anne mulder
Forumonderwerp · 1038069
Ik zoek een ernstige 24/7 Relatie bij een echte sadistische en perverse lesbische of Bi SM Meesteres
Ben Pijn Slaaf Werkslaaf ( TV Hoer ) Huis Slaaf Fim Foto Slaaf
laat mij bruiken misbruiken opsluiten verhuuren ezv.
Ben 53 Jaar 179cm groot slank.
onderdanige Groeten
Ben Pijn Slaaf Werkslaaf ( TV Hoer ) Huis Slaaf Fim Foto Slaaf
laat mij bruiken misbruiken opsluiten verhuuren ezv.
Ben 53 Jaar 179cm groot slank.
onderdanige Groeten
Help de toekomst van Wikipedia vorm te geven door deel te nemen aan onze mondiale enquête.
Wikimedia Conferentie Nederland op 1 november: De bewerkbare wereld - Er zijn nog kaartjes! bekijk het programma en schrijf je nu in!
Theodore Kaczynski
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Compositietekening uitgegeven door de FBI voor de opsporing van de UnabomberTheodore John Kaczynski (Chicago, 22 mei 1942) is een Pools-Amerikaanse terrorist en voormalig hoogleraar wis- en scheikunde, die beter bekend is onder de naam Unabomber. Hij was het enige lid van de Freedom Club, een fictieve terreurorganisatie. Bij iedere aanslag die Kaczynski pleegde met zijn handgemaakte bombrieven, liet hij de aanslag opeisen door de Freedom Club.
Kaczynski streed tegen "het kwaad van de technologische vooruitgang" door in een periode van 18 jaar bombrieven te sturen naar tal van mensen. Als gevolg van deze bombrieven overleden 3 mensen en raakten 29 gewond.
Voordat zijn identiteit bekend werd noemde de FBI hem UNABOM ("university and airline bomber"). In de media veranderde dit naar Unabomber.
Inhoud [verbergen]
1 De bombrieven
2 Het manifest
3 Arrestatie en berechting
4 Het dagboek
5 Externe links
[bewerk] De bombrieven
De eerste bombrief werd in mei 1978 gevonden op de parkeerplaats van de universiteit in Chicago. Geadresseerde was professor E.J. Smith in New York en als afzender stond professor Buckley Crist op het pakketje. De bombrief werd teruggestuurd naar Crist. Hij had het pakje echter niet verstuurd en vertrouwde het niet. Crist alarmeerde de campuspolitie. Toen agent Terry Marker het pakketje opende explodeerde het. Marker raakte licht gewond.
Deze bom werd opgevolgd door een aantal bommen die gericht waren aan functionarissen van luchtvaartmaatschappijen en zodanig gemaakt dat het de bedoeling was dat ze aan boord van vliegtuigen zouden ontploffen. Deze eerste bommen waren echter van een slechte kwaliteit, waardoor niet veel schade werd aangericht.
De eerste serieuze verwonding vond plaats in 1985 toen een student 4 vingers en het zicht van een oog verloor. De bommen waren allen handgemaakt en hadden een inscriptie "FC" dat staat voor "Freedom Club" (ook wordt gesuggereerd: "Fuck Computers")
In Californië overleed de eigenaar van een computerzaak door een met spijkers gevulde bombrief die op een parkeerplaats werd gevonden. Een soortgelijke aanval tegen een computerzaak vond plaats in Salt Lake City op 20 februari 1987.
Na 6 jaar pauze hervatte Kaczynski zijn aanvallen in 1993. Hij stuurde een bombrief naar David Gelernter, een professor in computerwetenschappen. Gelernter had een boek geschreven met de titel "Drawing Life: Surviving the Unabomber". Datzelfde jaar raakte geneticus Charles Epstein verlamd door een bombrief.
Kaczynski schreef in een brief aan The New York Times dat zijn anarchistische groep, FC genaamd, verantwoordelijk was voor de aanvallen.
In 1994 viel opnieuw een dodelijk slachtoffer in de reclamebranche door een bombrief. Kaczynski rechtvaardigde deze moord door te wijzen op het feit dat adverteren de houding van mensen manipuleert. Deze daad werd opgevolgd door de moord op de directeur van een bosbedijf in 1995.
[bewerk] Het manifest
In 1995 stuurde Kaczynski verschillende brieven naar zijn slachtoffers, waarin hij zijn doel aangaf en hij eiste dat zijn verhaal in een grote krant zou worden gepubliceerd. Hij verklaarde dat hij dan zou stoppen met zijn bombrievenacties. Het pamflet Industrial Society and Its Future werd door de New York Times en de Washington Post in september 1995 gepubliceerd in de hoop dat iemand de schrijfstijl zou herkennen en werd bekend als het "Unabomber Manifest". Kaczynski kreeg uitendelijk zelfs antwoord van bekende IT'ers als Bill Joy en Ray Kurzweil, die op zijn argumenten ingingen. In het kort komt zijn manifest erop neer dat Kaczinsky bang was dat de voortsnellende techniek tenslotte de mens overbodig zou maken. Vooral de eventuele ontwikkeling van een superieure kunstmatige intelligentie boezemde hem angst in. Een hyperintelligente entiteit zou wel eens tot de conclusie kunnen komen dat de mensheid eigenlijk overbodig is geworden en daarmee tot 'sterilisatie' van de Aarde over kunnen gaan om dit laatste obstakel te verwijderen. Wetenschappers die zich met computertechnieken bezig hielden waren daarom doelwit van de 'Unabomber'. Overigens staat Kaczinsky in dezen niet alleen: de zgn neo-luddieten hebben een zelfde verwijt aan het hedendaagse technische vooruitgangsgeloof hoewel ze niet overgaan tot terreur.
[bewerk] Arrestatie en berechting
Theodore Kaczynski bij zijn arrestatie (1996)Kaczynski's jongere broer David herkende Teds schrijfstijl en waarschuwde de autoriteiten. Op 3 april 1996 werd Kaczynski gearresteerd in zijn afgelegen huisje buiten Lincoln, Montana. David had van de FBI de garantie gekregen dat zijn identiteit geheim zou blijven. Deze lekte echter toch uit. Een intern onderzoek bij de FBI leverde geen dader op. De familie kreeg ook de garantie dat niet de doodstraf zou worden geëist tegen Ted. David incasseerde een beloning voor de arrestatie van zijn broer. Hij schonk deze, na aftrek van de kosten van rechtsbijstand, aan de families van zijn broers slachtoffers.
Kaczynski's advocaten probeerden hem ontoerekeningsvatbaar te laten verklaren. De door de rechter aangewezen psychiater constateerde paranoïde schizofrenie maar verklaarde hem wel in staat terecht te staan. Kaczynski ontweek de doodstraf door op 22 januari 1998 schuld te bekennen. Later wilde hij de schuldbekentenis intrekken omdat deze niet vrijwillig zou zijn afgelegd. De rechter wees het verzoek af en in hoger beroep werd het opnieuw afgewezen. Kaczynski kreeg een levenslange gevangenisstraf opgelegd zonder mogelijkheid op vervroegde vrijlating.
[bewerk] Het dagboek
Kaczynski hield voor eigen gebruik een dagboek bij, waarin hij ook toekomstige vernietigingsplannen uitwerkte. De logboeken werden gevonden bij huiszoeking in zijn buitenhuisje in 1996. De logboeken bleken echter niet leesbaar, omdat Kaczynski een zelf ontwikkeld versleutelingsalgoritme had toegepast om de informatie geheim te houden. De versleutelingsroutine resulteerde in reeksen cijfers, streepjes en spaties die door Kaczynski op ringband notitieblaadjes waren opgeschreven. Het lukte FBI en CIA niet de code te ontcijferen. Ontcijferen bleek alleen mogelijk nadat per ongeluk een notitie van de hand van Kaczynski was gevonden waarin hij aangaf hoe de ontcijfering zou moeten gebeuren. Daarbij gaven pijlen en kleuren de lees- en ontcijferroute aan. Bovendien moest ontcijfering in verschillende fases en cycli plaatsvinden.
Volgens de cryptografie deskundige Bruce Schneier zou het algoritme wel eens het meest ingewikkelde sinds de Tweede Wereldoorlog kunnen zijn. Kaczynski was in staat om dit algoritme te ontwikkelen vanwege zijn academische opleiding als wiskundige.
[bewerk] Externe links
Het Unabomber Manifest
The Unabomber Case (english)
Categorieën: Amerikaans crimineel | Anarchist | Seriemoordenaar | Terrorist | CryptografieAspecten/actiesartikel overleg bewerk Geschiedenis Persoonlijke instellingenNiet aangemeldOverlegpagina IP-adresBijdragen IP-adresAanmelden / registreren Zoeken
Navigatie
Hoofdpagina
Artikelindex
Categorieën
Recente wijzigingen
Nieuwe artikelen
Willekeurige pagina
Informatie
Gebruikersportaal
In het nieuws
Etalage
Hulp en contact
Donaties
Hulpmiddelen
Links naar deze pagina
Verwante wijzigingen
Speciale pagina's
Printervriendelijke versie
Permanente verwijzing
Deze pagina citeren
in andere talen
Deutsch
English
Esperanto
Español
Suomi
Français
Hrvatski
Kreyòl ayisyen
Magyar
Íslenska
Italiano
Lietuvi
Norsk (bokmål)
Polski
Português
Svenska
Deze pagina is het laatst bewerkt op 1 nov 2008 om 15:38. De tekst op Wikipedia is zonder enige vorm van garantie beschikbaar onder de GNU Free Documentation License.
Wikipedia® is een geregistreerd handelsmerk van de Wikimedia Foundation, Inc., een in de Verenigde Staten geregistreerde organisatie zonder winstoogmerk.
Privacybeleid Over Wikipedia Voorbehoud
Wikimedia Conferentie Nederland op 1 november: De bewerkbare wereld - Er zijn nog kaartjes! bekijk het programma en schrijf je nu in!
Theodore Kaczynski
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Compositietekening uitgegeven door de FBI voor de opsporing van de UnabomberTheodore John Kaczynski (Chicago, 22 mei 1942) is een Pools-Amerikaanse terrorist en voormalig hoogleraar wis- en scheikunde, die beter bekend is onder de naam Unabomber. Hij was het enige lid van de Freedom Club, een fictieve terreurorganisatie. Bij iedere aanslag die Kaczynski pleegde met zijn handgemaakte bombrieven, liet hij de aanslag opeisen door de Freedom Club.
Kaczynski streed tegen "het kwaad van de technologische vooruitgang" door in een periode van 18 jaar bombrieven te sturen naar tal van mensen. Als gevolg van deze bombrieven overleden 3 mensen en raakten 29 gewond.
Voordat zijn identiteit bekend werd noemde de FBI hem UNABOM ("university and airline bomber"). In de media veranderde dit naar Unabomber.
Inhoud [verbergen]
1 De bombrieven
2 Het manifest
3 Arrestatie en berechting
4 Het dagboek
5 Externe links
[bewerk] De bombrieven
De eerste bombrief werd in mei 1978 gevonden op de parkeerplaats van de universiteit in Chicago. Geadresseerde was professor E.J. Smith in New York en als afzender stond professor Buckley Crist op het pakketje. De bombrief werd teruggestuurd naar Crist. Hij had het pakje echter niet verstuurd en vertrouwde het niet. Crist alarmeerde de campuspolitie. Toen agent Terry Marker het pakketje opende explodeerde het. Marker raakte licht gewond.
Deze bom werd opgevolgd door een aantal bommen die gericht waren aan functionarissen van luchtvaartmaatschappijen en zodanig gemaakt dat het de bedoeling was dat ze aan boord van vliegtuigen zouden ontploffen. Deze eerste bommen waren echter van een slechte kwaliteit, waardoor niet veel schade werd aangericht.
