Ben nu bijna 2 maanden clean van alles ook wiet, wat ik dagelijks gebruikte dankzij een twaalf stappen programma afkickkliniek waar ik ben opgenomen, wilde ermee stoppen maar het lukte gewoon weg niet in me eentje. Tsja als ik zo terugdenk heb ik een leuke gekke tijd gehad met speed maar de klap komt later pas, achteraf is het allemaal een schijnwereld waarin je leeft, elke interactie is nep en gemaakt door drugs niet echt, maar dat besef komt later. Welkom 2 reality ff kijk uit met die troep en gebruik het verantwoord of liever niet, ik heb half me leven ermee gefeest en als ik achteraf terugkijk ff schijn was het.. was niet mezelf en heb afgelopen 2 maanden moeten vechten en nu nog steeds om mezelf weer te leren kennen. Emoties alles word vervlakt, fuck tis nog steeds een gevecht elke dag de rest van me leven, maar doe het per dag en langzaam an komt me oude ik weer terug
oke ff reactie van een speedfreak:
klinkt wel als een beetje afkickkliniekpraat idd... ben een pak jonger dan jij. maar speed is een DEEL van mij. niks nep niks fake dit ben IK nu... er is geen andere versie van mij. ik ben een bewustzijn met gevormt door een hoop ervaringen en de omgeving, al dan niet onder invloed van pep (meestal wel) en alcohol(paar dagen in de week). elke interactie is echt net als je nuchter binnen een paar (tientalle-) jaren is elke conversatie van mijn onder invloed evenwaardig aan elke andere interactie... namelijk: niets alle betrokkenen zijn dan al lang dood en vergeten laat staan dat je er zelf nog iets aan hebt.
oke IK snap dat je wil afkicken als pep niet meer (of nooit) in je leven paste en dat het kut is dat je dan merkt dat je niet meer zonder kan... maar kvind niet dat je ff onderschijd moet maken tussen jezelf toen je verslaafd was en jezelf nu je clean bent omdat je je gewoon aangepast hebt aan wat je denkt een betere versie van je zelf (toen je ging gebruiken en nu je clean bent). en jezelf leren kennen ... nee je ontdekt gewoon een niewe ik niet een oude ik die wegwas toen je gebruikte ... je bent immers heel wat ervaringen (en de kennis over een drugverslaving rijker...)
over emoties kan ik niks zeggen , heb er nu niet veel(wat je zegt) maar had er toen ik jonger was ook niet echt veel. maar das een famillie trekje dus...
en een gevecht voor de rest van je leven ,kan zeker... maar tzou niet mogen als je afgekickt was. je hersenen weten dat pep in een bepaalde situatie de situatie enorm kan verbeteren. "leuk feestje hier maar met een lijntje pep zou het nog beter zijn" en je hebt jaren je zelf chemisch gelukkig gemaakt(of dat nu door ervaringen of door drugs komt is het maar het zelfde ,endorfines zijn endorfinnes en vanwaar ze komen maakt voor je hersenen wijnig uit, vergelijk het mss met een enorm verwent nest dat plots rockbottom zit) als het gevecht dat je dagelijks voert echt een gevecht is dan vind ik het erg voor u want dan ben je eigenlijk jezelf aan het beliegen. de reden dat je gestopt bent is wss voor de nadelen op lange termijn en als je moet vechten om er af te blijven dan denken je hersenen nog steeds op korte termijn. zonder de lange termijn gevolgen in rekening te brengen terwijl je ze wel weet. (ik gok dat op 2 maand + afkick centrum tijd de afkick verschijnselen (adrenalinne tekort / slaap / endrofines / depressie / kies maar , wel al over zijn.
als ik u was leerde ik , de IK zoals IK aanvaarden en hoopte ik niet om een oude versie van jezelf terug te vinden. dit bijn jij nu , met alles wat je hebt mee gemaakt , je geschiedenis dus, eb je toekomstplannen en je idee van hoe jij gelukkig moet zijn. maak je optelsommetje en de IK van nu heeft dan beslist dat pep hier niet in past, en dat dit je doelstellingen en je verkozen weg naar geluk/voldoening in de weg zit... en moest dit veranderen leer je gewoon weer een nieuwe ik kennen.
maar begin geen spijt te krijgen van de 10? 20? jaar dat je gebruiker was .... in je leven dat zowiso maar 70? jaar duurt op een aardbol van enkele miljarden jaren oud.want dan was je beter nooit geboren geweest en heeft het gemiddeld gezien al bijna geen zin meer om nog verder te leven.