Geen toegang tot eigen leven

'Je mag alles van me weten, behalve mijn pincode'. Dat was jarenlang de slogan om deze toegangscode tot je eigen geld vooral geheim te houden. Maar wat nu als je 'm zelf niet meer weet? En dat gebeurt steeds vaker, want voor zo'n beetje alles is een code of wachtwoord nodig. Het liefst een heel ingewikkelde, want de hackers liggen op de loer. Er zijn al mensen die een ezelsbruggetje hebben voor het ezelsbruggetje om de pincode te onthouden. Hoeveel codes kan een mens onthouden voordat hij geen toegang meer heeft tot zijn eigen leven???

Voor het invullen van de digitale belastingaangifte had je vorig jaar een elektronische handtekening nodig. 'Een keer aanvragen en je kunt voortaan alles met deze handtekening regelen.' Dit jaar gaat dat al niet meer, want nu heb je een *DigiD* nodig. Weer een code die je moet onthouden. Hoeveel geheugen denken die instellingen wel niet dat we hebben? Het wordt hoog tijd voor irisscans en vingerafdrukherkenning, want als je al die codes door elkaar gaat halen, heb je op een bepaald moment niet meer toegang tot alles wat belangrijk is in je leven.

Wie 's morgens zijn bed uitstapt zit meteen volop in Nederland Codeland. Een geheime code om je mobieltje op te starten, dan nog één voor de computer en dan weer een toegangscode en wachtwoord om digitaal de krant te lezen. Bij het verlaten van het huis moet een alarmcode worden ingesteld om daarna weer een andere code te gebruiken om de auto uit de garage te bevrijden. De parkeergarage op het werk heeft een eigen code en de computer daar natuurlijk ook. Lunch betaal je met een pasje met unieke code en op het kluisje voor persoonlijke spullen zit een cijferslot. En dan zijn er nog de bankpassen (veel mensen hebben er meerdere) en als die niet werken de creditcard met natuurlijk ook weer een eigen code. Het is tegenwoordig ook heel normaal een code in te toetsen bij de videotheek en als je telefonisch persoonlijke informatie wilt hebben moet je ook een geheime cijferreeks hebben. Vergeten is geen optie, want dan kun je niet meer bij je geld, je mobieltje en je komt je computer niet meer in. Je moderne leven zit verstopt achter ononthoudbare cijfercombinaties. Geen code, geen leven.

"Uw wachtwoord is strikt persoonlijk. Schrijf uw *DigiD *nooit ergens op", staat te lezen op de website van *DigiD*. Dit dwingende voorschrift boezemt in en in hoeverre is dit vol te houden. De meeste mensen gebruiken deze code maar één keer per jaar en zie 'm dan maar eens te onthouden. Ze houden er geen rekening mee dat een niet zelfverzonnen code moeilijk te onthouden is en dat andere instellingen ook komen met codes als *4@E74%88$*. Een geheim dat je niet deelt met jezelf!

Om te beginnen zou het handig zijn dat je al deze codes zelf zou mogen verzinnen. Voor zaken als geld pinnen, dvd's huren en garagetoegang zou het wel heel makkelijk zijn als je gewoon je vinger ergens op kunt leggen of je oog voor een glaasje kunt houden. En misschien dat er dan wat ruimte overblijft in je brein om verjaardagen, trouwdata en het kenteken van je auto te onthouden.