+14-15
donateur
Geloof jij in god?
laatste aanpassing
Forumonderwerp · 750071
10 volgers · 380014x bekeken
'Je hebt de 10 geboden niet nodig. Ze staan al in je hart.'
Bij sommigen moeten ze alleen nog tot ontwikkeling komen en uitvoerbaar zijn, want
bij sommigen (eehm, velen) is hun ware natuur dermate verstoord dat ze wel wat leiding kunnen gebruiken
laatste aanpassing
Zo... laten we het vandaag eens even lekker over God gaan hebben.
En bij sommigen (eehm, velen) is hun ware natuur dermate verstoord dat ze wel wat leiding kunnen gebruiken
Ik zou eerder zeggen: "bij sommigen (eehm, velen) is hun ware natuur nog dermate onontwikkeld dat ze wel wat leiding kunnen gebruiken
"Dit vanuit de gedachte dat de imperfecties die zo alomtegenwoordig zijn hier op Aarde bewust bij een leerproces horen. Het verwarrende is dat ten eerste er mensen van verschillende stadia in dat leerproces hier aanwezig zijn, en ten tweede dat er geen verbetering lijkt te zijn door de eeuwen heen.
Mijn antwoord daarop is dat de Aarde gewoon plaats biedt aan zielen die zich in een bepaalde ontwikkelingsspanne bevinden. De zielen die verder komen vinden hun verdere leerweg niet op Aarde, maar in een andere wereld. De mensheid zit dus niet vast op een bepaald niveau, maar onze wereld biedt plaats aan mensen van dat niveau. Er gloort dus een ongekende hoop voorbij de horizon - voorbij de dalen die we hier op Aarde maar al te goed kennen
laatste aanpassing
^En zo is planeet aarde een leerschool en een klaslokaal. Zo zie ik planeet aarde ook. Alhoewel, zo kán 't gebruikt worden. Toch is dit op zichzelf niet zo denk ik. Planeet aarde blijft iets neutraals. Het kan voor bepaalde doeleinden aangewend worden, maar op zichzelf kun je er makkelijk duizenden keren in verdwalen en dat over en over opnieuw. Tenslotte vergeet je na ieder leven je vorige leven weer... dus elke keer zul je het weer als compleet nieuw ervaren, alsof het de allereerste keer betreft, en doen je eerdere ervaringen en niet meer zo toe. Dus wat iemand in een vorig leven aan vaardigheden geleerd heeft, doet er in het huidige moment niet meer zo toe. Is afgesloten en tenslotte weer vergeten... Die ontwikkelingsprocessen zijn er vast, maar gaan errug langzaam op zichzelf als je het mij vraagt, met zelfs tussendoor grote stappen achteruit, in plaats van vooruit, waardoor het gigantisch vertraagt allemaal. Daarin kan vast flinke tijd bespaard worden...
laatste aanpassing
Tenslotte vergeet je na ieder leven je vorige leven weer... dus elke keer zul je het weer als compleet nieuw ervaren, alsof het de allereerste keer betreft, en doen je eerdere ervaringen en niet meer zo toe.
Je vergeet alleen de specifieke dingen... de diepere lessen die je ziel vormen neem je wel mee, anders zou het allemaal nogal zinloos zijn
De diepere lessen... laten we het eens naar de praktijk vertalen, want al dat abstracte gedoe schiet ook niet op 
Je gaat uit van een soort incarnatiecyclus, waarin het het lijden uiteindelijk levenslessen zijn die bewaard worden, en waaruit uiteindelijk weer iets goeds ontstaat; namelijk dat iemand door de duistere dingen uiteindelijk weer sterker wordt.
Ok, een praktijk voorbeeld: iemand leidt een leven. In dat leven wordt diegene verkracht door d'r pa als kind. Dit ruïneerd uiteindelijk d'r leven uiteraard. Ze gaat op latere leeftijd een de drugs, belandt op straat, gaat de prostitutie in, maakt daar ook allerlei dingen mee die d'r kapot maken. Uiteindelijk krijgt ze ook nog HIV, wordt het drugsgebruik erger en erger. Uiteindelijk haat ze zichzelf op het allerdiepste niveau, ze haat haar lichaam, haar verleden, haar heden en het leven voor haar is een complete hel, met geen enkel lichtpuntje in zicht. Uiteindelijk pleegt ze zelfmoord...