De eerste serieuze verwonding vond plaats in 1985 toen een student 4 vingers en het zicht van een oog verloor. De bommen waren allen handgemaakt en hadden een inscriptie "FC" dat staat voor "Freedom Club" (ook wordt gesuggereerd: "Fuck Computers")
In Californië overleed de eigenaar van een computerzaak door een met spijkers gevulde bombrief die op een parkeerplaats werd gevonden. Een soortgelijke aanval tegen een computerzaak vond plaats in Salt Lake City op 20 februari 1987.
Na 6 jaar pauze hervatte Kaczynski zijn aanvallen in 1993. Hij stuurde een bombrief naar David Gelernter, een professor in computerwetenschappen. Gelernter had een boek geschreven met de titel "Drawing Life: Surviving the Unabomber". Datzelfde jaar raakte geneticus Charles Epstein verlamd door een bombrief.
Kaczynski schreef in een brief aan The New York Times dat zijn anarchistische groep, FC genaamd, verantwoordelijk was voor de aanvallen.
In 1994 viel opnieuw een dodelijk slachtoffer in de reclamebranche door een bombrief. Kaczynski rechtvaardigde deze moord door te wijzen op het feit dat adverteren de houding van mensen manipuleert. Deze daad werd opgevolgd door de moord op de directeur van een bosbedijf in 1995.
[bewerk] Het manifest
In 1995 stuurde Kaczynski verschillende brieven naar zijn slachtoffers, waarin hij zijn doel aangaf en hij eiste dat zijn verhaal in een grote krant zou worden gepubliceerd. Hij verklaarde dat hij dan zou stoppen met zijn bombrievenacties. Het pamflet Industrial Society and Its Future werd door de New York Times en de Washington Post in september 1995 gepubliceerd in de hoop dat iemand de schrijfstijl zou herkennen en werd bekend als het "Unabomber Manifest". Kaczynski kreeg uitendelijk zelfs antwoord van bekende IT'ers als Bill Joy en Ray Kurzweil, die op zijn argumenten ingingen. In het kort komt zijn manifest erop neer dat Kaczinsky bang was dat de voortsnellende techniek tenslotte de mens overbodig zou maken. Vooral de eventuele ontwikkeling van een superieure kunstmatige intelligentie boezemde hem angst in. Een hyperintelligente entiteit zou wel eens tot de conclusie kunnen komen dat de mensheid eigenlijk overbodig is geworden en daarmee tot 'sterilisatie' van de Aarde over kunnen gaan om dit laatste obstakel te verwijderen. Wetenschappers die zich met computertechnieken bezig hielden waren daarom doelwit van de 'Unabomber'. Overigens staat Kaczinsky in dezen niet alleen: de zgn neo-luddieten hebben een zelfde verwijt aan het hedendaagse technische vooruitgangsgeloof hoewel ze niet overgaan tot terreur.
[bewerk] Arrestatie en berechting
Theodore Kaczynski bij zijn arrestatie (1996)Kaczynski's jongere broer David herkende Teds schrijfstijl en waarschuwde de autoriteiten. Op 3 april 1996 werd Kaczynski gearresteerd in zijn afgelegen huisje buiten Lincoln, Montana. David had van de FBI de garantie gekregen dat zijn identiteit geheim zou blijven. Deze lekte echter toch uit. Een intern onderzoek bij de FBI leverde geen dader op. De familie kreeg ook de garantie dat niet de doodstraf zou worden geëist tegen Ted. David incasseerde een beloning voor de arrestatie van zijn broer. Hij schonk deze, na aftrek van de kosten van rechtsbijstand, aan de families van zijn broers slachtoffers.
Kaczynski's advocaten probeerden hem ontoerekeningsvatbaar te laten verklaren. De door de rechter aangewezen psychiater constateerde paranoïde schizofrenie maar verklaarde hem wel in staat terecht te staan. Kaczynski ontweek de doodstraf door op 22 januari 1998 schuld te bekennen. Later wilde hij de schuldbekentenis intrekken omdat deze niet vrijwillig zou zijn afgelegd. De rechter wees het verzoek af en in hoger beroep werd het opnieuw afgewezen. Kaczynski kreeg een levenslange gevangenisstraf opgelegd zonder mogelijkheid op vervroegde vrijlating.
[bewerk] Het dagboek
Kaczynski hield voor eigen gebruik een dagboek bij, waarin hij ook toekomstige vernietigingsplannen uitwerkte. De logboeken werden gevonden bij huiszoeking in zijn buitenhuisje in 1996. De logboeken bleken echter niet leesbaar, omdat Kaczynski een zelf ontwikkeld versleutelingsalgoritme had toegepast om de informatie geheim te houden. De versleutelingsroutine resulteerde in reeksen cijfers, streepjes en spaties die door Kaczynski op ringband notitieblaadjes waren opgeschreven. Het lukte FBI en CIA niet de code te ontcijferen. Ontcijferen bleek alleen mogelijk nadat per ongeluk een notitie van de hand van Kaczynski was gevonden waarin hij aangaf hoe de ontcijfering zou moeten gebeuren. Daarbij gaven pijlen en kleuren de lees- en ontcijferroute aan. Bovendien moest ontcijfering in verschillende fases en cycli plaatsvinden.
Volgens de cryptografie deskundige Bruce Schneier zou het algoritme wel eens het meest ingewikkelde sinds de Tweede Wereldoorlog kunnen zijn. Kaczynski was in staat om dit algoritme te ontwikkelen vanwege zijn academische opleiding als wiskundige.
[bewerk] Externe links
Het Unabomber Manifest
The Unabomber Case (english)
Categorieën: Amerikaans crimineel | Anarchist | Seriemoordenaar | Terrorist | CryptografieAspecten/actiesartikel overleg bewerk Geschiedenis Persoonlijke instellingenNiet aangemeldOverlegpagina IP-adresBijdragen IP-adresAanmelden / registreren Zoeken
Navigatie
Hoofdpagina
Artikelindex
Categorieën
Recente wijzigingen
Nieuwe artikelen
Willekeurige pagina
Informatie
Gebruikersportaal
In het nieuws
Etalage
Hulp en contact
Donaties
Hulpmiddelen
Links naar deze pagina
Verwante wijzigingen
Speciale pagina's
Printervriendelijke versie
Permanente verwijzing
Deze pagina citeren
in andere talen
Deutsch
English
Esperanto
Español
Suomi
Français
Hrvatski
Kreyòl ayisyen
Magyar
Íslenska
Italiano
Lietuvi
Norsk (bokmål)
Polski
Português
Svenska
Deze pagina is het laatst bewerkt op 1 nov 2008 om 15:38. De tekst op Wikipedia is zonder enige vorm van garantie beschikbaar onder de GNU Free Documentation License.
Wikipedia® is een geregistreerd handelsmerk van de Wikimedia Foundation, Inc., een in de Verenigde Staten geregistreerde organisatie zonder winstoogmerk.
Privacybeleid Over Wikipedia Voorbehoud
de slagbomen staan op rood de slagbomen staan op groen.. in auswitch is altijd wat te doen
whehehehhehehhee
Bregen - Belsen
leuke camping vroeger..
leuke camping vroeger..
gen-Belsen was een berucht concentratiekamp uit de Tweede Wereldoorlog waar ongeveer 70.000 mensen zijn vermoord. Het kamp was het grootste concentratiekamp binnen Duitsland. Het lag in de deelstaat Nedersaksen, vijftig kilometer ten noorden van Hannover, en ten zuidwesten van de stad Bergen.
Het kamp werd in 1940 gesticht als kamp voor krijgsgevangenen. Vanaf 1941 werden er ongeveer 20.000 Russische soldaten gemarteld en vermoord. De SS nam het bevel over in april 1943. Er waren geen gaskamers in Bergen-Belsen, aangezien de massamoorden in de meer oostelijk gelegen kampen plaatsvonden. Niettemin zijn er tienduizenden joden en politieke tegenstanders van het nationaalsocialisme (waaronder vele verzetsstrijders uit de bezette gebieden) gemarteld en verhongerd.
Kampleiders waren SS-Hauptsturmführer Adolf Haas (1943/44) en Josef Kramer (1944/45). Bergen-Belsen had vijf onafhankelijke deelkampen:
In het Häftlingslager (gevangenkamp) werden tot februari 1944 ongeveer 500 joden gevangen gehouden, die het kamp moesten opbouwen.
In het Sonderlager waren joden met bijzondere papieren opgesloten, de meesten uit Zuid-Amerikaanse landen. Van de 2.400 gevangen uit het Sonderlager werden er 1.050 in Auschwitz vermoord.
In het Neutralenlager waren ongeveer 350 joden opgesloten uit neutrale landen.
Het Sternenlager (jodensterrenkamp) was het grootste kamp van Bergen-Belsen. Hier bevonden zich in juli 1944 4.100 doorgangsgevangenen.
In het Ungarnlager bevonden zich 1.684 joden uit Hongarije.
Vanaf maart 1944 werd Bergen-Belsen in een concentratiekamp veranderd. Het werd bevolkt door een groot aantal joden, die niet meer tot werken in staat waren, alsmede dwangarbeidsters en later ook geëvacueerde gevangenen uit concentratiekampen uit het oosten. De overbevolkte situatie veroorzaakte nog meer doden door ziekten, ondervoeding en uitputting. Alleen al tussen januari en april 1945 stierven ongeveer 35.000 personen. Anne Frank en haar zuster Margot bevonden zich onder de slachtoffers. Zij stierven, vlak voor de bevrijding, in maart 1945 aan tyfus. Ook de Belgische minister Arthur Vanderpoorten (1884-1945) stierf hier. De Nederlandse journalist Ischa Meijer overleefde echter als 2-jarig kind tezamen met zijn ouders de internering in Bergen-Belsen.
Bij de bevrijding van Bergen-Belsen door de Britten op 15 april 1945, troffen zij massagraven en duizenden onbegraven lichamen aan, naast ongeveer 60.000 overlevenden, waarvan er nog eens 13.000 bezweken in de loop van de daarop volgende dagen en weken, onder meer aan de gevolgen van ondervoeding en uitdroging. Bergen-Belsen werd na de bevrijding met de grond gelijkgemaakt, vanwege het zeer hoge risico van besmetting met tyfus en luizen.
Tegenwoordig zijn in het voormalige concentratiekamp Bergen-Belsen een bezoekerscentrum en een aantal monumenten gevestigd.
Gedenkstätte Bergen-Belsen: http://www.bergenbelsen.de/
Het kamp werd in 1940 gesticht als kamp voor krijgsgevangenen. Vanaf 1941 werden er ongeveer 20.000 Russische soldaten gemarteld en vermoord. De SS nam het bevel over in april 1943. Er waren geen gaskamers in Bergen-Belsen, aangezien de massamoorden in de meer oostelijk gelegen kampen plaatsvonden. Niettemin zijn er tienduizenden joden en politieke tegenstanders van het nationaalsocialisme (waaronder vele verzetsstrijders uit de bezette gebieden) gemarteld en verhongerd.
Kampleiders waren SS-Hauptsturmführer Adolf Haas (1943/44) en Josef Kramer (1944/45). Bergen-Belsen had vijf onafhankelijke deelkampen:
In het Häftlingslager (gevangenkamp) werden tot februari 1944 ongeveer 500 joden gevangen gehouden, die het kamp moesten opbouwen.
In het Sonderlager waren joden met bijzondere papieren opgesloten, de meesten uit Zuid-Amerikaanse landen. Van de 2.400 gevangen uit het Sonderlager werden er 1.050 in Auschwitz vermoord.
In het Neutralenlager waren ongeveer 350 joden opgesloten uit neutrale landen.
Het Sternenlager (jodensterrenkamp) was het grootste kamp van Bergen-Belsen. Hier bevonden zich in juli 1944 4.100 doorgangsgevangenen.
In het Ungarnlager bevonden zich 1.684 joden uit Hongarije.
