.
k heb de laatste tijd steeds zin om iemand zomaar een stomp te geven, of als ik met iemand praat een kopstoot te geven, of iemand die langzaam loopt, of links van de roltrap staat, te duwen.
Ik heb het nooit gedaan, en ga het ook nooit doen, maar ik vraag mij af wie dat nog meer heeft.
Of als ik autorij, ik iemand van de weg af wil drukken.
![:\](https://static.partyflock.nl/smiley/hmmzz_streep.png ":\"){kind=small}
iuk heb een onbedwingbare drang tot ruzie zoeken
koos kansloos laatste aanpassing 14 januari 2007 17:46
of iemand die langzaam loopt, of links van de roltrap staat, te duwen.
of ga anders lekker op een vechtsport kan je het ook echt doen!
wel vervelend voor je zeg(F)
Of als ik autorij, ik iemand van de weg af wil drukken.
schandaaaaaaaaalig 
dat nog net niet, maar das meer omdat ik dan aan me moeder uit moet leggen hoe die deuk in haar auto komt
Maar die instant momenten ken ik wel schandaaaaaaaaalig
Maar zo lekker om het gewoon echt te doen
Ik heb de laatste tijd steeds zin om iemand zomaar een stomp te geven, of als ik met iemand praat een kopstoot te geven, of iemand die langzaam loopt, of links van de roltrap staat, te duwen.
Ik heb het nooit gedaan, en ga het ook nooit doen, maar ik vraag mij af wie dat nog meer heeft.
Of als ik autorij, ik iemand van de weg af wil drukken.
Ik heb de laatste tijd steeds zin om iemand zomaar een stomp te geven, of als ik met iemand praat een kopstoot te geven, of iemand die langzaam loopt, of links van de roltrap staat, te duwen.
Ik heb het nooit gedaan, en ga het ook nooit doen, maar ik vraag mij af wie dat nog meer heeft.
Of als ik autorij, ik iemand van de weg af wil drukken.
maar ik denk er wel vaak aan, als iemand voor mij iets laat vallen, wil ik ze en schop geven.
Wat zou er gebeuren als ik die een vuist zou geven, om zou duwen, schop zou geven, etc
zou je maar een keer na laten kijken dan
sommigen hebben dan ook gewoon een hoofd dat erom vraagt
daar doe je niets aan
maar tochPrecies, dat is het, ik wil weten wat er zou gebeuren. Wat als je midden op straat iemand en bloedneus slaat, breekt er paniek uit en rent iedereen weg, valt de persoon op de grond, gaat ie schreeuwen, huilen... Whahaha, gelukkig denk jij ook zo, en hoef ik mij niet:
Gewoon doen,daarna zeg je sorry en is alles weer goed...
"Nou ik heb er al echt veel mensen over gehoord, die zich allemaal 'schaamden' voor die gedachten, maar goed
Of een kind met een kutkop ff snel hard knijpen
Bwahahahaha
moet zeggen, een kennisje had die gedachten bij zijn eigen vriendin
dat ie r wel overoop wilde steken ( met afwassen)
moet zeggen : dat vond ik ECHT ziek !
dan voel je je ook niet veilig als je dat weet
schaam me om het te zeggen als juf zijnde
maar een van de vriendjes van mijn zoontje stond aan de deur
die stem alleen al
Ja, maar das zielig voor t ventje
die kan er ook niets aan doen dat ie de verkeerde genen heeft he?
Ik heb de laatste tijd steeds zin om iemand zomaar een stomp te geven, of als ik met iemand praat een kopstoot te geven, of iemand die langzaam loopt, of links van de roltrap staat, te duwen.
Ik heb het nooit gedaan, en ga het ook nooit doen, maar ik vraag mij af wie dat nog meer heeft.
Of als ik autorij, ik iemand van de weg af wil drukken.
Hahaha nou lijkt ik ineens een vet slecht wijf
Maar ik ben gewoon normaal, ik denk helder en heb mijn ideeen zeer goed onder controle.
Niet dat ik levensmoe ben, chagerijnig ben, geirriteerd ben, mn auto zat ben, etc.
Ja kweet niet
Kan er ook wel om lachen, merk wel dat hoe meer je wilt proberen die rare gedachten weg te denken, hoe meer je er juist aan gaat denken
Nee maar als juf moet je de geruststellende gedachte hebben dat de andere kinderen bij hen op school het zich weinig aantrekken of hij er iets aan kan doen en hem er toch wel mee pesten
ik was zijn juf niet he? ik was zijn juf niet he?
Ik doe peuters ( 2-4) en hij is 8
Wereld van verschil
Nee maar als juf moet je de geruststellende gedachte hebben dat de andere kinderen bij hen op school het zich weinig aantrekken of hij er iets aan kan doen en hem er toch wel mee pesten
dat heeft niet te maken met het levensmoe zijn, maar juist weten hoe dierbaar het leven je kan zijn en hoensl iets voorbij kan zijn
dat is op zich niets ergs/engs
maar je moet als juf zijnde toch wel een beetje inzicht erin hebben dat het kinderen van die leeftijd geen reet kan schelen of hij er iets aan kan doen dattie de verkeerde genen heeft
Vriendin van mij is ook juf... die heeft ook duidelijk haar voorkeuren
Nah, tis niet echt om te voelen hoe dierbaar iets is en hoe snel het voorbij kan zijn, maar mee, jah...soort nieuwschierigheid wat je dan teweeg brengt, wat er dan gebeurt (niet gericht op wat voor verdriet je maybe aanricht)