Leert ze van toch? Uiteindelijk in het grotere geheel alleen maar goed dat ze het heeft ervaren, want zo wordt iig in haar denkgeest opgeslagen dat ze daar iig nooit meer komen moet...
Goed, in de praktijk pakt dit volgens mij iets anders uit. Haar ervaren leven heeft uiteindelijk d'r geest verminkt. De dood maakt niet zomaar een einde aan de toestand van haar denkgeest, en gaat zichzelf (nog verder) dissociëren van zijn ware Zelf.. er komt weer een nieuw leven, met uiteraard als geestelijke input de huidige positie van haar denkgeest. Dit keer komt 'ze' (die nu een 'hij' is) ter wereld als een gestoord mens. Als kind is al waarneembaar dat er iets niet goed is. Later wordt ie gediagnosticeerd als zwaar autistisch. De geest zit als het ware op slot op een bepaalde manier, als gevolg van alle traumatische ervaringen uit het leven daarvoor; want er is een vorm van dissociatie opgetreden op een diep niveau in de geest.
Is dit dan een vooruitgang of een stap achteruit? Is het zinnig geweest dat leven geleid te hebben met al die rampspoed, of heeft dit haar juist alleen maar verder van d'r stuk gebracht? Heeft ze nu niet alleen maar veel meer werk te doen om zichzelf weer als ziel te helen?
Je gaat uit van een soort incarnatiecyclus, waarin het het lijden uiteindelijk levenslessen zijn die bewaard worden, en waaruit uiteindelijk weer iets goeds ontstaat; namelijk dat iemand door de duistere dingen uiteindelijk weer sterker wordt.
Ok, een praktijk voorbeeld: iemand leidt een leven. In dat leven wordt diegene verkracht door d'r pa als kind. Dit ruïneerd uiteindelijk d'r leven uiteraard. Ze gaat op latere leeftijd een de drugs, belandt op straat, gaat de prostitutie in, maakt daar ook allerlei dingen mee die d'r kapot maken. Uiteindelijk krijgt ze ook nog HIV, wordt het drugsgebruik erger en erger. Uiteindelijk haat ze zichzelf op het allerdiepste niveau, ze haat haar lichaam, haar verleden, haar heden en het leven voor haar is een complete hel, met geen enkel lichtpuntje in zicht. Uiteindelijk pleegt ze zelfmoord...
Leert ze van toch? Uiteindelijk in het grotere geheel alleen maar goed dat ze het heeft ervaren, want zo wordt iig in haar denkgeest opgeslagen dat ze daar iig nooit meer komen moet...
Goed, in de praktijk pakt dit volgens mij iets anders uit. Haar ervaren leven heeft uiteindelijk d'r geest verminkt. De dood maakt niet zomaar een einde aan de toestand van haar denkgeest, en gaat zichzelf (nog verder) dissociëren van zijn ware Zelf.. er komt weer een nieuw leven, met uiteraard als geestelijke input de huidige positie van haar denkgeest. Dit keer komt 'ze' (die nu een 'hij' is) ter wereld als een gestoord mens. Als kind is al waarneembaar dat er iets niet goed is. Later wordt ie gediagnosticeerd als zwaar autistisch. De geest zit als het ware op slot op een bepaalde manier, als gevolg van alle traumatische ervaringen uit het leven daarvoor; want er is een vorm van dissociatie opgetreden op een diep niveau in de geest.
Is dit dan een vooruitgang of een stap achteruit? Is het zinnig geweest dat leven geleid te hebben met al die rampspoed, of heeft dit haar juist alleen maar verder van d'r stuk gebracht? Heeft ze nu niet alleen maar veel meer werk te doen om zichzelf weer als ziel te helen?
een praktijk voorbeeld
Wel meteen een extreem voorbeeld... maar ok, kijken of ik het goed kan uitleggen.
