Blowen daar is toch niets mis mee?
Nou ik kan je vertellen; je kunt er beter nooit mee beginnen hoor!!
Het is dan een kleine stap naar de andere soorten drugs. Niet alleen omdat je toch al het gevoel hebt dat je al 'ergens' mee begonnen bent, maar ook omdat je in contact komt met mensen die overal heel makkelijk aan kunnen komen, en dan is de verleiding heel groot. Zeker als je iet wat zwak in je schoenen staat.
Toen ik 15 was rookte ik mijn 1e joint. Wat voelde ik mij groot, maar vooral ook stoer. Ik deed iets waarvan ik wist dat het niet goed voor me was, en dat maakte het juist zo spannend en interresant. Ik heb vreselijk overgegeven, en als ik er nu aan terug denk had ik dat als een waarschuwing moeten zien.
Mijn 'vrienden' van toen der tijd stelde mij gerust en vertelde dat je alleen de 1e keer vreselijk kon gaan overgeven. Nou, dat zag ik als een vrijbrief om door te gaan.
Op de mavo in de 3e klas rookten we jointjes in de pauze, en ik kan me herinneren dat ik een keer een had toets en die zag ik dubbel. Ik kwam niet meer bij van het lachen, alleen van die toets is uiteindelijk niets terecht gekomen natuurlijk.
Al met al heeft het er toe geleid dat ik 2x ben blijven zitten in de 3e klas en toen zonder diploma van school af ben gegaan. Ik heb leuke tijden meegemaakt op die school, maar het lachen is mij nu wel vergaan.
Ik ben in contact gekomen met harddrugs, en heb denk ik grof geschat een ons aan speed en 150 XTC pillen naar binnen gewerkt. Dat is veel!!! Zeker als ik er nu aan terug denk. Het breekt je lichaam en het blokkeerd je geest. Je komt in een wereldje terecht van mensen die je bellen als ze drugs nodig hebben en uiteindelijk ook 'vrienden' van je worden. Nou aan zulke vrienden heb je NIETS want nu ik gestopt ben met die zooi ben ik weer terug bij af.
De mensen die vroeger mijn vrienden waren die spreek ik niet meer omdat ik het voor mezelf verpest heb met die drugs. Ik vond het 'watjes' die niet in waren voor iets leuks. Nu zie ik dat hun sterker waren omdat zy wel NEE hebben kunnen zeggen.
De mensen die in mijn drugstijd mijn 'vrienden' waren, daar heb ik mee gebroken. Zolang je met die mensen blijft omgaan is het heel erg moeilijk om te stoppen met je slechte gewoonten. Want dat zijn het.
Dit is een klein stukje van mijn verhaal, en mensen PLEASE neem hier geen voorbeeld aan! Het is ontzettend moeilijk om uit het leventje te stappen waar ik in zat. Als je er 1maal inzit dan is de weg terug heel erg moelijk te vinden.
Denk dus eerst goed na en dan nog een keer en nog een keer en nog een keer. Begin er niet aan, het breekt je echt.
Je raakt jezelf echt kwijt. Dat is het me allemaal niet waard geweest.
Langzaam aan begin ik mezelf weer terug te vinden, en dat is heel erg leuk. Het is soms ook erg moeilijk, maar ik weet nu wat ik wel en niet wil.
Ik wil gelukkig zijn en mezelf niet meer de afgrond in helpen!!
Groetjes Debbie
Nou ik kan je vertellen; je kunt er beter nooit mee beginnen hoor!!
Het is dan een kleine stap naar de andere soorten drugs. Niet alleen omdat je toch al het gevoel hebt dat je al 'ergens' mee begonnen bent, maar ook omdat je in contact komt met mensen die overal heel makkelijk aan kunnen komen, en dan is de verleiding heel groot. Zeker als je iet wat zwak in je schoenen staat.
Toen ik 15 was rookte ik mijn 1e joint. Wat voelde ik mij groot, maar vooral ook stoer. Ik deed iets waarvan ik wist dat het niet goed voor me was, en dat maakte het juist zo spannend en interresant. Ik heb vreselijk overgegeven, en als ik er nu aan terug denk had ik dat als een waarschuwing moeten zien.
Mijn 'vrienden' van toen der tijd stelde mij gerust en vertelde dat je alleen de 1e keer vreselijk kon gaan overgeven. Nou, dat zag ik als een vrijbrief om door te gaan.
Op de mavo in de 3e klas rookten we jointjes in de pauze, en ik kan me herinneren dat ik een keer een had toets en die zag ik dubbel. Ik kwam niet meer bij van het lachen, alleen van die toets is uiteindelijk niets terecht gekomen natuurlijk.
Al met al heeft het er toe geleid dat ik 2x ben blijven zitten in de 3e klas en toen zonder diploma van school af ben gegaan. Ik heb leuke tijden meegemaakt op die school, maar het lachen is mij nu wel vergaan.
Ik ben in contact gekomen met harddrugs, en heb denk ik grof geschat een ons aan speed en 150 XTC pillen naar binnen gewerkt. Dat is veel!!! Zeker als ik er nu aan terug denk. Het breekt je lichaam en het blokkeerd je geest. Je komt in een wereldje terecht van mensen die je bellen als ze drugs nodig hebben en uiteindelijk ook 'vrienden' van je worden. Nou aan zulke vrienden heb je NIETS want nu ik gestopt ben met die zooi ben ik weer terug bij af.
De mensen die vroeger mijn vrienden waren die spreek ik niet meer omdat ik het voor mezelf verpest heb met die drugs. Ik vond het 'watjes' die niet in waren voor iets leuks. Nu zie ik dat hun sterker waren omdat zy wel NEE hebben kunnen zeggen.
De mensen die in mijn drugstijd mijn 'vrienden' waren, daar heb ik mee gebroken. Zolang je met die mensen blijft omgaan is het heel erg moeilijk om te stoppen met je slechte gewoonten. Want dat zijn het.
Dit is een klein stukje van mijn verhaal, en mensen PLEASE neem hier geen voorbeeld aan! Het is ontzettend moeilijk om uit het leventje te stappen waar ik in zat. Als je er 1maal inzit dan is de weg terug heel erg moelijk te vinden.
Denk dus eerst goed na en dan nog een keer en nog een keer en nog een keer. Begin er niet aan, het breekt je echt.
Je raakt jezelf echt kwijt. Dat is het me allemaal niet waard geweest.
Langzaam aan begin ik mezelf weer terug te vinden, en dat is heel erg leuk. Het is soms ook erg moeilijk, maar ik weet nu wat ik wel en niet wil.
Ik wil gelukkig zijn en mezelf niet meer de afgrond in helpen!!
Groetjes Debbie
