Hier echt een mega keigaaf dope boek, wel erg dik en niet voor in de tram naast fawaka negers, Richard Overy met 'De Verhoren'.
Het is een verslag van de verhoren bij Neurenberg met allemaal topnazis. Het is duidelijk geschreven en echt ongelofelijk interessant om de mannen zelf aan het woord te horen over hun daden. De mensen die ze verhoren vragen ook echt naar lang door dus het onderste wordt uit de kan gehaald.
![[img width=140 height=206 cacheid=001370df001a57f44d5d03df1a00d2ebb1]http://users.pandora.be/amarcord/selys/jpg/boek48a.jpg[/img]](/images/cache/001370df001a57f44d5d03df1a00d2ebb1 "Bron: http://users.pandora.be/amarcord/selys/jpg/boek48a.jpg")
Erg geschikt voor wazi's om eens met eigen ogen te lezen wat ze hebben gedaan. Willekeurig voorbeeldje: Een SSer stond bekend als de 'crematorium clown' omdat ie, onder invloed, de meest bizarre grappen met lijken uithaalde. Of een andere SSer die een jood liet rennen achter een wagen tot ie uitgeput was, hem een emmer water aanreikte, en vervolgens hem met zn voet onder water duwde en liet verdrinken. (goede morgen!)
Verder ook heel geschikt voor mensen die gewoon shit over de nazis willen weten.
EDIT: En vooral ook heel interessant voor mensen die geintresseerd zijn in de tweede wereld oorlog!
Het is een verslag van de verhoren bij Neurenberg met allemaal topnazis. Het is duidelijk geschreven en echt ongelofelijk interessant om de mannen zelf aan het woord te horen over hun daden. De mensen die ze verhoren vragen ook echt naar lang door dus het onderste wordt uit de kan gehaald.
Erg geschikt voor wazi's om eens met eigen ogen te lezen wat ze hebben gedaan. Willekeurig voorbeeldje: Een SSer stond bekend als de 'crematorium clown' omdat ie, onder invloed, de meest bizarre grappen met lijken uithaalde. Of een andere SSer die een jood liet rennen achter een wagen tot ie uitgeput was, hem een emmer water aanreikte, en vervolgens hem met zn voet onder water duwde en liet verdrinken. (goede morgen!)
Verder ook heel geschikt voor mensen die gewoon shit over de nazis willen weten.
Historicus Richard Overy is werkzaam als hoogleraar contemporaine geschiedenis aan King's College in Londen. Hij schreef meerdere boeken over diverse onderwerpen die verband hebben met de Tweede Wereldoorlog waaronder Russia's war, The Origins of the Second World War, Why the Allies won en The Penguin atlas of the Third Reich. In 2001 kwam het boek "Interrogations - The Nazi Elite in Allied Hands, 1945" uit. Dit boek gaat over de verhoren die voorafgaand aan het Neurenberg proces met de gevangen genomen Nazi-kopstukken werden gehouden. Het boek werd in Nederland uitgebracht onder de titel: "De verhoren- De nazi-elite ondervraagd".
Sinds het begin van de Tweede Wereldoorlog was het duidelijk dat het Nazi regime zich schuldig maakte aan diverse oorlogsmisdaden en dat de conventie van Genève door de Duitsers veelvuldig werd genegeerd. Door de ontdekking van concentratiekampen werd tegen het eind van de oorlog pas echt duidelijk zichtbaar welke verschrikkingen plaats hadden gevonden gedurende het bewind van de Nazi's.Voor de geallieerde machthebbers was het duidelijk dat de personen die verantwoordelijk waren voor deze misdaden berecht moesten worden. De Amerikanen, Engelsen, Fransen en Russen hadden echter grote meningsverschillen over de manier van berechting van deze oorlogsmisdaden, zo wilde de Engelse premier Churchill het liefste alle oorlogsmisdadigers vogelvrij verklaren en ze laten executeren terwijl de overige geallieerde landen meer iets voelden voor een rechtvaardig proces. Maar ook de manier waarop dit proces uitgevoerd zou moeten worden was een punt van discussie, een groot probleem was dat de rechtssystemen binnen de landen grote verschillen vertoonden.
Duidelijk was in elk geval dat niet het gehele Duitse volk moest boeten voor de oorlogsmisdaden, dit was na de Eerste Wereldoorlog wel gebeurt en uiteindelijk is dit oneerlijke proces een directe aanleiding geweest voor de Tweede Wereldoorlog. Besloten werd dus dat het Duitse volk niet collectief schuldig verklaard mocht worden. Er moesten processen komen tegen individuele verdachten, waarbij men onderscheid maakte tussen 'grote' en 'kleine' oorlogsmisdadigers. De oorlogsmisdadigers werden veroordeeld op basis van internationaal geldende wetten en normen, de verdachten konden dus geen beroep doen op de wetten die golden in hun eigen land.