Zo'n verschrikkelijk leven vergt een verwerkingsproces op een geheel andere schaal dan de moeilijkheden die mensen onder normale omstandigheden kennen. Het leven hierna kan dan bijvoorbeeld geheel in het teken staan van één van de fasen van verwerking, dus bijvoorbeeld zoals je al aangaf, een autistisch leven.
De levens die hier dan weer op volgen zullen nog steeds bezig zijn met die verwerking, waardoor deze persoon als het goed is ook een lange periode van rust zal kennen. Deze "incarnatiegeschiedenis" kan er dan toe leiden dat deze persoon grote hoogtes kan bereiken - veel sneller dan dat andere mensen dat bereiken.Ik noem deze personen dan ook met veel ontzag "ambitieuze zielen".
Ik hoop dat dit duidelijk verwoord is.
Ja, het is inderdaad een extreem voorbeeld wat ik gaf. Maar die levens komen voor En echt heel erg zeldzaam zijn ze helaas nou ook weer niet 
Maar in ieder geval wel een voorbeeld die meteen duidelijk is...
Ja, zeker duidelijk verwoord. Ik ben het ook met je eens dat het daaropvolgende autistische leven dan een soort verwerkingsfase is, en tegelijkertijd is die dissociatie in de ziel een soort zelfbescherming; beperktere vermogens de aardse werkelijkheid te ervaren om zo uiteindelijk van een heleboel ellende minder mee te kunnen krijgen.
Dat biedt op een bepaalde manier rust.. want er is minder bewust-zijn van de dingen. Uiteindelijk zal dat leven dan ook weer naar nieuwe dingen leiden, en zo gaat uiteindelijk het hele incarnatie-gebeuren voort.
Maar dan is de vraag: is het nodig om al die rondjes te doorlopen om uiteindelijk het punt te bereiken dat men diep vanbinnen wil bereiken? Is de kans niet aanwezig dat het dan een eindeloze tocht wordt waarin steeds het één weer tot het ander leidt, met teruggang en weer voortgang, en vice versa?
Ik ben van mening dat het allemaal niet nodig is, en dat het sneller kan... al kun je er ook op deze manier zeker uiteindelijk wel komen. Maar dat het noodzakelijk is dat alles te ondergaan om op een bepaald punt van 'verder gaan' te komen... dat is een goeie vraag...
En echt heel erg zeldzaam zijn ze helaas nou ook weer niet Maar in ieder geval wel een voorbeeld die meteen duidelijk is...
Zo'n verschrikkelijk leven vergt een verwerkingsproces op een geheel andere schaal dan de moeilijkheden die mensen onder normale omstandigheden kennen. Het leven hierna kan dan bijvoorbeeld geheel in het teken staan van één van de fasen van verwerking, dus bijvoorbeeld zoals je al aangaf, een autistisch leven.
De levens die hier dan weer op volgen zullen nog steeds bezig zijn met die verwerking, waardoor deze persoon als het goed is ook een lange periode van rust zal kennen. Deze "incarnatiegeschiedenis" kan er dan toe leiden dat deze persoon grote hoogtes kan bereiken - veel sneller dan dat andere mensen dat bereiken.Ik noem deze personen dan ook met veel ontzag "ambitieuze zielen".
Ik hoop dat dit duidelijk verwoord is.
Ja, zeker duidelijk verwoord. Ik ben het ook met je eens dat het daaropvolgende autistische leven dan een soort verwerkingsfase is, en tegelijkertijd is die dissociatie in de ziel een soort zelfbescherming; beperktere vermogens de aardse werkelijkheid te ervaren om zo uiteindelijk van een heleboel ellende minder mee te kunnen krijgen.
Dat biedt op een bepaalde manier rust.. want er is minder bewust-zijn van de dingen. Uiteindelijk zal dat leven dan ook weer naar nieuwe dingen leiden, en zo gaat uiteindelijk het hele incarnatie-gebeuren voort.
Maar dan is de vraag: is het nodig om al die rondjes te doorlopen om uiteindelijk het punt te bereiken dat men diep vanbinnen wil bereiken? Is de kans niet aanwezig dat het dan een eindeloze tocht wordt waarin steeds het één weer tot het ander leidt, met teruggang en weer voortgang, en vice versa?
