Rond 00h00 werd ik door een vriendin van mij opgepikt op het gezellige feestje waar ik was en gingen we op weg. Op de scooter weliswaar (m'n oren vroren er bijna af, zo koud voelde het!) maar we kwamen heel aan. Waar? More uiteraard. I was gonna enjoy this night en viel ook gelijk met mijn neus in de boter. 3x comfort zone en ik mocht door naar start zeg maar.
More, Roog & Marcella, what more can a faisal want in a clubnight! We kwamen rond 00h30 binnen (ik zag Stretch zijn teksten oefenen in een hoekje bij de garderobe) en het was nog best wel rustig in de More. De leuke fluor decoratie aan het plafond was er weer, ook hingen er achter de booth 2 grote shiny disco balls, nét iets te laag waardoor je moest oppassen als je daar rondliep. Rond 1-en was het voller. Timmy is nog steeds aan het draaien en dat doet hij lekkerder dan de laatste keer (geen idee wanneer dat was) dat ik hem hoorde. Fijne opzwepende beats en de dames en heren op de dansvloer nemen het maar al te graag tot zich. Na 1-en (telaat) komt 50% van Hardsoul binnen; Roog (de andere 50% zou overigens die avond ook nog gewoon langs komen hoor). Het publiek is wat afwachtender dan de laatste keer dat ik Roog hier zag. Toen ging iedereen compleet uit z'n dak en toen had de beste jongen alleen nog maar z'n jas uit gedaan. Nu ging het dus was rustiger, het leek op eerst zien dan geloven. Stretch kondigt hem aan en dan kan het feestje beginnen. BNN-radio luisterde overigens live mee, leuk idee dat dit allemaal ook op de radio is geweest.Roog draait lekker. Hij haalt alles uit de kast lijkt het wel en de More (die nu écht vol is) gaat lekker uit z'n dak. Wij staan achter de booth (waar nog wel ruimte is) te dansen, drinken en kijken. Want de More ziet er mooi uit vanavond. Het licht geeft mooie effecten en de fluor decoratie aan het plafond maakt er een mooi plaatje van. Dat grote dansblok in het midden van de dansvloer is er vanavond weer niet, ook dit keer is er weer een catwalk gebouwd waar helaas weer geen show op gegeven werd. Meerdere keren liep ik mee naar de wc en toen ik daar stond te wachten zag ik de mensen op de bankjes liggen, zitten, praten, genieten. Je kon ook net onder het plafond doorkijken, de dansvloer op. Je zag de mensen staan, op die catwalk, uit hun dak. En helemaal aan het einde zag je een klein stipje in het licht van een spotje: the little man with the big hart.
Er waren vanavond leuke mensen binnen, mooie meisjes maar helaas leken de meeste een haantje te hebben meegenomen, dus in dat opzicht was het niet een heel geslaagde avond, maar voor het plaatje was het leuk. Tegen het einde van Roog's set begonnen steeds meer mensen zich te verzamelen voor de booth. Ze wezen (in his face) naar hem, soort nieuwe thumbs up ofzo. Na Roog was het natuurlijk allemaal nog lang niet afgelopen. Marcella ging beginnen aan haar set, een zware taak na zo'n spetterende set als die van Roog. Maar ze bleek een waardige opvolger. Roog was de richting opgegaan van zuid amerikaanse/zomerse ritmes, Marcella liet deze linksliggen. Eerst waren we te moe om nog eens 2uur te gaan staan dansen, maar na het 1e nummer konden we niet meer stilstaan en het publiek ook niet. Weer moesten we dansen, zingen en springen. Lekkere muziek, goed dansbaar, erg blij. Het publiek leek het ook erg te waarderen. De More bleef vol tot het einde en ze bedankte de DJ langdurig en luid toen het afgelopen was. Voor de liefhebbers, ik weet 2 nummers: 1 - een remix van Republica en 2 - tegen het einde van de set was er een 'meezinger' (ik dacht nog wel, die ga ik onthouden! Maar ben 'em alweer kwijt. ), waarbij Marcella het geluid uitdeed bij het refrein en dan de hele More hardop liet meezingen. Het was erg leuk om te zien. Wat iets minder leuk was om te zien, was dat er wat toeristen naar binnen waren gelaten. En dan niet aardige Finse en leuke Spaanse, nee, ENGELSE MANNEN. En dan niet de club types, nee mannen die hun broek naar beneden trekken voor de lol. Letterlijk onderbroeken lol. Not my cuppa thea zullen we maar zeggen. Ik hoop dat het een vergissing was en dat het nooit meer gaat voorkomen.
Overigens, die jongens die bij Roog zo naar hem wezen? Die stonden er bij Marcella ook, maar dan stonden ze (met of zonder schoteltjes) te kijken. Alleen maar te kijken. Recht voor haar gezicht met hun kin over de booth heen. Als ik DJ was had ik ze allang met bek en al over die rand getrokken en gevraagd of ze het allemaal wel goed konden zien van zo veraf.
