Verslag van Q-BASE, 18 september 2004

De heenweg

We zijn vertrokken om een uur of 18:30. Ik, m'n broer Benny, zijn vriendin Annemiek en zijn vriend Sven. Sven heeft een routeplanner mee van de ANWB en is de coördinator. De reis voorloopt voorspoedig. We moeten eerst nog mensen ophalen die achter ons aan zullen rijden. Vlak na Amersfoort stoppen we bij een tankstation om te wachten en gooien ons vol met drank van de Goden, namelijk Red Bull.
Benny rijdt 120km/u zodat we elkaar niet kwijtraken onderweg. Helaas heeft de bestuurder van de andere auto een ander idee: Hij haalt ons in vlak voordat we een afslag moeten nemen. Wat een idee! Na een tijdje bellen en puik werk van de coördinator rijden ze na een krappe twintig minuten alweer achter ons.
Onze volgende halte was Nijmegen. Daar zouden namelijk Jeroen en Tinie met ons meerijden. We hebben niet eens twee minuten hoeven wachten of we konden weer verder rijden. De sarcastische Jeroen bij ons in de auto, Annemiek en Tinie rijden met de andere wagen mee.
Sven merkt ineens op dat we naar elk feest nog verkeerd zijn gereden. En hij krijgt gelijk. Die routeplanner klopt niet eens! Snel pakt onze coördinator een wegenkaart en leidt ons goed tot we in Duitsland zitten. Vanaf hier is het nog maar 5km. Helaas heeft Duitsland volgens mij bezuinigt op de verkeersborden. Lettertype 2 helpt ons niet bepaald verder. De coördinator wordt spontaan neurotisch. Benny chagerijnig. Ik ben lekker aan het stoken. Sven is ineens zijn geld kwijt en begint te zweten als een gek. Vervolgens worden we bijna aangereden en besluiten te stoppen bij een tankstation.
Een Nederlandse colonne rijdt over de weg en we scheuren erachteraan. Gelukkig gingen ze naar Q-Base. We zijn er.

Parkeren

Met "We zijn er" bedoelde ik natuurlijk de file. De rij naar de parkeervakken is een chaos. Lange stoeten met mensen lopen langs de files. Blijkbaar mogen wij dichterbij parkeren. Her en der lopen nog mensen rond die een kaartje zoeken. Het feest was niet uitverkocht, dus dat is best vreemd. Jeroen had nog twee kaarten over dus die verkoopt ze snel.
Nadat de auto geparkeerd is moeten we op zoek naar de andere wagen die met ons meereed. Die moesten namelijk heel ergens anders parkeren. Helaas hebben onze telefoons geen bereik. Benny gaat op zoek en wij wachten. En wachten. En wachten.
Na een half uur zijn we compleet. We zien een vliegtuig landen, misschien met de VIP gasten aan boord. Beukende beats zijn al te horen en we hebben er zin in. Tot we ergens in de rij staan. Voor bussen nog wel. Jaja, Q-Dance vond het een goed idee om acht Oost-Duitse bussen 30.000 naar het terrein te laten brengen. Kunnen we verdomme nog een half uur wachten. Na vijf minuten rijden stopt de bus. "RAUS RAUS" schreeuwen ze. Nu zijn we er echt.