Ik ben van mening dat het allemaal niet nodig is, en dat het sneller kan... al kun je er ook op deze manier zeker uiteindelijk wel komen. Maar dat het noodzakelijk is dat alles te ondergaan om op een bepaald punt van 'verder gaan' te komen... dat is een goeie vraag...
Ik ben van mening dat het allemaal niet nodig is, en dat het sneller kan... al kun je er ook op deze manier zeker uiteindelijk wel komen. Maar dat het noodzakelijk is dat alles te ondergaan om op een bepaald punt van 'verder gaan' te komen... dat is een goeie vraag...
Tja... misschien denk ik ook teveel in bereiken, niveaus en dat soort prestatiegerelateerde dingen.
Anyway, ik zie het spirituele als iets dynamisch ipv iets stilstaands. Mijn hele Godsconcept is iets dat zichzelf alsmaar verhoogt, door middel van zijn schepping. Dus onze levens hebben ook die stijgende lijn. En natuurlijk gaat dat niet lineair; er zijn pieken en dalen, plateaus... maar ergens zit er dus een opwaartse ontwikkeling in.
Dus: zo'n wijdverspreid verwerkingsproces heeft dan een waarde omdat zo'n diep dal uiteindelijk weer door een geweldig hoge piek wordt overschaduwd.
Ik denk dat jij meer een statisch Godsbeeld hebt. Die goddelijke staat is het uitgangspunt, en wij zijn daar vanaf gevallen (via de Zoon en z'n dromen). Bij jou gaat het dus niet om alsmaar groeien maar om terug te komen tot de beginstaat. In zo'n geval zou je idd op zoek kunnen gaan naar een methode die 'sneller' is... ipv een lange zoektocht te 'moeten' doen.
Dus: het genoemde leven vol verschrikkingen is een heel eind verwijderd van de beginstaat en heeft dus geen waarde (of een zeer negatieve waarde). Zoiets heeft dus geen zin en dus wil je er zo snel mogelijk uit ontsnappen.
Het is een fundamenteel verschil in onze opvattingen over het bestaan - is ellende een opdracht of is het een ongeluk?
laatste aanpassing
Ik ga er later ff op in. Moet nu weg...
Tot latuhrrrr
Tot latuhrrrr
god bestaat niet geloof me nu maar eens ...
Anyway, ik zie het spirituele als iets dynamisch ipv iets stilstaands. Mijn hele Godsconcept is iets dat zichzelf alsmaar verhoogt, door middel van zijn schepping. Dus onze levens hebben ook die stijgende lijn. En natuurlijk gaat dat niet lineair; er zijn pieken en dalen, plateaus... maar ergens zit er dus een opwaartse ontwikkeling in.
Dus: zo'n wijdverspreid verwerkingsproces heeft dan een waarde omdat zo'n diep dal uiteindelijk weer door een geweldig hoge piek wordt overschaduwd.
Ik heb inderdaad dan een statisch Godsbeeld, al noem ik het zelf niet zo. Maar zoals ik God zie is het iets dat nooit veranderd, altijd hetzelfde blijft, en dat voor eeuwig. Wij zijn het die constant in verandering zijn, geen minuut hetzelfde en uiteindelijk 'eindig'.
In een God die ook veranderd en groeit of zo geloof ik niet. Voor mij haalt dat idee heel de betekenis van God onderuit zelfs
k denk dat jij meer een statisch Godsbeeld hebt. Die goddelijke staat is het uitgangspunt, en wij zijn daar vanaf gevallen (via de Zoon en z'n dromen). Bij jou gaat het dus niet om alsmaar groeien maar om terug te komen tot de beginstaat. In zo'n geval zou je idd op zoek kunnen gaan naar een methode die 'sneller' is... ipv een lange zoektocht te 'moeten' doen.
Dus: het genoemde leven vol verschrikkingen is een heel eind verwijderd van de beginstaat en heeft dus geen waarde (of een zeer negatieve waarde). Zoiets heeft dus geen zin en dus wil je er zo snel mogelijk uit ontsnappen.