Vanaf maart 1944 werd Bergen-Belsen in een concentratiekamp veranderd. Het werd bevolkt door een groot aantal joden, die niet meer tot werken in staat waren, alsmede dwangarbeidsters en later ook geëvacueerde gevangenen uit concentratiekampen uit het oosten. De overbevolkte situatie veroorzaakte nog meer doden door ziekten, ondervoeding en uitputting. Alleen al tussen januari en april 1945 stierven ongeveer 35.000 personen. Anne Frank en haar zuster Margot bevonden zich onder de slachtoffers. Zij stierven, vlak voor de bevrijding, in maart 1945 aan tyfus. Ook de Belgische minister Arthur Vanderpoorten (1884-1945) stierf hier. De Nederlandse journalist Ischa Meijer overleefde echter als 2-jarig kind tezamen met zijn ouders de internering in Bergen-Belsen.
Bij de bevrijding van Bergen-Belsen door de Britten op 15 april 1945, troffen zij massagraven en duizenden onbegraven lichamen aan, naast ongeveer 60.000 overlevenden, waarvan er nog eens 13.000 bezweken in de loop van de daarop volgende dagen en weken, onder meer aan de gevolgen van ondervoeding en uitdroging. Bergen-Belsen werd na de bevrijding met de grond gelijkgemaakt, vanwege het zeer hoge risico van besmetting met tyfus en luizen.
Tegenwoordig zijn in het voormalige concentratiekamp Bergen-Belsen een bezoekerscentrum en een aantal monumenten gevestigd.
Gedenkstätte Bergen-Belsen: http://www.bergenbelsen.de/
doet u mij maar een biefstukje van adolf v/d haas..
![[img width=506 height=316 cacheid=0014302800264981f00ab84a1a02625e02]http://www.hbo.com/docs/img/programs/iceman/506x316/506x316_iceman.jpg[/img]](/images/cache/0014302800264981f00ab84a1a02625e02 "Bron: http://www.hbo.com/docs/img/programs/iceman/506x316/506x316_iceman.jpg")
Ted Bundy
Hoe een jongen van twaalf uit een goed gezin veranderde in een moordenaar van acht-en-twintig meisjes...
Een dag vóór zijn executie
Een paar jaar geleden was er op tv een interview met een Amerikaanse lustmoordenaar die tientallen meisjes had verkracht en vermoord. Hij werd veroordeeld tot de elektrische stoel. Zijn naam was Ted Bundy. Het interview vond plaats in de gevangenis op de laatste dag van zijn leven. De volgende dag werd hij geëxecuteerd.
Interview
IIn dat interview vertelde hij hoe hij zover was gekomen. Hij groeide op in een goed gezin, er waren geen problemen thuis, hij had leuke vrienden en ook op school ging het goed.
Maar de ellende was begonnen zei hij toen hij op zijn twaalfde jaar in aanraking kwam met pornografie. Dat vond hij in een afvalbak op straat: tijdschriften, stripboekjes en detective-verhalen waar seksueel geweld in voor kwam. Dat kreeg hem te pakken. Hij ging op zoek naar meer en raakte eraan verslaafd. Zogenaamde zachte porno bevredigde hem al gauw niet meer. Net zoals bij alle verslavingen, ging het van kwaad tot erger, en van zacht naar hard. Hij raakte steeds meer verslingerd aan harde en gewelddadige pornografie.
Van fantasie naar werkelijkheid
Ondertussen was er aan de buitenkant niets met hem aan de hand en merkte niemand iets ongewoons aan hem. Het speelde zich allemaal in het geheim af, in zijn gedachtenleven. Maar daar waren dan ook alle remmen los en speelden zich de meest gruwelijke dingen af.
Alleen had hij daar steeds sterkere prikkels van buitenaf voor nodig. Het kwam zelfs zover dat de meest harde films en video's hem op den duur niet meer bevredigden. Daardoor groeide een onweerstaanbare drang tot de laatste stap: seksueel geweld in het echt.
Hoge drempel
Maar die drempel was hoog. Zijn gezonde verstand, zijn besef van goed en kwaad en de angst voor de gevolgen hielden hem nog een vijf à zes jaren tegen. Maar het werd een steeds grotere obsessie. Op een kwade dag nam hij het fatale besluit. Om het laatste restje weerstand bij zichzelf te breken, nam hij zijn toevlucht tot de alcohol en beging daarna zijn eerste moord.
Acht-en-twintig keer
De volgende morgen ging hij door een hel: toen was hij weer volkomen nuchter en zag kristalhelder wat er was gebeurd en in welke situatie hij beland was. Maar het duurde niet lang of de onweerstaanbare zucht om zich te laten gaan diende zich weer aan en de tragedie herhaalde zich. Tot achtentwintig keer toe.
Gearresteerd...
Vrijgesproken
Toen hij voor de eerste keer werd verdacht en opgepakt, kon niemand die hem kende zich voorstellen dat hij tot een lustmoord in staat was. Hij werd dan ook verschillende keren vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs. Maar uiteindelijk kwam alles aan het licht en werd hij tot opluchting van velen veroordeeld tot de elektrische stoel.
Bezinning
Aan het eind van zijn leven kwam hij tot bezinning en in dat laatste interview probeerde hij nog te waarschuwen tegen de gevaren van pornografie. Hij zei onder andere:
"De mensen moeten goed beseffen dat zij die zo slecht geworden zijn door het geweld in de media en vooral door gewelddadige porno, niet een soort van geboren monsters zijn. Het zijn uw zoons en uw echtgenoten. We zijn opgegroeid in normale gezinnen. Pornografie kan tegenwoordig in elk huis toeslaan en een kind overweldigen. Het roofde mij uit ons gezin dertig jaar geleden. En hoe ijverig mijn ouders ook waren (en ze wàren ijverig en beschermden hun kinderen zo goed ze konden), en hoe goed ons christelijke gezin ook was (en we hàdden een echt goed, christelijk gezin), er is gewoon geen bescherming tegen de verloederende invloeden die loskomen in een maatschappij die alles maar goed vindt..."
Overal
Tegenwoordig hoef je niet meer in een afvalbak te duiken om porno te vinden. Je komt die rommel overal tegen. Klik hier wat je daarmee moet.
Nog geen twintig jaar...
Bekijk de video van dat interview
Hoe een jongen van twaalf uit een goed gezin veranderde in een moordenaar van acht-en-twintig meisjes...
Een dag vóór zijn executie
Een paar jaar geleden was er op tv een interview met een Amerikaanse lustmoordenaar die tientallen meisjes had verkracht en vermoord. Hij werd veroordeeld tot de elektrische stoel. Zijn naam was Ted Bundy. Het interview vond plaats in de gevangenis op de laatste dag van zijn leven. De volgende dag werd hij geëxecuteerd.
Interview
IIn dat interview vertelde hij hoe hij zover was gekomen. Hij groeide op in een goed gezin, er waren geen problemen thuis, hij had leuke vrienden en ook op school ging het goed.
Maar de ellende was begonnen zei hij toen hij op zijn twaalfde jaar in aanraking kwam met pornografie. Dat vond hij in een afvalbak op straat: tijdschriften, stripboekjes en detective-verhalen waar seksueel geweld in voor kwam. Dat kreeg hem te pakken. Hij ging op zoek naar meer en raakte eraan verslaafd. Zogenaamde zachte porno bevredigde hem al gauw niet meer. Net zoals bij alle verslavingen, ging het van kwaad tot erger, en van zacht naar hard. Hij raakte steeds meer verslingerd aan harde en gewelddadige pornografie.
Van fantasie naar werkelijkheid
Ondertussen was er aan de buitenkant niets met hem aan de hand en merkte niemand iets ongewoons aan hem. Het speelde zich allemaal in het geheim af, in zijn gedachtenleven. Maar daar waren dan ook alle remmen los en speelden zich de meest gruwelijke dingen af.
Alleen had hij daar steeds sterkere prikkels van buitenaf voor nodig. Het kwam zelfs zover dat de meest harde films en video's hem op den duur niet meer bevredigden. Daardoor groeide een onweerstaanbare drang tot de laatste stap: seksueel geweld in het echt.
Hoge drempel
Maar die drempel was hoog. Zijn gezonde verstand, zijn besef van goed en kwaad en de angst voor de gevolgen hielden hem nog een vijf à zes jaren tegen. Maar het werd een steeds grotere obsessie. Op een kwade dag nam hij het fatale besluit. Om het laatste restje weerstand bij zichzelf te breken, nam hij zijn toevlucht tot de alcohol en beging daarna zijn eerste moord.
Acht-en-twintig keer
De volgende morgen ging hij door een hel: toen was hij weer volkomen nuchter en zag kristalhelder wat er was gebeurd en in welke situatie hij beland was. Maar het duurde niet lang of de onweerstaanbare zucht om zich te laten gaan diende zich weer aan en de tragedie herhaalde zich. Tot achtentwintig keer toe.
Gearresteerd...
Vrijgesproken
Toen hij voor de eerste keer werd verdacht en opgepakt, kon niemand die hem kende zich voorstellen dat hij tot een lustmoord in staat was. Hij werd dan ook verschillende keren vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs. Maar uiteindelijk kwam alles aan het licht en werd hij tot opluchting van velen veroordeeld tot de elektrische stoel.
Bezinning
Aan het eind van zijn leven kwam hij tot bezinning en in dat laatste interview probeerde hij nog te waarschuwen tegen de gevaren van pornografie. Hij zei onder andere:
"De mensen moeten goed beseffen dat zij die zo slecht geworden zijn door het geweld in de media en vooral door gewelddadige porno, niet een soort van geboren monsters zijn. Het zijn uw zoons en uw echtgenoten. We zijn opgegroeid in normale gezinnen. Pornografie kan tegenwoordig in elk huis toeslaan en een kind overweldigen. Het roofde mij uit ons gezin dertig jaar geleden. En hoe ijverig mijn ouders ook waren (en ze wàren ijverig en beschermden hun kinderen zo goed ze konden), en hoe goed ons christelijke gezin ook was (en we hàdden een echt goed, christelijk gezin), er is gewoon geen bescherming tegen de verloederende invloeden die loskomen in een maatschappij die alles maar goed vindt..."
Overal
Tegenwoordig hoef je niet meer in een afvalbak te duiken om porno te vinden. Je komt die rommel overal tegen. Klik hier wat je daarmee moet.
Nog geen twintig jaar...
Bekijk de video van dat interview
aftrekken, gewoon aftrekken helpt....
![[img width=300 height=447 cacheid=001036ab002cf90a56a53f581a0262672a]http://www.theage.com.au/ffximage/2006/03/09/chopper_narrowweb__300x447,0.jpg[/img]](/images/cache/001036ab002cf90a56a53f581a0262672a "Bron: http://www.theage.com.au/ffximage/2006/03/09/chopper_narrowweb__300x447,0.jpg")
vraagje: who the fuck is deze ledernicht?
dit zouden ze met een paar van die sletten uit deze stad ook moeten doen
![[img width=468 height=406 cacheid=001036c7002cf929d46dab801a02626d1a]http://www.islamreview.com/articles/glimpse/stoningDM_468x406.jpg[/img]](/images/cache/001036c7002cf929d46dab801a02626d1a "Bron: http://www.islamreview.com/articles/glimpse/stoningDM_468x406.jpg")
ken ook nog wel een paar sjappen die ze zo mochten begraven, en dan steeds heel hard tegen het gezicht schoppen..
dit is een steniging vriend
leuk doen we er ook nog bij...
wat zal dat mens toch verkeerd hebben gedaan vraag je je dan af hehehehehe.. hoereren..
wat zal dat mens toch verkeerd hebben gedaan vraag je je dan af hehehehehe.. hoereren..
vreemdgegaan
en terrecht
op de lange zijde je helemaal sjompe nat regenen
wat een pot toen..
wat een pot toen..
een pot met goud????????????????
begrijp jij niet...
http://www.youtube.com/watch?v=EvOg9yhfRPg
e
en spoot ie die tenen dan, of rookte hij die op...
heroinedealers de tenen altijd afknipte met een schaar
en spoot ie die tenen dan, of rookte hij die op...
