Ik geloof ook absoluut dat er meer is. Mijn moeder heeft een bepaalde gave en ik schijn die ook min of meer te hebben maar ik probeer me ervoor af te sluiten aangezien ik het te griezelig vind.
Paar voorbeelden:
Het huis waar we hebben gewoond daar stond vroeger een boerderij.. mijn zus en ik keken de tuin in en we zagen een klein meisje staan. Echt een boerenmeisje, vlechtjes etc. We keken elkaar aan en toen we weer de tuin in keken was ze weg
Mijn moeder werd een keer snachts wakker omdat er een vrouw in haar kamer stond. Die vrouw zei tegen mijn moeder, zeg tegen ... dat ze me los moet laten want ik kan zo niet gaan. Mijn moeder moest tegen een vriendin zeggen dat haar moeder bij haar was geweest en dat ze haar los moest laten. Mijn moeder beschreef d'r en er werd een foto bijgepakt waarop die vrouw stond. Het was dus inderdaad de moeder van die vriendin. Echt bizar.
Mijn oom en tante zijn verongelukt. Toen wij daar sliepen gilde mijn nicht middenin de nacht. Wij ernaar toe. Bleek dus dat haar vader op haar bed had gezeten om te zeggen dat het zo goed was...
De dag dat mijn opa is overleden en de dag erna kwamen er uit alle hoeken en gaten lieveheersbeestjes tevoorschijn. Het was niet eens de tijd van het jaar maar echt toen ik aan het fietsen was, in de keuken, op zolder etc. etc. De familie ging bellen met elkaar en iedereen had er last van. Erg mooi.. zou het dan een teken zijn?
Erg vervelend is dat ik precies weet hoe iemand in elkaar steekt.. of die "echt of niet echt is", gelukkig.. niet gelukkig etc. Moeilijk om soms mee om te gaan. Ik ben erg recht door zee maar als ik merk dat iemand zich anders voordoet dan dat hij/zij is dan is dat erg irritant
Ik geloof er absoluut in. Ik kan wel even door gaan

Ik geloof niet in een hemel en aarde. Ik geloof wel absoluut dat je lichaam een omhulsel is en dat je een ziel/geest hebt. Als iemand opgebaard ligt is het ook niet meer degene die hij/zij was. De ziel is eruit en dat zie je ook echt.
Meer spannende verhalen?