Ik wil ’t. Ik wil ’t. Ik wil ‘t!!

Ik wil nog eens een rondreis maken door de Verenigde Staten, een autorally in een of ander Scandinavisch land bezoeken. Ik wil Dennis Bergkamp ooit de hand schudden. Ik wil een instrument kunnen spelen zoals Jimi dat ooit deed (of een klein beetje in de buurt komen daarvan) en ik wil nog ooit met Katja Schuurman een beschuitje eten. En het liefst allemaal zo snel mogelijk.

Zo snel mogelijk? Ja, want wanneer je straks uit je jeugdig bestaan bent gegroeid en je hebt uiteindelijk een full-time baan en je gaat je binden (zoals het tenslotte hoort) heb je gewoonweg minder tijd. Desondanks zou dit eigenlijk niemand moeten belemmeren om er eens 1 maand tussenuit te gaan, maar meestal liggen de zaken toch iets anders. Maar goed, misschien geldt ook wel het gezegde: Nu of Nooit. Wanneer je het uitstelt, stel je het maar steeds verder uit. Daarom beter nú doen, of in ieder geval ASAP en niet later zitten te kniezen: ‘Had ik maar...’

Alleen wanneer en hoe doe je deze dingen? Ik ben maar een arme student en moet soms toch echt naar school. En toch moet ik nog zoveel doen. “Zoveel te doen� zong Toontje Lager ooit, en deze band sloeg de spijker recht op de spreekwoordelijke kop. Maar voor mijn glorieuze ideeën zijn ook de nodige financiële middelen nodig. Dus onder dat “Zoveel te doen� valt dus ook nog: werken. Hier kom je ook nooit onderuit hè?

Stilzitten is niet aan mij besteed, althans niet vaak. Ik moet altijd iets te doen hebben, als ik alleen ben in de trein luister ik muziek, lees ik de Metro of doe ik ’n spelletje op m’n gsm. Zo ook thuis, óf ik ben bezig met muziek te beluisteren of dingen erover te lezen en anders zoek ik me wel iets totaal anders om te doen. Ik wil zo weinig mogelijk tijd ‘verspillen’ in dit korte leven, maar misschien ga ik hier soms te ver in.

Er zijn aan de andere kant een hoop mensen die genoegen nemen met ‘niks doen’. En ach, dit kan ook en móet je ook wel geregeld doen. Lekker lui een filmpje kijken of ergens wat drinken met vrienden is altijd mooi meegenomen, mits het niet iedere dag gebeurt. Het verliest dan zijn charmes. Wanneer je vijf dagen in de week met je vrienden in het café gaat zitten of iedere week steevast aan de drugs zit, zal het uiteindelijk niks meer zijn dan een gewoonte en niet iets speciaals waar je naar uitkijkt.

Maar in ieder geval: Verder wil ik ook nog eens een groot concert bezoeken, een Engelse voetbalwedstrijd bezoeken, onnozel doen met Hans Teeuwen, komend jaar eindelijk eens naar DefQon en/of Pandemonium gaan, een voetbalwedstrijd in een volgepakt stadion spelen en oh ja!: genieten van het leven.