Nou ik wil best erkennen dat de dingen die in levens gebeuren hun waarde hebben binnen het hele gebeuren. Alleen ze dragen niet direct bij aan een verbetering of een voortgang in opwaartse richting. Sommige dingen zullen je ook (tijdelijk) nóg verder van huis brengen. Ben je bijvoorbeeld bijna toe aan een stap hoger (zoals jij het noemt) val je weer terug, dat kan ook makkelijk dus. En vanuit die terugval openen zich dan ook weer wegen daarbinnen die weer tot andere dingen leiden, en voor je het weet zit je weer helemaal tot over je oren in het labyrint te kloten, en hou je het voortdurend in stand allemaal. Niets garandeert dat het allemaal netjes in een keurig rechte lijn naar boven verloopt, daarvoor is veel te veel vrije speelruimte hier op aarde...
Dus het kan zomaar allemaal heel erg lang gaan duren dan, met vele, vele, vele tragedies die in feite niet per se zo hoeven. God heeft misschien wel vele paden naar Hem uitgeworpen om de leerprocessen te vergemakkelijken, om terug te komen bij Hem. Men doet er misschien verstandig aan daar eens gebruik van te maken, in plaats van eindeloos rond te blijven dwarrelen in langzame leerprocessen die constant allerlei kanten opschieten. Daarom, kies een religie of spiritueel pad dat bij je past, en je bent waarschijnlijk heel wat sneller thuis (of 'een level verder', volgens jouw theorie).
laatste aanpassing
In een God die ook veranderd en groeit of zo geloof ik niet. Voor mij haalt dat idee heel de betekenis van God onderuit zelfs
Heel goed. En nu mag je uitleggen hoe 'hij' nooit verandert, altijd hetzelfde blijft, en dat voor eeuwig wanneer er eerst geen universum was, en nu wel...
Ben je het er allemaal niet mee eens?
Zend je haatmail naar info@NOligion.com en maak kans op een gratis post op de site met, jawel, jouw mail!
laatste aanpassing
Heel goed. En nu mag je uitleggen hoe 'hij' nooit verandert, altijd hetzelfde blijft, en dat voor eeuwig wanneer er eerst geen universum was, en nu wel...
Het universum is er alleen binnen de ervaring die we hebben. God is niet afhankelijk van de ervaring die we hebben. Op het moment dat dit universum er niet was, was God er allang.
Tenslotte vergeet je na ieder leven je vorige leven weer... dus elke keer zul je het weer als compleet nieuw ervaren, alsof het de allereerste keer betreft, en doen je eerdere ervaringen en niet meer zo toe.
Ben ik niet helemaal mee eens.
Er bestaat nl. nog de aangeboren kennis; kennis die bij de geboorte aanwezig is en tijdens het leven niet hoeft te worden vergaard.
Met jouw repley bedoel je dan met een schone lei beginnen t.w. tabula rasa, ff weer opgezocht
Ik geloof eerder dat de ziel idd. geboren wordt met een schone lei, maar wel een aangeboren kennis kan hebben.
De aardse negatieve ervaringen die niet overwonnen zijn, die zouden dan telkens weer beproefd moeten worden.
Mits de persoon/ziel een archetype is.
Hetzij dan dat de persoon het onbewuste en wellicht de bewuste ervaringen en het genetisch psychisch materiaal heeft overgeërfd.
Maar het overgeërfe genetisch psychisch materiaal kan voor de persoon/ziel de aangeboren kennis zijn.
Ben je bijvoorbeeld bijna toe aan een stap hoger (zoals jij het noemt) val je weer terug, dat kan ook makkelijk dus.
Klopt en daar door moet men (trachten) niet in herhaling vallen.
Zie het als een no claim verzekering; er is een ladder met 20 treden.
Eenmaal boven ?!
Ik zou eerder zeggen: "bij sommigen (eehm, velen) is hun ware natuur nog dermate onontwikkeld dat ze wel wat leiding kunnen gebruiken
Sommigen zijn echt bedorven.
En die moeten zichzelf eerst zelf redden.
is ellende een opdracht of is het een ongeluk?
Het zijn de dingen/les des leven !
daaropvolgende autistische leven dan een soort verwerkingsfase is
Voor de persoon en de personen daarom heen.