[Verbergen]
Wikipedia is een project zonder winstoogmerk: doneer alstublieft vandaag nog.
$3.312.450
Doel: $6.000.000
Nu doneren »
[Tonen]
Steun Wikipedia: een project zonder winstoogmerk.
Nu doneren »
[Tonen]
Steun Wikipedia: een project zonder winstoogmerk. — Nu doneren
Deze Wikipedia telt sinds vandaag meer dan een half miljoen artikelen, zie het persbericht en het 500.000ste artikel.
Marc Dutroux
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zaak-Dutroux
Daders
* Marc Dutroux
* Michelle Martin
* Michel Lelièvre
* Michel Nihoul
* Bernard Weinstein †
Slachtoffers
* Julie Lejeune †
* Mélissa Russo †
* An Marchal †
* Eefje Lambrecks †
* Sabine Dardenne
* Laetitia Delhez
Overig
* Spaghetti-arrest
* Witte mars
Marc Dutroux (Elsene (Brussel), 6 november 1956) is een Belgische misdadiger, veroordeeld tot levenslang voor ontvoering, gijzeling, verkrachting, moord en illegale handel. Hij werd in 1996 opgepakt voor de ontvoering van zes meisjes, van wie slechts twee overleefden.
Inhoud
[verbergen]
* 1 Levensloop
* 2 Arrestatie
* 3 In de media
* 4 Zie ook
* 5 Externe link
[bewerk] Levensloop
Dutroux groeide op in Belgisch Congo. Toen zijn ouders scheidden, ging hij bij zijn moeder wonen, in het Waalse Obaix. Hij maakte een rebelse en moeilijke jeugd door maar behaalde uiteindelijk zijn diploma als elektricien. Desondanks was hij vaak werkloos. Dutroux trouwde voor het eerst toen hij 22 was, en kreeg twee kinderen. In 1985 scheidde hij en werd hij door zijn ex-vrouw beschuldigd van mishandelingen. Dat jaar werd Dutroux ook voor het eerst gearresteerd (verdenking van diefstal en verkrachting).
In 1988 trouwde hij voor de tweede keer, met Michelle Martin, met wie hij al een kind had. Samen kregen ze nog enkele kinderen. Sinds het midden van de jaren tachtig zou Martin geholpen hebben bij het ontvoeren van meisjes, naar eigen zeggen omdat ze bang was voor Dutroux.
In 1989 werden beiden veroordeeld voor verkrachting van minderjarigen. Dutroux kreeg hiervoor een gevangenisstraf van 13 jaar, en zijn echtgenote Michelle Martin een straf van 5 jaar. In 1992 werden ze door de toenmalige Minister van Justitie Melchior Wathelet in toepassing van de Wet Lejeune vervroegd vrijgelaten.
[bewerk] Arrestatie
Op 13 augustus 1996 werd Dutroux gearresteerd nadat de zes dagen tevoren ontvoerde Laetitia Delhez in zijn huis ontdekt werd, samen met Sabine Dardenne, die er al bijna drie maanden zat. Zij waren beiden nog in leven. Het bleek echter snel dat Dutroux ook verantwoordelijk was voor de ontvoering van Julie Lejeune, Melissa Russo, An Marchal en Eefje Lambrecks, en voor de dood van zijn handlanger Bernard Weinstein. Zij werden allen dood teruggevonden.
Dutroux wist op 23 april 1998 kortstondig te ontsnappen uit het gerechtsgebouw van Neufchâteau. Na een uur of vier werd hij in de bossen van Ardennen bij het plaatsje Herbeumont door boswachter Stéphane Michaux opgemerkt en vervolgens gearresteerd. Er volgden ontslagen uit eigen beweging van ministers (minister van Binnenlandse Zaken Johan Vande Lanotte en minister van Justitie Stefaan De Clerck) en generaal Willy De Ridder, commandant van de rijkswacht. In 2000 kreeg Dutroux voor deze ontsnapping vijf jaar celstraf.
In 2002 kondigde Michelle Martin aan van Dutroux te willen scheiden. Eind 2003 was de scheiding een feit.
Op 17 juni 2004 werd Dutroux schuldig bevonden aan ontvoering en moord van zes meisjes. Volgens de jury was hij het hoofd van een criminele bende en is hij ook verantwoordelijk voor de verkrachting van drie meisjes uit Slowakije. Dutroux bekende de ontvoering en verkrachting, maar schoof de verantwoordelijkheid voor de dood van de meisjes op zijn handlangers. Hij beweerde slechts een klein radertje in een veel groter netwerk te zijn en in opdracht te handelen.
Op 22 juni 2004 werd hij veroordeeld tot levenslange celstraf en 10 jaar terbeschikkingstelling.
[bewerk] In de media
* De Commissie-Dutroux. Het rapport (met commentaar) - door Wim Winckelmans (1997, boek)
* Mijn zoon Marc Dutroux - door vader Victor Dutroux (2003, boek)
* De zaak Marc Dutroux - door oud-journalist Hans Knoop (boek)
* Ik was twaalf en ik fietste naar school - door ontkomen slachtoffer Sabine Dardenne (2005, boek)
[bewerk] Zie ook
* De zaak-Dutroux
* Lijst van misdadigers
[bewerk] Externe link
* Korte biografie over Marc Dutroux
Categorieën: Belgisch crimineel | Ontvoerder | Seriemoordenaar
Aspecten/acties
* artikel
* overleg
* bewerk
* Geschiedenis
Persoonlijke instellingen
* Niet aangemeld
* Overlegpagina IP-adres
* Bijdragen IP-adres
* Aanmelden / registreren
Zoeken
Navigatie
* Hoofdpagina
* Artikelindex
* Categorieën
* Recente wijzigingen
* Nieuwe artikelen
* Willekeurige pagina
Informatie
* Gebruikersportaal
* In het nieuws
* Etalage
* Hulp en contact
* Donaties
Hulpmiddelen
* Links naar deze pagina
* Verwante wijzigingen
* Speciale pagina's
* Printervriendelijke versie
* Permanente verwijzing
* Deze pagina citeren
in andere talen
* Dansk
* Deutsch
* English
* Español
* Suomi
* Français
*
* Norsk (bokmål)
*
* Simple English
* Svenska
* Walon
Powered by MediaWiki
Wikimedia Foundation
* Deze pagina is het laatst bewerkt op 15 okt 2008 om 23:53.
* De tekst op Wikipedia is zonder enige vorm van garantie beschikbaar onder de GNU Free Documentation License.
Wikipedia® is een geregistreerd handelsmerk van de Wikimedia Foundation, Inc., een in de Verenigde Staten geregistreerde organisatie zonder winstoogmerk.
* Privacybeleid
* Over Wikipedia
* Voorbehoud
Wikipedia is een project zonder winstoogmerk: doneer alstublieft vandaag nog.
$3.312.450
Doel: $6.000.000
Nu doneren »
[Tonen]
Steun Wikipedia: een project zonder winstoogmerk.
Nu doneren »
[Tonen]
Steun Wikipedia: een project zonder winstoogmerk. — Nu doneren
Deze Wikipedia telt sinds vandaag meer dan een half miljoen artikelen, zie het persbericht en het 500.000ste artikel.
Marc Dutroux
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zaak-Dutroux
Daders
* Marc Dutroux
* Michelle Martin
* Michel Lelièvre
* Michel Nihoul
* Bernard Weinstein †
Slachtoffers
* Julie Lejeune †
* Mélissa Russo †
* An Marchal †
* Eefje Lambrecks †
* Sabine Dardenne
* Laetitia Delhez
Overig
* Spaghetti-arrest
* Witte mars
Marc Dutroux (Elsene (Brussel), 6 november 1956) is een Belgische misdadiger, veroordeeld tot levenslang voor ontvoering, gijzeling, verkrachting, moord en illegale handel. Hij werd in 1996 opgepakt voor de ontvoering van zes meisjes, van wie slechts twee overleefden.
Inhoud
[verbergen]
* 1 Levensloop
* 2 Arrestatie
* 3 In de media
* 4 Zie ook
* 5 Externe link
[bewerk] Levensloop
Dutroux groeide op in Belgisch Congo. Toen zijn ouders scheidden, ging hij bij zijn moeder wonen, in het Waalse Obaix. Hij maakte een rebelse en moeilijke jeugd door maar behaalde uiteindelijk zijn diploma als elektricien. Desondanks was hij vaak werkloos. Dutroux trouwde voor het eerst toen hij 22 was, en kreeg twee kinderen. In 1985 scheidde hij en werd hij door zijn ex-vrouw beschuldigd van mishandelingen. Dat jaar werd Dutroux ook voor het eerst gearresteerd (verdenking van diefstal en verkrachting).
In 1988 trouwde hij voor de tweede keer, met Michelle Martin, met wie hij al een kind had. Samen kregen ze nog enkele kinderen. Sinds het midden van de jaren tachtig zou Martin geholpen hebben bij het ontvoeren van meisjes, naar eigen zeggen omdat ze bang was voor Dutroux.
In 1989 werden beiden veroordeeld voor verkrachting van minderjarigen. Dutroux kreeg hiervoor een gevangenisstraf van 13 jaar, en zijn echtgenote Michelle Martin een straf van 5 jaar. In 1992 werden ze door de toenmalige Minister van Justitie Melchior Wathelet in toepassing van de Wet Lejeune vervroegd vrijgelaten.
[bewerk] Arrestatie
Op 13 augustus 1996 werd Dutroux gearresteerd nadat de zes dagen tevoren ontvoerde Laetitia Delhez in zijn huis ontdekt werd, samen met Sabine Dardenne, die er al bijna drie maanden zat. Zij waren beiden nog in leven. Het bleek echter snel dat Dutroux ook verantwoordelijk was voor de ontvoering van Julie Lejeune, Melissa Russo, An Marchal en Eefje Lambrecks, en voor de dood van zijn handlanger Bernard Weinstein. Zij werden allen dood teruggevonden.
Dutroux wist op 23 april 1998 kortstondig te ontsnappen uit het gerechtsgebouw van Neufchâteau. Na een uur of vier werd hij in de bossen van Ardennen bij het plaatsje Herbeumont door boswachter Stéphane Michaux opgemerkt en vervolgens gearresteerd. Er volgden ontslagen uit eigen beweging van ministers (minister van Binnenlandse Zaken Johan Vande Lanotte en minister van Justitie Stefaan De Clerck) en generaal Willy De Ridder, commandant van de rijkswacht. In 2000 kreeg Dutroux voor deze ontsnapping vijf jaar celstraf.
In 2002 kondigde Michelle Martin aan van Dutroux te willen scheiden. Eind 2003 was de scheiding een feit.
Op 17 juni 2004 werd Dutroux schuldig bevonden aan ontvoering en moord van zes meisjes. Volgens de jury was hij het hoofd van een criminele bende en is hij ook verantwoordelijk voor de verkrachting van drie meisjes uit Slowakije. Dutroux bekende de ontvoering en verkrachting, maar schoof de verantwoordelijkheid voor de dood van de meisjes op zijn handlangers. Hij beweerde slechts een klein radertje in een veel groter netwerk te zijn en in opdracht te handelen.
Op 22 juni 2004 werd hij veroordeeld tot levenslange celstraf en 10 jaar terbeschikkingstelling.
