Epileptik Mix 17: AK47 - Oldschool Kicking Beats

Ik krijg nog wel eens een early hardcore cd opgestuurd voor het schrijven van een recensie en de eerste gedachte die dan vaak bij mij opkomt is er eentje van ‘dit kennen we nu wel’. Cd’s vol met hitjes, die iedereen al zovaak heeft gehoord en die bovendien al vaak genoeg op een compilatie-cd verschenen zijn. Je begrijpt dat mijn motivatie voor dit soort cd’s niet zo groot is. Deze keer kreeg ik er echter eentje in handen waar ik wél benieuwd naar was. Het betreft hier namelijk een early hardcore cd van het Epileptik label. [label=186]{element is niet toegankelijk} is een Frans label en staat bekend om hun harde en duistere, nieuwe hardcore (niet mainstream) releases. Deze mix-cd is dus weer eens wat anders van hun hand en daardoor voor mij wat interessanter dan een doorsnee early hardcore cd. Deel zeventien van de Epileptik Mix cd’s is afkomstig van AK47, lid van Budburnerz.

Het tempo en het ‘oldschool’ gevoel zit er met de eerste drie nummers gelijk goed in. Niks opbouwen met deze cd, maar direct losgaan vanaf de eerste track. Zij het nog niet zozeer qua ‘hardheid’, maar zeker wel qua tempo. Track vier is natuurlijk een klassieker, wie kent ‘Bonzai Channel One’ nou niet? Lekker energiek nummer blijft het met die gefreakte stem. Hierna volgen een paar nummers die wellicht bij het grote publiek wat minder bekend zijn, maar daarom zeker niet minder zijn. Zeker ‘Critical Mass’ (lekker scheurende gitaren), ‘Electro Comp’ (acid-invloeden) en ‘Awake In Neo Tokyo’ (mooie melodie in combinatie met ‘spacy’ geluiden) zijn nummers die er mogen wezen. Na nummers van onder andere bekende producers als Chosen Few en Lenny Dee & DJ Edge komen we aan bij ‘Power of XTC’ van Sigma 909. De pakkende vocal, de stevige en ‘stuiterende’ kick en het opzwepende middenstuk, maken het tot een nummer waar je lekker op los kunt gaan.

Track dertien is van de hand van Luke McMillan, oftewel The DJ Producer. UK hardcore dus en hoewel een paar jaar oud, naar mijn beleving toch zeker geen oude hardcore. Maargoed laten we dit even door de vingers zien (zo staan er nog een aantal ‘nieuwere’ nummers op de cd) en ons puur richten op de muziek. Dat is met dit nummer natuurlijk prima in orde. Het snelle tempo, de breaks, heerlijk! Ook het hierop volgende ‘Paralyzed’ mag er zeer zeker wezen. Dit overweldigende nummer schroeft het tempo bovendien nog maar eens op. Even verderop de cd komen we twee tracks achterelkaar tegen die van Nederlandse inbreng zijn. Allereerst ‘A Brand New Dance’ van Buzz Fuzz en Gizmo, ook wel bekend als Square Dimensione. Het nummer dateert alweer van 1994, lang geleden dus! Hoewel het een track is die ik nog steeds graag hoor, vind ik hem er persoonlijk er niet helemaal tussen passen. De melodie is namelijk wel erg vrolijk voor deze cd, die voornamelijk gevuld is met rauwe en snelle nummers. Maar als we ook hier alleen puur naar de muziek kijken, dan is er natuurlijk niks mee, integendeel! De andere (subtiele) Nederlandse inbreng is afkomstig van de Euromasters. Grappig dat een nummer als dit (‘Oprottuh’) op een Franse cd terug te vinden is.

De naam van Lenny Dee zijn we al een keer tegengekomen, maar deze Amerikaan neemt nog een nummer voor zijn rekening. Op zich niet zo gek natuurlijk. Als je een mix maakt met rauwe, oude hardcore, dan ben je bij Lenny aan het goede adres. Hij heeft meerdere grote hits op zijn naam staan, waar ‘Fucking Hostile’ er eentje van is. De Disintegrator mix hiervan is terug te vinden op deze cd. Na onder andere nummers als ‘Bloodstrike’ (ook hier lekkere acid-invloeden), Confusion (goede, pakkende melodie) en ‘I Was Dead’ (flinke blik herrie wordt hier opengetrokken zeg) naderen we het eind van de mix. Een eind dat behoorlijk hard en snel is, alles wordt nog éénmaal uit de kast getrokken. De afsluiter van de cd (‘My Brain Is Sick’) is dan ook in goede handen bij The The Destroyer.

Deze cd is weer eens wat anders dan de doorsnee early hardcore cd’s van Nederlandse makelij. Niet dat het nou iets is dat we nog nooit gehoord hebben, maar het is ook wel eens lekker om eens wat anders te horen dan de standaard hitjes. Natuurlijk staan hier ook wel een aantal bekende nummers op, denk bijvoorbeeld maar aan ‘Bonzai Channel One’, ‘A Brand New Dance’ en ‘Fucking Hostile’, maar zo staan er ook genoeg onbekende(re) tracks op. Bovendien is de toon van deze cd niet zo vrolijk, maar juist rauw en snel. Op het mixwerk valt wél af en toe wat aan te merken, maar dat nemen we maar voor lief (evenals een aantal nieuwere tracks in de mix). Wel worden de platen vrij snel afgewisseld en dat komt de mix ten goede. Zo blijft het tempo behouden en krijgen we aardig wat platen (dertig in totaal) voorgeschoteld.

Score: 80/100


www.epileptik.com
www.budburnerz.com