God is pure liefde. God schiep de wereld, met daarin de aarde. Op die aarde schiep hij mensen naar Zijn evenbeeld, die zelf mogen beslissen over hun eigen lot.
Vervolgens ontstond er een groepje 'leiders', die god herschiepen naar hun evenbeeld, waarmee zij de mensen onderdrukten, uitbuitten, bestalen, verkrachtten en oorlogen voerden.
Vervolgens begon een groepje opstandelingen de wetenschap aan te wenden om het bestaan van die god te ontkrachten. Met succes. Maar toen diezelfde wetenschappers het bestaan van God zouden kunnen aantonen, zweeg men in alle talen.
Vind ik wel een mooie...
Vervolgens ontstond er een groepje 'leiders', die god herschiepen naar hun evenbeeld, waarmee zij de mensen onderdrukten, uitbuitten, bestalen, verkrachtten en oorlogen voerden.
Vervolgens begon een groepje opstandelingen de wetenschap aan te wenden om het bestaan van die god te ontkrachten. Met succes. Maar toen diezelfde wetenschappers het bestaan van God zouden kunnen aantonen, zweeg men in alle talen.
Vind ik wel een mooie...
Mooi!
Mooi!
Grote kans dat dat stukje naar het Christendom refereert he
nja de dag dat ik zal zwijgen omdat er een mogelijkheid is dat wetenschappers het bestaan van god zouden kunnen aantonen zal nooit komen denk ik
Jij steeds met je creationisme. Echt zo'n woord dat voor m'n gevoel uit voor de oorlog komt of zo.
religie = oorlog
Alleen als er ongelovigen in het spel zijn... ongelovigen moeten dood.
ongelovigen en 'verkeerd' gelovigen zeker?
Je kunt al snel concluderen dat er niemand behalve jij en een select groepje om je heen over blijft.
Dit verklaart wel het egoïsme van religie, maar maakt het des te absurder.
Er zijn wat dat betreft 4 soorten mensen:
Zij die niet beter weten en geloven;
Zij die beter weten en dus niet geloven;
Zij die beter weten maar moeten geloven;
Zij die niet beter weten en niet geloven omdat ze vrij zijn opgevoed zonder bangmakende sprookjes.
Je kunt al snel concluderen dat er niemand behalve jij en een select groepje om je heen over blijft.
Dit verklaart wel het egoïsme van religie, maar maakt het des te absurder.
Er zijn wat dat betreft 4 soorten mensen:
Zij die niet beter weten en geloven;
Zij die beter weten en dus niet geloven;
Zij die beter weten maar moeten geloven;
Zij die niet beter weten en niet geloven omdat ze vrij zijn opgevoed zonder bangmakende sprookjes.
religie = oorlog
Klopt doordat
een groepje 'leiders', die god herschiepen naar hun evenbeeld, waarmee zij de mensen onderdrukten, uitbuitten, bestalen, verkrachtten en oorlogen voerden.
En dat komt doordat er zijn die denken dat ze
beter weten en niet geloven omdat ze vrij zijn opgevoed zonder bangmakende sprookjes.
Deze personen die kennen de sprookjes van Grimm, maar de intentie van het verhaal zelf; begrijpen ze ook niet !
Er zijn wat dat betreft 4 soorten mensen:
Je vergeet een belangrijke t.w. Zij die beter weten en ZIJN gaan geloven.
laatste aanpassing
ongelovigen en 'verkeerd' gelovigen zeker?
Je kunt al snel concluderen dat er niemand behalve jij en een select groepje om je heen over blijft.
Dit verklaart wel het egoïsme van religie, maar maakt het des te absurder.
Ach dat maakt niet uit. Er is ook maar een klein select groep mensen boeiend op deze planeet. De rest is allemaal rotzooi; heb je niks aan; allemaal onkruid...
God is pure liefde.
God is leven. Ik leef, jij leeft, de vogel die op dit moment voorbij vliegt leeft! Iedereen is een stukje God, aangezien iedereen de wereld, en daarmee ieder leven op aarde, kan beinvloeden met zijn of haar acties.
In mijn ogen is iedereen god en bestaat er geen zgn. hogere macht.
Doel je hierbij op "Het lot", dat mijn lot verbind met de acties van de rest van het leven?
