat is het enige zekerheid van een mens; iedereen gaat toch wel een keer dood..

Waarom dan zo bang zijn dat ze ooit een keer kanker zouden krijgen als er toch zoveel andere dingen zijn. En dat ze het kunnen krijgen is 'mischien' groter als voor sommige andere. Maar ja de tijd leert,

Uitspraak van Adios op vrijdag 17 augustus 2007 om 19:39:

▶

Als er veel kanker je in je familie is, zou jij dan geen kinderen nemen, omdat zij het misschien ook kunnen krijgen?

bijna iedereen in mn familie heeft t (behalve mn broer en ik) of is eraan gestorven...maar ik ga daar voorlopig nog niet over nadenken

Als je hele familie die shit heeft weet je toch welke vorm? En ga je na zoeken wat daar de allereerste symptomen van zijn.

En als dat betekent dat je elk half jaar aanleiding vindt om naar de dokter te gaan en te zeuren tot je onder de MRI mag, so be it. Wapen jezelf gewoon tegen die shit, dan ben je dr ook op tijd bij.

Het negeren en er vooral niet over praten/nadenken is het domste wat je kan doen, serieus.

Ik ken niemand in de familie die aan kanker is gestorven of die het heeft.. Dus ik weet ook niet precies hoe het moet voelen.. Maar het moet echt verschrikkelijk zijn.. Paar vrienden van me hebben ouders die het hebben.. (N).. Niet voor te stellen in wat voor situatie ze zitten..

Uitspraak van SpringDing op donderdag 23 augustus 2007 om 17:46:

▶

Sorry maar kinderen "neem" je niet, die 'krijg" je

Ben toch van mening dat je die "neemt" (de ongelukjes daargelaten)
Neem toch aan dat je van tevoren met je partner overlegt over het feit of je beiden kinderen wilt en dan stopt met de pil etc. Dat is voor zover ik kan zien toch een duidelijk overwogen stap, of er ook eentje komt is een ander verhaal natuurlijk


en ontopic:

Zolang het niet vaststaat dat het in alle gevallen om een erfelijke vorm van kanker ging zou ik gewoon aan kinderen beginnen.

Als het wel om erfelijke vormen zou gaan, dan zou ik daar toch erg goed over na moeten denken, zou het niet prettig vinden dat mijn kinderen hetzelfde zouden moeten doormaken als ik. Leg zo'n kleintje maar eens uit dat hij 2 week binnenste buiten wordt gekeerd of 3 minuten helemaal still moet liggen met een masker over zijn hoofd omdat ie bestraald moet worden

Uitspraak van SpringDing op donderdag 23 augustus 2007 om 17:46:

▶

En voor jou geldt hetzelfde

?


Okay, ik snap sommige mensen hier wel.. Iedereen kan het
krijgen, maar ik zou als ik zeker weet dat er erfelijke
kwaal zou zijn, het niet door willen geven. Zo krijgt
kanker ook de kans om "door te groeien"

Sowieso moeten mensen ook eens echt hebben gezien bij dierbare/
vrienden hoe het is om iemand op zo'n vreselijk manier heel snel
achteruit te zien gaan!

Dan wil je niet eens dat je kind dat krijgt!

Als het om een kans van meer dan 50% zou gaan , nee.

Bij mij zit het gelukkig nauwelijks in de familie. Van de 76 directe familieleden (ooms, tantes, grootouders en ons gezin) hebben er 2 kanker gehad. Dus erven zal ik het niet zo snel, al weet je natuurlijk nooit...

Uitspraak van verwijderd op zondag 26 augustus 2007 om 17:12:

▶

Als het om een kans van meer dan 50% zou gaan , nee.

dat je kanker hebt betekent niet gelijk dat je er aan overlijdt hoor als je daarna gewoon geneest en een normaal leven leidt, dan is er toch niks aan de hand en als je het zo zeker weet kan je je kind gewoon vaak laten controleren, zodat als het gebeurt, dat ze er dan snel bij zijn..

Ja ja, tuurlijk, een kinderleventje met kanker kan ook prachtig zijn. Maar ik sluit het het liefst tot op een zekere hoogte uit - voor zover dat kan.

Ik vraag me eerlijk gezegd een beetje af of je echt 0% controle hebt over het krijgen van kanker...

Vaak lijken mensen te denken dat we passieve ontvangers zijn van wat ons lichaam vanbinnen doet ofzo. Net als bij depressie mensen al snel de heropname van neurotransmitters als Serotonine en Noradrenaline de schuld geven. Maar de vraag is wat mij betreft wel: worden wij mensen depressief doordat onze neurotransmitters niet doen wat ze horen te doen of doen onze neurotransmitters niet wat ze horen te doen doordat wij depressief zijn?