[bewerk] In de media
* De Commissie-Dutroux. Het rapport (met commentaar) - door Wim Winckelmans (1997, boek)
* Mijn zoon Marc Dutroux - door vader Victor Dutroux (2003, boek)
* De zaak Marc Dutroux - door oud-journalist Hans Knoop (boek)
* Ik was twaalf en ik fietste naar school - door ontkomen slachtoffer Sabine Dardenne (2005, boek)
[bewerk] Zie ook
* De zaak-Dutroux
* Lijst van misdadigers
[bewerk] Externe link
* Korte biografie over Marc Dutroux
Categorieën: Belgisch crimineel | Ontvoerder | Seriemoordenaar
Aspecten/acties
* artikel
* overleg
* bewerk
* Geschiedenis
Persoonlijke instellingen
* Niet aangemeld
* Overlegpagina IP-adres
* Bijdragen IP-adres
* Aanmelden / registreren
Zoeken
Navigatie
* Hoofdpagina
* Artikelindex
* Categorieën
* Recente wijzigingen
* Nieuwe artikelen
* Willekeurige pagina
Informatie
* Gebruikersportaal
* In het nieuws
* Etalage
* Hulp en contact
* Donaties
Hulpmiddelen
* Links naar deze pagina
* Verwante wijzigingen
* Speciale pagina's
* Printervriendelijke versie
* Permanente verwijzing
* Deze pagina citeren
in andere talen
* Dansk
* Deutsch
* English
* Español
* Suomi
* Français
*
* Norsk (bokmål)
*
* Simple English
* Svenska
* Walon
Powered by MediaWiki
Wikimedia Foundation
* Deze pagina is het laatst bewerkt op 15 okt 2008 om 23:53.
* De tekst op Wikipedia is zonder enige vorm van garantie beschikbaar onder de GNU Free Documentation License.
Wikipedia® is een geregistreerd handelsmerk van de Wikimedia Foundation, Inc., een in de Verenigde Staten geregistreerde organisatie zonder winstoogmerk.
* Privacybeleid
* Over Wikipedia
* Voorbehoud
aaaah daar is me vriend met zn kanker orgel weer.. blaast altijd lekker een uurtje precies onder mn raam
met z'n centebakje te rammelen hahahha
ja met zn vieze pokdalige hoofd. geef die vent geen cent meer. woonde hier net 3 dagen. in de tijd dat ik nog 5 dagen per week dronken was.. lag ik net een uur in bed.. stond ie om 10u smorgens een uur lang heb je even voor mij te jengelen
De checklist bestaat uit twintig kenmerken die bij een persoon in meerdere of mindere mate aanwezig kunnen zijn.
Psychopaten hebben grote problemen met hun gevoelens ten opzichte van andere mensen en met relaties. Acht van de twintig kenmerken in de checklijst hebben hiermee te maken.
Gladde prater/oppervlakkige charme.
Het prototype psychopaat is oppervlakkig in het contact met anderen. Psychopaten vertellen vaak sterke verhalen, en proberen zich beter voor te doen dan ze zijn, waarbij ze vaak wel charmant overkomen.
Sterk opgeblazen gevoel van eigenwaarde.
Het zijn opscheppers die een veel te positieve inschatting hebben van hun talenten en vaardigheden.
Pathologisch liegen.
Psychopaten zijn notoire leugenaars die er meestal geen enkele moeite mee hebben als ze worden betrapt op een leugen. Ze hebben overal een excuus of reden voor en willen nog wel eens iets op 'erewoord beloven', ook al blijkt dat erewoord haast nooit wat waard te zijn.
Gebrek aan berouw of schuldgevoel.
Psychopaten kennen geen schuldgevoelens of spijt over de dingen die ze anderen aandoen. Ze kunnen zeggen dat het slachtoffer het verdiende of dat het slachtoffer eigenlijk niets bijzonders is aangedaan.
Geen verantwoordelijkheid nemen voor het eigen gedrag.
Ze zijn niet in staat of niet bereid om de verantwoordelijkheid te nemen voor hun eigen gedragingen. Het zijn altjjd anderen die de schuld krijgen en anders is er wel een alternatief excuus te vinden.
List en bedrog/manipulerend gedrag.
Het prototype psychopaat manipuleert en bedriegt anderen en besteedt daarbij geen aandacht aan wat dat voor hen betekent.
Ze vertonen daarbij nogal eens crimineel gedrag in de vorm van bijvoorbeeld fraude en verduistering en niet-crimineel gedrag in de vorm van overspel en het aftroggelen van geld van familieleden.
Ontbreken aan emotionele diepgang.
Psychopaten komen op anderen over als koud en ongevoelig. Hun 'emoties' doen vaak als dramatisch, kortstondig en onecht.
Kil/gebrek aan empathie.
In al hun gedragingen tonen psychopaten weinig respect voor de rechten, gevoelens en hetwel zijn van anderen. Ze beschouwen andere mensen als potentiele slachtoffers die te manipuleren zijn en beschouwen zichzelf als de belangrijkste persoon die er is.
Naast problemen met hun gevoelens ten opzichte van andere mensen en met relaties, vertonen psychopaten zeer problematisch gedrag in hun levensstijl.
Prikkelhongerig/neiging tot verveling.
Psychopatsn hebben een zeer sterke behoefte aan stimulatie en een ongebruikelijk sterke afkeer van verveling. Ze leiden doorgaans een snel leven met veel risicogedrag en experimenten met drugs, en vinden dat school, werk en langdurende relaties saais en vervelend zijn.
Parasitaire levensstijl.
Een psychopaat kiest er vaak voor om te teren op de zak van de familie, partner of vrienden, en vermijdt het hebben van een vaste baan.
Gebrekkige beheersing van gedrag.
Kenmerkend is dat ze vaak opvliegend zijn en zich slecht kunnen beheersen. Op mislukkingen, kritiek en frustraties reageert een psychopaat vaak met geweld, scheldpartijen of bedreigingen. Dit kan even snel ophouden als het is begonnen.
Impulsiviteit.
Psychopaten gedragen zich vaak uitermate impulsief zonder echt stil te staan bij de voors en tegens van hun gedrag: Relaties worden nogal eens beëindigd, banen worden opgezegd en ze verhuizen zonder anderen daarover te informeren en zonder dat de beslissing goed is overdacht.
Onverantwoordelijk gedrag.
Psychopaten tonen geen verantwoordelijkheidsgevoel of loyaliteit ten opzichte van familie, vrienden, werkgevers, huisbazen of anderen. De omgang met geld is vaak bedroevend. Ze hebben schulden, gaan beroerd om met zakenrelaties, en zijn hun familie vaak enorm tot last.
Ontbreken van realistische doelen op de lange termijn.
Psychopaten hebben geen plannen of doelen voor de lange termijn. Ze leven van dag tot dag en veranderen hun plannen continu, en storen zich er niet aan dat hun leven vrij inhoudsloos is.
Gedragsproblemen op jonge leeftijd.
De kinderjaren kenmerken zich door tal van problemen zoals liegen, vechtpartijen, diefstalletjes, beroving, brandstichting en uitingen van geweld tegen mens en dier. De psychopaat staat daardoor vaak al vroeg bekend als het zwarte schaap van de familie.
Jeugdcriminaliteit.
In hun tienertijd gedragen ze zich zeer antisociaal en krijgen ze te maken met arrestaties en veroordelingen.
Schending van voorwaardelijke invrijheidsstelling.
Als volwassene onderneemt de gedetineerde psychopaat ontsnappingspogingen, keert niet terug van weekendverloven, begaat delicten tijdens de voorwaardelijke invrijheidsstelling, en houdt zich niet aan de voorwaarden van de voorwaardelijke gevangenisstraf.
Psychopaten hebben grote problemen met hun gevoelens ten opzichte van andere mensen en met relaties. Acht van de twintig kenmerken in de checklijst hebben hiermee te maken.
Gladde prater/oppervlakkige charme.
Het prototype psychopaat is oppervlakkig in het contact met anderen. Psychopaten vertellen vaak sterke verhalen, en proberen zich beter voor te doen dan ze zijn, waarbij ze vaak wel charmant overkomen.
Sterk opgeblazen gevoel van eigenwaarde.
Het zijn opscheppers die een veel te positieve inschatting hebben van hun talenten en vaardigheden.
Pathologisch liegen.
Psychopaten zijn notoire leugenaars die er meestal geen enkele moeite mee hebben als ze worden betrapt op een leugen. Ze hebben overal een excuus of reden voor en willen nog wel eens iets op 'erewoord beloven', ook al blijkt dat erewoord haast nooit wat waard te zijn.
Gebrek aan berouw of schuldgevoel.
Psychopaten kennen geen schuldgevoelens of spijt over de dingen die ze anderen aandoen. Ze kunnen zeggen dat het slachtoffer het verdiende of dat het slachtoffer eigenlijk niets bijzonders is aangedaan.
Geen verantwoordelijkheid nemen voor het eigen gedrag.
Ze zijn niet in staat of niet bereid om de verantwoordelijkheid te nemen voor hun eigen gedragingen. Het zijn altjjd anderen die de schuld krijgen en anders is er wel een alternatief excuus te vinden.
List en bedrog/manipulerend gedrag.
Het prototype psychopaat manipuleert en bedriegt anderen en besteedt daarbij geen aandacht aan wat dat voor hen betekent.
Ze vertonen daarbij nogal eens crimineel gedrag in de vorm van bijvoorbeeld fraude en verduistering en niet-crimineel gedrag in de vorm van overspel en het aftroggelen van geld van familieleden.
Ontbreken aan emotionele diepgang.
Psychopaten komen op anderen over als koud en ongevoelig. Hun 'emoties' doen vaak als dramatisch, kortstondig en onecht.
Kil/gebrek aan empathie.
In al hun gedragingen tonen psychopaten weinig respect voor de rechten, gevoelens en hetwel zijn van anderen. Ze beschouwen andere mensen als potentiele slachtoffers die te manipuleren zijn en beschouwen zichzelf als de belangrijkste persoon die er is.
Naast problemen met hun gevoelens ten opzichte van andere mensen en met relaties, vertonen psychopaten zeer problematisch gedrag in hun levensstijl.
Prikkelhongerig/neiging tot verveling.
Psychopatsn hebben een zeer sterke behoefte aan stimulatie en een ongebruikelijk sterke afkeer van verveling. Ze leiden doorgaans een snel leven met veel risicogedrag en experimenten met drugs, en vinden dat school, werk en langdurende relaties saais en vervelend zijn.
Parasitaire levensstijl.
Een psychopaat kiest er vaak voor om te teren op de zak van de familie, partner of vrienden, en vermijdt het hebben van een vaste baan.
Gebrekkige beheersing van gedrag.
Kenmerkend is dat ze vaak opvliegend zijn en zich slecht kunnen beheersen. Op mislukkingen, kritiek en frustraties reageert een psychopaat vaak met geweld, scheldpartijen of bedreigingen. Dit kan even snel ophouden als het is begonnen.
Impulsiviteit.
Psychopaten gedragen zich vaak uitermate impulsief zonder echt stil te staan bij de voors en tegens van hun gedrag: Relaties worden nogal eens beëindigd, banen worden opgezegd en ze verhuizen zonder anderen daarover te informeren en zonder dat de beslissing goed is overdacht.
Onverantwoordelijk gedrag.
Psychopaten tonen geen verantwoordelijkheidsgevoel of loyaliteit ten opzichte van familie, vrienden, werkgevers, huisbazen of anderen. De omgang met geld is vaak bedroevend. Ze hebben schulden, gaan beroerd om met zakenrelaties, en zijn hun familie vaak enorm tot last.
Ontbreken van realistische doelen op de lange termijn.
Psychopaten hebben geen plannen of doelen voor de lange termijn. Ze leven van dag tot dag en veranderen hun plannen continu, en storen zich er niet aan dat hun leven vrij inhoudsloos is.
Gedragsproblemen op jonge leeftijd.
De kinderjaren kenmerken zich door tal van problemen zoals liegen, vechtpartijen, diefstalletjes, beroving, brandstichting en uitingen van geweld tegen mens en dier. De psychopaat staat daardoor vaak al vroeg bekend als het zwarte schaap van de familie.
