Ik heb dat helemaal niet... Ik voel me geen slaaf van mijn kind, en voel ook niet alsof mijn vrijheid is ingeperkt. Ik vind het namelijk helemaal niet erg om rekening te houden met Bas, en als ik echt zou willen kan ik prima stappen, winkelen of whatever. Bas heeft ook een vader die prima voor hem kan zorgen, opa en oma staan te springen als ze even mogen oppassen.. En een slaaf van mijn kind, zo zie ik mezelf ook helemaal niet. Beetje rare gedachtegang.. En daarbij, je kan je kind ook aanwennen om gewoon mee te gaan. Bas vind veel dingen die ik doe superleuk. Boodschappen doen, winkelen, fietsen, met de trein, op visite bij vrienden.. Hij vind het allemaal even heerlijk...
Ik heb mijn vrijheid niet weggegooit, maar wellicht zie ik het niet zo omdat ik klaar was voor een kind en er superblij mee was, en ben! Ik zit 100 keer liever op de bank met de wetenschap dat mijn jochie in zijn bedje ligt te slapen, dan dat ik ergens op een of ander feest rondloop. Terwijl ik nog geen 2 jaar geleden liever een kaartje kocht voor een feest dan boodschappen deed.. Kan je nagaan hoe iemand kan veranderen... Ik geniet zoveel meer van het leven, van kleine dingen.. van Bas..
En nog iets, je ben altijd 24/7 moeder, ookal zijn je kinderen ouder. Alsof de zorgen ophouden als ze t huis uit zijn? Kleine kinderen, kleine zorgen.. Grote kinderen, grote zorgen..
heb mijn vrijheid voor 80% terug ...
wat heb ik dat GEMIST
Ik snap dat niet... Hoe kan je nou zo denken, t komt op mij bijna over alsof je al die jaren ervoor last hebt gehad van je kind... Komt héél negatief over.. nou jochie, eindelijk ben je groot, kan mama eindelijk doen waar ze zelf zin in heeft...
