Waar zouden we zijn zonder het internet?

Uitspraak van V-Man op woensdag 23 augustus 2006 om 18:55:

▶

je kan buitenspele en internette ook combineren....om maar es iets te zegge

Uitspraak van verwijderd op woensdag 23 augustus 2006 om 00:07:

▶

Enzo is het maar net.

Uitspraak van targetsound op woensdag 23 augustus 2006 om 12:32:

▶

a vroegah hè

Bent u ook zo'n zacht wattenkindje?

Bent u voor 1980 geboren dan moet u dit stukje lezen. Bent u na 1980
geboren? Lees dan eigenlijk ook maar.

Hoe is het in godsnaam mogelijk dat wij als geborenen in de

40-er/50-er/60-er/70-er jaren, nog leven? Volgens de theorieën anno
2006 zouden we toch al lang dood moeten zijn?

Wij zaten in auto's zonder veiligheidsstoeltjes, gordel of airbag. Onze
bedden en speelgoed waren geschilderd met verf vol lood en cadmium.

Boven aan een trap was geen hekje; wie te ver ging kukelde naar beneden.

Als je wakker werd in bed hoorde niemand dat, en als er echt iets was
moest je hard schreeuwen voordat je ouders het merkten.

Flessen met gevaarlijke stoffen en alle apotheekflessen konden we

gewoon met onze handjes en beperkte motoriek openen. Poorten en deuren gingen gewoon dicht en als je met je vingers er tussen zat waren ze weg.

Op de fiets zat je achterop met je gat op de bagagedrager en probeerde
je vast te houden aan de schroefveren van het zadel voor je. Een helm
hadden ze nog niet eens op een bromfiets, laat staan op een fiets.

Water dronken we uit de kraan, niet uit een fles.

Brood stond stijf van conserveringsmiddelen, na twee weken was een Bums nog net zo vers als in de winkel. Kleur en smaakstoffen moeten ook toen al bestaan hebben, want zo rood, groen of geel als die limonade toen was, zie ik ze nu echt niet meer.

Een kauwgom legde je 's avonds op het nachtkastje en stak je 's morgens
weer in je mond. Op school hadden ze maar één maat bank en met zo'n
heerlijk gevaarlijke klep eraan.

Schoenen waren meestal al ingedragen door broer, zus, neef of zo, en
Ook je fiets was of te groot of te klein. Een fiets had geen versnellingen en
als een band kapot was leerde je vader je zo snel mogelijk om hem zelf te plakken.

We gingen 's morgens weg van huis en we kwamen terug als de
straatverlichting aan ging. Niemand wist in de tussentijd waar we waren
en we hadden geen GSM mee! Het bos of een park was een plek om te spelen en geen vieze mannetjes verzamelplek.

Als we naar een vriendje gingen, liep je er gewoon naar toe, je hoefde
niet aan te bellen en ook geen afspraak te maken. Er ging ook geen
volwassene met je mee. Wij aten ook al koekjes en kregen brood met veel boter en werden toch niet dik.

We dronken uit dezelfde fles als onze vrienden en niemand werd er ziek
van.

Wij hadden geen Playstation, Nintendo, X-box, 64 televisiezenders,
videofilms, dvd, surround sound, eigen televisie's, computer of internet.

Wij hadden vrienden!

De televisiezender begon pas om 18.00 uur. Dan kwam een uurtje wat
leuks voor kinderen en oh wee als je daarna durfde op te staan om op
een knopje van een andere zender te duwen (die zaten aan het toestel
vast). Pa bepaalde wat en hoe lang je daar naar keek.

We hebben ons gesneden, botten gebroken, tanden uitgevallen en hier
werd niemand voor naar de rechter gesleept. Dat waren gewoon
'ongelukken' en soms kreeg je er ook nog zelf een extra pak slaag voor.

Wij vochten en sloegen elkaar soms groen en blauw, er was geen
volwassene die zich er druk over maakte, laat staan een
lieveheersbeestje op je jas knoopte.

Pedagogisch verantwoord speelgoed maakten we zelf; met stokken sloegen we naar ballen, we bouwden zeepkisten en merkten onder aan de berg dat we de rem vergeten waren.

We voetbalden op straat, en alleen wie goed was mocht mee doen; wie
niet goed genoeg was moest maar blijven kijken en leren omgaan met
teleurstellingen.

Op school zaten ook domme kinderen. Zij gingen en kwamen op dezelfde
tijd als wij en kregen de zelfde lessen. Zij deden soms een klas nog
een jaar en daarover waren ook geen discussies op ouderavonden. De meester had altijd gelijk.

We smeerden onze boterhammen zelf, met een grote mensen mes, en als je ze vergeten was kon je op school niets kopen! Als je de korst niet at

had je een beetje meer honger de rest van de dag.

Wij gingen met de fiets naar school, helemaal zelf, ook in de winter!

Als je moeder aan de huisdeur naar je zwaaide was je een watje!

Als je problemen veroorzaakt had waren je ouders het eens met de politie.

Ze kwamen wel om je te halen, maar niet om je er uit te lullen. Onze
daden hadden consequenties. Dat was duidelijk en je kon je niet verstoppen.

Wij hadden vrijheid, mislukkingen, succes en verantwoordelijkheid.

We hebben moeten leren er mee om te gaan.

Onze generatie heeft veel mensen voortgebracht die problemen kunnen
oplossen, innovatief bezig zijn en daarbij risico durven nemen en
instaan voor de gevolgen.

Hoor jij ook daar bij? GEFELICITEERD! WIJ WAREN HELDEN!

Geboren na 1980? NU WEET JIJ, ZACHT WATTENKIND, OOK WEER EENS WAT!laatste aanpassing 23 augustus 2006 12:33