Het proces van Neurenberg begon op 20 november 1945. Het belangrijkste onderdeel van het internationaal militair tribunaal was het proces tegen Duitsland's belangrijkste oorlogsmisdadigers, met andere woorden de kopstukken van het Nationaal Socialistische bewind. De aanklachten tegen hen waren: misdaden tegen de vrede, oorlogsmisdaden en misdaden tegen de mens(elijk)heid. Het internationale oorlogstribunaal mocht de doodstraf geven. Bijna een jaar later, op 30 september en 1 oktober 1946, werden de oordelen verkondigd.
Voorafgaand aan het proces tegen de oorlogsmisdadigers in Neurenberg vonden de arrestaties en verhoren plaats van de leiders van het verslagen nazi-Duitsland, onder wie Hermann Göring, Rudolf Hess, Wilhelm Keitel, Joachim von Ribbentrop, Alfred Jodl en Albert Speer. De verhoren werden uitgevoerd door verschillende hooggeplaatste legerofficieren van de geallieerde landen.Gedurende de verhoren ontstonden diverse problemen; Hess was zijn geheugen kwijt, de communicatie met de verdachten met behulp van tolken verliep moeizaam en de bureaucratische samenwerking tussen de geallieerde landen leverde soms grote problemen op. Het grootste fiasco was dat hoofdverdachte Göring gedurende zijn gevangenschap zelfmoord pleegde. Toch slaagde men erin om een grote hoeveelheid bewijsmateriaal aan te dragen die voldoende was om de diverse misdadigers en Duitse organisaties te veroordelen. Bovendien verschaften de verhoren een grote bron van informatie over de omvang en de organisatie van het nationaal socialistische bewind, de aanvalsoorlogen en de organisatie van de holocaust. Een groot deel van de getuigenissen werden later veelvuldig gebruikt als omvangrijke bronnen voor historici.
In dit boek heeft Richard Overy een selectie van de verhoren met de Nazi kopstukken letterlijk weergegeven. Ruim dertig van deze gesprekken zijn weergegeven en zijn ingedeeld in verschillende thema’s. Het boek begint met een uitgebreide inleiding waarin de totstandkoming van het Neurenberg proces en de manier van verhoren besproken wordt. Ook de manier waarop de Nazi kopstukken gearresteerd zijn en hoe ze in detentie gehouden worden, wordt verwoord. In het tweede gedeelte van het boek worden de gesprekken met de verdachten weergegeven. Deze gesprekken zijn ingedeeld in verschillende hoofdstukken met de volgende titels: meningen over de Führer, Göring in het Derde Rijk, Oorlog voeren, Volkerenmoord, het geval-Hess, het geval-Von Papen, Albert Speer: een oprechte bekentenis, Robert Ley: profiel van een zelfmoordenaar, Bevel is bevel: medeplichtigheid en ontkenning en tot slot: de toekomst van Duitsland. Het boek is uitgebreid geïllustreerd met informatieve en interessante foto’s en wordt afgesloten met een uitgebreide notenlijst, een even uitgebreide bronvermelding en een register. De verhoren geven een zeer duidelijk beeld van de terreur en misdaden van de Nazi kopstukken en je krijgt een objectief beeld van de verschillende karakters van de arrestanten en hun persoonlijke drijfveren. Duidelijk wordt dat zelfverrijking en verregaande ambities redenen zijn geweest om tot hun daden te komen, maar vaak is het bevel van boven hun enige argument.
Het is zeer interessant om te weten hoe de kopstukken dachten over bepaalde vraagstukken. Veldmaarschalk Wilhelm Keitel beantwoord bijvoorbeeld vragen over het verband tussen de bombardementen op Engeland en de invasie, over de Russische veldtocht en over het actieplan tegen Frankrijk en Engeland na de campagne tegen Polen en rijksmaarschalk Hermann Göring spreekt onder andere over de organisatie en planning van de productie van Duitse vliegtuigen en effecten van geallieerde luchtaanvallen op de vliegtuigproductie. Luguber is de uitvoerige manier waarop Rudolf Höss, de commandant van Auschwitz verteld over de manier waarop hij verantwoordelijk is geweest voor de dood van meer dan een miljoen joden en duizenden Russische krijgsgevangenen. Andere interessante gesprekken zijn de gesprekken met minister van bewapening Albert Speer die de geallieerden hielp aan enorm veel informatie over de technologie, bewapening en economie van het Derde Rijk. Komisch is het gesprek met Göring en Hess samen, waarin Hess door zijn geheugenverlies Göring niet meer kent.