Het feest

Op het eerste gezicht doet alles denken aan Lowlands. De lichten, de massa's mensen, de tenten. Maar dan wel ff wat toffer natuurlijk. Bij de ingang worden we gefouilleerd. In mijn hand heb ik m'n sigaretten, sleutels en losgeld. Ze voelt in m'n zakken en zeikt dat ik mijn zakken leeg moest halen. In haar hand zit mijn kaartje. Wat wou ik daarmee doen, iemand doodsteken?
"Nou wat zullen we eerst bekijken", dachten we. We hebben een ruime keuze: Main EU Stage, twee Netherland Stages, een Italy/Swiss stage, twee Duitse stages, een Engelse, een Belgische en nog wat kleinere tenten met techno en hardcore. En had ik de winkels al genoemd? Een heuse winkelstraat met crap, als lichtgevende brillen die na 10 minuten stuk zijn. No refunds. Zo te zien heeft Microsoft ook aan dit feest gedacht. Een tent met tientallen Halo 2 pods. De tent is zo goed als leeg. En terecht.
We lopen richting Netherlands 01, waar enkel en alleen Hardstyle gedraaid wordt. Een grote hangar vult het zicht. En een enorme mensenmassa ook. We lopen naar binnen maar het is te druk. Je kunt amper staan, laat staan drinken halen of dansen. Wanneer de massa "Deutschland" schreeuwt zijn we weg. Het zou in de loop van de avond alleen maar drukker worden daar, beetje slecht geregeld.
Netherlands 02 dan maar. Early Rave vult mijn oor. Klassiekers als Life Is Like A Dance spreekt de massa aan. The Prophet is bezig en we besluiten hier even te blijven. De sfeer is goed, maar na een klein half uur zijn we alweer weg; het werd weer ongelovelijk druk.
Op naar de Italy/Swiss zaal. Wow wat rustig hier. Angy Dee draait Hardtrance en de mensen lijken hier wel te chillen. Ik vond het hier wel best en had het idee dat de dj's hier gewoon aan het opbouwen zijn voor dikke hardstyle in de loop van de avond, maar de rest wilde toch wat anders. Zucht.
Onderweg zien we hoe rustig het is in de Germany en UK hangars. Ook de Belgium zaal is aardig leeg. Maar de muziek die er gedraaid wordt is dan ook reteslecht. En volgens mij liepen er ook niet veel buitenlanders op het feest; een handvol moffen, twee Belgen en een Engelsman. We kijken in de Main EU zaal en dat is wel vet daar. Desondanks gaan we wéér weg, kijken of het misschien rustiger geworden is bij Netherlands 01.
Natuurlijk niet, maar dit keer stonden we buiten en spraken af dat we hier voorlopig bleven staan. En toen begon het te regenen. En niet zo'n klein beetje ook. Iedereen die buiten liep rende een hangar of bunker in, op een paar mensen na. Ik vond de regen wel lekker en Sven en ik waren lekker aan het stampen op Derb-Derb buiten. Het was al druk bij Netherlands 01, maar door de regen was het echt niet normaal meer. Ik hoop dan ook dat Q-Dance volgend jaar niet de geplande 60.000 mensen wil uitnodigen, liever 15.000. Halveren die hap. Het terrein is groot genoeg, maar de zalen zijn echt veel te klein.

