House Party - The Ultimate Megamix (Retro Review)

Naar aanleiding van de House Party 9 retro review, die ik heel leuk vond om te lezen, wil ik toch een paar dingen rechtzetten. Vandaar deze review over de allereerste House Party cd: House Party - The Ultimate Megamix.

(Hi)Story of House Party

House muziek kwam in zomer 1991 echt aanzetten. De VPRO durfde al (uiteraard tegen de stroming in) al een tijdje house muziek te draaien, via de Krapuul de Lux show. Bij Stenders en Van Inkel draaide men ook al wel eens een house plaatje, evenals bij de donderdagavond show van Martijn Krabbé: TROS' Dancetrax. Waarom ik ook Dancetrax aanhaal? In dit programma is, de dag voor de officiële release in augustus 1991, de primeur van deze cd geweest als een half uur mix. Die heb ik nog steeds op Maxell XL-S tape staan (hoe retro !).

Eerst even wat feiten over deze eerste houseparty cd. Hij is gemixt door TCM. Die letters staan voor Thimbles , Cowboy en Mr. Ladies. Deze 3 mensen waren ook de A&R (talent zoekers) en producers van Arcade, de firma die o.a. deze House Party cd's uitbracht. Bart Vingerhoets (Thimbles) is in 2008 weer begonnen met het organiseren van de Turn Up The Bass parties omdat TUTB 20 jaar bestond. Mr. Fact & Pulsemaster E, twee bekende house producers, verzorgen het intro en outro. Dit hebben ze overigens alleen op deze eerste House Party gedaan. Op de volgende House Party cd's wordt dit gewoon door TCM gedaan. Omdat men een aantal nummers wel in deze mix wilde gebruiken, maar niet de rechten had, werden deze nummers nagespeeld door Trancemission. Op de cd staat wel 'gemixed', maar de platen zijn gewoon nagespeeld. Trancemission bestaat uit Koen Groeneveld en Addy van der Zwan, twee goeroes die beide nog steeds zeer verdienstelijk zijn in de huidige dance scene.

House Party 1

Nu de mix zelf. Gelukkig is het geen mix met allerlei foefjes en gesample, maar gewoon een weergave van hoe het er op dat moment op een echt housefeest aan toe ging. Dus een wirwar van stijlen door elkaar, die hand in hand gaan. Uiteraard word er soms wel eens gepakt naar wat oudere platen, maar dat waren zeker clubhits geweest of werden nog steeds gedraaid.

Na het geweldige intro, wat vredig begint maar al gauw onheilspellend wordt en vervolgens spannend eindigt, komen we gelijk bij een plaat aan waar maar weinig mensen van weten dat daar 'Mr Vengaboy' Wessel van Diepen himself achter zit: Fire On High met "Float In A Dream of EX-TC". Daarna komt er alweer een Nederlandse productie en wel van Fierce Ruling Diva. Voor de meesten onder ons beter bekend als Flamman & Abraxas (of anders toch zeker wel als de Party Animals). Jawel, ver voor de (happy) hardcore maakten ook zij al toffe house muziek. Hierrna komt de superbekende plaat House of Venus – Dish & Tell. Deze plaat is gemaakt door Quazar en house pionier van Nederland Eddy de Clerq. De plaat zelf is ook bekend van de samples van Ms. Loleatta ("Love Sensation") Holloway. Een illegaal uitgebrachte acapella waarin ze de man er van langs geeft. Deze acapella is overigens veelvuldig gebruikt in de house scene. Dan is het tijd voor een paar commerciëlere plaatjes, waarbij track #8 wel erg opvalt. Er staat een rood kruisje bij, met de titel "Gypsy Woman". Een rood kruisje betekende dus dat het nummer is nagespeeld door Trancemission. Maar om dan vervolgens een mannenstem te horen die 'laladilalada' zingt, klinkt toch wel raar en had van mij echt niet gehoeven.

