Henk is een jongen en niet zomaar een jongen. Henk heeft namelijk een waterhoofd, sow what zul je denken. Maar Henk werd al heel zijn leven lang geplaagd met zijn waterhoofd, tot voor kort. Henk heeft nu namelijk een nieuwe bijnaam, ,,de cactus". Met een groep vrienden trok hij door de woestijn, de reis was gezellig, 's avonds bij een kampvuur ouwehoeren met zijn maten. Maar natuurlijk gingen er altijd weer lullige grappen in de rondte over Henk's waterhoofd. Op een dag sloeg het noodlot toe, de kameel die de watervooraad droeg werd gestoken door een insect en sloeg op de vlucht. Verwoedde pogingen werden gedaan om contact te leggen met mensen die hulp konden bieden, maar op eigen kracht moest de groep bewoonde wereld zien te bereiken. Echter niemand redde het, behalve Henk. De watervoorraad in zijn hoofd zorgde ervoor dat hij niet uitdroogde. Na 2 dagen bereikte Henk een oase en voorzag zichzelf en natuurlijk zijn hoofd weer van het nodige vocht en wist de bewoonde wereld te bereiken. Henk maakt het naar omstandigheden goed en niemand plaagt hem meer met zijn waterhoofd. Het schijnt dat Henk de eerste mens is die het zolang zonder water in de woestijn heeft uitgehouden. Henk lacht als hij trots met zijn waterhoofd voor de fotografen van enkele dagbladen poseert. Zijn vrienden lachen echter minder, want die konden het avontuur niet navertellen en hadden naar alle waarschijnlijkheid graag Henk zijn waterhoofd gehad.














