Ik weet wat zijn idee van dualisme is maar stel dus voor om "zijn" dualisme misschien te laten voor wat het is betreft de discussie over realiteit en te kijken of een dualisme van waarnemer VS waarneming misschien niet interessanter is...
Hoezo is waarnemer lichaam trouwens? Neem jij waar met je lichaam dan ipv je bewustzijn?
Ik weet wat zijn idee van dualisme is maar stel dus voor om "zijn" dualisme misschien te laten voor wat het is betreft de discussie over realiteit en te kijken of een dualisme van waarnemer VS waarneming misschien niet interessanter is...
Hoezo is waarnemer lichaam trouwens? Neem jij waar met je lichaam dan ipv je bewustzijn?
Op die fiets... ja denk het wel... waar wil je beginnen though ?
Over je vraag. Het ligt er maar net aan hoe je 'waarnemer' interpreteerd. Ik neem in zekere zin waar dat ik denk/twijfel... dat ik besta... (dus geest = waarnemer)
maar ik ben het met descartes eens dat ik dan ook alleen dat het ik is die weet/'waar neem'/ervaar... (dus; ik besta)
Verder is al dat je waarneemt niet zeker en afhankelijk van het waarnemen... (je fysieke zintuigen - de zintuigen die ook eerst moeten waargenomen worden middels je zintuigen om te bepalen of ze wel/niet aanwezig zijn)
Jea sort of... game runde tot niet zo lang geleden enkel op NASA-computer. Da's althans t verhaal 8er de game.
Zoek maar even op youtube naar trailers... game is nog niet uit. Beta speelt ook niet helemaal soepel maar kan al goed zien hoe geweldig knap dit spel is...
Uitspraak van verwijderd op vrijdag 11 maart 2011 om 09:44:
Het gaat over het idee dat het ego, met al zijn imperfecties, niet iets intrinsiek slechts is, maar onderdeel uitmaakt van perfectie. Dat lijkt op wat ik ook altijd zeg met "it's all GOOD"
Klopt, maar ego bestaat uit 1ste instantie niet enkel uit imperfectie.
Om het ff makkelijker te vertalen naar het geloof toe:
Je zal je zelf eerst moeten redden t.w. in balans brengen (yin/yan), voordat je een ander kan redden en dan is het : "it's all GOOD"
Dus ook de ego moet eerst yin/yan zijn en houdt dus in dat ego in 1ste instantie NIET uit imperfectie bestaat, maar uit beide en onderdeel maken van de totaliteit. (Tao)
Het is de mens zelf die zijn ego uit balans haalt.
WIKI zegt dan ook:
En zo kwam uiteindelijk het besef/bewust zijn, dat de Tao (het Alles) zich manifesteert in twee tegengestelde waarden 'die geen dualiteit vormen'. Yin (het éne) is niet beter dan Yang (het ander) of andersom, ze zijn even-waardig aan elkaar. Evenwaardig betekent in deze gelijk èn toch verschillend. Dus niet gelijkwaardig.
Het is beweging, het proces/de dynamiek tussen Yin en Yang die een verstoring tussen Yin en Yang kan veroorzaken. Yin of Yang kunnen ook niet verdwijnen of ontbreken. Het is de mens die het Yin of het Yang van zijn leven een te groot accent geeft waardoor er klachten, "ontregelingen in yin - yang" ontstaan.
laatste aanpassing
ik weet niet of ik wel of niet in god geloven moet... naah al die problems en shit enzo heb ik zo van....!#$%^*&*(*(
De zielenleeftijd
Vraag: Jullie hebben het al meerdere keren over zielenleeftijd gehad. Kunnen jullie ons daarvan een overzicht geven?
Confucius
De zielenleeftijd is een ontwikkelingsproces, een proces van ervaringen opdoen dat zich over vele levens uitstrekt en kan worden onderverdeeld in bepaalde periodes. Wij onderscheiden vijf zielenleeftijden:
* De babyziel
* De kinderziel
* De jongerenziel
* De rijpere ziel
* De oudere ziel
Elke zielenleeftijd heeft bepaalde kenmerken.