Richard Overy heeft een zeer interessante selectie gemaakt uit de verhoren. De onderwerpen zijn zeer divers en behandelen verschillende belangrijke thema's over het Derde Rijk. De verhoren zijn niet te lang en zijn zeer goed te volgen. De feiten in het boek zijn zeer goed onderzocht en gebaseerd op vele betrouwbare bronnen en er is veelvuldig gebruik gemaakt van interessante noten.
Het is zeer interessant om de geschiedenis van het Derde Rijk eens te bekijken vanuit de ogen van de kopstukken van het Nationaal Socialisme, hun mening en kijk op zaken maakt veel duidelijk en vele vragen worden beantwoord. Je krijgt een duidelijker inzicht in hun motivatie en er komen een aantal interessante meningen naar voren. Met name de gesprekken met Göring, met zijn enorme feitenkennis en overtuigende houding en Speer, met zijn behulpzame houding zijn zeer interessant om te volgen.
Het boek is niet alleen geschikt voor geïnteresseerden in het proces van Neurenberg maar ook voor mensen die geïnteresseerd zijn in de holocaust, in oorlogsvoering of in de politiek van de Nazi's. Ook mensen die geïnteresseerd zijn in recht en dan in het bijzonder internationaal of militair recht kunnen zullen dit boek interessant vinden. Wanneer je meer wilt weten over de Nazi kopstukken die in het boek voorkomen, is het boek ook een zeer goede bron van informatie. "De verhoren" is dus een boek dat voor vele verschillende doelgroepen geschikt is om te lezen, een aanrader voor de algemeen geïnteresseerde in de Tweede Wereldoorlog is het zeker.
Sinds het begin van de Tweede Wereldoorlog was het duidelijk dat het Nazi regime zich schuldig maakte aan diverse oorlogsmisdaden en dat de conventie van Genève door de Duitsers veelvuldig werd genegeerd. Door de ontdekking van concentratiekampen werd tegen het eind van de oorlog pas echt duidelijk zichtbaar welke verschrikkingen plaats hadden gevonden gedurende het bewind van de Nazi's.Voor de geallieerde machthebbers was het duidelijk dat de personen die verantwoordelijk waren voor deze misdaden berecht moesten worden. De Amerikanen, Engelsen, Fransen en Russen hadden echter grote meningsverschillen over de manier van berechting van deze oorlogsmisdaden, zo wilde de Engelse premier Churchill het liefste alle oorlogsmisdadigers vogelvrij verklaren en ze laten executeren terwijl de overige geallieerde landen meer iets voelden voor een rechtvaardig proces. Maar ook de manier waarop dit proces uitgevoerd zou moeten worden was een punt van discussie, een groot probleem was dat de rechtssystemen binnen de landen grote verschillen vertoonden.
Duidelijk was in elk geval dat niet het gehele Duitse volk moest boeten voor de oorlogsmisdaden, dit was na de Eerste Wereldoorlog wel gebeurt en uiteindelijk is dit oneerlijke proces een directe aanleiding geweest voor de Tweede Wereldoorlog. Besloten werd dus dat het Duitse volk niet collectief schuldig verklaard mocht worden. Er moesten processen komen tegen individuele verdachten, waarbij men onderscheid maakte tussen 'grote' en 'kleine' oorlogsmisdadigers. De oorlogsmisdadigers werden veroordeeld op basis van internationaal geldende wetten en normen, de verdachten konden dus geen beroep doen op de wetten die golden in hun eigen land.
Het proces van Neurenberg begon op 20 november 1945. Het belangrijkste onderdeel van het internationaal militair tribunaal was het proces tegen Duitsland's belangrijkste oorlogsmisdadigers, met andere woorden de kopstukken van het Nationaal Socialistische bewind. De aanklachten tegen hen waren: misdaden tegen de vrede, oorlogsmisdaden en misdaden tegen de mens(elijk)heid. Het internationale oorlogstribunaal mocht de doodstraf geven. Bijna een jaar later, op 30 september en 1 oktober 1946, werden de oordelen verkondigd.
Voorafgaand aan het proces tegen de oorlogsmisdadigers in Neurenberg vonden de arrestaties en verhoren plaats van de leiders van het verslagen nazi-Duitsland, onder wie Hermann Göring, Rudolf Hess, Wilhelm Keitel, Joachim von Ribbentrop, Alfred Jodl en Albert Speer. De verhoren werden uitgevoerd door verschillende hooggeplaatste legerofficieren van de geallieerde landen.Gedurende de verhoren ontstonden diverse problemen; Hess was zijn geheugen kwijt, de communicatie met de verdachten met behulp van tolken verliep moeizaam en de bureaucratische samenwerking tussen de geallieerde landen leverde soms grote problemen op. Het grootste fiasco was dat hoofdverdachte Göring gedurende zijn gevangenschap zelfmoord pleegde. Toch slaagde men erin om een grote hoeveelheid bewijsmateriaal aan te dragen die voldoende was om de diverse misdadigers en Duitse organisaties te veroordelen. Bovendien verschaften de verhoren een grote bron van informatie over de omvang en de organisatie van het nationaal socialistische bewind, de aanvalsoorlogen en de organisatie van de holocaust. Een groot deel van de getuigenissen werden later veelvuldig gebruikt als omvangrijke bronnen voor historici.
