Verslag van Sensation, 9 juli 2005

Voor de 3de keer naar Sensation Black en was benieuwd wat het nu weer zou worden. De Line up voorspelde al weinigs goed eigenlijk, maar we gaven ze de voordeel van de twijfel en hoopten op een paar goede sets, maar die twijfel was eigenlijk ijdele hoop.

Op station begaf de rouwstoet zich al richting de arena. Iedereen liep rustig richting de arena. Daar aangekomen stonden er al enorme rijen, terwijl het pas 21:30 was. De uitvaart zou pas 23:00 beginnen, maar het zou vanavond heel bijzonder worden, dus 35.000 mensen hadden zich verzameld.

Wij hadden gelukkig een andere ingang. En nadat wij op de roltrappen naar boven gingen. Stond daar ineens een hele lieve lassie hond. Maar het was geen Lassiehond. het was een Drugshond . Vinnie vond het nodig het beest te aaien, waarna het zo wat zijn arm er af beet.

Wij maar beetje rondlopen en kaarten halen. Je weet wel van die arena kaarten. We keken naar de prijzen en je kon ons zowat tussen 6 planken schroeven. 2,50 voor een glas echt slootwater. Jezus wat een vergif was die drank.

De muziek was in de VIP al bezig vanaf 22:30 dus daar eerst maar eventjes de tijd ge"Dood". Heerlijke oldskool klappers toverde Dano & Buzz Fuzz uit de speakers. Daarna naar een andere zaal waar een Door "Bitch" stond. Nou en dat het een bitch was die ene dat was wel duidelijk. Die had echt werkelijk waar een Grafhumeur. Wij vonden dat ze wel wat vrolijker kon doen, maar het enigste wat ze kon was schreeuwen tegen ons. Hallo dat je thuis nou onder de duim wordt gehouden, hoef je niet tegen ons zo tekeer te gaan.

Inmiddels was het 23:00 en de ceremonie kon beginnen. Yves de ruyter begon met draaien en dit klonk allemaal nog best lekker. Iedereen liep maar te schreeuwen en te joelen. Is dat nou nodig op een uitvaart . Platen zoals Born Slippy. en nog wat lekkere hardtrance platen kwamen voorbij. De Dj Booth nam zowat de helft van het veld in en dat was best irritant eigenlijk. Wat zou het toch proppen en duwen straks worden bij de andere dj's.

De Hardstylers gingen op een skippyballen door die hele zaal heen leek het wel. Poing Poing Poing, wat een gekke dans joh . Iedereen stuiterde happy de peppy door de Arena, maar wij voelde de bui al hangen. Wij verwachtte namelijk "Graf Muziek".

Tom Harding nam het over met een potje UK Herthouse. Dit klonk ook zeker lekker, maar wij hadden het eventjes gehad en gingen op zoek naar wat lekkers te eten. In het doolhof vonden wij iets wat zowaar op eten leek. Voor 4 euro kreeg je een broodje rottend lijk (Hamburger). Het was werkelijk waar niet te eten. Betaal je je scheel, wordt je ook nog eens "Letterlijk vergiftigd".
Ik ruik de darmgassen hier nog steeds achter de PC. Gelukkig doe ik hier niemand kwaad, behalve mezelf. Ik lijk wel al een tijdje in verre staat van ontbinding. Wel eventjes wat pingpongballetjes gejat die kwamen ons later wel van pas.

Een japanse gabber stond een partij gek te doen daaro op die dj booth. Een of andere plaat Amsterdam waar is dat dan draaide die, klonk wel grappig. Maar de kwaliteit van de muziek ging steeds meer omlaag.

Die arenacards zijn niet altijd feest, dat is een ding wat ik je wel kan vertellen . Staat er weer iemand voor je die er weinig van snapt en de Ja knop niet kan vinden. Halllow het is die blauwe knop. ja die ja . vervolgens ben je weer een half uur later, voordat je je drinken hebt.

We wilden weer het veld op want ja, de megamix zat er aan te komen. Worden we tegengehouden door de beveiliging dat het te druk op het veld is. HAllow. als je zoveel geld betaald voor een kaartje dan wil ik ook gewoon het veld op kunnen zolang ik dat wil. Uit wraak kreeg de man beneden in de gracht een lading pingpongballetjes op zijn hoofd, in zijn eten en drinken hahahah

De Megamix altijd garant voor goede muziek moest het hoogtepunt zijn, maar ik weet niet welke pannekoek deze muziek in elkaar heeft gezet, maar wat een grafmuziek. Het lijkt de top 40 wel. Dat nummer genaamd Punica ofzo iets, wat een bende. De Dijenkletser Komt ie dan He kon natuurlijk ook niet ontbreken in de megamix, maar complete polonaises werden er gedanst op Happy Togehter. Hallo dat draai je gewoon niet op een uitvaart , dat kan je gewoon niet maken.

Onze stemming zakte tot onder het nulpunt, wij waren nou echt in een slechte bui. Hopelijk konden Luna & Dana wat uit de hoed toveren. Maar wat kregen we , jawel hoor Hakkie-Takkie-Fartstyle. Remake van The Anthem van DHHD en dat soort goedkope meuk. Hallo waar is de kwaliteit gebleven. Hardstyle is gewoon nu een kopie van een kopie. Weinig Creatieve mensen in de hardstyle scene, een beetje vernieuwing kan geen kwaad.

The Prophet kwam op het deck en wat hij deed was helemaal ongelovelijk. Hij had een compleet draaiorgel bij zich. Sommige mensen kwamen met een enorme centenbak langs om geld op te halen. Maar echt zin om geld te geven voor die muziek die hij uit de speakers liet komen is een beetje teveel van het goede. Hardstyle dan maar weer Hardcore dan weer Hardstyle en weet je wat, omdat ik niet meer weet wat ik moet doen, en iedereen alles toch wel leuk vindt, pitchen wij wat hardstyle op. Zo werkt het niet hoor, kwaliteit willen we.

Eindelijk een hoogtepunt. Deepack zou een set gaan weggeven, maar de opening was anders dan normaal. Hij stond klaar met een drumstel en hij kan een aardig stukje drummen. Geniaal al zeg ik zelf. Dit is nou nog eens leuk en vernieuwing. Leuk gedaan

Denk je eindelijk eens flink los te gaan, staat er een of andere Br@@Zah. die spuugt al haar drinken over de grond, zonde hoor er kwam ongeveer 40 euro aan Breezah uit der mond. Die kon de muziek dus ook helemaal niet waarderen. Dat is toch wel typisch, want die mensen vermaken zich altijd wel. Al zet Kinderen voor kinderen aan dan vinden ze het al goed. Zolang de massa het maar goed vindt.

Als afsluiter zouden wij Outblast krijgen en naja dat moest vet worden. Eindelijk beetje hakken, maar met een paar goede platen daar bleef het bij. Echt hij draait altijd met dezelfde koffer het is gewoon om te janken. Waarom sluit je nou alweer af met Drop It? Heel maar dan ook heel erg jammer.

Toen kwam de afkondiging. en wat hoorde wij daar. The End of Sensation White . Wat White . vandaar die softe hakkie takkie style en eurodisney house uit de speakers. Alles werd mij ineens helemaal duidelijk.

Volgend jaar dus geen Sensation meer. Ik denk dat jullie vast wel genoten hebben, maar ik niet . Ik vond het feest echt huilen met de pet op en wordt er alweer zwaar emotioneel van als ik moet terugkijken hoe ik een avond/nacht heb vergald.