De babyziel
We beginnen bij de babyziel. Voordat de babyziel de eerste keer incarneert, is zij nog nooit in de stoffelijke wereld geweest. Enerzijds is zij gefascineerd door het spel dat het leven wordt genoemd, anderzijds vindt zij de de stoffelijke realiteitsdimensie zeer beangstigend. Zij is bang voor deze nieuwe wereld maar voelt tegelijkertijd een magische aantrekkingskracht. Zij overwint deze angst door in een gezin te incarneren die erg betrokken bij haar is en waar zij geborgenheid en steun vindt. Een gezin dat geen druk op haar legt, waar zij haar hele leven lang welkom is en waar zij het gevoel heeft erbij te horen. Hier voelt de babyziel zich prettig. De eerste incarnaties beleeft zij bijna als in een roes, alsof zij er niet helemaal bij is.
In deze familie is zij in staat haar angst te overwinnen, omdat er altijd iemand in de buurt is. Zij hoeft nooit bang te zijn dat zij alleen gelaten wordt. Dat is erg belangrijk voor de babyziel, omdat zij erg onzeker en bangelijk is. Zij moet altijd iemand om zich heen hebben die haar rots in de branding is en op wie zij volledig kan vertrouwen. Zij is haar familie dan ook zeer toegewijd. Naar buiten gaan en er plotseling helemaal alleen voor komen te staan is haar grootste angst.
Nu wordt deze babyziel langzaam maar zeker ouder. Er zijn meerdere incarnaties in deze fase. Langzamerhand wordt de behoefte aan een rots in de branding minder. Op het moment dat ze zich voorzichtig los gaat maken en de eerste stapjes zet, komt ze op de leeftijd van de kinderziel.
De kinderziel
De kinderziel kenmerkt zich door nieuwsgierigheid. Zij wil overal bij zijn, wil alles weten, alles zien, overal met de neus vooraan staan en zeker niets missen! Zij is geïnteresseert in alles wat er gebeurt en in alles waarover anderen praten. Waar gewerkt wordt, is zij te vinden. Ze wil alles begrijpen. Het belangrijkste kenmerk van de kinderziel is: erbij willen zijn, toekijken en vragen stellen. Zij is nieuwsgierig naar alles wat te zien, te horen en te beleven valt. Gretig zuigt ze de informatie als een spons in zich op. Erbij horen, dat is haar grootste wens!
De kinderziel is in staat om eenvoudige karweitjes te doen, maar vind het nog eng om belangrijke taken op zich te nemen. Ze is niet in staat om zelfstandig te denken en uit verkregen informatie eigen conclusies te trekken. Zij is op deze zielenleeftijd wel bereid handelingen en opdrachten voor anderen uit te voeren, hoewel ze die vanuit haar zielenniveau nog niet snapt. Zij zal alle informatie kritiekloos voor waar aannemen. Zo reageert de kinderziel.
Later, als ze deze periode langzaam maar zeker ontgroeit, onstaat het idee: ik kan alles beter. De fase van de jongerenziel begint dan.
De jongerenziel
Energiek stort de jongerenziel zich in het leven. Ze wil van alles meemaken en ze is ervan overtuigd dat zij beter is dan alle anderen! Zij wil zich laten gelden, zich bewijzen en bewonderd worden. Zij wil volmaakt zijn! Alles wat de kinderziel heeft gezien en gehoord, wil de jongerenziel uitproberen. Ze is meer dan bereid daarvoor risico's te nemen. Niets is haar te moeilijk, te groot, te duur of te gevaarlijk. Ze wil de wereld graag laten zien hoe bijzonder ze is.