In dit boek heeft Richard Overy een selectie van de verhoren met de Nazi kopstukken letterlijk weergegeven. Ruim dertig van deze gesprekken zijn weergegeven en zijn ingedeeld in verschillende thema’s. Het boek begint met een uitgebreide inleiding waarin de totstandkoming van het Neurenberg proces en de manier van verhoren besproken wordt. Ook de manier waarop de Nazi kopstukken gearresteerd zijn en hoe ze in detentie gehouden worden, wordt verwoord. In het tweede gedeelte van het boek worden de gesprekken met de verdachten weergegeven. Deze gesprekken zijn ingedeeld in verschillende hoofdstukken met de volgende titels: meningen over de Führer, Göring in het Derde Rijk, Oorlog voeren, Volkerenmoord, het geval-Hess, het geval-Von Papen, Albert Speer: een oprechte bekentenis, Robert Ley: profiel van een zelfmoordenaar, Bevel is bevel: medeplichtigheid en ontkenning en tot slot: de toekomst van Duitsland. Het boek is uitgebreid geïllustreerd met informatieve en interessante foto’s en wordt afgesloten met een uitgebreide notenlijst, een even uitgebreide bronvermelding en een register. De verhoren geven een zeer duidelijk beeld van de terreur en misdaden van de Nazi kopstukken en je krijgt een objectief beeld van de verschillende karakters van de arrestanten en hun persoonlijke drijfveren. Duidelijk wordt dat zelfverrijking en verregaande ambities redenen zijn geweest om tot hun daden te komen, maar vaak is het bevel van boven hun enige argument.
Het is zeer interessant om te weten hoe de kopstukken dachten over bepaalde vraagstukken. Veldmaarschalk Wilhelm Keitel beantwoord bijvoorbeeld vragen over het verband tussen de bombardementen op Engeland en de invasie, over de Russische veldtocht en over het actieplan tegen Frankrijk en Engeland na de campagne tegen Polen en rijksmaarschalk Hermann Göring spreekt onder andere over de organisatie en planning van de productie van Duitse vliegtuigen en effecten van geallieerde luchtaanvallen op de vliegtuigproductie. Luguber is de uitvoerige manier waarop Rudolf Höss, de commandant van Auschwitz verteld over de manier waarop hij verantwoordelijk is geweest voor de dood van meer dan een miljoen joden en duizenden Russische krijgsgevangenen. Andere interessante gesprekken zijn de gesprekken met minister van bewapening Albert Speer die de geallieerden hielp aan enorm veel informatie over de technologie, bewapening en economie van het Derde Rijk. Komisch is het gesprek met Göring en Hess samen, waarin Hess door zijn geheugenverlies Göring niet meer kent.
Richard Overy heeft een zeer interessante selectie gemaakt uit de verhoren. De onderwerpen zijn zeer divers en behandelen verschillende belangrijke thema's over het Derde Rijk. De verhoren zijn niet te lang en zijn zeer goed te volgen. De feiten in het boek zijn zeer goed onderzocht en gebaseerd op vele betrouwbare bronnen en er is veelvuldig gebruik gemaakt van interessante noten.
Het is zeer interessant om de geschiedenis van het Derde Rijk eens te bekijken vanuit de ogen van de kopstukken van het Nationaal Socialisme, hun mening en kijk op zaken maakt veel duidelijk en vele vragen worden beantwoord. Je krijgt een duidelijker inzicht in hun motivatie en er komen een aantal interessante meningen naar voren. Met name de gesprekken met Göring, met zijn enorme feitenkennis en overtuigende houding en Speer, met zijn behulpzame houding zijn zeer interessant om te volgen.
Het boek is niet alleen geschikt voor geïnteresseerden in het proces van Neurenberg maar ook voor mensen die geïnteresseerd zijn in de holocaust, in oorlogsvoering of in de politiek van de Nazi's. Ook mensen die geïnteresseerd zijn in recht en dan in het bijzonder internationaal of militair recht kunnen zullen dit boek interessant vinden. Wanneer je meer wilt weten over de Nazi kopstukken die in het boek voorkomen, is het boek ook een zeer goede bron van informatie. "De verhoren" is dus een boek dat voor vele verschillende doelgroepen geschikt is om te lezen, een aanrader voor de algemeen geïnteresseerde in de Tweede Wereldoorlog is het zeker.
EDIT: En vooral ook heel interessant voor mensen die geintresseerd zijn in de tweede wereld oorlog!
laatste aanpassing