Jeugdcriminaliteit.
In hun tienertijd gedragen ze zich zeer antisociaal en krijgen ze te maken met arrestaties en veroordelingen.
Schending van voorwaardelijke invrijheidsstelling.
Als volwassene onderneemt de gedetineerde psychopaat ontsnappingspogingen, keert niet terug van weekendverloven, begaat delicten tijdens de voorwaardelijke invrijheidsstelling, en houdt zich niet aan de voorwaarden van de voorwaardelijke gevangenisstraf.
slik...
deze kon ik
was ook ff slikken toen
was ook ff slikken toen
hahaha tis echt net of ik over jou zit te lezen gast
Als volwassene onderneemt de gedetineerde psychopaat ontsnappingspogingen, keert niet terug van weekendverloven, begaat delicten tijdens de voorwaardelijke invrijheidsstelling, en houdt zich niet aan de voorwaarden van de voorwaardelijke gevangenisstraf.
whahaahahahahahaahahaaaaaaaaaaaaaa
Psychopaten gedragen zich vaak uitermate impulsief zonder echt stil te staan bij de voors en tegens van hun gedrag: Relaties worden nogal eens beëindigd, banen worden opgezegd en ze verhuizen zonder anderen daarover te informeren en zonder dat de beslissing goed is overdacht.
komt heel bekend voor
nare man...
Ontbreken van realistische doelen op de lange termijn.
Psychopaten hebben geen plannen of doelen voor de lange termijn. Ze leven van dag tot dag en veranderen hun plannen continu, en storen zich er niet aan dat hun leven vrij inhoudsloos is.
WHE!
jajajajajaja... zo eerst maar eens iemand de nek omdraaien.
[Verbergen]
Wikipedia is afhankelijk van uw giften: doneer alstublieft vandaag nog.
$3.353.679
Doel: $6.000.000
Nu doneren »
[Tonen]
Steun Wikipedia: een project zonder winstoogmerk.
Nu doneren »
[Tonen]
Steun Wikipedia: een project zonder winstoogmerk. — Nu doneren
Deze Wikipedia telt sinds vandaag meer dan een half miljoen artikelen, zie het persbericht en het 500.000ste artikel.
Richard Klinkhamer
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Richard Klinkhamer (15 maart 1937) is een Nederlands schrijver, die echter vooral als moordenaar bekend staat.
Inhoud
[verbergen]
* 1 Leven
* 2 Karakter van Klinkhamers werk
* 3 Bibliografie
* 4 Externe links
[bewerk] Leven
Klinkhamer is de zoon van Maria Vogelauer, een Oostenrijkse die in Nederland als dienstmaagd was komen werken, en Gerrit Zeggelink, veldwachter te Purmerend. Hij is verwekt tijdens het huwelijk van zijn moeder met Jacob Klinkhamer. Gezien de grote gelijkenis van de jonge Klinkhamer met zijn verwekker, werd hij na de scheiding van zijn moeder in 1940 naar haar familie in Oostenrijk gestuurd, in plaats van bij zijn naamsvader en halfbroers te blijven. Hij verbleef in Oostenrijk bij zijn oom op een boerderij. In 1945 werd Oostenrijk bevrijd en was de jonge Klinkhamer getuige van het feit dat zijn tante werd verkracht en zijn oom aan de ketting gelegd, omdat hij Poolse dwangarbeiders in dienst had gehad. Vervolgens werd Klinkhamer, nu acht jaar oud, op de trein terug naar Nederland gezet.
Zijn moeder had zich in de oorlog in leven weten te houden door voor de Duitsers te werken, en na mei 1945 heeft zij enige tijd in de gevangenis doorgebracht. De jonge Klinkhamer verbleef bij pleeggezinnen (en ook korte tijd bij de weduwe van zijn biologische vader, van wier dood hij getuige was) tot zijn moeder vrijkwam, en daarna zwierven zij samen door Nederland (afhankelijk van haar betrekkingen, onder andere in Zeist). Uiteindelijk ontmoette zij een rijke Zwitserse man, aan wie zij Richard voorstelde als haar neef. Niet gewenst in deze opbloeiende affaire, werd hij terug naar Amsterdam gestuurd, waar hij bij Jacob Klinkhamer en zijn halfbroers in huis kwam en het slagersvak leerde.
Klinkhamer belandde in het Amsterdamse criminele circuit als "katvanger" en vertrok in 1957, negentien jaar oud, naar het Franse Vreemdelingenlegioen, op zoek naar spanning en avontuur. Achteraf beschouwt hij zijn Legioenstijd als zijn opvoeding. Hij belandde in de burgeroorlog van Algerije, waar hij inderdaad actie zag, maar het grootste deel van de Legioenstijd bestond uit "wachtlopen en uitkijken naar de soldij". In 1959 deserteerde hij uit het Legioen, door een nachtelijke voettocht door de woestijn te maken. Via Italië kwam hij weer in Europa en uiteindelijk Amsterdam, waar hem weinig werk wachtte. In 1960 koos hij enkele maanden zee, als scheepskok. Al gauw zette hij voet aan wal en settelde hij zich weer in Amsterdam in de slagersbusiness, samen met zijn halfbroers.
In 1961 trouwde hij met Leontine van Emmerik, naar zijn zeggen "een moetje". Uit het huwelijk kwamen twee zoons en een dochter. Leontine was opgegroeid met Hannelore Godfrinon, wier moeder om het leven was gebracht door haar echtgenoot, een kennis van Leontine's vader, die daarop de kinderen in huis nam. Hannie Godfrinon was ongeveer dertien jaar toen zij Richard voor het eerst ontmoette, en op slag verliefd. Rond 1969 kregen zij een affaire.
Richard en Leontine kochten rond 1970 een pension in Bergen aan Zee en scheidden in 1977. Een jaar later trouwde Klinkhamer met Hannie Godfrinon. Zij vestigden zich in Ganzedijk in het noordoosten van Groningen. Hij speculeerde op de beurs met het geld waarmee hij uit het pension was gekocht, zij werkte als verpleegster op de kinderafdeling van het ziekenhuis in Winschoten.
In 1983 publiceerde Klinkhamer "Gehoorzaam als een hond", een succesvolle roman over zijn Legioenstijd, waarmee hij is vergeleken met de Franse schrijver Louis-Ferdinand Céline. De roman deed enig stof opwaaien, toen hij in een televisie-interview ruzie kreeg met Sonja Barend, die hem betichtte van racisme (omdat de hoofdpersoon in zijn boek vooroordelen jegens Joden uitte). Klinkhamer liep vervolgens weg uit de TV-studio. Dit debuut werd gevolgd door "De Hotelrat en andere verhalen".
In 1987 stortte de beurs in en Klinkhamer verloor niet alleen zijn huis in Portugal en zijn kapitaal, maar ook het vertrouwen van zijn vrouw, wier geld hij stiekem had gebruikt om te speculeren. Hierna verslechterde hun huwelijk. In januari 1991 leidde dit tot een fatale ruzie, waarbij naar zijn zeggen Hannie Richard de deur wees en zij naar een koevoet greep om haar woorden kracht bij te zetten. Na een worsteling had hij de koevoet in handen en sloeg hij zijn vrouw de hersens in. Vastberaden niet in de gevangenis te belanden, begroef hij haar lichaam onder een schuurtje in de tuin en dekte het af met een laag beton.
Klinkhamer werd al gauw als verdachte aangemerkt in de verdwijning van zijn vrouw. Haar fiets was ontdekt op het station in Winschoten, maar getuigen hadden gezien dat hij die daar had gebracht in de vroege ochtend na de fatale gebeurtenis, eind januari 1991. Van zijn ondervraging zei hij achteraf dat het was alsof "ze een brandkluis uit 1937 (zijn geboortejaar) met een koevoet probeerden te openen" - maar ook dat hij op een bepaald moment op het punt van bekennen stond, toen een meelevende rechercheur hem te woord stond, maar door een telefoontje werd weggeroepen.
Nadat de commotie rond de "verdwijning" van zijn vrouw enigszins luwde, begon Klinkhamer weer te schrijven. Gedeelten hiervan zijn in de latere uitgave "Woensdag Gehaktdag" terecht gekomen. De eerste versie van dit manuscript werd door vele uitgevers afgewezen. In 1993 werd wel "Losgeld" gepubliceerd, een fictief verhaal over een juwelenroof.
In 1997 volgde "Kruis of Munt", waarbij Klinkhamer putte uit de nalatenschap van zijn andere oom, Viktor Vogelauer, die bij de SS had gediend. Het boek biedt een rauw-realistisch beeld van hoe mensen aan verschillende kanten van de Tweede Wereldoorlog probeerden te overleven. In hetzelfde jaar verhuisde Klinkhamer naar Amsterdam.
In februari 2000 ontdekten de nieuwe bewoners van het huis in Ganzedijk, bij het omspitten van de omvangrijke tuin, het lichaam van Hannelore Klinkhamer-Godfrinon. Klinkhamer werd opgepakt en bekende vrijwel onmiddellijk. In augustus 2000 werd hij veroordeeld tot zes jaar cel voor doodslag, na het hoger beroep in februari 2001 werd dat zeven jaar.
Sinds zijn vrijlating woont Klinkhamer weer in Amsterdam. In oktober 2007 werd alsnog "Woensdag Gehaktdag" uitgegeven, het manuscript waarin Klinkhamer allerlei mogelijke scenario's beschrijft over hoe en waarom hij zijn vrouw zou hebben vermoord.
[bewerk] Karakter van Klinkhamers werk
Klinkhamers werk vertoont enige invloed van Céline: de harde, ruwe karaktertekening van zijn personages (Kamer werd in het tweede boek omgekeerd tot Remak) gaat gepaard met een overvloedig, maar zeer doelgericht, gebruik van Bargoens en diverse scheldwoorden. Uiteraard is niet alles autobiografisch: De hotelrat bevat zo bijvoorbeeld verhalen die zich in de Romeinse Oudheid afspelen, weliswaar ook hier in 'het legioen'. Klinkhamer wekt soms de indruk opzettelijk te willen choqueren, maar slaagt er steeds in de aanstootgevende passages een zinvolle functie te geven. Kenmerkend zijn het verregaande cynisme en een zekere galgenhumor die nooit ver weg is; de werken getuigen verder ook van een zekere eruditie. Het is meer dan waarschijnlijk dat het grove, weerzinwekkende beeld dat hij van het legioensleven ophangt tot op zekere hoogte geromantiseerd is, teneinde het schokeffect te versterken.
Zelf heeft Klinkhamer sinds de moordverdenkingen voortdurend met zijn imago gespeeld; zo bouwde hij in zijn tuin een soort knokenkunstwerk, met onder andere een mensenschedel, en ontweek vragen over de ware toedracht liever dan zijn schuld te ontkennen. Men verdacht hem soms van racisme, afgaand op de uitlatingen van zijn personages, maar dit scheen hem tegen de borst te stuiten. Het werk van Klinkhamer schijnt in het algemeen populairder te zijn in niet-Nederlandstalige gebieden: de Amerikaanse zender NBC maakte een documentaire over zijn leven, en zijn boeken kregen veel gunstige recensies in Duitsland.