De jongerenziel heeft nog geen innerlijke zekerheden en ze is nog niet bereid verantwoordelijkheid te nemen. Gaat er iets verkeerd, dan ligt dat vooral aan anderen. De wankele zekerheid wordt overstemd door pracht en schone schijn. Haar kleding is exclusief, de auto opvallend, evenals haar huis en de inrichting daarvan. De jongerenziel treedt graag op de voorgrond en wil de wereld bewijzen hoe capabel en briljant ze is. Dreigt haar schone schijn als een zeepbel uit elkaar te spatten, dan is ze bereid, desnoods met geweld, haar moeizaam opgebouwde beeld in stand te houden. Daarbij kan ze verstrikt raken in leugens en criminele handelingen.
Vaak voelt de jongerenziel zich vanbinnen verscheurd en onrustig, en ze zal er van alles aan doen om dit maar niet te voelen. Ook maakt ze zichzelf wijs dat ze volmaakt is en zal ze proberen dit beeld bij anderen over te dragen. Diep vanbinnen voelt ze zich echter onzeker, ze mist de ervaringen en waarden van de rijpere ziel.
Aan het einde van de periode van de jongerenziel kan het gebeuren dat ze zich grote ellende op de hals haalt. Tot nu toe heeft ze zich alleen op uiterlijkheden geconcentreerd. Ze heeft gevochten voor haar zelfbeeld en haar volmaakte masker. Dit alles glipt haar ineens door de vingers en ze voelt zich aan het eind van haar latijn. Dit is vaak het momenten waarop de jongerenziel instort. Ze gaat aanzichzelf twijfelen en voelt zich uitgeput. Op dit punt komt ze op de leeftijd van de rijpere ziel.
De rijpere ziel
De rijpere ziel wil ook van alles meemaken, maar voor haar is het vooral van belang de ervaringen te begrijpen. Ze wil ervaringen kunnen plaatsen en verwerken. Ze stort zich niet meer blindelings ergens in, ze kiest weloverwogen welke ervaringen ze wil ondergaan.
In de periode van de jongerenziel heeft ze vele ervaringen opgedaan die elkaar in sneltreinvaart opvolgden. Ze heeft toen geen tijd gehad om deze innerlijk te verwerken. Hier is ze nu overheen gegroeid. De rijpere ziel stelt zich nieuwe prioriteiten en heeft andere waarden. Ze kijkt naar haar gevoel, ze streeft naar waarheid en waarachtigheid. Ze heeft een sterk gevoel voor rechtvaardigheid en laat haar oude masker en uiterlijke schijn vallen. Soms maakt ze zich nog wel eens zorgen over of anderen haar daadwerkelijk nemen zoals ze is. Deze hele ontwikkelingsfase voltrekt zich in haar innerlijk en daarvoor heeft ze tijd nodig. Tijd die ze in haar eentje doorbrengt. Tijd om na te denken, te voelen, te begrijpen en tijd om haar eigen standpunt te vormen.
Terwijl de jongerenziel alles in het werk stelt om maar niet alleen te hoeven zijn en om maar niet te hoeven nadenken, heeft de rijpere ziel juist behoefte aan alleen zijn. Ze is erop gebrand te ervaren wat zich in haar innerlijk afspeelt. Vaak sluit ze zichzelf bij hulpgroepen aan. Zo kan ze in een veilige situatie zichzelf en anderen beter leren begrijpen. Terwijl de jongerenziel boekenwijsheid doorgaf, duikt de rijpere ziel een ander ervaringsgebied in: wijsheid opdoen uit eigen ervaring. In het laatste stadium van deze periode hecht ze minder belang aan titels, iets wat de jongerenziel juist zo belangrijk vond.
Aldus de fase van de rijpere ziel. Blijft nog de fase van de oudere ziel over.
De oudere ziel
De oudere ziel is vaak van nature spiritueel, maar het kan zijn dat ze zich totaal niet bewust met spiritualiteit bezighoudt. Ze heeft van nature toegang tot innerlijke beelden en meditatieve grenservaringen, ze werkt bewust met energieën, of hoort duidelijk haar innerlijke stem. Haar bewustzijn sluit aan op hogere wijsheden en verbreedt daarmee haar kijk op de wereld. Er zijn altijd meerdere mogelijkheden om haar eigen goddelijkheid, haar potentieel te ontplooien.
