Met name de wolk-metafoor maakte indruk op mij
Mwah, vond m niet geheel passend
Want n wolk kan wel zeker verdwijnen
Dat ding wat wij wolk noemen kan verdwijnen
Als de wind de regendruppels (die de wolk vormen) uit elkaar drijft en de wolk verliest die regendruppels, dan verdwijnt de wolk
Een plas water na n regenbui is alles wat er rest van de wolk, maar de wolk zelf is weg en die waterplas noemen we niet 'wolk' maar 'waterplas'
Dus ben t niet echt eens met die metafoor
Met de uitleg ervan iig.. of wat de metafoor inhoudt.. vind m niet echt kloppen, hoe mooi t ook klinkt
En kan t ook niet eens zijn met dat de dood niet bestaat, dat de dood per definitie n verkeerde perceptie is
Want hij zegt, en hij geeft n visie vd dood die atheisten aanspreekt, hij zegt dat mensen bij de dood denken aan 'non-being'
Je gaat van n staat van zijn naar n staat waarin je niet langer bestaat
Das de seculiere worldview: de atheist zou zoiets denken.. voor n gelovige is dat sowieso al niet waar
Want de dood betekent niet dat je compleet uit t bestaan verdwijnt, de dood is t verlaten van deze aardse wereld, naar n hiernamaals, waarin je evengoed nog bestaat, zij t in n andere wereld/realiteit
Vind t wel n charismatische man en oprecht in zn eigen overtuigingen, je kunt zien en horen aan hem dat ie geleerd is, I like that

ongeacht of ik t eens ben met wat ie zegt of niet
Ik vind Buddhisme heel mooi als ik mensen als hem hoor praten, maar aan de andere kant zit t vol paradoxen en t heeft iets passiefs wat me niet aanstaat
Dit hele idee van verlichting en t niet langer ervaren of bewogen zijn door de negatieve aspecten van t leven is juist de reden dat ik t Buddhisme nooit zou kiezen, als weg om te bewandelen
Niet dat we ons moeten laten leiden door negatieve dingen, maar t feit dat we ze ervaren is veelzeggend denk ik
Het schept n balans in t leven
Alles is er in paren, alles heeft n tegenpool en ik denk dat de mens moet leren omgaan met de negatieve dingen en ze niet moet ontkennen
Voelt Thich Nhat Hanh dan geen medelijden, of verdriet, of wat dan ook, in zn hart als ie n hongerige zwerver op straat passeert?
Het lijden van anderen moet toch voor zelfs de meest verlichte persoon n emotie losmaken die je niet als 'happiness' kunt omschrijven
En als zo iemand zelf ontzettend dorst heeft, of honger, of de ijzige kou voelt in de nacht..
Je maakt me niet wijs dat t niet bij die persoon opkomt koel water door zn droge keel te voelen, of n stuk brood te eten, of n deken te hebben om zich mee warm te houden
Verlichting lijkt voor mij daarom iets tijdelijks, misschien ben je op dit moment wel verlicht en totaal vrij van negativiteit en verkeerde denkbeelden..
Maar kun je zeggen dat je permanent verlicht bent en morgen of overmorgen nog steeds vrij van begeerten bent, vrij van negatieve invloeden..?
Een verlicht persoon zou nu natuurlijk zeggen dat ik niet geheel begrijp wát t precies inhoudt om verlicht te zijn en misschien is dat wel waar
Maar t komt op mij over als de Christen die de luxe heeft om te kunnen zeggen dat ie 'gered' is en naar t paradijs zal gaan
Een Moslim zou dat op dit moment kunnen zeggen, maar nooit met zekerheid, omdat we niet weten wat t leven nog voor ons in petto heeft
We zeggen daarom altijd InshaAllah, als t God's wil is.. dán zal ik gered zijn/verlicht zijn/naar t paradijs gaan