[bewerk] Bibliografie
* Klinkhamer, Richard (2007) Woensdag Gehaktdag ISBN 978-90-77895-91-7
* Meijer, Martijn (2004) Klinkhamer: een leven tussen woord en moord ISBN 90-6801-431-5
* Klinkhamer, Richard (1996) Kruis of munt ISBN 90-5526-047-9
* Klinkhamer, Richard (1993) Losgeld ISBN 90-6100-390-3
* Klinkhamer, Richard (1983) De hotelrat en andere verhalen ISBN 90-236-5581-8
* Klinkhamer, Richard (1983) Gehoorzaam als een hond ISBN 90-236-5535-4
[bewerk] Externe links
* NRC-artikel uit 2000 over Klinkhamer
* Televisie-uitzending van 24 uur met Richard Klinkhamer op 01.01.2008
Categorieën: Moordenaar | Nederlands schrijver
Aspecten/acties
* artikel
* overleg
* bewerk
* Geschiedenis
Persoonlijke instellingen
* Niet aangemeld
* Overlegpagina IP-adres
* Bijdragen IP-adres
* Aanmelden / registreren
Zoeken
Navigatie
* Hoofdpagina
* Artikelindex
* Categorieën
* Recente wijzigingen
* Nieuwe artikelen
* Willekeurige pagina
Informatie
* Gebruikersportaal
* In het nieuws
* Etalage
* Hulp en contact
* Donaties
Hulpmiddelen
* Links naar deze pagina
* Verwante wijzigingen
* Speciale pagina's
* Printervriendelijke versie
* Permanente verwijzing
* Deze pagina citeren
in andere talen
* English
Powered by MediaWiki
Wikimedia Foundation
* Deze pagina is het laatst bewerkt op 12 apr 2008 om 00:39.
* De tekst op Wikipedia is zonder enige vorm van garantie beschikbaar onder de GNU Free Documentation License.
Wikipedia® is een geregistreerd handelsmerk van de Wikimedia Foundation, Inc., een in de Verenigde Staten geregistreerde organisatie zonder winstoogmerk.
* Privacybeleid
* Over Wikipedia
* Voorbehoud
Wikipedia is afhankelijk van uw giften: doneer alstublieft vandaag nog.
$3.353.679
Doel: $6.000.000
Nu doneren »
[Tonen]
Steun Wikipedia: een project zonder winstoogmerk.
Nu doneren »
[Tonen]
Steun Wikipedia: een project zonder winstoogmerk. — Nu doneren
Deze Wikipedia telt sinds vandaag meer dan een half miljoen artikelen, zie het persbericht en het 500.000ste artikel.
Richard Klinkhamer
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Richard Klinkhamer (15 maart 1937) is een Nederlands schrijver, die echter vooral als moordenaar bekend staat.
Inhoud
[verbergen]
* 1 Leven
* 2 Karakter van Klinkhamers werk
* 3 Bibliografie
* 4 Externe links
[bewerk] Leven
Klinkhamer is de zoon van Maria Vogelauer, een Oostenrijkse die in Nederland als dienstmaagd was komen werken, en Gerrit Zeggelink, veldwachter te Purmerend. Hij is verwekt tijdens het huwelijk van zijn moeder met Jacob Klinkhamer. Gezien de grote gelijkenis van de jonge Klinkhamer met zijn verwekker, werd hij na de scheiding van zijn moeder in 1940 naar haar familie in Oostenrijk gestuurd, in plaats van bij zijn naamsvader en halfbroers te blijven. Hij verbleef in Oostenrijk bij zijn oom op een boerderij. In 1945 werd Oostenrijk bevrijd en was de jonge Klinkhamer getuige van het feit dat zijn tante werd verkracht en zijn oom aan de ketting gelegd, omdat hij Poolse dwangarbeiders in dienst had gehad. Vervolgens werd Klinkhamer, nu acht jaar oud, op de trein terug naar Nederland gezet.
Zijn moeder had zich in de oorlog in leven weten te houden door voor de Duitsers te werken, en na mei 1945 heeft zij enige tijd in de gevangenis doorgebracht. De jonge Klinkhamer verbleef bij pleeggezinnen (en ook korte tijd bij de weduwe van zijn biologische vader, van wier dood hij getuige was) tot zijn moeder vrijkwam, en daarna zwierven zij samen door Nederland (afhankelijk van haar betrekkingen, onder andere in Zeist). Uiteindelijk ontmoette zij een rijke Zwitserse man, aan wie zij Richard voorstelde als haar neef. Niet gewenst in deze opbloeiende affaire, werd hij terug naar Amsterdam gestuurd, waar hij bij Jacob Klinkhamer en zijn halfbroers in huis kwam en het slagersvak leerde.
Klinkhamer belandde in het Amsterdamse criminele circuit als "katvanger" en vertrok in 1957, negentien jaar oud, naar het Franse Vreemdelingenlegioen, op zoek naar spanning en avontuur. Achteraf beschouwt hij zijn Legioenstijd als zijn opvoeding. Hij belandde in de burgeroorlog van Algerije, waar hij inderdaad actie zag, maar het grootste deel van de Legioenstijd bestond uit "wachtlopen en uitkijken naar de soldij". In 1959 deserteerde hij uit het Legioen, door een nachtelijke voettocht door de woestijn te maken. Via Italië kwam hij weer in Europa en uiteindelijk Amsterdam, waar hem weinig werk wachtte. In 1960 koos hij enkele maanden zee, als scheepskok. Al gauw zette hij voet aan wal en settelde hij zich weer in Amsterdam in de slagersbusiness, samen met zijn halfbroers.
In 1961 trouwde hij met Leontine van Emmerik, naar zijn zeggen "een moetje". Uit het huwelijk kwamen twee zoons en een dochter. Leontine was opgegroeid met Hannelore Godfrinon, wier moeder om het leven was gebracht door haar echtgenoot, een kennis van Leontine's vader, die daarop de kinderen in huis nam. Hannie Godfrinon was ongeveer dertien jaar toen zij Richard voor het eerst ontmoette, en op slag verliefd. Rond 1969 kregen zij een affaire.
Richard en Leontine kochten rond 1970 een pension in Bergen aan Zee en scheidden in 1977. Een jaar later trouwde Klinkhamer met Hannie Godfrinon. Zij vestigden zich in Ganzedijk in het noordoosten van Groningen. Hij speculeerde op de beurs met het geld waarmee hij uit het pension was gekocht, zij werkte als verpleegster op de kinderafdeling van het ziekenhuis in Winschoten.
In 1983 publiceerde Klinkhamer "Gehoorzaam als een hond", een succesvolle roman over zijn Legioenstijd, waarmee hij is vergeleken met de Franse schrijver Louis-Ferdinand Céline. De roman deed enig stof opwaaien, toen hij in een televisie-interview ruzie kreeg met Sonja Barend, die hem betichtte van racisme (omdat de hoofdpersoon in zijn boek vooroordelen jegens Joden uitte). Klinkhamer liep vervolgens weg uit de TV-studio. Dit debuut werd gevolgd door "De Hotelrat en andere verhalen".
In 1987 stortte de beurs in en Klinkhamer verloor niet alleen zijn huis in Portugal en zijn kapitaal, maar ook het vertrouwen van zijn vrouw, wier geld hij stiekem had gebruikt om te speculeren. Hierna verslechterde hun huwelijk. In januari 1991 leidde dit tot een fatale ruzie, waarbij naar zijn zeggen Hannie Richard de deur wees en zij naar een koevoet greep om haar woorden kracht bij te zetten. Na een worsteling had hij de koevoet in handen en sloeg hij zijn vrouw de hersens in. Vastberaden niet in de gevangenis te belanden, begroef hij haar lichaam onder een schuurtje in de tuin en dekte het af met een laag beton.
Klinkhamer werd al gauw als verdachte aangemerkt in de verdwijning van zijn vrouw. Haar fiets was ontdekt op het station in Winschoten, maar getuigen hadden gezien dat hij die daar had gebracht in de vroege ochtend na de fatale gebeurtenis, eind januari 1991. Van zijn ondervraging zei hij achteraf dat het was alsof "ze een brandkluis uit 1937 (zijn geboortejaar) met een koevoet probeerden te openen" - maar ook dat hij op een bepaald moment op het punt van bekennen stond, toen een meelevende rechercheur hem te woord stond, maar door een telefoontje werd weggeroepen.
Nadat de commotie rond de "verdwijning" van zijn vrouw enigszins luwde, begon Klinkhamer weer te schrijven. Gedeelten hiervan zijn in de latere uitgave "Woensdag Gehaktdag" terecht gekomen. De eerste versie van dit manuscript werd door vele uitgevers afgewezen. In 1993 werd wel "Losgeld" gepubliceerd, een fictief verhaal over een juwelenroof.
In 1997 volgde "Kruis of Munt", waarbij Klinkhamer putte uit de nalatenschap van zijn andere oom, Viktor Vogelauer, die bij de SS had gediend. Het boek biedt een rauw-realistisch beeld van hoe mensen aan verschillende kanten van de Tweede Wereldoorlog probeerden te overleven. In hetzelfde jaar verhuisde Klinkhamer naar Amsterdam.
In februari 2000 ontdekten de nieuwe bewoners van het huis in Ganzedijk, bij het omspitten van de omvangrijke tuin, het lichaam van Hannelore Klinkhamer-Godfrinon. Klinkhamer werd opgepakt en bekende vrijwel onmiddellijk. In augustus 2000 werd hij veroordeeld tot zes jaar cel voor doodslag, na het hoger beroep in februari 2001 werd dat zeven jaar.
Sinds zijn vrijlating woont Klinkhamer weer in Amsterdam. In oktober 2007 werd alsnog "Woensdag Gehaktdag" uitgegeven, het manuscript waarin Klinkhamer allerlei mogelijke scenario's beschrijft over hoe en waarom hij zijn vrouw zou hebben vermoord.
[bewerk] Karakter van Klinkhamers werk
Klinkhamers werk vertoont enige invloed van Céline: de harde, ruwe karaktertekening van zijn personages (Kamer werd in het tweede boek omgekeerd tot Remak) gaat gepaard met een overvloedig, maar zeer doelgericht, gebruik van Bargoens en diverse scheldwoorden. Uiteraard is niet alles autobiografisch: De hotelrat bevat zo bijvoorbeeld verhalen die zich in de Romeinse Oudheid afspelen, weliswaar ook hier in 'het legioen'. Klinkhamer wekt soms de indruk opzettelijk te willen choqueren, maar slaagt er steeds in de aanstootgevende passages een zinvolle functie te geven. Kenmerkend zijn het verregaande cynisme en een zekere galgenhumor die nooit ver weg is; de werken getuigen verder ook van een zekere eruditie. Het is meer dan waarschijnlijk dat het grove, weerzinwekkende beeld dat hij van het legioensleven ophangt tot op zekere hoogte geromantiseerd is, teneinde het schokeffect te versterken.
Zelf heeft Klinkhamer sinds de moordverdenkingen voortdurend met zijn imago gespeeld; zo bouwde hij in zijn tuin een soort knokenkunstwerk, met onder andere een mensenschedel, en ontweek vragen over de ware toedracht liever dan zijn schuld te ontkennen. Men verdacht hem soms van racisme, afgaand op de uitlatingen van zijn personages, maar dit scheen hem tegen de borst te stuiten. Het werk van Klinkhamer schijnt in het algemeen populairder te zijn in niet-Nederlandstalige gebieden: de Amerikaanse zender NBC maakte een documentaire over zijn leven, en zijn boeken kregen veel gunstige recensies in Duitsland.