De oudere ziel weet wat haar weg is en volgt deze zonder vergissingen. Ze heeft grote leiderskwaliteiten, omdat ze in haar centrum rust, omdat ze is opgehouden anderen te vertellen wat goed voor ze is en omdat ze helemaal natuurlijk en waarachtig goddelijk is. Ze rust als een rots in haar onverstoorbare centrum en straalt rust, vrede, natuurlijke autoriteit en geborgenheid uit, ook wanneer er rondom haar chaos heerst. Ze is een bron van het zijn. En zie hier de gelijkenis met de babyziel.
We hebben verteld dat de babyziel zich in haar eerste incarnatie ín de wereld droomt. bij de oudere ziel is het omgekeerd, zij droomt zich het leven uit. Ze is vaak met haar innerlijke beelden of door haar innerlijke communicatie verbonden met haar geestelijke thuis, maar ze is wel in staat snel om te schakelen en haar dagelijkse bezigheden in de stoffelijke wereld te regelen. Voor haar is dit natuurlijk en duidelijk. Ze is graag op zichzelf om zich bezig te houden met haar vele talenten, haar eigen gedachten en haar beelden en energieën. Haar innerlijk weten verschaft haar toegang tot de wetten van het leven. Hiermee bezig zijn, vervult haar met grote blijdschap.
De oudere ziel heeft het meesterschap bereikt en beschikt over een grote zielskracht, omdat zij bezig is met de terugkeer naar het eenwordingsproces met haar zielenbroers en zusters. De oudere ziel kenmerkt zich door innerlijke rust en waarachtigheid. Aan het einde van deze periode keert ze voor altijd terug naar haar geestelijk vaderland.
Extra informatie
Dit is wat wij jullie over de zielenleeftijden willen mededelen. Er is nog wél een aspect dat we graag nader willen toelichten. Alle mensen die zich op dit moment op Aarde bevinden, hebben al vele incarnaties achter de rug. Niemand is hier voor het eerst. Jullie zijn hier allemaal al veel vaker geweest!
Wanneer je in een nieuw lichaam op Aarde komt, doorloop je altijd de babyperiode, de kinderperiode, de tienertijd tot je op een dag volwassen bent, de een wat eerder, de ander wat later. Hierbij beleef je nog een keer je persoonlijke ontwikkeling en je zielsontwikkeling. Je doorloopt de fase van de babyziel, de fase van de kinderziel, de fase van de jongerenziel en ontwikkelt je zover door als je in je vorige incarnatie bent gekomen. Natuurlijk ontwikkel je je in deze incarnatie weer verder. het is als het ware zo dat je je in versneld tempo de ontwikkelingsfases van de incarnatiecyclus doorloopt.
Het is dus mogelijk dat er een periode is waarin je perfectie nastreeft, of een periode waarin je naar allerlei onzin luistert, of een periode waarin je zakelijk heel actief bent, of juist gewelddadig of militant bent. Er zullen zich tijden van persoonlijke crisis en leed voordoen en periodes waarin je je blik naar binnen richt en oplossingen vindt.
Al deze fases zijn legitiem. Wees niet te streng voor jezelf. Je doorloopt dus in versneld tempo je vorige incarnaties en fases van ontwikkeling. Dit is niet gedetailleerd, maar je beleeft periodes nog een keer in de loop van je leven en je zult weer een stap hoger komen in je ontwikkeling. De meesten van jullie zullen nog wel weten dat je in je jeugd van andere films hield en dat je andere idolen en waarden had. Mogelijkerwijs stamt dit uit een vorige incarnatie toen je een kinderziel had. Dit lost zich dan op en je groeit eroverheen.
Jullie bevinden je in een zeer turbulente tijdsdimensie waar transformatie aan de orde van de dag is. het kan gebeuren dat je je laatste zielenleeftijd verlaat en overgaat naar de volgende. Je ontwikkelt je bijvoorbeeld verder van jongerenziel naar rijpere ziel of van rijpere ziel naar oudere ziel. Normaalgesproken heb je gedurende meerdere levens dezelfde zielenleeftijd, maar in de tijd waarin jullie nu leven is dat anders.