Een deel van ons besloot te blijven en een ander deel ging weer richting de Italy/Swiss zaal. Onderweg kwamen we Pel en Joep tegen, ook wel bekend als Prozaq Dj-Team. Ze liepen met ons mee. Aangekomen was het hier inmiddels ook tyfusdruk, maar voorin waren nog lege stukjes grond te claimen. We hadden een mooie plek gevonden en de Trance Generators begonnen echt keihard te draaien. Ik ben de zaal ook bijna niet meer uitgeweest. Na de Trance Generators kwam Dj Zenith die ook super draaide. Ondertussen vloeiden de XTC pillen rijkelijk in het rond, en is mij meermaal gevraagd of ik nog wat nodig had. Blijkbaar keek ik nog te nuchter rond ofzo. Ik trek zo'n avond altijd op het Godendrankje Red Bull, water en af en toe wat bier.
Ondertussen waren we het andere deel van de groep kwijt. En rond een uur of 04:00 besloten Benny en ik even rond te kijken over het terrein om ze te zoeken. Tevergeefs. Teruggekomen in de Italy/Swiss zaal beukte Lady Tom nog harder dan haar voorgangers. Hier hebben we nog lopen stampen tot een uur of 05:45. Ik stond ff uit te rusten tegen de kant en voor ik het wist was iedereen weg. Dit deed me denken aan de allereerste Sensation Black, toen ik als enige door een andere ingang moest. Toen was ik ook iedereen kwijt. Ik wandelde wat rond over het terrein en kwam Annemiek tegen die ik al uren niet gezien had. En vlak daarna een ander deel van de groep. Ik ben ook een lucky bastard, dit had ik op Sensation nl. ook. Drie keer raden wie we toen tegen kwamen? Juist, de rest. Olé, iedereen was weer gevonden. Een deel ging naar huis, maar wij bleven. Ik was echt zwaar verrot en m'n rug deed echt teringzeer, dus besloot in de Chill-Out te zitten. Op een oude, rottende picknickstoel kwam ik bij en zag een hoop leuks voorbij lopen. Het kon niet strak of kort genoeg blijkbaar. Rond een uur of 06:15 liep ik de Italy/Swiss zaal weer in, waar veel mensen massaal zijn weggegaan. Het hele terrein liep al leeg. Mooi, eindelijk plek! Maarja, overal van die kutflesjes waar je zowat je nek over breekt is toch ook wel jammer.
Vlak voor het einde realiseerde ik me dat ik nog een handvol muntjes overhad. Ik kon ze niet teruggeven aan de organisatie, dus keek of er nog malloten waren die muntjes nodig hadden. Een kerel die stonk naar drank was boos dat er geen muntjes meer te krijgen waren. Voor een vriendenprijsje kocht hij ze over van me. Eerst gaf hij me 20 euro, maar dat was veel te veel. Zo aardig als ik ben accepteerde ik 10 euro en had in ieder geval nog wat geld terug. Ik was helemaal op en vond het allemaal best. Toen het laatste deuntje gedraaid was gingen we weg. De Italy/Swiss zaal was echt een supertent.

De terugweg

We moesten natuurlijk ook weer met die kutteringbussen terug. Dus iedereen stond wéér massaal in de rij. Maar veel rijden deden de bussen niet. Zoals je weet: op de heenweg kun je het niet maken acht bussen 30.000 man te laten vervoeren. En een uur nadat wij binnen waren en het langzaamaan harder begon te regenen hebben ze de security omver gelopen en de hekken omver geduwd. Ha! Dat zal ze leren. Dus de bussen stopten al snel en we liepen verder.
Omdat een paar van ons eerder naar huis zijn gegaan, zaten we nu met een Seat Ibiza en zes mensen. FF flink proppen en op naar huis. Weer stond alles vast. Zoals je misschien wel weet hebben brutalen de halve wereld, dus boekte Annemiek die auto vet hard over het grasveld en zo stonden we bijna vooraan. Toch mocht dit niet baten. Om ons heen vielen auto's uit met overhitte motoren wat de situatie niet echt hielp. Om de verveling te drukken begon men te toeteren. Eerst door elkaar heen, daarna werden al snel melodietjes gemaakt. Na ruim een uur waren we uit de file en werden in een fuik van de politie geleidt. "Die autopapieren bitte, hast du getrinkt? Nein? Und drugs gebraucht? Nein? Gut, tschuss und auf wiedersehen. Als dit een Nederlandse fuik was kregen we allang 328 bekeuringen voor het niet dragen van gordels en het hebben van teveel mensen in de auto.
Tijd voor koffie. Ik stond al ruim twaalf uur zonder een lekker bakkie koffie. Het eerstvolgende tankstation was overgenomen door feestgangers van Q-Base. Overal lag een enorme rotzooi, beukende beats uit auto's, de koffie was op en de winkel leeggeplunderd. Nou, dan maar naar de volgende. Daar hadden we meer geluk, maar het zag er naar uit dat dit tankstation hetzelfde lot zou ondergaan. De weg naar huis was lang en rond een uur of 12:30 waren we thuis. Daarna raakte iedereen in een acute coma en leefden we nog lang en gelukkig.