Zelfde als met kanker: reageren onze cellen op negatieve impulsen die wij met ons denken veroorzaken of doen zij dit zomaar op basis van negatief toeval? Ik weet het niet zo...

Eerlijk gezegd ben ik toch wel een beetje van overtuigd dat je het voor een groot deel zelf in de hand hebt. De praktijk heeft mij ook al diverse keren laten zien dat het vaak om mensen gaat met een hoop wrok/haat/jaloezie/verdrongen pijn gaat. Juist dat soort dingen maakt mensen ziek. Waarom zou een opeenstapeling van een hoop ziekmakende gevoelens niet iemand op een gegeven ernstig ziek kunnen maken?

Het gaat misschien wat ver om te zeggen dat dit in alle gevallen geldt, maar voor een groot gedeelte ben ik er toch wel van overtuigd dat men z'n eigen gezondheid in de hand heeft. Zo ook dingen als kanker...


Waar het eigenlijk op neer komt is dat ik denk dat we zelf de macht in handen hebben over ons lichaam. We zijn tenslotte ook de kracht die het leven van ons lichaam mogelijk maakt. Zonder ons bewustzijn is het lichaam een levenloos iets. Dat zegt mij toch een hoop...

Uitspraak van Adios op vrijdag 17 augustus 2007 om 19:39:

▶

Als er veel kanker je in je familie is, zou jij dan geen kinderen nemen, omdat zij het misschien ook kunnen krijgen?

mijn stiefmoeder is helaas pas overleden aan longkanker,..
ze rookte veel, en ik ben er deze week mee gestopt
vastzittend verdriet kan volgens mij ook de kans op longkanker vergroten
maar erbij roken al helemaal

Uitspraak van verwijderd op zondag 26 augustus 2007 om 19:15:

▶

en als je het zo zeker weet kan je je kind gewoon vaak laten controleren, zodat als het gebeurt, dat ze er dan snel bij zijn..

daar kun je je nog lelijk in vergissen

inderdaad, je moet wel enige redelijke grond van vermoeden hebben dat er iets mis is, ze gaan echt niet voor ieder "wissewasje" je kind binnenste buiten keren. En die onderzoeken zijn ook niet echt goedkoop, beetje MRI scan zit je zo op 500 euro.

Uitspraak van actief op maandag 27 augustus 2007 om 00:18:

▶

daar kun je je nog lelijk in vergissen

ja KAN maar als je kind kanker krijgt en je ziet bepaalde symptonen kan je wel eerder naar je huisarts gaan.

en zoals ik al zei: dat je kanker heb betekent niet gelijk dat je komt te overlijden. Dus als jouw kind 1 jaar ziek is en de rest van zn leven een normaal leven kan leiden, waar kies je dan voor? om helemaal geen kind te nemen?? nou sorry maar dat vind ik belachelijk. en vooral bij kinderen is kanker meestal gewoon te genezen. trouwens bij ouderen is het ook vaak gewoon goed te genezen, het is niet zo dat als je eenmaal kanker hebt gehad dat je dan een onmenselijk leven leidt ofzo hoor.

lijkt me wel verkankerd

elk mens heeft kankercellen ... alleen bij de een wordt het actief en bij de ander niet ...

als jezelf kanker gehad hebt en gezien je ouders .. kan je bij de docter navragen of het erfelijk is ... scheelt je een hoop denkwerk

Uitspraak van Adios op vrijdag 17 augustus 2007 om 19:39:

▶

wel jij aan kinderen moeten beginnen?
Is het niet beter als je dat niet doet?

ik zou gewoon de erfbaarheid onderzoeken en vanaf daar verder beslissen

Uitspraak van verwijderd op maandag 27 augustus 2007 om 12:52:

▶

erfbaarheid

erfelijkheidsonderzoek

Uitspraak van verwijderd op maandag 27 augustus 2007 om 12:36:

▶

Dus als jouw kind 1 jaar ziek is en de rest van zn leven een normaal leven kan leiden, waar kies je dan voor? om helemaal geen kind te nemen?? nou sorry maar dat vind ik belachelijk. en vooral bij kinderen is kanker meestal gewoon te genezen.

Spreek jij uit ervaring?

Als je zelf zo'n behandeling hebt gehad, zou ik graag horen of je je kind dat ook zou aandoen.