Wees gezegd, dit was Confucius.
laatste aanpassing
(permanent verbannen)
En we gaan weer terug naar de tergend lange teksten, zonder eerst antwoord te geven op de essentie van de realiteit.
De essentie van de realiteit is (volgens mij) dat je die zelf maakt, en in wezen een illusie is.
(permanent verbannen)
Ik ben gefascineerd, kun je dit evt uitleggen met een theorie? Gezien wetenschappers wereldwijd dit wel kunnen gebruiken, en ofc ik het interessant vind
Uitspraak van permanent verbannen op vrijdag 11 maart 2011 om 19:41:
Is de jouwe ook uit de nieuwe collectie of is die nog van de oude waar we toen fotoshoot voor hadden gedaan?
De Vader is te laat voor het eten!
Edit: Op die foto had de Vader ook net weer iets geknoeid op de grond zie ik...komt door de haast...neemt nooit tijd om te eten...
laatste aanpassing
Zij draagt n hoofddoek!!
En lange bedekkende jurk!!!
En ey!!!
Hij heb n baard en n hele fijne zelfs!
En kijk eens, hij draagt ook n lang gewaad wow!!
Lijken net twee..
Uitspraak van verwijderd op zaterdag 12 maart 2011 om 01:10:
Ewah, waarom is God nou ineens Japan van de kaart aan het vegen?
Dat moet je aan je Vader vragen, dan zal Hij waarschijnlijk zeggen dat wij de inhoud van de aarde niet moeten uitzuigen, want de compressie van de aarde kan het op een gegeven moment niet meer aan.
Genesis 1-26 zegt ookt:
En God zeide: Laat Ons mensen maken, naar Ons beeld, naar Onze gelijkenis; en dat zij heerschappij hebben over de vissen der zee, en over het gevogelte des hemels, en over het vee, en over de gehele aarde , en over al het kruipend gedierte, dat op de aarde kruipt.
Het is maar vervelend dat mensen dit woord verkeerd opvatten/niet begrijpen.
t.w. Het is niet dat God dit wil, maar Godswoord (wil/voorspelling) komt uit als men geen regels opvolgt.
Geloof dat ik jullie weer een beetje kwijt raak hier, van geloof naar levensbeschouwing en ineens naar videogames, jullie vliegen van de hak op de tak zwaar weekend mensen
Geloof dat ik jullie weer een beetje kwijt raak hier, van geloof naar levensbeschouwing en ineens naar videogames, jullie vliegen van de hak op de tak zwaar weekend mensen
Aldus Menno ter Braak in zijn boek Het carnaval der burgers (1930). Wat is dat kostuum van het carnaval dat macht bezit over de zielen? ‘Carnaval’ is bij Ter Braak een ingewikkeld begrip dat niet onder één noemer is te vangen. Carnaval is een schijnbare eenheid, maar deze eenheid vervalt telkens weer in ontelbare onderscheidingen die de illusie in stand houden dat alles ooit een eenheid is geweest, dat er ooit geen grenzen waren tussen de atomen, tussen het ‘ik’ en het ‘wij’ , tussen het ‘nu’ en ‘het eeuwige’. Burgers worden geïdealiseerde atomen in het ‘wij’ van de samenleving. Het carnaval is een metafoor, een allegorie. Het carnaval der burgers is een groteske benaming voor iets wat op zich zelf helemaal geen carnaval is, iets wat misschien helemaal niet bestaat. Zoiets als een illusie. Het carnaval is de optelsom van alle formules van die de samenleving in stand houden, waarvan wij allen burgers zijn. Het carnaval is de mythische fusie van doelmatige abstracties en granieten gemeenplaatsen. Wij kunnen de wereld niet meer indrinken en benoemen haar daarom in versteende begrippen, in scherpe tweedelingen zoals liefde en haat. De gemeenplaats verdringt de fantasie naar het geheime, naar het obscene, naar het cynische. Zo zoekt de burger telkens weer naar maat en gewicht, waar maat noch gewicht heersen. Hij zoekt kooien voor wat niet gekooid kan worden.