We gaan weer een paar tracks verder, naar nummer 11. Daar vinden we een geweldige plaat van de Belgische producer Frank de Wulf alias B-Sides. In die tijd was bijna alles goed wat hij uitbracht, vandaar dat hij ook drie keer met een release op deze cd staat. Bij track #14 vinden we een van de bekendste oldschool platen die nog steeds op menig party voorbij komt: Joey Beltram met "Energy Flash" om vervolgens naar een nog donkerdere plaat te gaan, welke o.a. van Richie Hawtin is. De uitvinder van de 'minimal', toen deze term nog lang niet bestond en eigenaar van Plus 8 Records, waar vele mooie releases op uit kwamen begin jaren '90. Beltram en Hawtin zijn eigenlijk zelf al een review waard, zoveel dat ze al gedaan hebben in de house scene.

Na een aantal meer bekende platen komen we weer bij twee Nederlandse top producties aan. D-Shake (alias Aad de Mooy) met "My Heart The Beat", wat de opvolger was van "Yaaah / Techno Trance". De plaat is eigenlijk de eerste grote wereldwijde clubhit van een Nederlander. Beide platen staan dan ook op deze House Party, alleen niet iedereen in de scene vond dat succes zo geweldig. Na een aantal platen hield hij het dan ook jammer genoeg voor gezien als D-Shake. Gelukkig is hij nog steeds met muziek bezig. Na D-Shake komt Quazar met hun eerste release "The Seven Stars". Quazar speelde ook een pioniersrol in het house wereldje, want het zijn zij die als eerste een heuse liveband vormden en onder deze naam toerden. In het begin leidde dit nogal eens tot rare situatie, want house muziek kwam van een computer, en wat doe je dan op zo een podium? Nu weten we wel beter...

Een aantal plaatjes verder komen we weer bij een Nederlander die veel leuke plaatjes gemaakt heeft. Olav Basoski met zijn alias (deze keer dan) 6 Bells All. De mix naar deze plaat toe vind ik gewaagd klinken. Maar ja, op een echte houseparty waren de overgangen bij lange na niet altijd strak en toen kon je er nog gewoon mee wegkomen, door leuke platen te draaien. Vervolgens komen er twee platen achter elkaar van de Amerikaanse house pionier Todd Terry. Nog zo iemand als Joey Beltram en Richie Hawtin. Zijn remix van Everything But The Girl – Missing moet iedereen wel kennen. Na o.a. drie Belgische producties achter elkaar komen we weer bij een Amerikaan uit: Frankie Bones. Dit is ook een producer met een leuk verhaal. Ooit begonnen in Brooklyn in de jaren' 80, maar zijn stijl werd erg gewaardeerd in de UK en rest van Europa, zodat hij hier volop aan de bak kon gaan. Na grote successen hier, kwam er een boeking uit Los Angeles, waar men zich serieus af vroeg af hoe hij aan dat Brooklyn's accent kwam. Frankie Bones' plaat vind je op deze cd op #37 als The Break Boys. De volgende plaat is weer een puur Hollandse: Spacetrax met "Atomic Playboy".

Track #39 is van Voodoo Child. De kenner weet dit is weer een Amerikaan, Richard Melville Hall, maar hij is natuurlijk veel beter bekend als Moby. Met deze alias, die hij zo nu en dan nog gebruikt, scoorde hij gigantische hits in de house scene in 1990 en 1991 zonder dat ze (gelukkig) echt commercieel werden, in tegenstelling tot "Go". Kregen we eerder drie Belgische producties, na Voodoo Child komen er drie Engelse producties achterelkaar, die toevalligerwijs ook al wat ouder zijn. Maar eerlijk is eerlijk, het waren destijds knoeperds van hits. Dus ze misstaan zeker niet op deze eerste House Party.

We zitten dan bijna op het einde en krijgen nog twee Duitse producties op de koop toe. De eerste is niet van de minste producer. Fabian Lenz is de broer van Westbam en mede met zijn broer en twee andere mensen ook tevens de grondlegger van Low Spirit Recordings en de Mayday parties in Duitsland. Als uitsmijter krijgen we één van de bekendste Belgische rave platen ooit gemaakt: T99 met "Anasthasia". T99 bestond toen uit twee producers die al veel betekend hadden in de house scene. Na dit geweld volgt de rust met vogeltjes, om lekker weer tot rust te komen.

Kortom: Wil je met één cd een mooi lesje geschiedenis van de house scene hebben, dan scoor je 10 op 10 met deze geweldige mix!