Neen. Ik bedoel, je zegt: God is leven. Ik leef, jij leeft, de vogel die op dit moment voorbij vliegt leeft! Iedereen is een stukje God, aangezien iedereen de wereld, en daarmee ieder leven op aarde, kan beïnvloeden met zijn of haar acties.
Is er dan niets iets dat al dit leven mogelijk maakt en met elkaar verbindt?
Is er dan niets iets dat al dit leven mogelijk maakt en met elkaar verbindt?
Ik geloof niet in het "God creeerde de wereld in 7 dagen" verhaal, als je dat bedoeld. Ik ga ervanuit dat het leven is gestart vanuit microscopisch kleine bacterien, wat zich uiteindelijk heeft geevolueerd. Ik geloof dus eigelijk in Darwin's theorieen
Hetgene wat al dit leven mogelijk maakt zijn de ideale levensomstandigheden op deze planeet, zoals de aanwezigheid van water, zuurstof, licht.
laatste aanpassing
Ik geloof niet in het "God creeerde de wereld in 7 dagen" verhaal, als je dat bedoeld. Ik ga ervanuit dat het leven is gestart vanuit microscopisch kleine bacterien, wat zich uiteindelijk heeft geevolueerd. Ik geloof dus eigelijk in Darwin's theorieen
Hetgene wat al dit leven mogelijk maakt zijn de ideale levensomstandigheden op deze planeet, zoals de aanwezigheid van water, zuurstof, licht.
Nee, ik geloof ook niet in dat verhaal
Wat een onzin is dat inderdaad haha... Maar goed... die evolutie.. zal dat geen goddelijke oorsprong kunnen hebben?Maar goed... die evolutie.. zal dat geen goddelijke oorsprong kunnen hebben?
Hmmm. Ik geloof niet dat er een "goddelijke macht" is die plotseling de eerste levensvormen op de Aarde heeft gebracht.
Wel kan ik geloven dat er een buitenaardse macht enkele levensvormen, denk hierbij dus aan bacterien, op de Aarde heeft gebracht om deze zichzelf te laten ontwikkelen. Dit is echter een theorie die in mijn mening nog lang niet kan worden bewezen... Het is slechts een hypothese van mij.
Bij bovenstaand voorbeeld kan je echter weer terugdenken hóe dat buitenaards leven dan weer was ontstaan. Ik denk nogmaals dat dit geen goddelijke macht was. Hoe dat de allereerste levensvorm op de aarde kwamen blijft voor mij ook een raadsel, ik sluit niks uit...
laatste aanpassing
wrom zou je in je enigste leven streven naar iets waarvan je totaal niet zeker weet of het er wel is, Leef gewoon normaal en hoe het hoort, doe je eigen ding en dan zal het wel allemaal goed komen, ofniet maar dat zie je dan wel he
Ik heb zojuist ontdekt dat als ik Engelstalige duivels-verzen op zeg, en deze vervolgens gereversed afspeelt, het als 2 druppels water op Arabisch lijkt 
Omdat ik gestoord ben!
Nee, ik las ergens iets over dat 'Yes we can' van Obama achterstevoren 'Thank you Satan" oplevert. Ik las dat op een moslimforum. Ff gechecked ook, en het klopt!) en toen ging ik even wat Engelstalige duivelsverzen zoeken en kijken hoe ze klonken... lijkt net Arabisch 
En ik heb ook nog Arabische Koran-recitaties opgenomen en omgekeerd afgespeeld. De melodieën blijven verbluffend goed intact als je ze achterstevoren afspeelt met die taal.. Best apart en grappig...
Nee, ik las ergens iets over dat 'Yes we can' van Obama achterstevoren 'Thank you Satan" oplevert. Ik las dat op een moslimforum.
Ff gechecked ook, en het klopt!) en toen ging ik even wat Engelstalige duivelsverzen zoeken en kijken hoe ze klonken... lijkt net Arabisch En ik heb ook nog Arabische Koran-recitaties opgenomen en omgekeerd afgespeeld. De melodieën blijven verbluffend goed intact als je ze achterstevoren afspeelt met die taal..
Best apart en grappig...laatste aanpassing