Het carnaval van Ter Braak is geen echt carnaval, maar een hilarische schijnvertoning waarin de burger zich vermomt en hoopt de dichter in zichzelf nog één keer te ontmoeten. Maar de dichter in hem is om allang om zeep gebracht. De burger is die rol langzaam afgeleerd – als kind, als puber, als student – in een onstuitbaar proces van eindeloze aanpassing. Opgroeien is het afleren van het geheim, van de betovering. Er zijn geen dichters en er zijn geen burgers. Dichter en burger zijn twee archetypen die elkaar lijken te ontmoeten op het carnaval in een onmogelijke schijnvertoning. De burgers zijn onvolkomen dichters, de dichters als de nooit uit conventies verloste burgers. Burgers zijn in feite nog slechts de dichters van gemeenplaatsen. Maar ook daarin zijn ze dichterlijk. In het onechte zijn ze echt. In het cliché zoeken ze telkens weer de illusie van het kleine verschil. In de begrensde waarheid van het geloof zoeken ze bezwering van de doodsangst. In de begrensde liefde van het huwelijk zoeken ze de herinnering aan het onbegrensde. De liefde is de carnaval-pool van het bezit, schrijft Ter Braak. Termen worden woorden en woorden tooien het carnaval der burgers. Carnaval is dat ene moment van illusie, de roes, de verbeelding, het ‘wij’ waarin wij telkens weer opgaan en onze dichterlijke persoonlijkheid definitief verliezen.
Aldus Menno ter Braak in zijn boek Het carnaval der burgers (1930). Wat is dat kostuum van het carnaval dat macht bezit over de zielen? ‘Carnaval’ is bij Ter Braak een ingewikkeld begrip dat niet onder één noemer is te vangen. Carnaval is een schijnbare eenheid, maar deze eenheid vervalt telkens weer in ontelbare onderscheidingen die de illusie in stand houden dat alles ooit een eenheid is geweest, dat er ooit geen grenzen waren tussen de atomen, tussen het ‘ik’ en het ‘wij’ , tussen het ‘nu’ en ‘het eeuwige’. Burgers worden geïdealiseerde atomen in het ‘wij’ van de samenleving. Het carnaval is een metafoor, een allegorie. Het carnaval der burgers is een groteske benaming voor iets wat op zich zelf helemaal geen carnaval is, iets wat misschien helemaal niet bestaat. Zoiets als een illusie. Het carnaval is de optelsom van alle formules van die de samenleving in stand houden, waarvan wij allen burgers zijn. Het carnaval is de mythische fusie van doelmatige abstracties en granieten gemeenplaatsen. Wij kunnen d
e wereld niet meer indrinken en benoemen haar daarom in versteende begrippen, in scherpe tweedelingen zoals liefde en haat. De gemeenplaats verdringt de fantasie naar het geheime, naar het obscene, naar het cynische. Zo zoekt de burger telkens weer naar maat en gewicht, waar maat noch gewicht heersen. Hij zoekt kooien voor wat niet gekooid kan worden.
Het carnaval van Ter Braak is geen echt carnaval, maar een hilarische schijnvertoning waarin de burger zich vermomt en hoopt de dichter in zichzelf nog één keer te ontmoeten. Maar de dichter in hem is om allang om zeep gebracht. De burger is die rol langzaam afgeleerd – als kind, als puber, als student – in een onstuitbaar proces van eindeloze aanpassing. Opgroeien is het afleren van het geheim, van de betovering. Er zijn geen dichters en er zijn geen burgers. Dichter en burger zijn twee archetypen die elkaar lijken te ontmoeten op het carnaval in een onmogelijke schijnvertoning. De burgers zijn onvolkomen dichters, de dichters als de nooit uit conventies verloste burgers. Burgers zijn in feite nog slechts de dichters van gemeenplaatsen. Maar ook daarin zijn ze dichterlijk. In het onechte zijn ze echt. In het cliché zoeken ze telkens weer de illusie van het kleine verschil. In de begrensde waarheid van het geloof zoeken ze bezwering van de doodsangst. In de begrensde liefde van het huwelijk zoeken ze de herin
nering aan het onbegrensde. De liefde is de carnaval-pool van het bezit, schrijft Ter Braak. Termen worden woorden en woorden tooien het carnaval der burgers. Carnaval is dat ene moment van illusie, de roes, de verbeelding, het ‘wij’ waarin wij telkens weer opgaan en onze dichterlijke persoonlijkheid definitief verliezen.