[bewerk] Bibliografie
* Klinkhamer, Richard (2007) Woensdag Gehaktdag ISBN 978-90-77895-91-7
* Meijer, Martijn (2004) Klinkhamer: een leven tussen woord en moord ISBN 90-6801-431-5
* Klinkhamer, Richard (1996) Kruis of munt ISBN 90-5526-047-9
* Klinkhamer, Richard (1993) Losgeld ISBN 90-6100-390-3
* Klinkhamer, Richard (1983) De hotelrat en andere verhalen ISBN 90-236-5581-8
* Klinkhamer, Richard (1983) Gehoorzaam als een hond ISBN 90-236-5535-4
[bewerk] Externe links
* NRC-artikel uit 2000 over Klinkhamer
* Televisie-uitzending van 24 uur met Richard Klinkhamer op 01.01.2008
Categorieën: Moordenaar | Nederlands schrijver
Aspecten/acties
* artikel
* overleg
* bewerk
* Geschiedenis
Persoonlijke instellingen
* Niet aangemeld
* Overlegpagina IP-adres
* Bijdragen IP-adres
* Aanmelden / registreren
Zoeken
Navigatie
* Hoofdpagina
* Artikelindex
* Categorieën
* Recente wijzigingen
* Nieuwe artikelen
* Willekeurige pagina
Informatie
* Gebruikersportaal
* In het nieuws
* Etalage
* Hulp en contact
* Donaties
Hulpmiddelen
* Links naar deze pagina
* Verwante wijzigingen
* Speciale pagina's
* Printervriendelijke versie
* Permanente verwijzing
* Deze pagina citeren
in andere talen
* English
Powered by MediaWiki
Wikimedia Foundation
* Deze pagina is het laatst bewerkt op 12 apr 2008 om 00:39.
* De tekst op Wikipedia is zonder enige vorm van garantie beschikbaar onder de GNU Free Documentation License.
Wikipedia® is een geregistreerd handelsmerk van de Wikimedia Foundation, Inc., een in de Verenigde Staten geregistreerde organisatie zonder winstoogmerk.
* Privacybeleid
* Over Wikipedia
* Voorbehoud
vanavond patat halen bij friet van piet
ga je gewoon rukken op die foto
vieze tent met z'n 80 soorten patat.....
noem ze eens op die 80 dan
Hielke & Sietse Klinkhamer zijn een vrolijke eeneiïge tweeling van de vriendelijke dorpssmid en zijn vrouw, wonend in het rustige plaatsje Lenten aan de kust van Friesland. Ze beleven elke dag veel avonturen met al hun vriendjes, en het nieuwe buurmeisje genaamd Esther dat later bij hen intrekt, maar eigenlijk hebben ze slechts één grote wens: een boot. Wanneer er toevallig een opduwer crasht vlak achter de smederij van hun vader zien de jongens hun kans schoon. Hun droom komt uit want ze hebben nu een eigen boot! Het wordt allemaal nog mooier als het dorp geteisterd wordt door een zware storm die er onder andere voor weet te zorgen dat de dokter met zijn auto rampzalig verongelukt. Hielke & Sietse weten hem echter van de dood te redden en als dank krijgen ze de nog intacte motor van het kapotte voertuig cadeau. Die monteren ze in hun nieuwe aanwinst, en zo ontstaat er vanaf die dag, een snelle speedboot die gedoopt wordt met zijn naam Kameleon. Onze twee helden kunnen meteen aan de slag als er een duo criminele nozems uit de grote stad inwoners komen terroriseren.
[bewerk] Acteurs
[bewerk] Acteurs
verhaaltje over je vrienden van vroeger?
NORMAAL GROOT
Patat Fritessaus 1,95 2,70
Patat Joppiesaus 1,95 2,70
Patat Tomatenketchup 1,95 2,70
Patat Appelmoes 2,05 2,80
Patat Oorlog (mayo & pinda) 2,05 2,80
Patat Vrede (pinda, knoflook & uitjes) 2,05 2,80
Patat België (mayonaise, pinda, remouladesaus & geroosterde uitjes) 2,15 2,90
De hierboven genoemde frietjes kunt u ook met rasfrites voor € 0,05 minder krijgen. Voor Vlaamse friet, aardappelschijfjes, mix-friet en spicy wedges zal de prijs iets hoger uitkomen.
SNACKS Frikandel 1,10 Mini loempiaatjes v.a. 1,75
Viandel 1,20 Mexicano 1,50
Bami neutraal of pikant 1,25 Kipnuggets v.a. 2,00
Kalfs-,Garnalen-,Sate of Goulash kroket 1,35 Bitterballen v.a. 2,25
Groentekroket Veg. 1,25 Shoarmarol 1,55
Bickyburger 1,25 Eigengemaakte gehaktbal 2,00
Kipcorn 1,20 Berehap (uit onze eigen keuken) 1,80
Superkroket 1,25 Kipfingers v.a. 2,00
Kaassoufflé 1,30 Eigengemaakte hamburger 1,95
Kaassoufflé de luxe 1,35 Loempia (met kip of vegetarisch) 2,00
Eierbal 1,35 Varkenschnitzel 3,00
Pikanto 1,25 Halve kip 3,25
Turkeystick 1,55 Karbonade 3,00
Braadworst 1,30 Sjaslick 3,00
Hete donder 1,35 Portie kipsaté 3,25
MENU's
Al onze menu’s worden geserveerd met friet, saus en garnering
Hamburgermenu 4,25
Schnitzelmenu 5,30
Karbonademenu 5,30
Halve kipmenu 5,55
Sjaslickmenu 5,30
Satémenu 5,55
BROODJES
Broodje kaas 1,45
Broodje ham 1,45
Broodje rollade 1,70
Broodje gezond 2,05
Broodje warm vlees 2,05
Broodje SHOARMA 4,15
Broodje ei 1,45
De bovenstaande varianten ook als stokbrood te verkrijgen
--------------------------------------------------------------------------------
KLEIN MIDDEL GROOT
Frietje Stoofvlees 3,50 5,30 6,45
Frietje Gezond 3,50 5,30 6,45
(Rauwkost met paprika’s, prei, tomaten, witlof en komkommer)
Mexicaanse friet 4,25 6,10 7,50
(Gezond met stoofvlees)
Frietje Brazil Solo 3,50 5,30 6,45
(rauwkost met ui & ei in yoghurtsaus)
Frietje Brazil Duo 4,25 6,10 7,50
(brasil solo met paardestoof)
Frietje Kreta Solo 3,90 5,55 7,10
(rauwkost met feta, olijven en ui)
Frietje Kreta duo 4,65 6,35 8,15
(Kreta Solo met Stoofvlees)
Boerenfriet 3,90 5,55 7,10
(pittig gekruid varkensvlees met groente)
Frietje Hot in de Strot 4.75 6,50 8.50
(boerenfriet met paardestoof, pittig)
Spaanse friet 4,50 6,25 8,25
(pittig gekruid gehakt met paprika)
Frietje Barcelona 4,75 6,50 8.50
(Spaanse friet met groentemix)
Frietje Geroosterd 4,75 6,50 8,50
(neutraal gekruid varkensvlees)
Griekse friet 4,75 6,50 8.50
(varkensvlees gemarineerd in knoflook)
Schotse friet 4,75 6,50 8.50
(pittig gekruide kalkoenfilet met groente)
Franse Friet 4,75 6,50 8.50
(kipfilet in een vruchtensausje met knoflook)
Frietje Tude 4,75 6,50 8.50
(neutraal gekruide kipfilet in tomatensaus)
Frietje Algarve 4,75 6,50 8.50
(Mals kipfilet in een pikante Piri Piri sausmet stukjes ananas )
Frietje Texas 4,85 6,65 8,80
(pikante worstjes met groente in pittige tomatensaus)
MENU v/d WEEK 4,75 6,50 8,50
--------------------------------------------------------------------------------
SAUSJES
Knoflook-,cocktail-,scherpe tomaten-,ravigotte-,remoulade-,Joppiesaus V.A. 0,40
Frietsaus ,curry,mosterd,tomatenketchup V.A. 0,40
Pinda- of chilisaus V.A. 0,45
Patat Fritessaus 1,95 2,70
Patat Joppiesaus 1,95 2,70
Patat Tomatenketchup 1,95 2,70
Patat Appelmoes 2,05 2,80
Patat Oorlog (mayo & pinda) 2,05 2,80
Patat Vrede (pinda, knoflook & uitjes) 2,05 2,80
Patat België (mayonaise, pinda, remouladesaus & geroosterde uitjes) 2,15 2,90
De hierboven genoemde frietjes kunt u ook met rasfrites voor € 0,05 minder krijgen. Voor Vlaamse friet, aardappelschijfjes, mix-friet en spicy wedges zal de prijs iets hoger uitkomen.
SNACKS Frikandel 1,10 Mini loempiaatjes v.a. 1,75
Viandel 1,20 Mexicano 1,50
Bami neutraal of pikant 1,25 Kipnuggets v.a. 2,00
Kalfs-,Garnalen-,Sate of Goulash kroket 1,35 Bitterballen v.a. 2,25
Groentekroket Veg. 1,25 Shoarmarol 1,55
Bickyburger 1,25 Eigengemaakte gehaktbal 2,00
Kipcorn 1,20 Berehap (uit onze eigen keuken) 1,80
Superkroket 1,25 Kipfingers v.a. 2,00
Kaassoufflé 1,30 Eigengemaakte hamburger 1,95
Kaassoufflé de luxe 1,35 Loempia (met kip of vegetarisch) 2,00
Eierbal 1,35 Varkenschnitzel 3,00
Pikanto 1,25 Halve kip 3,25
Turkeystick 1,55 Karbonade 3,00
Braadworst 1,30 Sjaslick 3,00
Hete donder 1,35 Portie kipsaté 3,25
MENU's
Al onze menu’s worden geserveerd met friet, saus en garnering
Hamburgermenu 4,25
Schnitzelmenu 5,30
Karbonademenu 5,30
Halve kipmenu 5,55
Sjaslickmenu 5,30
Satémenu 5,55
BROODJES
Broodje kaas 1,45
Broodje ham 1,45
Broodje rollade 1,70
Broodje gezond 2,05
Broodje warm vlees 2,05
Broodje SHOARMA 4,15
Broodje ei 1,45
De bovenstaande varianten ook als stokbrood te verkrijgen
--------------------------------------------------------------------------------
KLEIN MIDDEL GROOT
Frietje Stoofvlees 3,50 5,30 6,45
Frietje Gezond 3,50 5,30 6,45
(Rauwkost met paprika’s, prei, tomaten, witlof en komkommer)
Mexicaanse friet 4,25 6,10 7,50
(Gezond met stoofvlees)
Frietje Brazil Solo 3,50 5,30 6,45
(rauwkost met ui & ei in yoghurtsaus)
Frietje Brazil Duo 4,25 6,10 7,50
(brasil solo met paardestoof)
Frietje Kreta Solo 3,90 5,55 7,10
(rauwkost met feta, olijven en ui)
Frietje Kreta duo 4,65 6,35 8,15
(Kreta Solo met Stoofvlees)
Boerenfriet 3,90 5,55 7,10
(pittig gekruid varkensvlees met groente)
Frietje Hot in de Strot 4.75 6,50 8.50
(boerenfriet met paardestoof, pittig)
Spaanse friet 4,50 6,25 8,25
(pittig gekruid gehakt met paprika)
Frietje Barcelona 4,75 6,50 8.50
(Spaanse friet met groentemix)
Frietje Geroosterd 4,75 6,50 8,50
(neutraal gekruid varkensvlees)
Griekse friet 4,75 6,50 8.50
(varkensvlees gemarineerd in knoflook)
Schotse friet 4,75 6,50 8.50
(pittig gekruide kalkoenfilet met groente)
Franse Friet 4,75 6,50 8.50
(kipfilet in een vruchtensausje met knoflook)
Frietje Tude 4,75 6,50 8.50
(neutraal gekruide kipfilet in tomatensaus)
Frietje Algarve 4,75 6,50 8.50
(Mals kipfilet in een pikante Piri Piri sausmet stukjes ananas )
Frietje Texas 4,85 6,65 8,80
(pikante worstjes met groente in pittige tomatensaus)
MENU v/d WEEK 4,75 6,50 8,50
--------------------------------------------------------------------------------
SAUSJES
Knoflook-,cocktail-,scherpe tomaten-,ravigotte-,remoulade-,Joppiesaus V.A. 0,40
Frietsaus ,curry,mosterd,tomatenketchup V.A. 0,40
Pinda- of chilisaus V.A. 0,45
noem ze eens op die 80 dan