Nou nou nou das wel n erg aparte manier om carnaval te beschrijven haha
Ik weet niet of ik t onzin vind of mooi omschreven
Misschien vindt de burger in mij t achterlijk gekwatsj, terwijl de dichter in mij t kan waarderen
Haha nee leuke tekst hoor, ook al is t maybe n ietwat te extreme manier om iets als carnaval te omschrijven, btje te zwart-wit lijkt me
Carnaval heeft geen uitleg nodig
Het is n excuus voor volwassen mensen om eens lekker gek te doen, om dat creatieve kind vanbinnen er nog eens uit te laten, hoewel dat kind en die fantasiewereld van t kind al lang om zeep geholpen is
Of nee wacht, dat zei de schrijver ook al..
Carnaval is gewoon bier zuipen, zingen en achter de wijven aan
Ik zie niet echt n verband met t begrip dichter
Is dat de creatieve geest?
Is dat t kind van binnen?
Naja whatever
Wat is dat hier?
Iemand nog n leuk onderwerp?
Gooi t in de groep!
Uitspraak van verwijderd op maandag 14 maart 2011 om 16:47:
Carnaval is gewoon bier zuipen, zingen en achter de wijven aan
D8 al dat jij de tekst wel wat zou vinden... ivm dat dichten
daarom ook gepost...
maar hoe ik carnaval altijd begreep...
iets dat in het leven was gebracht om het reguliere leven in stand te houden...
iets waar de wilde dieren in ons uit de normen en waarden konden kruipen... als medicijn tegen het veeleisende leven waar we braaf moeten zijn (om te overleven)
n beetje zoals het weekend tegenover de werkweek staat... alleen dan op grotere schaal...
feestdagen zijn in elke maatschappij nodig...
ook de islam had dat door (suikerfeest)
laatste aanpassing
Uitspraak van verwijderd op maandag 14 maart 2011 om 17:54:
is idd het islamitische equivalent van het rooms-katholieke carnaval. het suikerfeest sluit de vastenperiode die ramadan heet af. carnaval luidt de vastenperiode in. vrijwel niemand vast na carnaval tegenwoordig. dat maakt het mijns inziens een zeer twijfelachtige feestdag(en).
Wat is dat hier?
Iemand nog n leuk onderwerp?
Gooi t in de groep!
Ja! Dit is de beste beschaving ooit. God heeft de Westerse wereld verkozen tot de uitverkoren wereld, en ons daarom zo rijk en succesvol gemaakt.
Maar ja, jij, en velen, geloven dus dat God het reilen en zijlen in de wereld bepaald, en dat alles gebeurt met Zijn wil en volgens Zijn plan. Dus dan is de Westerse wereld dus the king and the gift of God, en het Jezuïtische dus eigenlijk het beste.
Echt, dat mens heeft nog eens logica.. zij ziet de daden van God pas ekt
Haar youtjoeb kanaal is echt bizar geniaal
http://www.youtube.com/user/tamtampamela
Have fun
Vreemde vent, maar 100% gelijk
Haha, ik zit nu te kijken.. lekker verknipt...Toch ook wel geniaal. Snap 't wel.. atheïsten op een nanananaaaaa manier tot de hel verdoemen. Dat zouden meer Christenen moeten doen ipv dat softe 'oh jezus loves you' gedoe